ไข่ตุ๋น
ตอนเช้าไก่ที่ให้ร้านชำแหละก็มาส่งแล้ว เมื่อคืนพวกเขาทำผงปรุงรสหมูและเนื้อวัวไปก่อนแล้วตอนนี้ไก่สามสิบตัวมาแล้วก็จึงได้เริ่มทำ วันนี้เพเรน่าไปส่งผักกับสามีเลยได้เพวิสมาช่วยงานน้องชายแต่เช้าแทน ซึ่งทุกอย่างก็ยังราบรื่นเป็ไปด้วยดีจนตอนนี้ทุกอย่างเข้าเครื่องจักรให้พวกมันทำงานไปแล้วหากแต่ว่ายังคงหลงเหลือสิ่งที่พวกเขาสองพี่น้องต้องคิดมากอยู่อีก
“แล้วที่เหลือนี่เราจะทำยังไงกันดี”เพวิสถามความเห็นน้องชาย หากแต่ไม่ได้คาดหวังคำตอบแต่อย่างไรข้อเสียอีกอย่างของการจ้างชำแหละเองก็คือ ได้ไก่มาทุกๆส่วนไม่ว่าจะเป็กระดูกที่ถูกเลาะเอาเนื้อออกมาแล้วรวมทั้งปากและเล็บแหลมๆนั่นเครื่องในที่มีชื่อเรียกต่างๆ หรือแม้แต่หนังสีขาวมันๆนี่อีกพวกมันถูกส่งกลับมาทั้งหมด หากแต่ไม่รู้ว่าต้องจัดการยังไงรู้อย่างนี้น่าจะจ่ายเงินเพิ่มเพื่อเป็ค่ากำจัดทิ้งก็ดี
“จริงๆแล้ว ถ้าไม่นับกระดูกเล็บแล้วก็จะงอยปากนั่น อย่างอื่นก็กินได้นะครับ”เพเนียสที่ใช้ความเร็วในการเสิร์ชหาข้อมูลมีหลายๆเมนูที่ทำจากเครื่องในไก่สีเข้มที่รวมกับอยู่แบบแหย่ะๆนั่นหรือแม้แต่หนังมันๆก็ยังทำอาหารได้
“ทำอาหารคงไม่ใช่อาหารปรุงประกอบใช่ไหม” เพวิสว่าอย่างใ เขาไม่ยอมกินเ้าพวกนี้แน่ๆถ้าหากไม่อยู่ในกล่องที่มีความเย็นมันต้องส่งกลิ่นเหม็นและคาวมากกว่านี้แน่ๆเพวิสส่ายหน้าหวาดๆ
“จริงๆมันก็ทำได้หลายอย่างนะครับอย่างบางบริษัทก็สกัดเอาสารอาหารมาใส่ในอาหารสังเคราะห์หรือไม่ก็เม็ดอาหารเสริมแต่จริงๆแล้วมันกินได้นะครับ แต่ผมเองคงไม่กล้าทำหรอก” เพเนียสเองก็ไม่ต่างกันเขาดูไปสองวิดีโอคลิปในการทำอาหารจากเครื่องในเขายอมรับเลยว่าไม่กล้าใช้มือของเขาหยิบจับมันแต่อย่างใดแล้วด้วยรูปร่างของมันที่ยังคงไว้แบบนั้นเมื่อปรุงสุกแล้ว เขาจะกินลงได้อย่างไรมันต้องมีกลิ่นคาวหลงเหลืออยู่แน่ๆ ซึ่งพี่ชายได้ยินเช่นนั้นก็รีบพยักหน้าเห็นด้วยทันทีเพราะเขาก็คงไม่กล้ากินเช่นกัน
“งั้นเอาเป็หมักเป็ปุ๋ยก็แล้วกัน”เพวิสรีบเสนอแนวทางจำกัดพวกมัน สวนพวกเขายังมีความ้าใช้ปุ๋ยอีกมากมีพวกมันไปเพิ่มสักหน่อยก็ดี ทุกวันนี้แม้แต่เศษพืชผักอาหารก็ไม่พออยู่แล้วยังต้องสั่งปุ๋ยและสารอาหารพืชมาเพิ่มอยู่ตลอด
“ครับ” น้องชายพยักหน้าเห็นด้วยเพวิสจึงรีบคว้ายกกล่องพวกนั้นขึ้นสกู๊ตเตอร์ของเขาเพื่อจะนำไปทำเป็ปุ๋ยทันที
“ดะ เดี๋ยวครับ”หากแต่น้องชายก็เรียกตัวไว้เสียก่อนเพวิสส่งคำถามมาทางสายตาในความหมายที่ว่ามีอะไรหรือเปล่า
“เหลือหนังไก่ไว้หน่อยครับที่เหลือเอาไปได้” เพเนียสว่า ส่วนของเครื่องในและหนังไก่ไม่เหมือนกันเพราะดูเหมือนหนังไก่ที่ทำเป็อาหารแล้วน่าตาออกมาน่ากินกว่าเห็นๆและเขาคิดว่าเขาเองน่าจะกล้าลองชิมดู
“เอ๊ะ” พี่ชายเผยเสียงออกมาอย่างสงสัยเ้าแผ่นหนังมันๆสีขาวนี้จะเอาไปทำอะไรได้
“นะครับ ผมอยากจะลองดู” คนน้องว่าและสุดท้ายก็ได้มา หนังไก่จำนวนหนึ่งกล่องของไก่ทั้งสามสิบตัวไม่น่าเลยเมื่อวานยังจะเดินเข้ามาแกล้งเขาอยู่เลย วันนี้ถูกแยกส่วนเสียแล้ว
“ตามใจเราแล้วกัน”เพวิสไม่ถามความมากยกกล่องใส่หนังไก่ลงจากสกู๊ตเตอร์ให้ แล้วกดปุ่มพร้อมเดินเครื่องยนต์ทันทีหากแต่ยังไม่ทันออกตัวไปไหน ก็ถูกน้องชายรั้งตัวไว้อีกครั้ง เขาได้แต่สงสัยนั่งอยู่ด้วยกันตั้งนานมีอะไรก็ไม่คุยให้จบ แต่พอคนจะไปก็เรียกจัง
“ระหว่างเอาพวกนั้นไปทำปุ๋ยก็เปิดดูไฟล์ที่ผมส่งให้ด้วยนะครับ”เพเนียสบอกพี่ชายยิ้มๆ ก่อนจะก้มหน้าลงมาส่งไฟล์ที่ว่านั้น
“ได้”เพวิสพยักหน้ารับแล้วออกตัวให้สกู๊ตเตอร์วิ่งไปยังโรงเรือนเล็กที่ใช้ทำปุ๋ยหมักทันทีซึ่งสิ่งที่เพเนียสส่งให้พี่ชายนั้นก็คือเพลง เพลงจากเขาคัดเลือกมาแล้วโดยเฉพาะเขาตั้งใจจดมาให้มากๆ ทั้งเนื้อร้องและทำนองเพลง โชคดีที่ดาวโลกใช้สัญลักษณ์ดนตรีเหมือนกับในกาแล็กซีเซเรนิออสทำให้เขาคัดลอกมาได้ไม่ยากซึ่งั้แ่รู้จักกับยูทูบมาเขามีเพลงชื่นชอบและมักเปิดฟังอยู่หลายเพลงและไหนเขาจะเริ่มมีนักร้องที่ชื่นชอบที่รอการคัมแบ็คอีกหลายคนหลายกรุ๊ปด้วยแล้วเพลงที่เขาส่งให้พี่ชายเป็เพลงที่ใช้ประกอบซีรีย์เื่หนึ่งทำนองเพลงสนุกโยกตัวตามได้แต่ไม่เร็วจนเกินไปขนาดอยากลุกขึ้นเต้นเป็แนวฟังแบบชิลๆสบายๆเสียมากกว่า ซึ่งเพลงนี้มีชื่อว่า P เล่าเื่ผ่านตัวเอกของเื่ที่ไปชอบคนๆหนึ่งเข้าเลยเฝ้าติดตามคนนั้นไปทุกที่เท่าที่จะทำได้ ทำทุกวิธีให้ตัวเองไปอยู่ใกล้กับเขาให้ได้สุดท้ายอีกคนก็สะดุดลงหลุมรักที่เขาทำไว้แบบงงๆและสุดท้ายก็สมหวังตามเนื้อเื่ของในซีรีย์เื่นั้นซึ่งถือได้ว่าเป็เพลงคลั่งรักแบบน่ารักๆ เหมือนรสชาติของลูกพีช เพเนียสเปิดเพลงนี้ฟังอยู่หลายครั้งและท่อนที่เขาชอบที่สุดลงจะเป็ ‘~Help me plee, plee plee p ขอร้องหละมารักฉันซะมารักฉันซะเถอะ plee plee, I p you Hu hu hu~’เขาหวังว่าถ้าพี่ชายนำมาร้องแล้วจะไม่ถูกฟ้องเื่ลิขสิทธิ์หรอกนะ
ให้หลังจากพี่ชายขี่สกู๊ตเตอร์ออกไปเพเนียสก็มาจัดการกับหนังไก่ที่ขอไว้ทันที หนังไก่จากไก่สามสิบตัวมันมีน้ำหนักเกือบ 10 กิโลกรัมได้เริ่มแรกเขานำหนังไก่ที่ได้มาดึงส่วนไขมันที่ติดอยู่ออกให้หมดพร้อมตัดเป็ชิ้นขนาดพอเหมาะจากนั้นล้างทำความสะอาดด้วยน้ำให้สะอาด ซึ่งน้ำที่ล้างก็มันย่องเชียวนี่ขนาดเขาใส่ถุงมือนะเนี่ยยังรู้สึกแปลกๆเลยหนังไก่ที่ได้ถึงจะล้างก็ยังมันอยู่ดีเพเนียสไม่สนใจมันแล้วเขาตั้งหม้อขนาดใหญ่ใส่น้ำตั้งบนเตา(ที่เบียดเบียนในครัวผลิตสินค้า)รอจนน้ำเดือดก่อนจะค่อยๆระวังและเทหนังไก่ลงไป ต้มไปอีกหลายนาทีให้หนังสุกแต่เขาไม่รู้หรอกว่ามันสุกหรือยัง แต่ต้มต่อหลังจากน้ำในหม้อเดือดอีกครั้งไปสิบห้านาทีได้ซึ่งระหว่างนี้พี่ชายเขาก็กลับมาแล้ว เห็นเขากำลังยุ่งอยู่เลยไม่ได้เข้ามากวน
หนังไก่ที่สุกดีแล้ว(ไม่ค่อยแน่ใจ)จากนั้นก็ตักขึ้นมาพักไว้ให้สะเด็ดน้ำดีปรุงรสด้วยผงปรุงรสไก่(ทำเสร็จใหม่ๆจากเครื่อง)ที่แสนภูมิใจ เพิ่มซอสถั่วเหลืองอีกหน่อยและเทแป้งทอดกรอบที่เขาผสมไว้เองลงไป คลุกเคล้าให้ทั่วกันหมักทิ้งไว้สักสิบห้านาทีได้จากนั้นก็ทั้งกระทะใส่น้ำมันไปกว่าครึ่งรอให้ร้อนโดยจัดการคลุมที่ครอบใสกันน้ำมันกระเด็นเรียบร้อยจากนั้นก็ค่อยๆตักหนังไก่ที่หมักไว้ลงไป หากแต่ว่าคงทอดทีเดียวไม่หมดแน่เขาต้องแบ่งทอดสักสามหรือสี่รอบได้
เปาะ แปะๆๆ
เสียงจากในกระทะดังมาเป็ระยะๆจากหนังสีขาวเนื้ออ่อนตอนนี้เริ่มแปรเปลี่ยนเป็แผ่นหนังที่บางและเล็กลงมีสีเหลืองและเริ่มกรอบขึ้นน้ำมันร้อนๆทำให้หนังไก่ในกระทะเริ่มกรอบและสุกขึ้นไปอีก จนอีกเพียงไม่นานหนังไก่กรอบๆสีน้ำตาลอ่อนก็ถูกตักขึ้นมาพักไว้ให้สะเด็ดน้ำมันแล้วแล้วจากนั้นก็นำไก่ที่ยังไม่ทอดลงไปทอดต่อทันที
“อื้ม กรอบดีนะไม่น่าเชื่อว่าหนังไก่แหย่ะๆจะทำแบบนี้ได้ด้วย” เพวิสที่รอชิมอยู่เมื่อน้องชายตักขึ้นพักเขาก็เข้ามาอาสาเป็ผู้ทดลองชิมคนแรกทันที
“ใช่ไหมล่ะครับ ผมลองๆทำดูไม่คิดว่าจะกินได้จริงๆ” เพเนียสตอบ ก่อนจะหยิบขึ้นมาชิมตามพี่ชายสิ่งแรกที่รู้สึกได้เมื่อส่งแผ่นหนังไก่ที่ม้วนพันกันเข้าปากคือความกรอบเมื่อกัดกรอบเอามากๆ ไม่อมน้ำมันให้รู้สึกอยากคาบทิ้งแต่อย่างใด ไม่มีกลิ่นคาวและไม่ไหม้ มีกลิ่นของผงปรุงรสและซอสถั่วเหลืองที่หมักไว้ก่อนหน้านี้หากแต่ว่ารสชาติที่ได้กลับอ่อนไปนิดสงสัยหนังไก่ที่เหลือในชามรอทอดรอบสามต้องเพิ่มผงปรุงรสหมูและซอสถั่วเหลืองลงไปอีกหน่อยน่าจะได้รสชาติที่เข้มข้นและอร่อยกว่านี้เป็ของทอดที่กินได้เปล่าๆโดยไม่ต้องจิ้มกับอะไรก็ได้
“เป็กับแกล้มได้เหมือนกันนะเนี่ย”เพวิสว่าและพยักหน้าพอใจกับการทำของน้องชาย สงสัยต้องชวนพ่อดื่มสักหน่อยแล้ว
“เออ ว่าแต่เพลงที่เราส่งให้พี่น่ะไปเอามาจากไหนหรอ” เพวิสนึกขึ้นได้หลังจากกินหนังไก่ทอดกรอบไปหลายชิ้นแล้ว
“อ้อ จากดาวโลกน่ะครับแต่พี่เอาไปร้องได้เลยนะไม่น่ามีปัญหาหรอก เอาไปจดลิขสิทธิ์ได้เลยรีบๆนะผมรอฟังอยู่” เพเนียสว่า เพราะที่เขามีให้พี่ชายคือเนื้อเพลงและโน้ตเพลงพี่ชายเขาต้องไปร้องและทำเพลงเอง ไมรู้ว่าจะใช้เวลาไหมส่วนเื่การให้พี่ชายเอาเพลงไปจดลิขสิทธิ์อย่างไรก็ต้องทำ เพราะเ้าของลิขสิทธิ์ตัวจริงคงไม่ได้ถือสาตามมาฟ้องพวกเขาหรอกหากแต่จะคนในเซเรนิออสนี่แหละจะแอบอ้างเอาไปเป็ของตัวเองเสียก่อน
“ถ้าไม่มีปัญหาก็ไม่มีปัญหาพี่จะเชื่อนายก็แล้วกันส่วนจะได้ฟังเมื่อไหร่ พี่จะรีบทำให้เสร็จให้เร็วที่สุดก็แล้วกัน” เพวิสตอบน้องชายเื่ร้องเพลงเขาชื่นชอบอยู่แล้วในเมื่อเป็เื่ที่ชอบเขาก็จะกระตือรือร้นเพิ่มขึ้นไปอีกแต่ก็ไม่น่าจะใช่ตอนนี้นะเพราะตอนนี้เขาจะช่วยน้องชายชิมหนังไก่ทอดก่อน
่สี่โมงเย็นวันนี้เพเนียสก็เตรียมไลฟ์สตรีมมิ่งแล้ว หลังจากที่ผ่านไปของเมื่อวานเป็ครั้งแรกที่ได้ลองเขาก็รู้สึกว่าน่าจะไปได้ดี ทั้งการตอบรับจากคนดู คนติดตามที่เพิ่มขึ้นและยอดโดเนทที่ได้รับ ทำให้เขามีกำลังใจมากขึ้น มีแรงทำอาหารมากเลยทีเดียว
“สวัสดีครับกลับมาพบกันอีกครั้งเป็วันที่สองกับผมและช่อง Tripple P yumyum yum” หลังจากเพวิสนับถอยหลังจบลงสัญญาณไฟสีแดงบ่งบอกการเริ่มสตรีมขึ้นเพเนียสก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างเป็มิตรกล่าวทักทายทันทีแค่เปิดก็มียอดคนดูหลายร้อยเข้าไปแล้ว และมีท่าทีว่าจะเพิ่มหลักขึ้นเรื่อยๆด้วยเพราะจากเมื่อวานที่ได้ชิมลางไปแล้ว ทั้งคนดูที่ได้ชิมผ่านเครื่องรับรสหรือโชคดีได้รับอาหารจริงไปก็ตั้งมั่นที่จะติดตามช่องนี้ต่อไปรวมถึงเป็กระบอกเสียงบอกกล่าวให้คนรู้จักได้รู้จักกับช่องไลฟ์นี้ด้วยอีกทาง
[SIATA: สวัสดีจ้า น้อง3ยัม พี่มารายงานตัวแล้ว]
[ฉันอยากเป็พี่สาวข้าวบ้าน:น้องเออร์มินของพี่สาว]
[คุณหนูตระกูลมิลเลอร์: เมื่อวานเสียดายไม่ได้ดู แต่เพื่อนแนะนำมาและอ่านรีวิวเมื่อวานเลยตัดสินใจเข้ามาดู]
“ดีใจที่ทุกคนสนใจช่องผมนะครับเมนูที่ผมจะพาทุกๆคน ทำวันนี้ง่ายมากครับ วัตถุดิบมีดังนี้เลย”เพเนียสชักชวนให้สนใจของตรงหน้าทันที ซึ่งกล้องก็ทำหน้าที่ไม่ขาดตกเลื่อนเข้าไปใกล้ให้เห็นวัตถุดิบที่ถูกจัดใส่จานเรียงไว้แล้วเรียบร้อย
“มีไข่ไก่ครับวันนี้ใช้หลายฟองเหมือนกัน ต้นหอมซอย หมูสับ เบค่อนหั่น กุ้ง พริกไทย หอมเจียวน้ำครับวันนี้ตามที่สัญญากันไว้ผมใช้เป็น้ำแร่จากโรแซนน่าครับส่วนเครื่องปรุงจะมีซอสถั่วเหลืองอย่างเดียวครับ เพื่อนๆลองเดากันดูไหมครับ ว่าวันนี้ผมจะทำเมนูอะไร”หลังจากที่เพเนียสร่ายรายชื่อวัตถุดิบไปแล้วเลยย้อนถามคนดูกลับบ้าง
[หนึ่งนาทีไปถึงดาวของเธอ: วันนี้วัตถุดิบไม่เยอะแฮะ ไม่มีโฆษณาแฝงด้วย]
[Sophia_iloveUSO: พี่ชายสู้ๆ]
[ผมแค่หลงมา“รักเธอ”: มีน้ำ เป็การต้มหรอ??]
[แฟนคลับตัวยงของฮงจู: ดูสิ มาใช้น้ำแร่ตามที่เราว่าแล้ว]
[อายุน้อยร้อยโล: นั่นสิ ถ้าเราไม่สังเกตและบอกไป ก็คงไม่ทำตามหรอกใช้ไหม]
<คุณ เพเรน่า@PPP ได้มอบ อาหารไก่ ให้แก่คุณ : [สู้ๆลูกแม่จะรอกินไข่ตุ๋นนนนน]>
“แฮ่ๆ มีคนทายถูกด้วยนะครับวันนี้จะทำเมนูที่มีชื่อว่า ไข่ตุ๋นนั่นเอง และก็มีหลายรสด้วยนะครับและเพื่อไม่เป็การเสียเวลาเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ”เพเนียสไม่ปล่อยให้เสียเวลานาน เขาเริ่มจากตอกไข่ไก่ที่เตรียมไว้ใส่ในถ้วยตวงทันทีโดยแยกเป็สองถ้วยๆละ 3 ฟอง
“จากนั้นก็ตีไข่ให้ไข่แดงและขาวเข้ากันดีเลยครับ ผมจะใช้เครื่องทุนแรงเล็กน้อย”เพเนียสใช้เครื่องตีไข่ไฟฟ้าแบบมือถือตีไข่ทั้งสองถ้วยจนเนื้อเข้ากันดีจากนั้นก็ปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองแล้วก็พริกไทยเล็กน้อย
“ทุกคนสงสัยไหมครับ ทำไมผมต้องแยกเป็สองถ้วย”เขาเงยหน้าขึ้นมาถามคนดูยิ้มๆ ให้มีปฏิสัมพันธ์กับคนดูบ้าง จะได้น่าสนใจ
[SIATA: เพราะถ้วยเดียวไม่พอหรือเปล่าเดี๋ยวหก]
[ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน: เพราะว่ามีหลายรสหรือเปล่า เอ๊ะ แต่จะมีหลายรสได้ยังไงก็มีเครื่องปรุงแค่ซอสถั่วเหลืองอย่างเดียวเอง]
“ที่ต้องทำแยก ก็เพราะนี่ครับ” เขาว่าพร้อมกับนำน้ำสองขวดน้ำมาวางตรงหน้า
“หนึ่งคือน้ำดื่มสะอาดทั่วไปแล้วสองก็คือน้ำแร่จากโรแซนน่าครับ เราจะมาลองกันดูว่าน้ำแร่จากโรแซนน่าจะทำให้อาหารอร่อยขึ้นจริงไหม”
[ไม่เอาอาหารหมา: คล้ายๆการทดลองสินะ]
[Jam_Jamille: น่าสนใจ]
[สมาคมนิยมดริ้งก์: ผมจะคอยดูอย่างเป็กลาง]
[คุณหนูพาร์ทไทม์: ต้องจากน้ำแร่โรแซนน่าอยู่แล้วจ้า]
“ถ้าอยากรู้ เราก็ต้องมาดูกันเลยครับโดยน้ำเราจะเติมลงในไข่ที่ตีไว้นะครับ ในปริมาตรที่มากกว่าเป็เท่าตัว”เพเนียสว่าแล้วก้มหน้าตวงน้ำใส่ในถ้วยไข่ทันที ไข่สามฟองมีปริมาตรเท่าไหร่เขาก็ตวงเติมน้ำลงไปตามที่ได้ว่าไว้ตีไข่และน้ำให้เข้ากันอีกครั้งก็ถือว่าเสร็จขั้นตอนการเตรียมไข่
“จริงๆเสร็จขั้นตอนนี้ก็ถือว่าจะเป็ไข่ตุ๋นได้แล้วครับ สามารถใส่ถ้วยนำขึ้นนึ่งได้แต่ว่าเพื่อเพิ่มรสชาติที่หลากหลายขึ้น เราจะทำเป็สามรสครับหนึ่งคือหมูสับโรยหน้าด้วยต้นหอม สองคือเบค่อนโรยหน้าด้วยหอมเจียวและสุดท้ายคือกุ้งครับ เรามาเริ่มกันเลยยยย” ถ้วยหกใบถูกนำเข้ามาวางเตรียมไว้จากนั้นก็เทไข่ลงในถ้วยในปริมาณที่เท่ากันประมาณสามในสี่ของถ้วยแยกเป็ไข่ตุ๋นน้ำสะอาดสาม ไข่ตุ๋นน้ำแร่สาม
“แล้วก็เอาเนื้อสัตว์ใส่ลงไปเลยครับสองถ้วยแรกคือหมูสับ ใส่ไปไม่ต้องเยอะมากนะครับ จากนั้นก็เบค่อนอีกสองถ้วยแล้วก็กุ้งครับกุ้งเป็ตัวๆผมจะเรียงให้สวยๆหน่อย”
“เสร็จแล้ว ต่อไปเราจะเอาไปนึ่งกันครับผมได้ตั้งซึ้งไว้แล้วครับ ตอนนี้ก็น้ำเดือดแล้วด้วย เอาขึ้นนึ่งได้”ถ้วยไข่ตุ๋นถูกลำเลียงขึ้นนึ่งเพราะถ้วยมีสีเดียวกันถึงใช้วิธีแยกโดยให้ถ้วยที่ใช้น้ำแร่และน้ำสะอาดอยู่คนละชั้นของซึ้งแทนเพื่อเรียงเสร็จแล้วก็ปิดฝา รอให้ไข่ตุ๋นสุก ถ้วยไม่ได้ใหญ่ใช้เวลาตุ๋นสิบนาทีก็น่าจะเสร็จ
“เราต้องรอไปก่อนสักสิบนาทีครับ เวลานั้นไข่ตุ๋นน่าจะสุกพอดี”
“แล้วเวลานี้เราจะทำอะไรดีครับเอาเป็ว่านั่งคุยกันหน่อยก็แล้วกัน”แล้วเก้าอี้ทรงสูงก็ถูกเพเนียสค่อยๆดึงเข้ามานั่งลงตรงหน้ากล้องตัวหลักเรียกสายตาเอ็นดูจากผู้ชมได้ไม่น้อยเลย
[ฉันอยากเป็พี่สาวข้างบ้าน: ท่าดึงเก้าอี้ก็ยังน่าเอ็นดู]
[Zuleyka: นั่นสิ น้องงงง]
[SIATA: เออ ใช่ๆลืมเื่ที่จะถามไปเลย สรุปสตรีมเมอร์ชื่ออะไรหรอ]
[ชีวิตสั้นเพราะมันไม่มีหัวใจ:ก็น้องยัมยัมยัมไงล่ะ]
[คุณหนูดาวซี(ดาวชื่อซีแต่ระดับเอ):บ้าหรือไง น้องชื่อยัมเฉยๆ]
[ร่างทรงจริงโจ้: อ่า น้องยัมเฉยๆ]
[คุณหนูดาวซี(ดาวชื่อซีแต่ระดับเอ): ไม่ๆๆๆชื่อยัม พ-ย-า-ง-ค์ เดียว]
“เอ่อ นี่ผมยังไม่แนะนำตัวหรือครับเนี่ยแย่จัง แฮะๆๆ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ปล่อยให้เดากันไปเองจริงๆแล้วผมชื่อเพเนียสครับ เพเนียสจากช่องทริพเพิลพี ยัมยัมยัม”อ่านคอมเมนต์ที่กำลังทะเลาะกันเื่ชื่อของเขาอยู่ เพเนียสได้อ่านก็ในี่เขาลืมแนะนำตัวเองไปหรือเมื่อวาน
[Zuleyka: อ่า ชื่อเพเนียสนี่เอง]
[Lou_Lou: ปล่อยให้เราเรียกว่าน้องยัมยัมยัมมาตั้งนานแย่ๆๆ ต้องง้อด้วยอาหารส่งตรงถึงบ้านพี่สาวเดี๋ยวนี้]
[ผมแค่หลงมา“รักเธอ”: เมนต์บน ตั้งนานอะไร น้องพึ่งเริ่มสตรีมเมื่อวานเองนะ]
“อาสิบนาทีนี้ผมไม่รู้จะชวนคุยอะไรเลยครับ” เพเนียสว่าอย่างคิดหนัก่ทำอาหารก็ทำและอธิบายได้อยู่หรอก แต่เวลาว่างนี่สิ คิดยากเลย
[ฟ้าร้องแข่งกันท้องของฉัน: งั้นก็หาอะไรมานั่งกินสิ พาพวกกินอย่างอื่นก่อนก็ได้]
[อายุน้อยร้อยโล: เมนต์บนถูกใจฉันมาก เราคือเพื่อนแท้]
“ของกินหรอครับ” ยากกว่าเดิมเลยจะกินอะไรดี หรือจะรีวิวสินค้าของร้านดีแต่ก็เกรงว่าคนดูจะเบื่อไปก่อนที่ขายของบ่อยเกินไป แค่ตั้งสินค้าไว้มุมหนึ่งของโต๊ะคนก็น่าจะเห็นตลอดอยู่แล้วยังไม่ได้หยุดคิดนาน ก็มีจานหนึ่งใบค่อยๆถูกเลื่อนมาตรงหน้าเขา
[นักท่องชิคชิคหมายเลข3539: โอ้ พูดถึงอาหาร อาหารก็มา]
“ใช่ครับ กินอาหารรอก็ได้”เพวิสเป็คนเลื่อนจานหนังไก่ทอดมาให้ ก็ต้องกินไปพรางๆก่อนสินะ
[ไม่เอาอาหารหมา: ชิมแล้ว อร่อยอยู่]
[Seungj_Vala: แอบชิมแล้วกรอบๆเคี้ยวเพลิน รอกินของจริง]
“อา แอบชิมกันแล้วเหรอครับเนี่ย”แค่มีจานอาหารมาวาง ก็แอบชิมก่อนแล้วนะ
“ยังไม่รู้เลยนะครับว่าคืออะไรกินมั่วไม่ได้นะครับ ถ้าเป็อาหารของจริงเกิดไม่สบายขึ้นมาจะแย่เลยนะครับ”เพเนียสดุออกมาทันที
“แต่มันกินได้ครับ ผมจะกินให้ดูเอง”แต่ก็เปลี่ยนอารมณ์มาได้ แล้วหยิบหนังไก่ทอดกรอบหนึ่งชิ้นขึ้นมาแล้วใส่ปากไปความกรอบเมื่อเคี้ยวทำให้มีหลักฐานที่หลงเหลืออยู่คือเสียง กรุ๊บๆๆที่ใช้ยินไปถึงคนดูอยู่
“อา กรอบมากกก ผมเป็คนทำเองล่ะครับ”มีการอวดคนดูด้วย
[Sophia_iloveUSO: ว่าแต่เรากำลังกินอะไรอยู่คะเนี่ย]
[สมาคมนิยมดริ้งก์: นั่นสิครับน้องโซเฟีย พี่ก็อยากรู้]
“ไม่บอกดีกว่าครับ ปล่อยให้คาใจไปก่อนอา ไปดูไข่ตุ๋นก่อนดีกว่า” เพเนียสไม่ตอบปล่อยให้เป็ปริศนาต่อไปแล้วเดินไปดูหน้าเตาทันที ดูเวลาที่จับไว้ ผ่านไป 8 นาทีกว่าแล้วเขายืนรออยู่หน้าเตาครู่หนึ่งโดยปล่อยให้คนสงสัยพร้อมพิมพ์บ่นกันก่อนพร้อมหยิบหนังไก่ทอดกรอบชิมไปพรางด้วย พอถึงเวลาเขาก็เปิดฝาซึ้งออกทันทีควันและไอน้ำที่ออกมานั้นมากพอสมควร เลยต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าวเพื่อความปลอดภัย
“ทุกคนถ้าจะทำตาม ต้องระวังด้วยนะครับร้อนมากๆ และก่อนที่ทุกคนจะได้ชิม ขอให้กล้องหันไปทางอื่นก่อนนะครับ” เพเนียสว่าพร้อมกล้องที่ทำตามนั้น หมุนหนีแพลนไปยังสินค้าของร้านทำให้ในภาพไร้เพเนียสจนทุกคนต้องสงสัยว่าเขาจะทำอะไรกัน จึงไม่ให้ดูตอนที่เอาไข่ตุ๋นออกจากซึ้งได้แต่ถามกันเองไปมา แต่ก็ไม่ได้ข้อสรุปที่แน่ชัดแต่รอไม่นานกล้องก็แพลนกลับมาเจอกันเพเนียสที่มุมเดิมที่คุ้นเคยพร้อมด้วยถ้วยไข่ตุ๋นทั้งหกที่วางอยู่แยกเป็สองฝั่งซ้ายขวา
“ไข่ตุ๋นเสร็จแล้วครับทั้งหกถ้วยแล้วนี่ หอมเจียวครับ ผมจะโรยลงไปบนไข่ตุ๋นเบค่อนอีกนิดหน่อยส่วนต้นหอมก็โรยหน้าไข่ตุ๋นหมูสับอีกนิดเช่นกัน และก็เสร็จแล้วจริงๆครับ”ถ้วยขนาดเล็กที่ใช้เป็ภาชนะใส่ไข่ตุ๋นทั้งหกถูกกล้องถ่ายใกล้ๆทีละถ้วยๆจนครบด้วยก่อนจะปรับมุมให้เห็นเพเนียสด้วยตามเดิม
[Ali_Moe: ตอนที่กล้องแพลนไปใกล้ๆฉันก็ชิมไปด้วยในทุกๆถ้วย]
[Zuleyka: ร้อนนะแต่ไม่เป็อุปสรรคในการกิน]
[Jam_Jamille: ใครไม่อยากร้อนแค่ปิดตรงรับข้อมูลประสาทััส่วนที่ห้าก็ได้นะ]
“ทุกคนสงสัยไหมครับทำไมผมต้องแอบเอาออกจากซึ้ง แล้ววางแยกเป็สองฝั่งนั่นก็เพราะว่าทุกคนจะได้ไม่รู้ไงครับว่าฝั่งไหนคือใช้น้ำดื่มธรรมดาแล้วฝั่งไหนคือใช้น้ำแร่โรแซนน่าแบบนี้ทุกคนจะได้ติดสินใจได้อย่างเที่ยงตรงมากขึ้นไงครับ”
[Gun_Katapat: โอ้ จะได้ไม่ไบแอสสินะ]
“ใช่แล้วครับทุกคนจะได้ชิมอย่างไม่มีอคติต่อน้ำดื่มธรรมดาและน้ำแร่ แต่หลังจากชิมแล้วอย่างไหนอร่อยกว่ากัน เราค่อยมาตัดสินกันอีกทีดีกว่านะครับ” เพเนียสว่ายิ้มๆที่ทุกคนดูจะเข้าใจในเจตนาเขา และการชิมผ่านระบบก็เกิดขึ้นพร้อมๆกันด้วยคนดูนับแสนพวกเขาให้เวลาชิมและพิจารณาตัดสินอยู่พักใหญ่ เพื่อตัดสินให้ว่าฝ่ายซ้ายหรือขวาอร่อยกว่ากันหรือฝั่งไหนเป็อะไรกันแน่
[คุณหนูพาร์ทไทม์: ฉันว่าฝั่งขวาอร่อยกว่านิดหน่อย]
[ผมจะสร้างสะพานข้ามดวงดาว: แต่นี่คิดว่าซ้ายอร่อยกว่า]
[พ่อของลูกนั้นสุดแข็งแกร่ง: เนื้อนิ่มกินง่าย ทำให้เด็กกินก็น่าจะดีนะครับ]
[คนจะเหงาอยู่ไหนก็เหงา: ฝั่งไหนคือใช้น้ำแร่กันแน่นะ ฉันเลือกซ้ายก็แล้วกัน]
[ชีวิตสั้นเพราะมันไม่มีหัวใจ: รสชาติไม่ต่างกันเลย หรือว่าลิ้นฉันมีปัญหา]
[หนึ่งนาทีไปถึงดาวเธอ: เมนต์บนถ้าลิ้นคุณมีปัญหาผมก็คงเหมือนกันแล้วครับ]
[Suarนายหน้าขายทุกอย่าง: อร่อยทั้งสองเลยค่ะ แต่ขออนุญาตถึงคอมเมนต์บนนะคะถ้าคุณรู้สึกว่าลิ้นมีปัญญาควรแก้ไขให้ถูกจุด โดยสามารถติดต่อเข้ามาสอบถามก่อนได้ช่องทางการติดต่อXXXX อย่าปล่อยให้ร่างกายผิดปกตินานจนต้องเสียทั้งเงินและเวลามากไปกว่าเดิมหลายเท่านะคะ]
<คุณ Tianyieieiei_RyuRoll ได้มอบ บรรพบุรุษไก่ ให้แก่คุณ : [ไม่ว่าจะฝั่งไหนก็อร่อย] *แชร์ลิงก์>
<คุณ Gun_Kantapat ได้มอบ ไก่วัยรุ่น ให้แก่คุณ : [อร่อยมากเลยจะรอกินของจริงนะ]>
<คุณ Zak_Vala ได้มอบ พ่อไก่ ให้แก่คุณ : [อย่าลืมพี่ด้วยนะค้าบบบ]>
<คุณ Aust-nitsuA ได้มอบ ครอบครัวไก่ ให้แก่คุณ : [อร่อยแต่กุ้งตัวเล็กไปหน่อย]>
<คุณ อายุน้อยร้อยโล ได้มอบ กรงเลี้ยงลูกเจี๊ยบให้แก่คุณ : [อร่อย!!]>
และคอมเมนต์,การโดเนทอื่นๆ อีกมากมาย
“เห็นทุกคนบอกว่าอร่อยผมก็ดีใจนะครับแต่ผมก็ตอบไม่ได้หรอกครับ ว่าฝั่งไหนอร่อยกว่ากันแน่ต้องให้ทุกคนตัดสินกันเอง แต่ผมบอกได้นะครับว่าฝั่งไหนคืออะไรนั่นก็คือ ฝั่งซ้ายของผมหรือขวาของทุกคนใช้น้ำแร่ครับนั่นแสดงว่าอีกฝั่งก็น้ำสะอาดนั่นเอง เห็นไหมล่ะครับ ไม่ว่าจะใช้น้ำแบบไหนรสชาติของอาหารที่ได้ ก็ออกมาดีเช่นกัน”
[คุณหนูพาร์ทไทม์: อ๊ายยย ฉันตอบถูกด้วย]
[ร่างทรงจิงโจ้: มันไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่จริงๆนั่นแหละ]
“ใช่แล้วครับวันนี้ก็เสร็จไปแล้วนะครับสำหรับการทำอาหารในเมนูไข่ตุ๋น เวลาผ่านมาพักใหญ่แล้วก่อนที่ผมจะลาไป ก็จะสุ่มผู้โชคดีกันก่อนนะครับเราจะส่งให้สิบสองคนแบบสุ่มรสชาตินะครับ จะเริ่มสุ่มในอีก”เพวิสพยักหน้าให้สัญญาณกับน้อง เพเนียสก็เอ่ยขึ้นแล้วเว้นเวลาให้เหล่าวิวเวอร์ได้รีบเร่งกดโดเนทกันในเวลานี้อย่างรัวๆเวลาสั้นๆแบบนี้ก็ถือว่าเป็การกระตุ้นยอดโดเนทได้เหมือนกันเพราะพวกเขาตามัวนิ้วก็เริ่มกดผิดๆถูกๆทำให้บางคนกดโดนยอดโดเนทสูงกว่าที่คิดไว้ก็มี
“10 9 8 … เริ่มการสุ่มเลยครับ” เพเนียสว่ายิ้มๆทั้งยิ้มให้กล้องที่ส่งตรงถึงวิวเวอร์ทั้งหลายในจำนวนสองแสนกว่าคนกับคนหลังกล้องทั้งสามที่กำลังนั่งกินหนังไก่ทอดกรอบจิบเหล้ากันอยู่ชิลกันจริงๆเลยน้า
“ได้ชื่อผู้โชคดีแล้วนะครับเช่นนั้นวันนี้ผมเพเนียส และช่องทริพเพิลพี ยัมยัมยัม ก็ต้องลาทุกคนไปก่อนนะครับเจอกันพรุ่งนี้เวลาเดิมครับ บ๊ายบาย” โบกมือให้กล้องอีกสองสามที การสตรีมก็จบลงแล้วการทำไข่ตุ๋นสำหรับให้ผู้โชคดีและญาติๆก็เริ่มขึ้นต่อเลยทันทีส่วนการพูดคุยกันต่อในสังคมออนไลน์ก็ปล่อยให้พวกเขาทำไป ครอบครัวเขายังไม่ว่างเข้าไปอ่านในตอนนี้
-บทก่อนหรือสตรีมครั้งแรกคอมเมนต์ไม่มีชื่อ สารภาพว่าเพราะเราี้เีคิดชื่อนั่นเองค่ะ แต่เพื่อความสมจริงต่อไปจะเพิ่มชื่อเข้ามาด้วยนะคะ