บทที่ 8 ดูแลเธอให้ดี
ไป๋จื่อซวินมองมู่จือเหยียนในรถจากระยะไกล เผยรอยยิ้มที่ลุ่มลึกบนริมฝีปากของเขา และแฝงไปด้วยความคลุมเครือไม่อาจปกปิด เขาถอนสายตาออก ก่อนจะกลับเข้าไปในโรงพยาบาล
ก่อนหน้านี้ ไป๋จื่อซวินปล่อยเธอไปเพราะเขาคิดว่าพวกเขากำลังจะแต่งงานกัน ถ้อยคำที่พร่ำเอ่ยว่ารักอย่างลึกซึ้งของลู่จิ่นเนี่ยน เขาคิดว่าหลังแต่งงาน เขาคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า…
เขายังมีโอกาส!
มู่จือเหยียนมองแผ่นหลังที่หายไปของไป๋จื่อซวิน และจับพวงมาลัยแน่นขึ้น
คนคนนั้น มีความสัมพันธ์อะไรกับลู่จิ่นเนี่ยน?
ทั้งสนิทสนมและพูดคุยหัวเราะร่าเริงได้
เมื่อคิดว่าเขายังหน้าด้านรอเธออยู่ที่หน้าโรงพยาบาลก็น่าขันสิ้นดี และอารมณ์ปะทุของมู่จือเหยียนรุนแรงมากขึ้น
เขาอารมณ์ดีที่ได้ทำดีกับเธอสักครั้ง แต่ผู้หญิงคนนี้กลับไปจูบกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขา ในใจเธอยังมีสำนึกบ้างไหมว่าตัวเองแต่งงานแล้ว?
ต้องจัดการแล้ว!
มู่จือเหยียนบีบพวงมาลัยแน่น กำลังจะสตาร์ตรถเพื่อไปคิดบัญชีกับผู้หญิงคนนั้น จู่ ๆ ก็มีคนมาเคาะกระจกรถจากด้านนอก
“จือเหยียน” ลู่อวี่ชิวยืนพิงกระจกรถพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า “คุณมาทำอะไรที่นี่ มารับฉันหรือเปล่า?”
ตอนที่ลู่อวี่ชิวมาโรงพยาบาล เธอส่งข้อความไปหามู่จือเหยียนแล้ว
มู่จือเหยียนขมวดคิ้ว พูดเสียงเ็า “ฉันมีธุระ ต้องไปก่อน”
สีหน้าลู่อวี่ชิวเคร่งเครียด จับประตูรถไว้แน่น พูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “จือเหยียน เื่ที่ฉันตั้งครรภ์ คุณจะจัดการยังไง? ตอนนี้ก็ผ่านมาสองเดือนแล้ว”
มู่จือเหยียนหันไปมองลู่อวี่ชิว พูดด้วยเสียงราบเรียบว่า “ลูกของเธอ เธอจะให้ฉันจัดการ?”
ใบหน้าลู่อวี่ชิวเปลี่ยนสีเล็กน้อย พูดอย่างเขินอายว่า “เขาเป็ลูกของคุณด้วย”
มู่จือเหยียนเหยียดยิ้มเยาะ “ถ้าอย่างนั้นก็ทำแท้งซะ”
พูดจบ เขาก็ขับรถออกไปทันที
ทิ้งลู่อวี่ชิวยืนอยู่เพียงลำพัง หล่อนงุนงงจนคิดอะไรไม่ออก
เขาหมายถึงอะไร?
เขาไม่แยแสลูกเลยเหรอ ถึงพูดว่าไม่้าง่ายดายแบบนี้?
หรือว่า คืนนั้นที่เกิดเื่ขึ้น เขาจะรู้ความจริงแล้ว?
มู่จือเหยียนกับลู่จิ่นเนี่ยนมีปัญหาชีวิตคู่ และเขาก็มีข่าวอื้อฉาวกับนางแบบดาราหลายคน ลู่อวี่ชิวเห็นเขาไม่ได้ปฏิเสธใคร ดังนั้นหล่อนจึงวางแผนจัดฉากหาโอกาสพบกันโดยบังเอิญ เพื่อหวังจะมีค่ำคืนแสนโรแมนติกกับมู่จือเหยียน ต่อมาปล่อยข่าวลือว่าท้อง บีบให้เขาแต่งงานด้วย
แต่คืนนั้น แม้เธอจะเข้าห้องมู่จือเหยียนได้สำเร็จ แต่เขาหลับลึกเกินไป ทั้งสองคนไม่สามารถทำอะไรที่เป็ชิ้นเป็อันได้เลย
เธอทำได้เพียงถอดเสื้อผ้าออก แกล้งทำเป็ว่าเธอนอนกับเขา รอกระทั่งมู่จือเหยียนตื่นขึ้นมา หล่อนแต่งเื่ว่าเขาเมาแล้วก็ขอเข้ามานอนกับตัวเอง มู่จือเหยียนฟังจบก็ไม่พูดอะไร เธอคิดว่าเขาคงหลงเชื่อแล้ว
แต่ตอนนี้ เหมือนว่าเขาจะรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว?
ถ้ารู้ความจริง แล้วทำไมไม่เปิดเผยความจริงล่ะ?
ไม่ มู่จือเหยียนคงไม่รู้แน่นอน คงเป็เพราะเขาไม่ชอบเด็ก เขาจึงไม่สนใจ แต่เธอได้ยินมาว่า แม่ของมู่จือเหยียน้าลูกมานานแล้ว ในเมื่อมู่จือเหยียนไม่สนใจเธอ งั้นเธอจะเข้าหาแม่สามีเอง!
เธอไม่เชื่อว่าเสิ่นเสวี่ยฉินจะเมินเธอ!
เมื่อนึกถึงเื่นี้ สีหน้าของลู่อวี่ชิวก็ดูดีขึ้น ลูบรายงานตรวจครรภ์ในกระเป๋าของเธอ ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
ตำแหน่งคุณนายของตระกูลมู่ ต้องเป็ของเธอไม่ช้าก็เร็ว!
...
แม้ว่ารอยฟกช้ำที่ข้อเท้าจะไม่รุนแรงนัก แต่ก็ส่งผลต่อการเดินของลู่จิ่นเนี่ยนอยู่บ้าง ดังนั้น เธอจึงแวะไปที่ห้างสรรพสินค้าอีกครั้งระหว่างทางกลับบ้าน เพื่อซื้อรองเท้าแตะที่ใส่สบายสำหรับทำงานวันพรุ่งนี้
หลังจากออกจากห้างสรรพสินค้า เธอก็แวะทานอาหารเล็กน้อย ก่อนจะเดินทางกลับบ้านพร้อมข้าวของ
เสียเวลาไปพักใหญ่ เมื่อเธอมาถึงคฤหาสน์เหอลี่เยวี่ยน ก็เป็เวลาเย็นแล้ว
เวลาที่เหลือ เพียงพอสำหรับอ่านรายงานที่จำเป็สำหรับการประชุมวันพรุ่งนี้
ลู่จิ่นเนี่ยนคิดเพลิน ๆ ก่อนจะกดกริ่งประตู
แม่บ้านตอบรับ แล้วเปิดประตูให้เธอทันที เหลือบมองเธอด้วยสีหน้าประหลาด
"มีอะไร?" ลู่จิ่นเนี่ยนสงสัย
แม่บ้านชี้เข้าไปข้างในบ้าน
เมื่อลู่จิ่นเนี่ยนมองตาม หัวใจก็เต้นระรัว
251
