" จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บจิ๊บ "
เสียงนกร้อง ดัง เจื้อยแจ๊ว
ยามเช้า.. มีแสงทอดผ่านใบไม้ที่ปกคลุม จนผมเห็นแสง ที่ทอดผ่านและแยงตาผม
ผมจึงลืมตาตื่น และพบว่า ที่ผมนอนอยู่นั้น ผมนอนอยู่บน รากไม้ในป่าใหญ่
ตอนนั้นผมยังไม่คิดอะไร คิดว่าคงจะมีการแกล้งกัน หรืออะไรแบบนี้
ผมจึงะโเรียก
" ออกมาเถอะน่า!! ผมไม่กลัวหรอก"
ผมเรียกชื่อ เพื่อน เรียก พ่อ แม่
อยู่นานแต่ไม่มีเสียงตอบรับ
ผมจึงคิดถึงเื่เมื่อคืนที่ผมได้ บอกไว้
เกี่ยวกับต่างโลก
ผมได้มองไปรอบๆ ตัวเองและพบว่า...
มีสมุดที่ ชายแปลกหน้าได้ให้ไว้อยู่ข้างๆ จุดที่ผมนอนอยู่ ผมจึงหยิบหนังสือ และเดินไปในป่า เพื่อหาทางออก
ตอนนั้น ผมคิดในใจ
" ได้เวลา... สนุกแล้วซิ๊ "
ไม่ใช่ๆ 55 " ผมคงได้เจอปัญหา ที่ยากจะรับมือ "
ผมเดินไปเรื่อยๆในป่าใหญ่ ที่มีเสียงนกร้องตลอดทาง เมื่อผม เดินออกมาได้สำเร็จ ก็ มีแถบสีฟ้าๆ !? โผล่ ขึ้นมาบริเวณ ห่างจากตัวผมนิดหน่อย ผมใ จนล้มลงกับพื้น !
มันเหมือนกับภาพโฮโลแกรม
ที่ฉายบริเวณข้างหน้าผม มันขึ้นว่า
" ยินดีด้วย! คุณสำเร็จ ภารกิจ
เดินทาง ออกจากป่าใหญ่
Exp +30 "
มันแสดงได้เหมือนกับเกมที่ผมเล่นตอนเด็กๆ ตอนนั้นทำให้ผมแน่ใจแล้วว่าที่นี่คงจะไม่ใช่โลกของผม อย่างแน่นอน ..
หลังจากมัน ขึ้นได้ไม่นานมันก็ค่อยๆหายไป และผมได้เหลือบไปเห็น เมืองอยู่ไกลๆ ผมจึงจะเดินตามทางไป
แต่ทว่า ผมเห็นว่ามันเป็ต่างโลกดังนั้นผมจึง หยิบท่อนไม้ในป่าไปด้วยเผื่อเกิดเหตุการณ์ ไม่คาดฝัน
จากนั้นผมก็เดินไปตามทางเรื่อยๆ
ผมได้พบเข้ากับ สไลม์ ที่มีลักษณะเป็เมือกๆ และมี สิ่งที่เหมือนลูกแก้วอยู่บริเวณหัวของมัน มันมีขนาดที่เล็ก สูงราวๆ หัวเข่าของผม จะว่าไปมันก็ไม่เล็กสักเท่าไรนะเนี้ย.. ผมได้ใช้ไม้ในมือของผมฟาด เข้าไปที่หัวของมันที่มีลูกแก้ว
จากนั้นมันก็ กลายเป็เมือกธรรมดาๆ ที่ขยับไม่ได้ เมื่อผมจัดการ สไลม์ ได้
ก็มีแถบสีฟ้า!? เด้งขึ้นมาบริเวณหน้าของผม ผมในิดหน่อย
มีขึ้นว่า
" สังหาร สไลม์ สำเร็จ
Exp +60 "
และมันก็ค่อยๆหายไป เหมือนครั้งแรก
หลังจากผมเดินไปเรื่อยๆ และ ฆ่าสไลม์
ไปราวๆ 4-5 ตัว ผมก็ถึงเมืองจนได้
ผมทิ้งไม้ในมือ และเดินเข้าไปในเมือง
ในเมืองนั้นมีผู้คนมากมาย หลายคน ใส่เสื้อผ้า และชุดเกราะ สมัยก่อน
ระหว่างทางที่ผมเดินผ่าน ก็จะมีคนมองมาที่ผม และซุบซิบเป็ระยะๆ
อาจเป็เพราะผมใส่เสื้อผ้าที่แปลกตาละมั้ง
หลังจากผมเดินไปเรื่อยๆ ผมก็ฉุกคิด ได้เกี่ยวกับเื่เงิน ว่าถ้าหากไม่มีเงิน ก็จะไม่มีที่นอน และไม่มีอาหาร
และผมคิดต่อว่า ในเมื่อที่นี่เป็ต่างโลก และมีมอนเตอร์ ก็คงจะต้องมีกิล ที่ว่าจ้างล่าพวกมอนเตอร์เพื่อเอาวัตถุดิบ
ผมจึงถามพ่อค้าแถวนั้น ที่ขายสร้อยคอ
" ลุง ครับที่นี่มี กิลหรือเปล่าครับ "
พ่อค้าตอบกลับมา
" มีสิพ่อหนุ่ม เดินตรงไปเลี้ยวซ้าย แล้วเดินไปอีกหน่อยก็ถึงแล้ว "
ผม ขอบคุณ พ่อค้าก่อนที่จะเดินไปตามที่พ่อค้าบอกมา
เมื่อผมเดินไปถึง ก็พบคนต่อแถวมากมายออกมา นอกกิล ผมได้เดินไปต่อแถว และถามคนข้างหน้าว่า
" นี่ เขามาทำอะไรกันงั้นเหรอ "
ชายคนหน้าตอบกลับ
" เขามาประเมิน อาชีพกันนะสิ นี่นายไม่รู้หรอกเหรอ? "
ผม ตอบกลับ แบบเออ ออห่อหมก
" อ๋อ รู้สิรู้ "
จากนั้นผมก็ รอ ประมาณ 20 นาที ก็ถึงตาของผม
ข้างหน้าของผมตอนนี้ คือ ผู้หญิงที่ใส่ชุดต้อนรับ และให้ผมยื่นมือ ไปแตะ ที่ลูกแก้ว
หลังจากแตะ เสร็จแล้ว ก็กรอกชื่อ และให้นั่งรอ.. ที่โต๊ะ
หลังจากคนสุดท้ายที่ แตะเสร็จ ประมาณ 5 นาทีก็มีคนที่ใส่เกราะทอง ที่มีอาวุธทอง และคนที่ใส่ชุดพ่อมด แม่มด เข้ามานั่งในกิล เต็มไปหมด
ด้วยความสงสัยของผม..นี้เองจึงถาม
ชายคนที่อยู่ด้านหน้าตอนต่อแถวว่า
" นี่ ทำไมถึงมีคนมารวม กันเยอะจัง"
ชายคนนั้นตอบ
" ก็เพราะเขามารอ คนที่มีอาชีพดีๆ เข้า ปาตี้นะสิ "
ผมตอบกลับ
" อ๋อ "
หลังจากรอประมาณ 20 นาที ผู้หญิงที่ทำหน้าที่ รับภารกิจก็ได้ เดินมาประกาศผล
หลังจากประกาศ ผมได้สังเกตเห็น ว่าส่วนใหญ่ ปาตี้จะรับ แค่ พรีซ และ แทงค์ ถ้าอาชีพอื่นก็จะรับ ปะปาย
ระหว่างประกาศก็จะมี เสียงเฮตาม เรื่อยๆ
จนมาถึง ผม คนประกาศก็ได้ประกาศว่า
" อาชีพ นักอัญเชิญ ค่ะ "
เสียงที่เคยเฮ กลับเงียบลง และเริ่มมีคนซุบซิบ และเริ่มมีเสียงพูดออกมาจากคนที่ใส่ชุดทอง พร้อมสายตาเหยียดหยาม
" เฮอะ! อาชีพขยะ อย่างนั้นใครจะเอาเข้าปาตี้กันนะ "
พร้อมกับเสียงหัวเราะ ที่ดังขึ้น ของกลุ่ม ปาตี้ที่ใส่ชุดสีทอง
หลังจากประกาศเสร็จผมจึงไปถาม ผู้ให้ภารกิจว่า อาชีพนี้มันไม่ดียังไง
ผู้ให้ภารกิจตอบว่า
" อาชีพนี้เป็อาชีพที่อัญเชิญ มอนเตอร์ ได้เพียง ไม่กี่ตัว และ พลังโจมตีน้อย จึงไม่ค่อยมีคนอยากได้เข้าปาตี้ ค่ะ "
หลังจากถามเสร็จ ผมกำลังที่จะออกจากกิล
มีผู้หญิง ใส่ชุดเกราะ ผมบรอน นัยย์ตาสีฟ้า พร้อมกับดาบ น่าตาน่ารัก เดินเข้ามาหาผม และถามผมว่า
" สนใจเข้าร่วมปาตี้กับฉันไหมคะ "
หลังจากถามจบ ทุกคนในกิล หันมามองด้วยความใ โดยเฉพาะ กลุ่มปาตี้ ชุดเกราะ สีทองที่ หัวเราะเยาะผม
ผมเองยังใ ผมเลยถามกลับไปว่า
" อาชีพนี้มันไม่ดีไม่ใช่ เหรอครับ "
เธอตอบกลับกลับมาพร้อมกับตาแบ้วๆว่า
" ก็ชั้นถูกชะตาคุณอะ! "
ทำแก้มป่องพร้อมกับมองมาที่ผม..