ใจกลางป่าท้อ์ มีต้นท้อ์พิสุทธิ์อายุนับล้านปี เป็จุดศูนย์รวมพลังปราณบริสุทธิ์ของป่าท้อ์ ในหนึ่งแสนปีจะออกผลเพียงหนึ่งผล เป็ผลไม้ที่วิเศษที่สุดในทำเนียบ์ มีพลังธาตุแสงบริสุทธิ์เข้มข้น ผู้ที่ได้กิน แม้ดวงจิตาเ็เสียหายแทบดับสลายก็สามารถ เยียวยารักษาให้ฟื้นคืนได้
ทุกๆ เจ็ดวันเหล่าเทพธิดาจากดินแดนพฤกษา์ ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกัน เพื่อเข้าไปดูแลป่าท้อแห่งนี้ จนวันเวลาผันผ่าน ครบรอบหนึ่งแสนปีที่ต้นท้อ์พิสุทธิ์จะออกผลอีกครั้ง องค์เง็กเซียนผู้เป็ใหญ่แห่งสรวง์ จึงรับสั่งจัดเวรยามให้เฝ้าป่าท้ออย่างเข้มงวด
ในวันนี้เอง เทพธิดาบุปผา จิ่นฮวา ลูกสาวของท่านเทพพฤกษา ผู้ปกครองดินแดนพฤกษา์ บำเพ็ญเพียรครบหนึ่งแสนปี จึงได้รับหน้าที่มาดูแลป่าท้อ์ในวันนี้
“ฮวาเอ๋อร์ นี้เป็ครั้งแรกที่เ้าจะได้ตามพวกพี่สาวเ้าไปดูแลป่าท้อ์เป็ครั้งแรก เ้าห้ามก่อเื่เด็ดขาดนะ” เทพพฤกษากล่าวย้ำกับบุตรสาวคนเล็ก อีกครั้ง หลังจากที่พ่ายแพ้แก่การออดอ้อนของนางว่า้าตามพวกพี่ๆ ตนไปทำหน้าที่ดูแลป่าท้อ์ในครั้งนี้ แม้นางจะรับปากดิบดีว่าจะไม่ก่อเื่ แต่ท่านเทพผู้เป็บิดา ก็ยังรู้สึกกังวลใจ เพราะลูกสาวคนนี้ช่างซุกซนนัก แต่ก็ไม่อาจขัดใจนางได้ นี่เขาตามใจนางเกินไปหรือเปล่านะ
“เ้าค่ะท่านพ่อ ลูกไม่สร้างปัญหาหรอก” จิ่นฮวารับคำอย่างร่าเริงพร้อมเดินตามพี่ๆ ของนาง เพื่อไปยังป่าท้อ์
ถึงจะเรียกว่าการมาดูแล แต่เหล่าเทพธิดานั้นมีหน้าเพียงมาเพื่อใช้พลังอวยพรให้แก่เหล่าต้นท้อเท่านั้น และไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในเขตใจกลางป่า ที่สถิตของต้นท้อ์พิสุทธิ์แต่อย่างใด และยิ่งเวลานี้ ผลท้อ์พิสุทธิ์ ใกล้เวลาสุกงอมเต็มที่แล้ว การเฝ้าระวังจึงเข้มงวดอย่างมาก
ในระหว่างที่เหล่าเทพธิดาทั้งเจ็ดกำลังใช้พลังแห่งพฤกษา อวยพรให้เหล่าต้นท้อ์อยู่นั้น ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น
จู่ๆ ก็เกิดแสงสว่างเจิดจ้าจากใจกลางป่าท้อ์ สาดกระจายไปทั่วผืนป่า ทำให้เหล่าเทพธิดา และทหารเทพที่เฝ้ายามอยู่ทั่วป่า หมดสติล้มลงไปกองกับพื้นกันถ้วนหน้า
เมื่อแสงสว่างนั้นดับลง จิ่นฮวาก็ได้สติ ลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าทุกคนยังสลบอยู่ นางปลุกเท่าไรก็ไม่มีใครตื่น นางจึงคิดจะออกไปตามคนมาช่วย
แต่เมื่อลุกขึ้นยืนนางกลับได้กลิ่นหอมเย้ายวนมาจากที่ใจกลางป่า กลิ่นหอมนั้นดึงดูดให้นาง เดินตามไปเรื่อยๆ อย่างเหม่อลอย
จิ่นฮวาที่จิตใจล่องลอย เดินตามกลิ่นหอมเย้ายวนเข้ามาเรื่อยๆ จนถึงใจกลางป่าท้อ์ นางยืนอยู่ใต้ต้นท้อ์พิสุทธิ์ แล้วยื่นมือออกไป ผลท้อที่กำลังสุกงอมได้ที่ ลอยลงมาสู่มือของนางอย่างนุ่มนวล
ด้วยความหอมเย้ายวนของผลท้อลูกนี้ นางก็ได้กัดกินมันลงไป รสหวานหอมตราตรึงใจทำให้นางกลืนกินมันเข้าไปจนหมดลูก ทันใดนั้นสติของนางก็ดับวูบลงอีกครั้ง พร้อมกับแสงสว่างเจิดจ้าเปล่งประกายออกมารอบตัวนางแล้วหายไป พลังตบะของนางเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งแสนปี
จิ่นฮวาฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ค่อยๆ ลืมตาขึ้น กลับต้องใ เพราะนางโดนทหารเทพพร้อมอาวุธครบมือ ล้อมเอาไว้แล้ว
นางถูกจับกุมตัวไปโดยที่ยังงุนงง ว่าตนเองทำสิ่งใดผิด เมื่อถูกนำมาที่หน้าบัลลังก์ของเง็กเซียน ด้วยข้อหาขโมยผลท้อ์พิสุทธิ์ ผลไม้วิเศษล้ำค่าแห่งแดน์
“เทพธิดาบุปผา จิ่นฮวา เ้าบังอาจนัก ที่กล้าขโมยผลท้อ์พิสุทธิ์ของแดน์ เ้ามีสิ่งใดจะแก้ตัวหรือไม่” องค์เง็กเซียนตะคอกเสียงดัง ใส่นางที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง
“หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจเพคะ” จิ่นฮวาตอบเสียงอ่อย เมื่อลองตั้งสตินึกดูแล้ว จำได้รางๆ ว่านางกินผลท้อเข้าไปลูกหนึ่งจริงๆ แต่นางนึกว่ามันเป็แค่ความฝันเพราะสติเลือนราง ที่แท้มันไม่ใช่ความฝัน แล้วนางยังถูกจับได้คาหนังคาเขาเสียด้วย
“หึ แค่เ้าบอก ไม่ได้ตั้งใจ ก็คิดว่าข้าจะปล่อยไปงั้นรึ” เง็กเซียนกล่าวอย่างโมโห
“ทหารฟังคำสั่ง เทพธิดาบุปผา จิ่นฮวา ทำผิดกฎ์ร้ายแรง ขโมยกินผลท้อ์พิสุทธิ์ มีโทษปะา นำนางไป รับเก้าทัณฑ์อัสนีบาตปะาเทพ”
“ฝ่าา ทรงอภัยให้บุตรสาวข้าด้วย นางยังเด็กมิรู้ความ ขอองค์เง็กเซียนได้โปรดเห็นแก่กระหม่อม อภัยให้นางด้วยพ่ะย่ะค่ะ” เทพพฤกษาคุกเข่าอ้อนวอนทั้งน้ำตา
“เราจำเป็ต้องลงโทษสูงสุดเพื่อไม่ให้ใครเอาเป็เยี่ยงอย่าง นำนางออกไปได้แล้ว” องค์เง็กเซียนเอ่ยน้ำเสียงเด็ดขาด
จิ่นฮวาถูกนำตัวมามัดไว้ที่แท่นปะาเทพเซียน เพื่อรับการลงทัณฑ์จาก์ ด้วยเก้าทัณฑ์อัสนีบาตปะาเทพ หากรับอัสนีบาตทั้งเก้าสายนี้แม้แต่เทพเซียนที่มีตบะหลายแสนปีก็ไม่อาจทนรับไหว ดวงจิตจะต้องดับสลาย ไม่สามารถไปเกิดใหม่ได้อีก
สายอัสนีบาตฟาดลงมาใส่ร่างของจิ่นฮวา เพียงครึ่งแรกนางก็เ็ปจนหมดสติไปแล้ว อัสนีบาตฟาดลงมาต่อเนื่องจนครบทั้งเก้าครั้ง ร่างเทพธิดาของนางค่อยๆ แตกสลาย ดวงจิตล่องลอยเป็ดวงแก้วสีขาวใส ค่อยๆ แตกร้าว จนใกล้จะแตกดับ ทหารที่เฝ้าดูการลงทัณฑ์ครั้งนี้จึงหันออกไปเพื่อไปรายงาน
แต่แล้วจู่ๆ การแตกร้าวของดวงจิตก็ค่อยๆหยุดลง มีแสงสีขาวสว่างจ้าออกมา และดวงจิตของนางก็ค่อยๆ สมานกันอย่างช้าๆ เทพพฤกษาบิดาของนาง ที่แอบเฝ้าดูอยู่รู้สึกมีความหวัง เมื่อไม่มีคนเฝ้าแล้ว เขาจึงได้แอบเข้าไปนำดวงจิตของนางออกมา
ดวงจิตของเทพธิดาจิ่นฮวา เสียหายอย่างหนัก ยังโชคดีที่นางกินผลท้อ์พิสุทธิ์เข้าไป พลังวิเศษของผลท้อนั้นช่วยเยียวยารักษาไม่ให้ดวงจิตของนางแตกดับไป แต่การฟื้นฟูจิตเทพของนางให้ฟื้นคืนนั้นต้องใช้เวลา เทพพฤกษาจึงได้นำดวงจิตของนางลงไปยังโลกมนุษย์ เพื่อรักษานางและซ่อนนางไว้จากสายตา์
1K
