Galactic Imperium

    ตอนที่หนึ่งร้อยสิบห้า Cultural Product 3

    ตอนที่หนึ่งร้อยสิบห้า Cultural Product 3

    พอผมได้มีคุณสมบัติของนักร้องเพลงทำให้ผมรู้สึกว่าตนเองใช้พลังจิตได้ดีมากกว่าเดิม

    ไม่แปลกที่ผู้ใช้พลังจิตหลายคนนั้นหันหน้าเข้าหาศิลปะ

    เพราสามารถเป็นการฝึกการควบคุมพลังจิตของตนเองและยังผ่อนคลายไปด้วยในเวลาเดียวกัน

    แต่ด้วยคุณสมบัติความเป็นนักวิทยาศาสตร์ของผมที่ติดตัวมา

    ทำให้ผมทีป่ระพันธ์เพลงสามารถประพัน์เพลงต่างๆออกมาได้อย่างรวดเร็วในการทำให้ประชาชนรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้ฟังฟรือเพลงที่สามารถเร่งความเร็วในการรักษาตัวหรือเพลงที่ช่วยลดอารมณ์โกรธ

    ท่านแต่งเพลงสำเร็จหนึ่งเพลงท่านได้รับค่าประสบการณ์10 exp

    ท่านแต่งเพลงสำเร็จหนึ่งเพลงท่านได้รับค่าประสบการณ์10 exp

    ท่านแต่งเพลงสำเร็จหนึ่งเพลงท่านได้รับค่าประสบการณ์10 exp

    ผมดูค่าประสบกาณรืของผที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆจากการที่ทำภารกิจสำเร็จ

    .....ผมคิดผมเจอการ Meta Gaming ของผมแล้วว่าอะไรที่จะเพิ่มค่าประสบการณ์ของผมได้เร็วมากที่สุดโดยไม่ต้องไปเสี่ยงตายต่อสู้กับชาวบ้าน

    หลังจากที่ผมเพิ่มค่าประสบการณ์ความสามารถการเป็นนักประพันธ์เพลงของผมนั้นทำให้ผมมีความเชี่ยวชาญมากขึ้นและแต่งเพลงได้มีคุณภาพดีมากยิ่งขึ้น

    แต่ผมไม่เอาค่าประสบการณ์นั้นไปเพิ่มทักษะการประพัน์เพลบงโดยตรง

    แต่ผมเอาไปเพิ่มการวิจัยวิชาคณิตศาสตร์ที่ช่วยในการคำนวณสิ่งต่างๆรวมไปถึงบทเพลงด้วย

    ที่คณิตศาสตร์สามารถคำนวณถึงแง่มุมมของเสียงที่จะกระทบกันหรือการสั่นพ้องที่สามารถสอดแทรกเข้าไปกับการตอบสนองของร่างกายและคลื่นไฟฟ้าทางกายภาพหรือพลังจิตในสายจิตวิญญาณได้เช่นกัน

    ปัญหาเดียวกัน

    คนทั่วไปคงแก้ปัญหาในการประพันธ์เพลงให้มีคุณภาพมากขึ้นด้วยการฝึกการร้องเพลงหรือการฝึกพลังจิต

    แต่การร้องเพลงทำให้ผมสามารถเพิ่มค่าการวิจัยในวิชาคณิตศาสตร์ได้ในที่สุด

    ซึ่งผมก็พยายามยึดเอาไว้ไม่ปล่อยในโอกาสที่จะสามารถฟาร์มค่าประสบการณ์ที่ทำให้สามารถพัฒนาวิทยาศาสตร์ของจักรวรรดิของผมไปได้ในเวลาเดียวกัน

    ผมได้ส่งเพลงไปในช่องทางสื่อสารโฮโลเน็ตแบบฟรีๆไม่มีค่าใช้จ่าย

    ทำให้ชื่อ อดัม เบต้า นั้นโด่งดังขึ้นมาในชั่วข้ามคืน

    มีนักข่าวหรือสื่อต่างๆมาติดต่อตามช่องทางโฮโลเน็ตของผม

    แต่ผมปฏิเสธการพบปะผู้คนไป

    เป็นจักรพรรดิจะไปสนเงินหรือชื่อเสียงหรือฐานะทางสังคมไปทำไม?

    ผมรู้สึกเซ็งเล็กน้อยที่ไม่มีประสบการณ์ที่ต้องพยายามไต่เต้าให้ตำแหน่งของตนเองสูงขึ้นเรื่อยๆแบบพระเอกอิเซไคทั่วไป

    เพราะตำแหน่งของผมสูงที่สุดในจักรวรรดิอยู่แล้ว

    ผมนั้นได้ให้คนในจักรวรรดิของผมฟังเพลงของผมได้ฟรีๆ

    แต่เนื่องจากจักรวรรดิของผมปกครองระบบศักดินา

    รัฐบาลกุมอำนาจในการควบคุมการค้าขาย

    สิ่งทีป่ระชาชนในจักรวรรดิมีสิทธิใช้ฟรี

    แต่เราสามารถส่งขายเพลงต่างๆไปที่บุคคลภายนอกจักรวรรดิได้

    ผมก็พยักหน้าที่เห็นจำนวนเครดิตในบัญชีของอดัมเบต้าที่ผมสร้างขึ้นมีเงินมากขึ้นเรื่อยๆ

    แต่ต่อให้คนธรรมดามีเงินมกาเท่าไร

    ก็ไม่มีมากไปกว่าคนที่กุมอำนาจเบิกจ่ายงบประมาณของประเทศหรอก