ฆ่าหมางกั่วซะ! ฉินโม่เมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาผงะไปครู่นึง แล้วเอ่ยถาม “สาเหตุที่ต้องกำจัดเขาล่ะ “
เ้าหอหลับตาลงชิบชาและกล่าวตอบ “ตอนนี้ตระกูลหมางนั้ยเริ่มรุกล้ำเขตธุรกิจของเรา เขาส่งพวกกุ้ย เข้ามาก่อกวนธุรกิจ โรงน้ำชา โรงเตี๊ยม หรือแม้แต่ในหอดาราก็เริ่มมีบ้างแล้ว และตระกูลหมางเพิ่งส่งจดหมายมาเพื่อจะขอหมั่นหมายกับเยว่ชิงเอ๋อจุดประสงค์ของพวกมันคือ้าที่จะฮุบกิจการของหอดารา
ส่วนหมางกั่วนั้นเป็ศิษย์ของสำนักเมฆาคราม เพื่อไม่ให้เขาขอความช่วยเหลือจากสำนัก จึงต้องกำจัดเขาออกไปก่อน จากนั้นเราจึงเริ่มทำลายตระกูลหมาง” ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้นเขาครุ่นคิด แล้วถามไป “ข้าได้ยินมาว่าตระกูลหมาง มีผู้ฝึกยุทธ์อยู่เยอะ ท่านแน่ใจได้ยังไงว่าท่านจะสามารถจัดการกับตระกูลหมางได้ แล้วเกิดเื่เช่นนี้ แล้วเ้าเมืองจะไม่เคลื่อนไหวนี้”
เ้าหอเยว่เสวียน เมื่อได้ยินเช่นนั้นเขายิ้มแล้วกล่าว ข้าเตรียมการรับมือเื่นี้มากว่าสิบปีแล้ว ั้แ่ตระกูลหมางเริ่มทำธุรกิจมืด ทางหอดาราได้จับตามองแล้ว ตอนนี้กำลังคนของเราพร้อมแล้ว
ส่วนเื่เ้าเมืองไม่ต้องเป็ห่วงเขาจะไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งเพราะตระกูลหมางนั้นได้ทำความเดือดร้อนให้กับชาวเมืองไม่น้อย”
ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้น เขาขมวดคิ้วแล้วถามออกไป” แล้วข้าจะได้ประโยชน์อะไรจากเื่นี้ล่ะ “
เ้าหอได้ยินเช่นนั้น เขาจึงกล่าวถาม “ท่านอยากได้สิ่งใด” ในตอนนี้ฉินโม่ ไม่ได้้าทั้งเงินและอำนาจ เขา้าที่จะแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด เขาจึงกล่าว”ข้า้าเคล็ดวิชาการโจมตีระดับต่ำ และ หอดาราติดหนี้ข้าครั้งนึง”
เ้าหอเมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาพยักหน้าตกลง ในใจเ้าหอคิดว่า มันคุ้มมากเมื่อทำลายตระกูลหมางแล้วธุรกิจต่างๆก็จะกลายเป็ของหอดารา
เมื่อตกลงกันเสร็จได้ ฉินโม่ได่เอ่ยว่าเขา้าอาวุธ “คุณชายฉิน้าอะไรบ้าง” เ้าหอเอ่ยถาม
“ข้า้า ดาบยาวหนึ่งเล่ม มีดยาวหนึ่งฟุต สองเล่ม มีดพกขนาดห้านิ้ว สองเล่ม “ เ้าหอได้ยินเช่นนั้นเขาพยักหน้าแล้ว จะส่งอาวุธไปให้พรุ้งนี้
ฉินโม่ได้หันไปทางคุณหนูเยว่ แล้วกล่าว “คุณหนูก่อนออกเดินทางหนึ่งวันรบกวนท่านมาหาข้าที่เรือนเพื่อเตรียมแผนด้วยขอรับ” เยว่ชิงเอ๋อพยักหน้าตอบรับพร้อมเอ่ยตอบ “ได้เ้าค่ะคุณชาย”
“หากไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอตัวขอรับเ้าหอ” ฉินโม่กล่าวพร้อมลุกขึ้นก้าวเดิน ในขณะที่กำลังจะก้าวพ้นประตู “ช้าก่อนคุณชาย การฝึกตนเป็อย่างไรบ้าง” เ้าหอเอ่ยถามขึ้น ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้นหันหลังกลับแล้วยิ้ม พร้อมกล่าว “ เป็ไปด้วยดี ท่านได้ยินเสียงฝีเท้าข้าหรือไม่ แล้วถ้าท่านไม่ได้ตรวจสอบลมปราณของข้ารึ”
เ้าาหอได้ยินเช่นนั้นเขาลองััปราณ นางถึงกับผงะไปครู่นึง แล้วกล่าว “ยินดีกับคุณชายด้วยมาถึงรวมลมปราณขั้นห้าแล้ว และสำเร็จเคล็ดวิชามายา์ขั้นแรกแล้ว ถึงว่าทำไมลมปราณของคุณชายรั่วไหลน้อยมาก “ ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้น เขายิ้มบางๆ แล้วกล่าว “ท่านเ้าหอกล่าวชมเกินไปแล้ว ข้าขอตัวก่อนขอรับ “
ณ.ตระกูลหมาง ที่ห้องโถงประชุม
มีคนอยู่ สามคนกำลังพูดคุยอยู่ มีคุณชายหมาง เ้าตระกูลหมาง และศิษย์พี่ของคุณชายหมาง
เ้าตระกูลหมางนั้นดูเหมือนวัยกลางคน ร่างกายกำยำ ผมสีขาวสลับดำ ผิวสีแทน หน้าดุ อยู่ระดับแกนทองคำขั้นปลาย เขามีนามว่าหมางเหรินอีกคนเป็ศิษย์พี่ของ รูปร่างสูง ผิวไม่ขาวมาก สวมชุดสีดำ ลายเมฆสีแดง เป็ชุดของศิษย์สายในมีนามว่าฉีไป๋
หมางกั่วได้เปิดประเด็นขึ้น “ท่านพ่อ อีกสามวันข้าจะไปที่ป่าอสูรพร้อมกับเยว่ชิงเอ๋อ ขอรับ” เ้าตระกูลหมางได้ยินเช่นนั้น เขาพยักหน้าแล้วกล่าว “ดี ไปป่าอสูรในครั้งนี้ เ้าพยามทำคะแนนให้ยัยหนูนั้นชอบเ้า หรือถ้าเป็ไปได้ก็รวบหัวรวบห่างยัยหนูนั้นซะ พวกหอดารา จะได้ไม่ต้องปฎิเสธ การหมั่นของพวกเรา “
หมางกั่วเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาพยักหน้าแล้วยิ้มอย่างชั่วร้ายออกมา แล้วกล่าว "ขอรับท่านพ่อ ครั้งนี้ข้าตั้งใจจะเอานางมาเป็ของข้าให้ได้" หมางเหรินเมื่อได้หัวเราะลั่น “สมกับเป็ลูกข้า หากเ้าจัดการงานนี้สำเร็จ ธุรกิจทั้งหมดในเมืองชิงก็จะกลายเป็ของพวกเรา” ฮะฮ่าา
สองพ่อลูกหัวเราะอย่างพอใจ
“ศิษย์น้องว่าแต่ แม่นางเยว่นั้นงามอย่างที่เ้าว่าจริงหรือ “ฉีไป๋ ในชุดสีดำลายเมฆสีแดง เอ่ยถามขึ้น
หมางกั่วได้ยินเช่นนั้นเขาพยักหน้า แล้วยิ้มอย่างชั่วร้ายแล้วกล่าว “แน่นอนศิษย์พี่ สามารถเปรียบได้กับเทพธิดาในสำนักเลย อีกสามวันท่านก็จะได้เห็น เข้าป่าครั้งนี้ข้าจะเล่นนางให้หนักเลย “ หมางกั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มแล้วเอามือลูบปาก
สองวันถัดมา ณ ลานที่พักในป่าไผ่
ตูม! ก่อไม้ไผ่หักล้มระเนระนาด
“ยินดีด้วยคุณชายฉิน ที่ท่านสามารถฝึกทักษะโจมตีได้สำเร็จ “ เยว่ชิงเอ๋อเอ่ยชม พร้อมกับส่งผ้าเย็นให้กับฉินโม ฉินโม่เมื่อได้ยินเช่นนั้นเขายิ้มออกมา แล้วกล่าว “ นี่ก็ต้องขอบคุณท่านเ้าหอที่ส่งทักษะระดับสูงมาให้แทนที่จะเป็วิชาระดับต่ำที่ข้าขอ ถึงผลลัพธ์จะออกมาเป็ทีาน่าพอใจ แต่ข้าขอไม่สามารถดึงพลังออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่ถึงอย่างไรก็สามารถจัดการผู้ที่มีการฝึกฝนต่ำกว่าเซียนเทียนได้”
วิชาที่ฉินโม่กำลังฝึกวิชาโจมตีที่เ้าหอส่งมาให้ เป็ทักษะหมัด หมัดคลื่นกระแทก เป็วิชาที่ส่งพลังปราณไปะเิภายในร่างกายของคู่ต่อสู้ ถึงแม่ร่างกายภายนอกจะแข็งแกร่ง แต่อวัยวะภายในนั้นมีได้แข็งแกร่งเหมือนด้านนอก นี่ถือเป็วิชาการโจมตีที่ยอดเยี่ยมมาก
หลังจากฉินโม่ฝึกเสร็จ ทั้งสองคนมานั่งที่โต๊ะหินหน้าเรือนไม้ ฉินโม่ได้รินชาให้เยว่ชิงเอ๋อ แล้วนำขวดยาออกมาตั้งบนโต๊ะ แล้วดันไปให้เยว่ชิงเอ๋อ “นี่คือยามซ่อนลมปราณ สามารถปกปิดลมปราณและลมหายใจได้ เผื่อต้องใช้หลบเหลี่ยงสัตว์อสูร ยานี้มีฤทเพียงสองชั่วโมงเท่านั้น “ เยว่ชิงเอ๋อพยักหน้าอย่างเข้าใจ จากนั้นฉินโม่ก็ยื่นซองกระดาษให้ แล้วกล่าว
“ ในซองนั้นคือผงสลายลมปราณ มีฤทธิ์แค่ครึ่งชั่วโมง ท่านพยามหาวิธีใส่ลงในน้ำกระบอกน้ำของหมางกั่วจากนั้น ข้าจะเป็คนพลิดชีวิตเขาเอง” เยว่ชิงเอ๋อพยักหน้า แล้วกล่าว” ข้าเข้าใจแล้วคุณชายฉิ พรุ่งนี้เจ็ดโมง ข้าจะมาหาท่านก่อนไปพบกับหมางกั่ว วันนี้ข้าขอตัวก่อนเ้าค่ะ” กล่าวเสร็จนางลูกขึ้น แล้วหลับตาลงย่อตัวเล็กน้อย แล้วหันหลังแล้วเดินจากไป
เช้ามืดของวันเดินทาง ฉินโม่ได้จัดเตรียมอาวุธและสิ่งของจำเป็ เขาเอาดาบยาวสะพายหลัง มีดสั้นใส่ปลอกไม้แล้วรัดเข้ากับต้นขาทั้งสองข้าง ส่วนมีดพกเขาเอาเหน็บไว้ที่เอว ฉินโม่สวมชุดรัดรูปสีดำ แล้วเอาตะกร้าไผ่สานสะพานด้านหลัง แสร้งทำเป็คนเก็บสมุนไพร หลังจากเตรียมตัวเสร็จ เขาออกมาจากเรือน พบว่าเยว่ชิงเอ๋อมารอเขาอยู่แล้วพร้อมกับคนคุ้มกันลมปราณขั้นปลายอีกหนึ่งคน
เยว่ชิงเอ๋อเมื่อเห็นฉินโม่ออกมา นางยิ้มออกมาบางๆ แล้วกล่าว “ไปกันเถอะฉินโม่ “ ฉินโม่พยักหน้าแล้วตอบ” ขอรับคุณหนู” ทั้ง สามคนได้เดินมาถึงหน้าหอดารา พบว่า ชายสามคนยืนอยู่หน้าหอดารา ฉินโม่เมื่อได้เห็นทั้งสามคน ก็ผงะไปชั่วขณะนึง เขาคิดในใจ เื่เริ่มยุ่งยากแล้วสิ มีผู้ฝึกตนระดับเซียเทียนขั้นต้นมาด้วย ในขณะที่เยว่ชิงเอ๋อกำลังจะเดินไปหาทั้งสามคน ฉินโม่ได้หันไปหาเยว่ชิงเอ๋อ แล้วกล่าวว่า “ มีตัวยุ่งยาก เราต้องเปลี่ยนแผน”
575
