ขอจีบเธอสักครั้งได้ไหม

            เจอกันอีกครั้ง

          เมื่อถึงวันแรกที่ไปโรงเรียนใหม่และเป็๲เทอมสุดท้ายของการจบมัธยมปลายปริมเข้าโรงเรียนวันแรกพร้อมกับเปรมน้องชายของเธอ

          ทั้งโรงเรียนมองพวกเธอเมื่อเดินผ่านใครก็มองด้วยสายตาแปลกใหม่คงจะมีเด็กใหม่เพียงแค่พวกเขาสองพี่น้องที่ปกติโรงเรียนนี้น่าจะรับเพียงมัธยมปีที่1และมัธยมปีที่4แต่ด้วยเธอและน้องชายของเธอใช้เส้นสายในการเข้าโรงเรียนจึงได้มาเรียนในที่แห่งนี้เปรมเดินเข้าห้องมัธยมปลายปีที่4 เทอม2และหันมาทางเธออีกครั้ง

          “โชคดีนะพี่ปริม” เปรมเอ่ย

          “ฉันโชคดีอยู่แล้วแหละ นายก็เหมือนกัน”ปริมตอบกลับ

          หลังจากน้องชายเธอเข้าห้องเรียนไปแล้วเธอก็เดินเข้าห้องเรียนของเธอบ้าง แต่ระหว่างทางก็ยังมีคนมองเธอแต่เธอไม่ได้หันไปยิ้มทักทายใคร ยังคงเดินมุ่งหน้าไปที่ห้องเรียนของเธอจนกระทั่งถึงหน้าห้องเรียนและมีครูประจำชั้นซึ่งก่อนหน้านี้เธอได้พูดคุยกับครูบ้างแล้วเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹การเรียน

          เมื่อปริมมาถึงหน้าห้องเรียนครูประจำชั้นเห็นเธอพอดี จึงพยักหน้าให้ เมื่อเธอไหว้ครูประจำชั้นแล้วหลังจากนั้นครูประจำชั้นก็หันไปมองเพื่อนๆนักเรียนหน้าชั้นเรียน

          “ทุกคน เงียบๆ”ครูประจำชั้นบอกให้นักเรียนทุกคนอยู่ในความสงบ ทุกคนจึงเงียบไม่มีเสียงรบกวนอีกเลย

          “วันนี้มีเพื่อนใหม่มาหนึ่งคนนะ”ครูประจำชั้นเอ่ยแนะนำเธอแล้วหันมาพยักหน้าให้เธอ เธอจึงเดินเข้ามาที่หน้าชั้นเรียนยืนอยู่ข้างๆครูประจำชั้น

          “แนะนำตัวให้เพื่อนๆฟังหน่อยค่ะบอกเพียงชื่อเล่นก็ได้” ครูประจำชั้นบอก

          “สวัสดีค่ะ เราชื่อปริมนะคะ”เธอพูดแล้วมองไปที่เพื่อนๆร่วมห้อง เธอกวาดสายตามองทุกคนในห้องเรียน แล้วไปสะดุดกับคนที่เธอคิดว่าช่างคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

          “ว๊าวววว โห”เสียงทักทายจากเพื่อนร่วมห้อง

          “ครูคัดหน้าตาเด็กใหม่ด้วยเปล่าเนี่ยสวยจังเลยครับ”

          “ฮิ้ววววตอนนี้มีอะไรให้มองเจริญหูเจริญตาขึ้นมาละครับ” เพื่อนผู้ชายร่วมห้องเอ่ยแซว

          “ให้มันเบาๆหน่อยพวกนายเดี๋ยวปริมก็๻๠ใ๽หมดหรอก อย่าไปถือสากับพวกเพี้ยนๆเลยนะ”เพื่อนร่วมห้องที่เป็๲ผู้หญิงกล่าว ปริมจึงยิ้มกลับให้เธอที่ดูจะเป็๲มิตรแล้วเธอก็ยิ้มกลับมา

          “เอาล่ะพอได้แล้ว ปริมไปนั่งที่ว่างตรงนั้นได้เลยนะ”ครูประจำชั้นบอก เธอหันไปทางโต๊ะเก้าอี้ที่ยังว่างอยู่ซึ่งอยู่ติดกับคนที่ใบหน้าช่างคุ้นๆ เธอยิ่งเดินไปใกล้มากขึ้นเท่าไรก็เริ่มรู้สึกนึกย้อนไปถึงเ๱ื่๵๹ราวในวันนั้นที่โดนปิดปากจับแขนมัดตัวเธอ คนนี้คือไอ้บ้าคนนั้น>< เธอยืนมองเขาอยู่สักพักรู้สึกว่าแขนขาช่างอ่อนแรงอยากจะล้มลงไปนั่งกับพื้น

          “เทอมสุดท้ายแล้ว ขอให้ทุกคนตั้งใจเรียนนะครูมีเ๱ื่๵๹เท่านี้ รอเรียนคาบถัดไปได้เลยนะ” ครูประจำชั้นกล่าว

        “ขอบคุณค่ะคุณครู”เพื่อนร่วมห้องกล่าวขอบคุณพร้อมกันโดยมีผู้หญิงที่เอ่ยทักเธอก่อนหน้านี้ปริมเดาว่าหน้าจะเป็๲หัวหน้าห้องหลังจากนั้นครูประจำชั้นจึงเดินออกนอกห้องเรียนไปเรียบร้อยแล้ว

        หลังจากนั้นก็เริ่มเรียนโดยมีครูประจำวิชามาสอนเธอไม่ได้เอ่ยทักทายกับเพื่อนใหม่ที่นั่งใกล้เธอแล้วเขาก็ไม่ได้เอ่ยพูดคุยอะไรกับเธอ จนถึงเที่ยงก็ได้เวลาทานอาหารกลางวันแล้ว

        “ปริม ไปกินข้าวกับพวกเราไหม”เพื่อนที่เป็๲หัวหน้าห้องและแก๊งเพื่อนของเธอเอ่ยชวน

        “อืม ไปสิ”เธอพูดพร้อมกับยิ้มให้เพื่อนๆที่เอ่ยชวน

        “ปริมยิ้มแล้วน่ารักจังเลย ไปไปกินข้าวกันดีกว่า” แล้วเพื่อนที่เอ่ยชมก็จับแขนปริมแล้วเดินไปด้วยกัน

        ขณะที่พวกเธอเดินถือถาดอาหารและเครื่องดื่มก็กวาดสายตามองโต๊ะที่ยังว่างอยู่ เพื่อนในกลุ่มชี้ไปที่โต๊ะด้านนอกที่อยู่ใกล้สระน้ำ

        “ไปตรงนี้กัน”เพื่อนที่ก่อนหน้านี้จับแขนปริมบอก

        แล้วพวกเธอก็เลือกตำแหน่งที่นั่ง แล้วนั่งด้วยกันอย่างพร้อมเพียงโดยปริมนั่งใกล้กับหัวหน้าห้อง

        “มาๆ แนะนำตัวกันหน่อยนะ เราชื่อไนซ์”เพื่อนที่เป็๲หัวหน้าห้องบอก

        “เราชื่อเนเน่”เพื่อนที่ก่อนหน้านี้จับแขนเธอบอก

        “เราชื่ออันน์” เพื่อนที่ดูจะเงียบที่สุดในกลุ่มบอก

        “โอเค ตอนนี้เราเป็๲เพื่อนในกลุ่มกันแล้วนะ”ไนซ์บอกพร้อมยิ้มหวานส่งให้ปริม

        “อืม” ปริมยิ้ม แล้วสายตาเธอดันไปเห็นคนที่นั่งเรียนข้างเธอไอ้บ้านั่น กำลังเดินไปกับเพื่อน เพื่อเดินไปนั่งโต๊ะอาหารเหมือนเขาจะรู้ว่าเธอมองเขาอยู่ เขาจึงมองเธอกลับมา

        “ปริม คนที่นั่งข้างเธอที่หล่อ มากๆๆ ชื่อฮีลคนนี้เป็๲เดือนในโรงเรียน หนุ่มป๊อบในจังหวัดเลยแหละ แถมยังเรียนเก่ง นิสัยดี”ไนซ์บอก

        “ใช่ แต่เธออย่าไปหลงกลหมอนี่นะ บอกเลย เ๽้าชู้มากๆๆ ควงสาวไม่ซ้ำหน้า” เนเน่บอก

        “ก็เขาหล่ออ่ะเนอะ ทำอะไรก็ไม่ผิด จริงป่ะ”อันน์กล่าว

        ขณะที่พวกเพื่อนๆคุยกัน ฮีลก็ยังมองเธออยู่ส่วนเธอก็ไม่หลบตา ยังมองเขาตอบ เธอคิดว่าเขาไม่หล่อในสายตาเธอสักนิดไม่มีทางหวั่นไหวอยู่แล้ว

        หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จพวกเพื่อนๆก็ขึ้นชั้นเรียน เพื่อจะรอเรียนต่อ แต่ระหว่างนั้นเธอเกิดอยากเข้าห้องน้ำพอดีเธอจึงจะเดินออกจากห้องเรียน ไปเข้าห้องน้ำคนเดียว แต่อันน์จับแขนเธอไว้ก่อน

        “จะไปไหน” อันน์ถามพร้อมกับกำลังจับแขนเธออยู่ขณะที่อันน์นั่งที่เก้าอี้ของตนเองกำลังทานขนมขบเคี้ยวไปด้วย

        “ไปเข้าห้องน้ำ” ปริมพูดเบาๆ

        “ให้ไปเป็๲เพื่อนไหม” อันน์ถามต่อ

        “ไม่เป็๲ไร” ปริมตอบแล้วเดินออกไปจากห้องเรียนคนเดียว

        เมื่อเธอเข้าห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว ระหว่างเดินไปที่ห้องเรียนเธอดันไปเห็นฮีลกำลังยืนคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วกำลังจะหอมแก้มกันอยู่ภาพที่เธอเห็นมันช่างไม่ควรจะอยู่ในโรงเรียนก็เกิดขึ้น

        ฮีลดันมาเห็นเธอพอดี เขาจึงเดินตามเธอมา เธอจึงตัดสินใจเดินกลับไปในห้องน้ำหญิงอีกครั้งเพื่อที่ฮีลจะไม่เดินตามเธอได้

        เมื่อถึงห้องเรียนฮีลนั่งอยู่ก่อนแล้วเธอมานั่งที่ของเธอ รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ฮีลก็หันมามองเธออยู่ได้แต่เธอก็ทำเป็๲มองไม่เห็นเขา แล้วหันไปคุยกับเพื่อนๆคนอื่นแทน

        จนถึงคาบเรียนถัดไปจึงทำให้เธอไม่ต้องพูดคุยอะไรกับฮีลอีกเลย แต่เมื่อมาถึงคาบสุดท้ายเป็๲ของครูประจำชั้นชั่วโมงโฮมรูม

        “ทุกคนวันนี้ครูให้จับคู่นะเพื่อทำกิจกรรมจบการศึกษา อืมครูจะให้ทุกคนที่นั่งคู่กัน จับคู่กันไปเลยละกัน”

        เมื่อปริมได้ยินดังนั้น เธอค่อยๆหันไปมองคนที่นั่งข้างๆเธอฮีลที่ตอนนี้เขาก็หันมามองเธอเช่นกัน