The Survivor 7 ลิเวียธาน
ทันทีที่ร่างของลิเวียธานโผล่ขึ้นมา ความกดดันก็เข้าครอบงำกาย และเพื่อนๆ ของเขา กายไม่รอช้าบอกให้ถอยไปตั้งหลักทันที
“ไปตั้งหลักกันก่อน เร็วเข้า” พวกเขารีบวิ่งไปหาที่หลบกันทันที โชคดีที่ลิเวียธานนั้นยังมองไม่เห็นพวกเขา
“นพ ฝากนายดูสถานะมันก่อน แล้วเดี๋ยวเรามาวางแผนกัน” สิ้นเสียง นพก็ใช้ทักษะ อ่านค่าสถานะ
--------------------------------------------------------------------------------
สถานะ
ชื่อ: ลิเวียธาน
เลเวล 68
ความสามารถ
???
--------------------------------------------------------------------------------
แค่เห็นค่าสถานะก็ทำให้นพถึงกับร้องไม่ออก เลเวลก็มากกว่าพวกเขาถึง 3 เท่าแล้ว ความสามารถก็มองไม่ออก
“บ้าเอ้ย แล้วจะเอาอะไรไปสู้ นี้มันเกิดไปแล้ว” ความสิ่นหวังเข้ามาแทนที ความหวังแทบไม่มีเลย แต่แล้วก็มีเสียงะเิดังขึ้น
ตู้ม เฮ้
เสียงะโกู่ร้องดังมาจากทางด้านหน้าลิเวียธาน มีผู้คนจำนวนนึงกำลังต่อสู้กับลิเวียธานอยู่
“เฮ้ย นั้นมันคนนี้ มีคนต่อสู้อยู่ เต็มไปหมดเลย” นพพูดขึ้น เขาเพิ่งนึกได้ คำว่า เรดบอส ในเกม จะเป็บอสที่ต้องใช้คนจำนวนหนึ่งในการต่อสู้กับบอส ซึ่งถ้าชนะได้ก็จะได้ของตอบแทนที่มากกว่าบอสปกติ เพราะฉะนั้นจะมีคนมาล่าด้วยก็ไม่แปลก
“พวกเราก็ควรจะเข้าไปช่วยกันนะ เพราะดูๆ แล้วก็ตึงมือเหมือนกันนะ” ทันที่ที่กายพูดจบ พวกเขาก็หยิบอาวุธออกมาเพื่อต่อสู้ทันที นิพพาเริ่มร่ายพลังธรรมชาติใส่ลิเวียธาน ทำให้ดึงความสนใจของคนที่อยู่ด้านหน้าได้
“หนูจะสนับสนุนให้ค่ะ ฝากจัดการกันด้วยนะคะ” กายรีบพุ่งเข้าไปเพื่อดึงความสนใจของลิเวียธาน
“ผมจะดึงความสนใจให้พวกคุณช่วยโจมตีด้วยครับ” กลุ่มคนที่ต่อสู้อยู่แล้วเห็นแบบนั้นก็มีกำลังใจมากขึ้น เขาโจมตีอย่างบ้าระห่ำ บางคนใช้เป็ปืน บางคนก็เป็ขวาน พวกเขามีความสามารถเช่นเดียวกับบอส กาย ที่เป็สายต่อสู้ การเริ่มเปิดด้วยดาบแสงฟันผ่าน
“แกจะเด่นคนเดียวได้ยังไงวะ กาย” บอสะโเข้าไปต่อยที่ใบหน้าของลิเวียธานจนหงายหลังไป
“เป็ไงละมาสิ!!” บอสไม่ปล่อยให้โอกาศหลุดไป เขารีบะโไปหวังจะกระทืบไปที่ใบหน้าของมัน แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว ลิเวียธานอ้าปากก่อนจะปล่อยน้ำแรงดันสูงพุ่งใส่บอสจนกระเด็นไป
“บอส!! โถ่วเว้ย” กายะโเข้าไปรับตัวบอสที่ลอยอยู่ ก่อนจะพาลงมาที่พื้น
“บ้าเอ้ย มันไม่ได้แค่แรงนะ มันร้อนมากด้วย” ร่องรอยที่แขนของบอสเกิดรอยพุพองขึ้น ต้นรีบเข้ามาดูอาการ
“ตอนนี้พวกที่ถือโล่กำลังไปล่อให้อยู่ เราคงจะเข้าไปตรงๆ แบบเดิมไม่ได้แล้ว จัดเป็หมวดหมู่ซะ บอสกับฉันจะเข้าไปด้านหลังคอยสร้างความเสียหาย ฝากจันทราร่ายเวทย์เพื่อทำความเสียหายรุนแรงด้วย ส่วนนิพพาฝากจัดการตรึงมันเท่าที่ทำได้ด้วย” กายพูดจบก็รีบไปช่วยคนที่กำลังต่อสู้อยู่ทันที บอสที่รักษาเสร็จก็รีบตามไป นพคอยแจ้งสถานะต่างๆ ให้ตลอด แต่ลิเวียธานก็เป็ัที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว มันสบัดหางของมันใส่คนที่ถือโล่อยู่ด้านหน้ากระจัดกระจายกันไปคนละทิศ กายจึงพยายามไปดึงความสนใจต่อให้
“พวกคุณจัดขบวนใหม่ได้เลยครับ เดี๋ยวผมล่อไว้ให้ก่อน” กายพุ่งตัววนไปวนมาเพื่อเป็การล่อ พลางใช้ดาบแสงฟันผ่านไปเรื่อยๆ เพื่อทำความเสียหายไปเรื่อย แต่ก็ดูเหมือนไม่ค่อยมีผลอะไร เกล็ดของลิเวียธานนั้นค่อนข้างแข็งมาก ทำให้ทั้งหมดที่กายทำมา แทบจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
“พวกเรามาช่วยแล้ว” ตอนนี้เหล่าผู้คนที่กระจัดกระจายไปได้กลับมาตั้งแถวอีกครั้ง คราวนี้พวกเขารัดกุมมากขึ้นโดยการที่สลับกันเข้าไปล่อ ใครที่โดนโจมตี ก็จะมีต้นคอยรักษาให้ ก่อนจะกลับไปช่วย ทุกคนทำงานกันเป็ทีมเหมือนทำแบบนี้มาด้วยกันบ่อยๆ แต่แล้วเื่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
--------------------------------------------------------------------------------
คำเตือน!!
ลิเวียธานเข้าสู้โหมด บ้าคลั่ง จะจู่โจมแรงขึ้น 50% เนื่องจากเป็เผ่าพันธุ์ั พลังโจมตีเวทย์มนตร์จะเพิ่มขึ้นอีก 50%
--------------------------------------------------------------------------------
โฮก….!!!
ลิเวียธานกู่ร้อง แรงกดดันอันมหาศาลเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว บางคนถึงกับยืนไม่ไหว บางคนก็ถึงกับอาเจียนออกมา แรงกดดันนี้ มันมากกว่าที่พวกเขาเคยเจอกับาาั์หลายเท่านัก กายที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบะโบอกทุกคนให้ถอยก่อน
“ถอยเร็วเข้า อยู่อย่างนี้ไม่ดีแน่” ทุกคนเข้าใจสถานการณ์ดี ทำให้ไม่มีใครอยู่หน้าของลิเวียธานต่อ แต่ไม่ทันจะได้ถอยทั้งหมด เ้าลิเวียธานก็ปล่อยน้ำร้อนที่ตอนนี้ใหญ่เท่ารถไฟฟ้าขบวนหนึ่งออกมา ทันทีที่กระทบโดนคนจำนวนหนึ่ง ร่างของพวกเขาก็แหลกละเอียดทันที มันรุนแรงกว่าปกติมาก ความร้อนทำให้อากาศรอบตัวถึงกับร้อนขึ้นทันที
“บ้าหน่า โลกนี้มันบ้าไปแล้ว อ๊ากก!!” คนในกลุ่มคนหนึ่งพูดขึ้นก่อนจะโดนแรงดันน้ำอัดจนร่างกระจุยไป ความสิ้นหวังเข้าครอบงำอีกครั้ง ตอนนี้แต่ให้พวกเขามั่นใจขนาดไหนก็ไม่สามารถต่อกรกับมันได้แล้ว มีแต่ความตายที่รออยู่เท่านั้น!!
แต่แล้วก็มีลูกธนูสีดำลอยมาจากด้านหลังพวกเขาปักเข้าไปที่ลำตัวของลิเวียธานจนเกิดเป็เพลิงสีดำลุกไหม้ ลิเวียธานร้องด้วยความเ็ป เ้าของลูกธนูสีดำนั้นไม่ใช่ใคร เขาคือสเวนที่โดนมอบหมายงานให้มาช่วยจัดการ
“ถอยไปกันก่อนนะครับ ผมจะรับมือเอาไว้ก่อน” ตอนนี้ทุกคนไม่สนใจแล้วว่าใครจะเป็ยังไง ทั้งหมดต่างก็ถอยหนีไป บ้างก็หลบหลังต้นไม้ บ้างก็ไปหลบในตัวอาคารใกล้ๆ เหลือแต่พวกกายที่ยืนอยู่ ไม่ใช่พวกเขาไม่อยากหนีไปจากตรงนี้ แต่พวกเขากลัวเกินจะวิ่งหนีต่างหาก พวกเขาเป็เพียงเด็กอายุ 18 ปีเท่านั้น แรงกดดันอันมหาศาลนี้มันเกินกว่าที่พวกเขาจะรับได้
“พวก..พวกเราจะช่วยด้วยครับ” กายพูดทั้งๆ ที่ตัวของเขาสั่นไปทั้งตัวแต่ก็โดนสเวนห้ามไว้ โดยที่มีคนเดินตามหลังของสเวนมา
“พวกคุณถอยไปเถอะครับ ผมจัดการมันเอง” ชายผู้สวมหน้ากากคนเดิมเดินออกมา ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือจินนั้นเอง ไม่ทันได้พูดคุยกัน เ้าลิเวียธานก็พ้นน้ำออกมาอีกครั้ง จินใช้เวทย์ของเขา เพิ่มความร้อนเข้าไปในน้ำเพื่อให้น้ำเกิดความร้อน และะเิออกกลายเป็ะเิไอน้ำ ทำให้มันะเิไปจนถึงปากของลิเวียธานจนปากของมันรับแรงะเิไปด้วย ซึ่งในปากของมันนั้นไม่ได้มีเกร็ดปกคลุมทำให้มันรับความเสียหายไปเต็มๆ
“พวกคุณ อีกแล้วหรอ” กายตอนนี้ไม่สามารถยืนได้อีกแล้ว เขาหมดแรงและนั่งลงกับพื้น รวมถึงบอส และนพที่นั่งลงไปก่อนแล้ว แต่พวกจันทรา นิพพา และต้นนั้นจิตใจไม่ได้แข็งพอจนสลบไป จินไม่ปล่อยโอกาศให้หลุดไป เขาะโเข้าไปใช้เคียวที่เขาติดตัวมาด้วยนั้นฟันเข้าไปที่แผลบนปากของลิเวียธานจนเืสาดกระเซ็น
กรี๊ดดด!!
เสียงกรีดร้องของลิเวียธานทำให้รับรู้ว่ามันเ็ปอย่างมาก แต่แล้วมันก็สบัดหางมาหวังจะหวดจินให้กระเด็น แต่ััที่ 6 ของจินก็ทำงาน เขาเอี้ยวตัวหลบอย่างง่ายดายกลางอากาศ ก่อนจะทำให้เหล็กในเืที่ไหลออกมาจากปากของมันแข็งตัวขึ้นจนไม่สามารถขยับปากได้
“นั้นมันเวทย์บ้าอะไรวะนั้น” บอสที่มองเหตุการณ์อยู่ก็ถึงกับอุทานขึ้นมา แต่ไม่ทันได้งง พวกเขาก็ต้องใเพราะจินนั้น ใช้หมัดเปล่าต่อเข้าไปจนลิเวียธานกระเด็นไปไกล ตอนนี้จินมีค่าสถานะที่สูงขึ้น เนื่องจากเขาสามารถชนะาาั์ได้ถึง 3 ตัว (ถึงจะเป็ลูซิเฟอร์ที่เป็คนจัดการแต่ก็ได้รับค่าประสบการณ์ด้วย) ทำให้เขานั้นมีค่าสถานะที่สูงมากขึ้น สเวนเปิดค่าสถานะของจินดูเพราะเขานั้นก็ไม่คิดว่าจินจะเก่งขึ้นได้ขนาดนี้
---------------------------------------------------------------------------
สถานะ
ชื่อ: จิน
เลเวล 40
อาชีพ ผู้อ่านเกม
ความสามารถ
-คาดการณ์ เลเวล 35
-สำผัสที่ 6 เลเวล 25
-ความใจเย็น เลเวล 30
-ทักษะการใช้อาวุธ เลเวล 38
-ทักษะการใช้มือเปล่า เลเวล 30
-ทักษะการเรียนรู้เวทย์มนต์ เลเวล 40
-คมเคี่ยวสังหาร เลเวล 37
-แปลภาษา Max
….อ่านเพิ่มเติม
--------------------------------------------------------------------------------
มันไม่ใช่เพราะเขาแค่สามารถชนะาาั์ 3 ตัวได้เท่านั้น แต่เขาได้รับพลังส่วนหนึ่ง จากการสิงสู่ของลูซิเฟอร์มาด้วย ซึ่งเ้าตัวตอนเห็นค่าสถานะตัวเองก็แอบงงเช่นกัน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ เพราะเขาไม่ค่อยได้เล่นเกมเก็บเลเวล ทำให้เขาไม่รู้ว่ามันเป็เพราะาาั์ หรือเป็ที่อย่างอื่น และอีกส่วนหนึ่งที่ทำให้เขาสามารถต่อสู้กับลิเวียธานได้นั้น เพราะเขาต่อสู้อย่างรัดกุมมากขึ้นกว่าเดิม และใช้จุดอ่อนของศัตรูให้มากขึ้น
“โดนขนาดนี้แล้วยังไม่เป็ไรเลยหรือไง” ลิเวียธานลุกขึ้นมาก่อนมันจะรีบเข้ามาโจมตีจินต่อทันที จินที่ไม่ประมาทก็ใช้คมเคี่ยวสังหารฟันใส่เพื่อเป็การเบรคทันที
คมเคี่ยวสังหาย!!
ร่างของลิเวียธานถูกฟันไปเรื่อยๆ เนื่องจากคมเคี่ยวสังหารไม่ใช่ทักษะการต่อสู้ระยะประชิด แต่หากเป็ทักษะเวทย์มนตร์ที่บีบอัดจนกลายเป็เหมือนใบมีดสีดำลอยออกไป
“เขาสามารถสู้กับเ้านี้ได้อย่างสู้สี เพียงแค่คนๆ เดียวเนี่ยนะ” กายที่ดูอยู่รู้สึกได้ถึงความอ่อนแอของตัวเองเป็ครั้งที่ 2 ครั้งแรกคือตอนที่เจอกับาาั์ และนี้คือครั้งที่ 2 แต่แล้วความหวังก็มลายหายไปอีกครั้ง เพราะมีการแจ้งเตือนใหม่ดังขึ้นมา
--------------------------------------------------------------------------------
คำเตือน!!
ลิเวียธานาเ็หนัก ทำให้สถานะ คลุ้มคลั่ง หมดไป และกู่ร้องเรียกเ้านายของมัน
--------------------------------------------------------------------------------
สิ้นสุดเสียงแจ้งเตือน ก็มีร่างของทูต์ตนหนึ่งลอยลงมาจากฟ้าพร้อมปีกทั้ง 6 ใบหน้าอันหล่อเหลา ผมยาวสรวยสีทอง มาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าของเขานั้นแลดูทำให้ไม่น่าเชื่อใจเท่าไหร่นัก
“ใครดูแลสัตว์เลี้ยงของฉันขนาดนี้กันเนี่ย” เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรี่ยบเฉย เขายื่นมือไปที่ลิเวียธานก่อนจะมีแสงลอยไปรอบๆ ตัวของมัน แผลที่อยู่ตามร่างกายของลิเวียธานค่อยๆ โดนรักษาจนหายสนิท
“แหมๆ พวกเธอนี้ทำให้มันโกรธได้ขนาดนี้แสดงว่าเก่งเหมือนกันนี้ งั้นฉันเพิ่มความสนุกให้หน่อยละกัน” ทูต์ตนนั้นเริ่มทำการร่ายอะไรบางอย่างให้กับลิเวียธาน ก่อนร่างของมันจะเปล่งแสงออกมา ร่างของมันค่อยๆ กลายเป็สีแดง จากัลำตัวเรียวยาวมีปีก และแขนขางอกออกมา ร่างของมันใหญ่โตขึ้น
--------------------------------------------------------------------------------
คำเตือน!!
ลิเวียธานวิวัฒนาการเป็ขั้นที่ 3 เทียแมท ถือกำเหนิด
--------------------------------------------------------------------------------
ลิเวียธาน ตอนนี้ได้กลายร่างเป็เทียแมทไปเรียบร้อยแล้ว จินที่เห็นแบบนั้นจึงรีบเปิดค่าสถานะขึ้นมาทันที
--------------------------------------------------------------------------------
สถานะ
ชื่อ: เทียแมท
เลเวล 125
ความสามารถ
!@$#%^&
--------------------------------------------------------------------------------
ความสามารถที่บิดเบี้ยวเนื่องจากจินไม่มีสกิลการดูสถานะจึงจำเป็ต้องใช้หน้ากากที่โดนดัดแปลงมาให้สามารถมองค่าสถานะได้ แต่มันไม่มากพอที่จะดูได้ ขนาดนพที่มีสกิลการดูโดยตรงซึ่งมีประสิทธิภาพมากกว่ายังไม่สามารถดูได้ มันะโกู่ร้องออกมาจนพื้นดินะเื ขนาดจินที่เห็นก็รับรู้ได้ว่าอันตรายกำลังมา
“บ้าเอ้ย จะผิดพลาดเป็ครั้งที่สองเลยหรือไง” สเวนสบทขึ้น เพราะเขาได้รับหน้าที่ในการดูแลจิน หากจินเป็อะไรขึ้นมามันคือความรับผิดชอบของเขา
“จิน ถอยออกมาก่อน!!” สเวนะโมาจากด้านหลัง เพราะเขารู้ดีว่าทูต์นั้นมีความสามารถมากแค่ไหน ไม่ใช่เพียงความสามารถเวทย์มนตร์ แต่เพราะมันมีทุกอย่างที่ควรจะมี มันสมองที่แสนฉลาด ทักษะต่อสู้ทุกแขนง ไม่เว้นแม้แต่เวทย์แทบจะทุกศาสตร์ ทันทีที่สเวนะโทำให้เทียแมทนั้นสนใจเขาทันที มันพุ่งตรงเข้าหาเขาเพื่อจะจัดการ แต่สเวนก็ไหวตัวทันะโหลบได้ สเวนสวนด้วยธนูในมือแต่มันก็ไม่สามารถเจาะทะลุเข้าไปได้อีกแล้ว
“เราต้องเรียกท่านอาทิตย์มาช่วยแล้ว นี้มันเกินจากที่คำนวนไว้” สเวนรีบติดต่ออาทิตย์ทันที ราวกับรู้ล่วงหน้า แผนที่อาทิตย์ได้วางเอาไว้ล่มถึง 2 ครั้ง เขาเพียง้าจะส่งจินไปเก็บประสบการณ์ แต่กลายเป็ว่าเหมือนกับส่งจินไปเสี่ยงชีวิต
“ผมจะยื้อเอาไว้ให้ คุณสเวนฝากไปเรียกอาจารย์ทีครับ” จินไม่ทันได้รับคำตอบ เขาพุ่งตรงเข้าไปหาเทียแมททันที เทียแมทอ้าปากเพื่อจะพ้นไฟ แต่จินก็ใช้เวทย์สลายพลังของมันได้ทัน
“โอ๊ะ!! ไม่คิดว่าจะมีคนสามารถใช้เวทย์ในตำนานนี้ได้จริงเลยนะเนี่ย น่าสนใจ แต่คงจะได้แค่นั้นแหละ” ทูต์ตนนั้นดีดขิ้นขึ้นเกิดเป็วงเวทย์หลายชั้นขึ้น ตอนนี้กระแสเวทย์ปั่นป่วนขึ้น ทับซ้อนไปมาจนแยกกันไม่ออก ไม่ว่าจะเวทย์เสริมพลัง คำสาป พรแห่ง์ ปะปนกันอยู่ไปทั่วบริเวณ จินนึกถึงคำของอาจารย์ บอกห้ามใช้บ่อยเกินไป เพราะแค่เขารู้ว่าเวทย์เป็แบบไหน แค่ทำให้ไม่สามารถรับรู้ได้ว่าจะเจอเวทย์อะไรก็เท่านั้น
“บ้าเอ้ย พวกนายถอยไปให้หมด” จินกำเคียวในมือก่อนจะวิ่งเข้าไปโรมรันกับเทียแมททันที เทียแมทไม่รอช้าพ้นไฟใส่เขาทันทีจินรีบเอี้ยวตัวหลบแต่เทียแมทก็สามารถแก้ทางได้ มันใช้มือของมันตบลงที่ตัวจินลอยกระเด็นกระแทกลงพื้น
อั๊ก!!
เืของจินกระฉอกออกจากปากทันที แรงกระแทกทำให้ซี่โครงของจินหักทันทีที่ลงถึงพื้น ถึงเขาจะมีเลเวลที่สูงแล้ว แต่นี้มันเกินไปที่จะรับมือได้ จินพยายามฝืนตัวเองดันตัวขึ้นมา เพราะเขามีคนข้างหลังให้ต้องปกป้อง เพื่อนๆ เขาที่เป็เพียงแสงสว่างเพียงไม่กี่อย่างในชีวิต และซินเธียเขาจะต้องกลับไปดูแลเธอต่อ เพื่อไม่ให้เป็แบบเขา แต่ก็ไม่ทันจะได้ลุกไปไหน เทียแมทใช้หางของมันสะบัดไปที่จินกระเด็นลอยไป เป็เวลาเดียวกับที่อาทิตย์มาถึงทันที
“จิน!!” ซินเธียที่เป็ห่วงจินรีบมาด้วย ที่ทั้งหมดสามารถไปมาได้เพราะเขามีเส้นทางนึงของอันเดอร์เวิลด์เกิดที่สวนลุมพินีพอดี ช่างน่าเจ็บใจ จินรู้สึกถึงความอ่อนแอของตัวเอง เขาได้รับความช่วยเหลือถึง 2 ครั้ง อาทิตย์รีบพุ่งตัวมาดูจินทันที
“เป็ไงบ้างจิน รีบถอยไปก่อน ฉันจะยื้อเอาไว้ แล้วจะรีบถอยไปทันที พาเพื่อนของเธอไปด้วย” อาทิตย์ฝากจินไว้กับสเวน และซินเธียเพื่อเข้าไปต่อสู้
“นายมัน อาทิตย์อดีตผู้กล้าใช่ไหมนั้น” ทูต์มองพลางยิ้มไป
“แกไม่ต้องมาทำหน้าดีใจ เซราฟ แกมันก็แค่ทูต์จอมปลอม” อาทิตย์แลดูรู้จักกับเซราฟดีอยู่แล้ว
“แหม จะไม่คุยกันก่อนหรือไง เพื่อนรักเก่า” เซราฟใช้มือโบกจนเกินเป็ลมพายุพักอาทิตย์กระเด็นออกไป
“แกฆ่าเพื่อนๆ ของฉัน แกต้องได้ชดใช้” อาทิตย์แลดูโกรธเกรี้ยวจนน่ากลัว แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นอีกครั้ง
“ไม่ไปดูเ้าพวกนั้นแกคงจะได้เสียไปอีกซักคน 2 คนละนะ” อาทิตย์ที่ได้ยินแบบนั้นรีบหันหลังไปดูทันที เทียแมทกำลังจะพ้นไฟใส่พวกจินที่กำลังหนีอยู่ เขารีบใช้ความเร็วสูงสุดพุ่งไฟหวังจะช่วย แต่มันไม่ทันเสียแล้ว ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งตรงไปที่จินและเพื่อนๆ ซินเธียที่เห็นท่าไม่ดี เธอรีบกางโล่แสงออกมาเพื่อปกป้องทุกคน
“คุณสเวนคะ รีบพาจินไปก่อนเลยค่ะ” ซินเธียที่เริ่มจะต้านไม่อยู่แล้วบอกให้สเวนพาจินออกไป จินที่เห็นแบบนั้นพยายามเข้าไปห้าม
“อย่านะซินเธียเธอเอามันไม่ไหวหรอก” จินภายใต้หน้ากาก ถึงแม้จะมีสิ่งปิดบังใบหน้า แต่ก็รับรู้ได้ถึงสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก สเวนรีบะโพาจินและเพื่อนๆ ของเขาหนีไปทันที เพียงเสี้ยววินาทีโล่แสงก็แตกออก ร่างของซินเธียโดนกลืนไปกับลูกไฟจินที่ทำได้แต่มองด้วยความสิ้นหวัง
ว๊ากกกกกกกกกกกก!!
จินะโออกมาอย่างสุดเสียง ความโกรธของจินนั้นทำให้เขาแทบคลั่ง แต่มันไม่ได้มีเพียงเขาที่โกรธเท่านั้น
“ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้เ้าดาร์คเอล์ฟ” เสียงอันเย็นะเืลอยขึ้นมาจากอ้อมแขนของสเวน แต่ไม่ทันจะได้มองปีกสีดำทั้ง 6 ก็กางขึ้นเกิดเป็แรงปะทะอันรุนแรงจนสเวน และเพื่อนๆ ของจินต้องถอยออกไป เสียงกัดฟันกรอดดังขึ้นจากปากของจิน ตอนนี้จินไม่ได้อยู่ที่นี้อีกแล้ว มีเพียงเทวทูตตก์ ผู้ที่ลงสู้ขุมนรกด้วยฝีมือทูต์ทั้งมวล ความแค้นที่ไม่มีสิ้นสุดเอ่อล้นออกมา
“แก!! แกทำอะไรลูกสาวของฉัน!!” ลูซิเฟอร์สถิตร่างของจินอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างกันออกไป รอยยิ้มที่เคยมีจางหายไป มีเพียงออร่าแห่งความมืด และความหนาวเย็นของบรรยากาศเท่านั้น อาทิตย์ที่เห็นแบบนั้นจึงรีบถอยออกไปทันที
“ฮ่าๆๆๆ ลูซิเฟอร์แกเองหรอ งั้นที่โดนเผาไปก็คือลูกครึ่งทูต์ของแกสินะ ฮ่าๆๆๆ ช่างน่า…อั๊ก” แต่ไม่ทันได้พูดจบ เซราฟก็โดนปลายเคียวของลูซิเฟอร์แทงทะลุร่างของเขา เืที่ไหลออกมาเหมือนกับน้ำพุแต่มันก็ไม่สาแก่ใจของลูซิเฟอร์
“พวกแกพรากทุกๆ อย่างไปจากข้า แกยังจะมาพรากสิ่งสำคัญอย่างสุดท้ายของข้าไปอีก” ความโกรธของลูซิเฟอร์ยิ่งทวีคูณเข้าไปอีก เทวทูตตก์ และทูต์กำลังจะปะทะกัน มันเกินกำลังที่ใครจะเข้าไปยุ่งได้อีกแล้ว ต่อจากนี้คือการต่อสู้ของจริง….