ป้าเซเรียพาฉันมาที่คฤหาสน์คอนเนอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองแห่งนี้ตอนฉันเดินเข้ามาป้าเซเรียก็หันมายิ้มมองว่าฉันจะทำสีหน้าแบบไหนเมื่อเห็นคฤหาสน์หลังใหญ่อลังการแบบนี้แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาของฉันป้าเซเรียก็คงจะแปลกใจแหละเพราะว่าฉันออกจะเฉยๆด้วยซ้ำ
คฤหาสน์คอนเนอร์ไม่ได้ใหญ่โตกว่าคฤหาสน์มาเฟียของพ่อฉันในโลกก่อนเลยสักนิดทำไมฉันจะต้องตื่นเต้น ขอโทษเถอะคฤหาสน์หลังนี้ยังนับว่าเล็กไปด้วยซ้ำ
“ที่นี่สวยไหม”ป้าเซเรียที่จับจูงมือฉันอยู่เอ่ยถามฉันก็ได้แต่ยิ้มแล้วพยักหน้า
“สวยค่ะ”
แต่ก็แค่สวยเล็กน้อยเท่านั้นแหละ
ป้าเซเรียมองฉันด้วยรอยยิ้มที่ออกจะเศร้าเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจแล้วลูบหัวของฉันแ่เบา
“พอริต้าโตขึ้นก็อย่าได้กล่าวโทษแม่ของหนูเลยนะที่ไม่อาจให้หนูมีชีวิตที่สุขสบายเหมือนคนอื่นๆได้”
ฉันเงยหน้ามองป้าเซเรียด้วยแววตางุนงงก่อนจะร้องอ๋อในใจเื่ของดยุกเคย์อะไรนั่นที่เป็บิดาของหนูน้อยริต้าแน่เลยและแม่มิเกลของเธอก็เป็เมียน้อย ก็ไม่แปลกหรอกที่แม่มิเกลจะพาหนีออกมา
ขึ้นชื่อว่าลูกเมียน้อยไม่ได้ทำให้หนูน้อยริต้าเชิดหน้าชูตาเลยสักนิดเดียว
หลังจากแนะนำให้ฉันได้รู้จักกับบารอนและบารอนเนสคอนเนอร์แล้วป้าเซเรียก็พาฉันมารู้จักกับลูกสาวลูกชายของบารอนคอนเนอร์ทันทีฉันยังต้องเรียกขานพวกเขาว่าคุณหนูและคุณชายคอนเนอร์
ช่างรู้สึกว่ามีสถานะที่แตกต่างเกินไปแล้วจริงๆ
“ริต้ามาเล่นกัน”เด็กน้อยมีอาเอ่ยเรียกมือจับจูงฉันอยู่ตลอดไม่ยอมปล่อยราวกับได้ของเล่นชิ้นใหม่ไม่เหมือนกับพี่ชายอย่างมาเทโอ คอนเนอร์ผู้มีสีหน้าราวกับปลาตาย
อย่าบอกฉันว่านั้นคือบุคคลิกของผู้สืบเชื้อสายบารอนคนต่อไป
โธ่ เด็กน้อยเห็นหรอกว่าแอบมองอยู่นะ อยากเล่นก็รีบวิ่งมา
“โฮสต์ครับตอนนี้คะแนนความประพฤติของโฮสต์ไม่ยอมขยับเลยนะครับ”
เสียงพ่อระบบนางเอกดังขึ้นทำเอาฉันนึกกลอกตามองบน
“พักสักวันสองวันไม่ได้หรือไง”ฉันแอบบ่น
“ริต้าว่าอะไรนะ?”ใบหน้าออกจะน่ารักของมีอาทำให้ฉันได้แต่ยิ้มแล้วหยิบชุดตุ๊กตาออกมา
“ฉันบอกว่าชุดนี้สวย”
“จริงหรอ? ชุดนี้มีอาตัดเองกับมือเลยนะ”
ฉันได้ยินแบบนั้นก็มองชุดในมือที่บิดๆเบี้ยวๆแล้วก็ได้แต่หัวเราะในใจอย่างเย้ยหยันในขณะที่ใบหน้ากลับพยักงึกๆเหมือนนกจิกหนอนยังไงยังงั้น
ให้ตายเถอะ! ฉันเกลียดเด็ก
“โฮสต์ครับแม้ว่าระบบในตอนนี้จะดูดีแล้วแต่เมื่อโฮสต์เข้าสู่ระดับเกณฑ์นางเอกระบบแลกรางวัลจะดีกว่านี้มากเลยนะครับแม้แต่สิ่งของที่มีพลังเวทย์มนต์ต่างๆก็มีอยู่ด้วยช่องเก็บของยังสามารถเรียกใช้ได้อย่างอิสระและที่สำคัญเมื่อเวลานั้นมาถึงโฮสต์ยังสามารถทำตัวได้สบายกว่านี้อีกครับ”
‘ขนาดนั้นเชียว’
“หากโฮสต์ได้สิ่งของมาพัฒนาช่องเก็บของโฮสต์ยังสามารถทำให้ช่องเก็บของกลายเป็มิติส่วนตัวได้อีกนะครับโฮสต์จะมีพลังของธาตุมิติเพิ่มมาอีกด้วย”
พ่อระบบนางเอกเริ่มใช้สิ่งที่ล่อตาล่อใจมานำเสนอฉันก็ได้แต่เม้มปากครุ่นคิดถึงผลดีต่างๆ
แน่นอนว่ามันเป็ผลดีมากจริงๆนะแหละแต่ว่าตอนนี้ฉันกำลังี้เีมากเกินไปนี่สิที่เป็ปัญหาไม่ค่อยมีแรงกระตุ้นเลยสักนิด
“พลังธาตุมิติหลายร้อยหลายพันปีในโลกใบนี้แทบจะหาไม่ได้แล้วนะครับนับเป็แรร์ไอเทมที่ดีมาก”
‘แรร์ไอเทมเลยงั้นเหรอ?’
คำว่าแรร์ไอเทมมันจะเหมือนกระเป๋นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นไหม?แน่นอนคำพวกนี้กระตุ้นความ้าของฉันได้มากทีเดียวเมื่อก่อนตอนเป็ลูกสาวมาเฟีย กระเป๋า รองเท้า นาฬิกา เครื่องประดับ เสื้อผ้าทุกอย่างล้วนเป็สินค้ารุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นทั้งนั้น
การอยู่บนโลกใบนี้ไม่มีคำนั้นแต่กลับมีคำนี้แทน ดูน่าสนใจไม่น้อยทีเดียว
“ใช่ครับ แรร์ไอเทม”
“...”ฉันนิ่งเงียบแล้วเม้มปากเเน่นเมื่อเห็นว่าตอนนี้มีอากำลังมองไปที่สาวใช้คนหนึ่งด้วยแววตาทอประกายสดใส
สาวใช้คนนั้นกำลังยกถาดขนมและน้ำชายามว่างมาให้ก่อนที่คนทั้งสามจะเข้าห้องเพื่อเรียนกับอาจารอีริคที่บารอนคอนเนอร์จัดสรรมา
อ่า
“ริต้าช่วยค่ะริต้ายกชายกขนมได้!"เสียงของฉันดังพอจะทำให้สาวใช้คนนั้นกับมีอาชะงักด้วยความใแต่มีหรือฉันจะให้คะแนนความประพฤติอันแสนน้อยนิดนี้หายไป
คะแนนความประพฤติพวกนั้นต้องเป็ของฉันคนเดียวเพื่อเกณฑ์นางเอกและเพื่อแรร์ไอเทม!
“โล่งอกไปที”เสียงพ่อนางเอกเอ่ยขึ้นก่อนจะเงียบหายไปจากสมองของฉันโดยที่ฉันไม่อยากจะสนใจ
เด็กหญิงตัวน้อยนามว่าริต้าแอนน์มารีที่เป็หลานสาวของป้าเซเรียทำให้คฤหาสน์คอนเนอร์วุ่นวยอย่างไม่น่าเชื่อไม่ว่าจะเป็ที่สวน ห้องครัว โรงเก็บม้า เรือนพักข้ารับใช้
ใบหน้าอันแสนน่ารักน่าชังนั้นจะมาพร้อมกับรอยยิ้มสดใสไร้เดียงสาและประโยคที่ติดปากน้อยๆนั้นก็ดังขึ้นเกือบพร้อมกันจนบางครั้งก็พลอยทำให้คนที่ได้ยินรู้สึกขนลุกซู่อย่างห้ามไม่อยู่
“ให้ริต้าช่วยไหมคะ?”
“อ่า ได้จ้ะ”
เหล่าคนรับใช้ในคฤหาสน์คอนเนอร์ต่างปฏิเสธเด็กน้อยไม่ลงการกระทำนี้ส่งผลให้ค่าคะแนนความประพฤติของริต้าเริ่มพุ่งขึ้นแม้จะเพียงแค่หนึ่งหรือสองคะแนนก็ตามที
“โฮสต์ครับดูเหมือนวันนี้บารอนคอนเนอร์จะมีแขกนะครับ”
“ป้าเซเรียบอกว่าเป็คนตระกูลวาร์ลนะ”ฉันเอ่ยตอบก่อนจะนึกไปถึงยัยเด็กริต้าวาร์ลคนนั้น ไม่รู้จะมาทำไม
“ริต้าทำอะไรอยู่เหรอ”มีอาเอ่ยถาม
คุณหนูมีอาคอนเนอร์มีอายุมากกว่าฉันปีหนึ่ง และก็ตั้งตนเป็พี่สาวของฉันไปโดยปริยายไม่ว่าฉันจะไปที่ไหนในคฤหาสน์หลังนี้ไม่เกินห้านาที มีอาก็จะตามมาทันเสมอ
“แอบดูอยู่นะ”
“ทำไมต้องแอบด้วยล่ะวันนี้ไม่ไปเล่นกับม้าที่โรงเก็บม้าแล้วเหรอ?”
“วันนี้ต้องเรียนอีกไม่ใช่เหรอหรือมีอาทำการบ้านที่อาจารย์อีริคสั่งเสร็จแล้ว”ฉันถามต่อทำให้มีอาหน้ามุ่ยในทันที
“ทำไม่ได้หรอกอาจารย์อีริคต้องแกล้งแน่เลย มีอาควบคุมพลังนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำเรียกก็ไม่ยอมออกมาอีกด้วย”
ฉันเห็นมีอามีท่าทางจะร้องไห้แล้วก็ได้แต่ถอนหายใจทรุดลงนั่งย่องๆข้างๆเธออีกครั้ง
“ริต้าก็ทำไม่ได้เหมือนกันแหละเอาไว้พออาจารย์อีริคมา เราสองคนก็ไปสารภาพกับอาจารย์ตรงๆอาจารย์ต้องไม่โกรธแน่”ฉันเอ่ยปลอบใจ
ตลอดเวลาสามเดือนที่อยู่กับมีอาทำให้ฉันพอจะกล้อมแกล้มหลอกเด็กและปลอบเด็กได้บ้างอย่างน้อยอาจจะเพราะระบบนางเอกที่ควบคุมความประพฤติต่างๆนั้นเลยพลอยทำให้ฉันเคยชินไปด้วย
“แต่ปีหน้ามีอาต้องเข้าทดสอบพลังเวทย์แล้วท่านแม่บอกว่าถ้าฉันทำได้ไม่ดีจะงดไม่ให้เล่นกับริต้าอาทิตย์หนึ่ง”
นั่นเป็สิ่งที่ดีต่อฉันมากเลยละมีอาเสียดายก็แต่พ่อระบบนางเอกในตัวฉันเคยพูดเอาไว้ว่ามีอามีพลังเวทย์เดี่ยวธาตุน้ำชนชั้นเผ่าพันธุ์ก็ถือว่าเป็พลังที่สูงมากทีเดียว หลังจากทดสอบเสร็จคงได้เข้าเรียนในโรงเรียนประจำอาณาจักรเอวานเลยเพราะบิดามีตำแหน่งขุนนาง
ส่วนมาเทโอฉันเคยเห็นแค่ครั้งเดียวตอนที่เข้ามาหลังจากนั้นได้ยินมีอาบอกว่าพี่ชายของเธอเข้ารับการทดสอบพลังแล้วส่งไปเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำอาณาจักรเอวานเรียบร้อยแล้ว
อยากจะบอกว่ามาเทโอผู้นั้นมีพร์มากกว่าน้องสาวของตัวเองขั้นหนึ่งแม้มีพลังเวทย์เดี่ยวธาตุน้ำเหมือนกันแต่เขากลับเป็ชนชั้นดวงดาวนับเป็เด็กน้อยที่เหล่าอาจารย์ให้การสนับสนุนบารอนและบารอนเนสคอนเนอร์ต่างแย้มยิ้มกันแก้มแทบปริแตก ตัวลอยจนจะออกนอกโลกได้อยู่แล้ว
“ไม่เป็ไรเดี๋ยวริต้าจะแอบไปเล่นกับมีอาเอง”
ฉันยิ้มเอ่ยตอบทำให้มีอาแย้มรอยยิ้มพยักหน้างึกๆอย่างดีใจ
“ริต้าสัญญานะ”
“ทำอะไรอยู่ตรงนั้นนะ"เสียงแหลมเล็กๆดังขึ้นไม่ไกลทำให้ทั้งมีอาและฉันต้องเงยหน้าไปมองอย่างไม่เข้าใจ
เมื่อฉันเห็นร่างเล็กๆของเด็กหญิงที่เอ่ยเรียกก็ทำเอาแววตาของฉันหรี่เป็เส้นตรงทันทีเพราะไม่คิดว่าคนจากตระกูลวาร์ลจะพายัยคุณหนูริต้าคู่อริสามเดือนที่แล้วมาพบเข้ากับฉันอีกครั้ง
ฮืม…ก้าวขาเข้ามาใกล้ๆน้องเดี๋ยวพี่จะเอาคืนให้สาแก่ใจ
“ใจเย็นๆครับโฮสต์”เสียงพ่อระบบนางเอกดังขึ้นข้างหูอย่างตักเตือนแต่มีหรือที่ฉันจะสนใจ
253K
