ฟิคหัวขโมยแห่งบารามอส เจ้าชายเฟริน เจ้าหญิงเฟริโอน่า

ชายหนุ่มเจ้าของห้องหลับไปแล้วในอ้อมตักของหญิงสาวคนรัก คาลิน่าจัดท่านอนให้ชายหนุ่มได้หลับสบายขึ้นก่อนจะลุกไปนั่งกับอีกสี่สาวที่ส่งสายตาล้อเลียนให้กับเธอทันทีที่เดินเข้าไปร่วมกลุ่มด้วย จนต้องหน้าแดงก่ำอีกรอบ น่ารักน่าเอ็นดู

“วันนี้หมอนั่นไม่งอแงอีกหรอ?” แองจี้กระเซ้าหญิงสาวอย่างรู้ทัน

คาลิน่ายิ้มบาง ๆ ประมาณว่า ‘ก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่’

“วันนี้เป็นไงบ้างมาทิลด้า โรว่าไงบ้าง” เฟลิโอน่าเอ่ยถามหญิงสาวด้วยความจริงจัง เธอพยายามเลี่ยงคำพูดเท่าที่จำเป็น ในเมื่อสองสาวที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับ เฟรินนั่งอยู่ในห้องด้วย

“สถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยปลอดภัยนัก แต่ทางปราชญ์เลโมธีได้ยื่นขอความร่วมมือกับเหล่ากษัตริย์เรื่องข่ายมนต์สำเร็จแล้ว เลยวางใจได้ส่วนหนึ่ง แต่ส่วนหนึ่งเพราะวันงานเป็นแบบเปิด เรื่องความปลอดภัยจึงพึ่งแค่ข่ายมนต์ไม่ได้ กลางวันจะอันตรายมากกว่า”

“อือ เท่าที่รู้ บรรดานักฆ่ากับหัวขโมยและมิจฉาชีพอื่น ๆ ต่างเข้ามาในเมืองอย่างมากมาย”

เฟลิโอน่าบอกเรื่องที่เธอรู้จากพ่อมาดัส กับ คิล สองผู้สืบข่าวเรื่องการเคลื่อนไหวใต้ดิน ที่นาน ๆ ทีจะกลับมาป้อมสักทีเพื่อรายงานสถานการณ์เป็นระยะให้พวกเธอทราบเรื่อง

“แล้วหน้าที่ในวันงานของ เฟร ล่ะ เฟลิโอน่า” คาลิน่าถามถึงชายหนุ่มที่ตอนนี้ร่างกายไม่แข็งแรงดีนัก

“อือ เรื่องนั้น คาโลยื่นเรื่องในสภาให้เฟรินแฝงตัวเข้าไปสานสัมพันธ์กับบรรดากษัตริย์ที่มาร่วมงาน เพราะมีกษัตริย์หลายประเทศที่รู้จัก เฟรินดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านจ้าว และเป็นการดีอีกด้วยถ้าเสนาธิการฝ่ายซ้ายเข้าไปดูแลกษัตริย์อย่างใกล้ ๆ ก็อาจเพิ่มความปลอดภัยให้แขกในงานมากยิ่งขึ้น” เฟลิโอน่าตอบเท่าที่รู้ เธอเป็นส่วนหนึ่งของผู้เข้าประชุมแผนการรับมือ แต่รายละเอียดบางอย่างจะมีก็เพียงสมาชิกสภาป้อมที่จะรู้รายละเอียดกันในที่ประชุม

“แต่คุณ เฟรินยังไม่แข็งแรงดีนี่ค่ะ” เรนอนค้าน

“ใช่ อีตานี่ไปเกะกะป่าว ๆ” แองจี้ค้านอีกแรง หันไปมองชายหนุ่มที่ยังคงนอนซมอยู่บนโซฟาอีกด้านของห้อง

อีกสามสาวทำสีหน้าหนักใจ พวกเธอไม่รู้จะบอกเพื่อนสาวทั้งสองอย่างไรดีกับสถานการณ์ตอนนี้ ซึ่งเรียกได้ว่าเลวร้ายทีเดียว

“คาโลอยากให้เฟรินเข้าใกล้กษัตริย์ เพื่อเป็นตัวแทนป้อมอัศวินน่ะ ไม่มีไรมากหรอก” เฟลิโอน่าแก้ต่างยิ้ม ๆ

“แต่ฉันว่ามันแปลก ๆ อยู่น่ะ รู้สึกว่าพวกเธอจะดูแล อีตานี่ดีเป็นพิเศษไปน่ะ คาลินว่าไปอย่าง แต่แม้กระทั่งพวกเธอก็ด้วย ไหนจะคาโล คิล โร แล้วก็พวกรุ่นพี่อีก” แองจี้เอ่ยข้อสงสัยขึ้นมา ดวงตาสีเขียวมองสามสาวที่น่าจะรู้เรื่องนี้ดีกว่าใคร

“นั้นน่ะสิค่ะ คุณเฟรินดูจะรู้จักบรรดา คิงทั้งสี่กับท่านจ้าวดีเป็นพิเศษ แล้วฝีมือของคุณเฟริน จะว่าเก่งเกินไปก็ว่าได้เลยน่ะค่ะ อาจจะเท่าคุณคาโลเสียด้วยซ้ำ” เรนอนถามอีกคน

ผ่าง...

“หือ? กำลังสงสัยว่าไอเฟริน มันเป็นลูกชายฉันจริง ๆ หรือป่าวหรือไงอีหนูทั้งหลาย แบบนี้น่าน้อยใจชะมัด”

“พ่อ / ท่านมาดัส”

ชายวัยกลางคนหัวล้านเลี่ยนโบกมือทักทายก่อนเดินไปดูอาการลูกชายของตนที่ยังคงหลับเพราะฤทธิ์ยาอยู่

“นี่ ถึงขั้นวางยาสลบเจ้านี่เลยหรอเนี่ย ว่าที่ลูกสะใภ้” มาดัสเอ่ยแซวหญิงสาวนางพยาบาลให้หน้าแดงก่ำ หัวเราะลั่นก่อนจะเดินมายังห้าสาวที่นั่งปรึกษางานกันอยู่

“พ่อมาทำไรที่นี่หรอค่ะ” เฟลิโอน่าเอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง

“ว่าจะพาไอหนูไปเที่ยวตลาดหน่อย”

“พ่อ”

การเถียงกันของสองพ่อลูก ทำให้ทั้งห้าสาวมองตากันปริบ ๆ ถ้าเฟรินเป็นพ่อลูกกับคน ๆ นี้จริง ๆ สิ่งเดียวที่เหมือนก็คงจะเป็นการกวนโอ๊ยคนเนี่ยแหละ

“เอาน่า ๆ แล้วเมื่อกี้ที่สงสัยกัน ถึงไอหนูจะหล่อไม่เท่าฉัน แต่มันก็ลูกชายฉันจริง” มาดัสเอ่ยชมตัวเองไม่พอ ยังยืดอกโม้ต่อ “ไอเรามันคนจน จะพามันไปเป็นภาระก็เกะกะ เลยพาไปฝากไว้กับเจ้าเอวิเดส กับ ไฮคิงบ้างเป็นครั้งคราว อุส่าเป็นเพื่อนกับคนใหญ่คนโตทั้งที ไม่ใช้งาน ก็เสียเปล่า จริงมั้ย” ว่าจบคนพูดก็หัวเราะลั่น จนคนฟังต้องเลิกคิ้ว

“โชคดีที่มันได้ความน่ารักจากข้าไปบ้าง พวก คิง ๆ ก็เลยพอจะเอ็นดูมันหน่อย ไม่งั้นไอบ้านี่ก็คงได้ร่อนไปร่อนมาไปเรื่อยแน่”

คำแก้ตัวที่ทำให้สองสาวพอจะเข้าใจ และสร้างความโล่งอกให้แก่อีกสามสาว ยิ้มนิด ๆ กับคำแก้ต่างของหัวขโมยแห่งบารามอสที่ไม่เคยหมดมุข

“สถานการณ์ตอนนี้เป็นไงบ้างค่ะ ท่านมาดัส” มาทิลด้าเอ่ยถามชายวัยกลางคนที่เริ่มหยิบหมากรุกมาเรียง ๆ บนกระดาน

“แย่”

คำสั้น ๆ ที่สร้างความหนักใจให้แก่หลายคนในห้องเป็นอย่างมาก

“รู้มั้ย ทำไม คิงมักเป็นผู้ชาย ควีนมักจะเป็นผู้หญิง ในหมากรุกหรือในตำราที่เรียนกันก็ไม่เห็นจะระบุไว้เลยว่าต้องเป็นผู้ชายถึงจะกลายเป็น คิงได้ หรือต้องเป็นผู้หญิงที่เป็นควีน” มาดัสผายมือให้เฟลิโอน่าเดินหมากก่อน ถึงแม้ว่าเขาจะแพ้เจ้าเฟรินตลอด แต่กับหญิงสาวตรงหน้าก็พอจะสู้กันได้อยู่

“หลายประเทศเลือก คิงจากเจ้าชาย” มาทิลด้าเอ่ยตอบ

“ก็นั่นสิ ผู้หญิงเก่งกว่าผู้ชายตัวโตก็ออกเยอะ อย่าง อเมซอนก็เก่งออก”

“เพราะผู้ชายเป็นผู้นำ” คาลิน่าเอ่ยตอบ

“ฮ่า ๆ สมกับเป็นลูกเจ้าบาโร ตอบได้เหมือนพ่อ” มาดัสเอ่ยแซว “ที่ผู้ชายได้เป็นกษัตริย์ ไม่ใช่ว่าผู้หญิงเป็นผู้นำได้ไม่ดีเท่ากับผู้ชาย เพียงแต่สัญญาณความเป็นแม่ที่อยู่ในตัวผู้หญิงทุกคน เมื่อถึงเวลาหนึ่ง ก็จะต้องเป็นแม่คน การมีลูกมีภาระหนักเท่ากับการปกครองประเทศนั่นแหละ ในเมื่อผู้หญิงเสียสละดูแลปกครองลูก ผู้ชายก็ต้องทำหน้าที่การงานให้หนักขึ้นแทน แต่เมื่อไรที่ คิงไร้อำนาจ สภาพไม่เอื้ออำนวย คนเป็น ควีนก็ต้องขึ้นมาทำหน้าที่แทน” มาดัสขยับ ควีนขึ้นหน้าคิง “ก็เหมือนหมากรุก ควีนต้องคอยดูแลไม่ให้ คิงโดนรุกฆาต ต่างกันเพียงหาก คิงโดนรุกฆาต ควีนก็ขึ้นมาทำหน้าที่ต่อได้”

ห้องทั้งห้องเงียบเสียงไปชั่วขณะ

“เฟลิโอน่า เหมือนตอนนี้ เจ้าเฟรินไม่อาจมีพลังปกป้องได้ หน้าที่ของลูก ก็ควรจะขึ้นเป็น คิงแทน” มาดัสสบตากับผู้เปรียบเสมือนลูกสาวของเขาอีกคน

“แต่หญิงไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี” เฟลิโอน่าเอ่ยด้วยความหนักใจ มาดัสยิ้มขำ ขยี้หัวลูกสาวเบา ๆ ก่อนหัวเราะลั่น

“คิดแบบมันซะสิ คิดว่าเป็นมันแล้วมันจะทำอะไรต่อล่ะ”

“หลอกคนอื่นไปทั่วหรอค่ะ” แองจี้แขวะชายหนุ่มที่นอนซมอยู่

“ใช่” มาดัสยิ้มกว้างให้ห้าสาวที่มองตนแบบไม่อยากเชื่อ “หลอกเพื่อให้เขาเดินตามเกมส์ เหมือนอย่างกระดานนี้ พ่อให้เราเดินในทิศที่เราคิดว่าเราจะชนะพ่อ แต่ความจริงพ่อกำลังหลอกเพื่อไปกินหมากของลูกต่างหาก”

มาดัสดันหมากไปกินม้าตัวที่กินหมากของเขาไปเยอะแล้ว เฟลิโอน่าครุ่นคิด ... ถ้าเธอเป็นเจ้าพี่ เจ้าพี่จะทำยังไงน่ะหรอ ตลอดเวลามีเรื่องทีไร เจ้าพี่มักจะเตรียมแผนรับมือไว้หมดแล้วและไม่เคยบอกให้ใครรู้เลยด้วยซ้ำ แล้วเธอจะรู้ได้ไงว่าเจ้าพี่จะทำยังไง

“ทำยังไงหรอค่ะ” เรนอนถามออกไปซื่อ ๆ

“พวกเจ้าต้องรู้ก่อนว่ามีหมากอะไรให้ใช้บ้าง” มาดัสเสนอ

“มีป้อมอัศวิน แต่กำลังคนของเราไม่พอนี่ค่ะ” มาทิลด้าเอ่ยอย่างไม่เข้าใจว่าคน ๆ นี้ต้องการสื่ออะไรกันแน่

“สามสิงห์เอเดน เจ้าเวทย์มนตรา ลูน่า เดมอส ท่านจ้าวเอวิเดส และบรรดาคิงอีกยี่สิบประเทศ” เฟลิโอน่าเอ่ยอย่างพอจะเข้าใจอะไรราง ๆ มองคนที่นั่งมองตนยิ้ม ๆ มาดัสพยักหน้าให้ลูกสาวเบา ๆ

“เมื่อรู้ตัวหมาก ต่อมาก็ควรรู้การเดินเกมส์อีกฝ่าย สไตล์การเดิน การบุก การตั้งรับ เจตนาของพวกมัน” มาดัสอธิบายต่อ

“แต่เรื่องนี้พวกเราไม่รู้นี่ค่ะ” แองจี้เอ่ยอย่างไม่เข้าใจ

“โจรมันขโมยเพราะของมันล่อตา นักฆ่าลงมือเมื่อเป้าหมายชัดเจน นักรบสู้เพราะรู้ตัวว่าควรปกป้องใคร” มาดัสว่าอย่างไม่ใส่ใจนัก

เจ้าพี่.. กับ ตัวเธอ... เฟลิโอน่าคิด ดวงตาสีน้ำตาลหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด

“ข้าถึงได้บอกว่าหลอกใช้ไง ... เศรษฐีที่ไหนก็ไม่วางเพชรแท้ไว้ให้โจรตะครุบหรอก จริงมั้ย เฟลิโอน่า” มาดัสถามลูกสาว “ถ้าจะหลอกโจรเด็ก แค่ตั้งเพชรปลอม ถ้าหลอกโจรแก่ให้เอาเพชรแท้ล่อโจร และสับเปลี่ยนเมื่อถึงเวลา”

คำพูดเรื่อย ๆ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่ทำให้อีกสี่สาวในห้องนึกชื่นชมชายวัยกลางคนตรงหน้า พวกเธอพอจะรู้แล้วว่านิสัยเจ้าเล่ห์ เหลี่ยมเยอะ ได้มาจากชายตรงหน้าเป็นแท้ วิธีการ แผนการ ลูกล่อลูกชนของราชานักต้มคนนี้ฝีมือไม่เบาทีเดียว

“แต่งานนี้ก็ต้องใช้คนเยอะ” คาลิน่าเอ่ยข้อขัดแย้งของแผนการนี้

“บิชอบเก่ง ๆ ถ้าใช้ได้ไม่ถูกหน้าที่ก็เป็นแค่เบี้ย อัศวินไม่กล้าก็เป็นแค่ประชาชนถือดาบทื่อ ๆ นักบวชไม่หมั่นสวดก็เป็นได้แค่คนธรรมดาที่หลงใหล่พระธรรม”

“พวก คิงจะช่วยหรอค่ะ” เรนอนเอ่ยถามปัญหาหนักใจมากกว่า

“บ๊ะ... ก็ใช้อย่าให้มันรู้ตัวซะสิ หลอกให้มันเป็นหมากไปซะเลยก็จบเรื่อง จบราว” ว่าจบเจ้าตัวก็หัวเราะลั่นถูกอกถูกใจ

หลอกใช้ คิง... ช่างสมเป็นความคิดของราชานักต้ม มาดัส เดอเบอโรว์ เสียจริง

แต่ใครมันจะกล้า

.............................................................................................................................