ณ ใจกลางมหาลัย
ร่างระหงกำลังนั่งเหม่อลอยอย่างไร้อารมณ์ ชุดนักศึกตัวเล็กของเธอรัดแน่นอยู่บน่อก ส่วนกระโปรงทรงเอแสนสั้นก็รัดบั้นท้ายอยู่ด้านล่าง แม้จะมีรูปร่างและหน้าตาที่ไม่ได้ขี้เหร่อะไร แต่สิ่งที่หญิงสาวได้ถอนหายใจออกมาก็ไม่เคยพอใจในตัวเองเสียที...
“เฮ้ออ”
“เป็อะไรของแกยัยฟ้าใส”
เชอรี่ เพื่อนสาวผมทองกล่าว เธอเองก็มีรูปร่างและหน้าตาไม่ต่างจากหญิงสาวผู้เหม่อลอยเท่าไหร่นัก เพียงแต่เส้นผมบนหัวเป็สีทองั้แ่โคนจรดปล่ายก็เท่านั้น
“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่เบื่อๆน่ะ”
เรียวขาระหงไขว่ห้างขั้นมาอีกฝั่ง...
ฟ้าใสเป็นักศึกษามหาลัยเอกชนในเมืองกรุง เธอเป็หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม แถมผิวพรรณยังสะอาดสะอ้าน แม้จะไม่ได้ขาวผุดผ่องเป็แสงนีออน แต่ผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวยของเธอก็เรียกสายตาของนักศึกษาชายทั้งหลายได้เป็อย่างดี...
“มึงๆ ผู้ชายมองมึงอะ”
ฟ้าใสหันไปตามเสียงเพื่อน ก่อนจะเห็นชายหนุ่มกลุ่นหนึ่งมองเธอจริงๆ
“ไม่เอาอะ”
“เอาอีนี่ ที่เห็นนั่งเหม่อขนาดนี้ก็นึกว่าเื่ที่โดนผัวทิ้งซะอีก”
“ฉันไม่ได้สนใจไอ้เวรนั่นหรอก”
พอพูดถึงแฟนเก่า ฟ้าใสก็อารมณ์เสียขึ้นมาอีก
เมื่อสองอาทิตย์ที่แล้วฟ้าใสพึ่งเลิกกับแฟนหนุ่ม เหตุผลก็เพราะความเ้าชู้และไม่เอาไหนของเขา แต่เื่ผู้ชายสำหรับหญิงสาวผมยาวสลวยคนนี้ไม่เคยขาดอยู่แล้ว หลังจากที่ข่าวเลิกราป่าวประกาศออกไป ผู้ชายคนใหม่ก็เตรียมพร้อมมาดามใจให้เธอทันที
อาจะเป็เพราะลูกแตงโมโตๆที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อนิสิต หรือเป็เพราะเนื้อไขมันชั้นดีที่เบียดเสียดเป็ก้อนอยู่ใต้กระโปรง ที่ทำให้หนุ่มๆรอคิวกันไม่หวาดไม่หวั่น แต่สิ่งเ่าั้ไม่ได้ทำให้นักศึกษาสาวปี 4 สนใจเลยสักนิด...
“ฉันกลับก่อนนะ”
“อ้าวอีนี่ ไหนบอกว่าจะเที่ยวกับกูไง”
“เออ ยกเลิกไปก่อนแล้วกัน”
ร่างระหงสะพายกระเป๋าขึ้นไหล่ ก่อนจะเดินส่ายก้นผ่านผู้ชายนับสิบโดยไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ใบหน้าสวยหวานยังคงคร่ำเครียด สาเหตุนี้ยังไม่มีใครรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่...