ตำนานของชาวอะบอริจินีกล่าวไว้ว่าโขดหินอุรูลูเป็ภูมิประเทศเส้นทางแห่งความฝันบรรพบุรุษสร้างขึ้นั้แ่สมัยจูคูร์ปา (ยุคแห่ง่ฝัน)ซึ่งเป็พื้นพิภพกำลังก่อตัว ในยุคนั้นบริเวณแถบโขดหินอุลูรู เป็ถิ่นของ มนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้ และ มนุษย์งูคาร์เป็ต
ครั้งหนึ่งมนุษย์งูคาร์เป็ตถูกมนุษย์งูพิษรุกรานซึ่งพวกมนุษย์งูพิษเป็ศัตรูจากแดนใต้และพวกมนุษย์ครึ่งกระต่าย ครึ่งจิงโจ้ก็ได้เข้ามาช่วยเหลืุ์งูคาร์เป็ตโดยหัวหน้าเผ่ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้ โดยเ้าแม่บูลาริ ก็ได้เป่าพิษร้ายแห่งความตายและเชื้อโรคเข้าใส่ศัตรู
อีกตำนานยังเล่าว่ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้นี้ได้ถูกศัตรูรุกรานโดยการปล่อยหมาป่าดิงโก้ ออกมากัดแต่โชคดีที่มนุษย์ครึ่งกระต่ายหลบหนีได้เพราะสามารถะโได้ไกลกว่า
ปัจจุบันนี้ชาวอะบอริจินีเชื่อว่าร่างของมนุษย์ครึ่งงูพิษ ถูกสาปให้กลายเป็โขดหินอุลูรูและรอยน้ำไหลที่ด้านหนึ่งของหินเป็รอยเื ส่วนรอยเท้ามนุษย์ ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้ นั้นที่ทิ้งไว้ขณะวิ่งหนีศัตรูได้กลายเป็ถ้ำทั้งหลายที่ฐานโขดหิน
และเชื่อกันว่าที่นี่เป็ที่อยู่ของคนตายในเผ่า อะบอริจิน กลายเป็ที่มาซึ่งกล่าวขานกันเป็ทอดๆ ว่าหากใครนำเอาก้อนหินนี้ไป จะพบแต่ความโชคร้าย อาจเกิดหายนะถึงแก่ชีวิต
เป็เหตุให้สัตว์ในตำนานผู้พิทักษ์อย่างชูการ์ไกลเดอร์ หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า จิงโจ้ร่อน (อังกฤษ:sugar glider, Australia sugar glider; ชื่อวิทยาศาสตร์: Petaurusbreviceps) ต้องออกมาตามเอาคืน
////// “w” //////
พลังของหินศักดิ์สิทธิ์ อูลูรู(Uluru)มีอานุภาพพิเศษ เมื่อสัตว์ในตำนานพันปีอยู่ใกล้พวกมันจะสามารถกลายร่างเป็คนได้
ข้าพเ้าจึงแค่ต้องมีชีวิตอยู่และตามหาทันทีที่ผมกลายร่างเป็มนุษย์ นั่นแปลว่าข้าพเ้าอยู่ใกล้เป้าหมายขึ้นทุกทีข้าพเ้า ต้องรีบเอาหินศักดิ์สิทธิ์กลับไปเพราะมันยังมีอานุภาพทำให้เหล่าสรรพสัตว์ั้แ่อดีตกาลอยู่กันอย่างเป็สุขอีกด้วย
เราไม่ต้องฆ่าแกงกัน ตามห่วงโซ่อาหารเพราะอิ่มทิพย์และเป็ะ ด้วยอานุภาพของหินศักดิ์สิทธิ์
แต่บัดนี้ถูกนักการเมืองไทยขุดเจาะเอาก้อนหินมหึมา จากใจกลางเบื้องลึกของูเาพันปีกลับมา เพื่อเจียระไนเป็ สุดยอดอัญมณีแต่เขาหารู้ไม่ถึงมหันตภัยที่จะเกิดขึ้นต่อตัวเองและโลก
ข้าพเ้าต้องรีบกลายร่างเป็คนในโลกมนุษย์นี้ให้ได้โดยเร็วแต่ปัญหาคือตอนนี้ ยังไม่รู้ว่าหินอูลูรูก้อนนั้นอยู่ที่ไหน? ถ้ายังอยู่ในสภาพเดิมกระร่อนบิน หรือ จิงโจ้ร่อน คงไม่มีทางเอาหินศักดิ์สิทธิ์อูลูรูกลับไปได้!
พระจันทร์คืนนั้นส่องแสงจ้า ซอกมุมเล็กๆที่มีผ้าขนหนูกองอยู่ บังร่างของ ชูการ์ไกลเดอร์ เอาไว้ไม่ให้เ้าของคนใหม่ได้เห็น พลังของแสงจันทร์ไม่อาจส่องมาอาบร่าง แต่แสงในตัวของเขาวิบวับเป็ทวี เหมือนมีพลังของแสงบางอย่างส่งมากระทบกัน ซึ่งไม่ใช่แสงของจันทรา
ร่างของชูการ์ไกลเดอร์ค่อยๆ ขยายใหญ่กลายเป็ร่างกายของคน ผ้าขนหนูที่ห่มซ่อนกายมิด บัดนี้หนุ่มผู้สูงใหญ่แขนขาขยายยาว ลำตัว หน้าอก แผ่นหลัง หน้าท้อง เริ่มแผ่เต็มที่เหมือนชายผู้โตเต็มวัย
ผมกลายเป็คนแล้ว!ชูการ์ไกลเดอร์รู้สึกตัวอีกที ก็กลายเป็มนุษย์เหมือนกับคนเลี้ยงทุกประการ
เลียบนทีนอนหลับผล็อยไปแต่ได้ยินเสียงบางอย่างทำให้เขาลืมตาขึ้น และพบกับบุรุษผู้สง่างามแต่แทนที่จะไปโผล่บนท้องถนนทั่วไป กลับมาโผล่กลางห้องของเขา
“โจร ช่วยด้วยโจรขึ้นห้องผม” เลียบนที ะโสุดเสียง หลังตื่นขึ้นมา เจอกับบุรุษแปลกหน้าร่างหนึ่งยืนอยู่ในห้อง ใกล้กับเขาชนิดเผาขน
บุรุษผู้นั้นกลายร่างมาสมบัติติดตัวสักชิ้นก็ไม่มี แม้แต่อาภรณ์คลุมร่างก็ไม่ได้ใช้ จึงเดินโทงๆวิ่งไปล็อกตัวมนุษย์ผู้นั้น เอามือไขว้ที่หลังอีกมือของเขาปิดปากมนุษย์ผู้นี้ไม่ให้ร้อง
“ช้าก่อน มนุษย์อย่าเอ็ดตะโรไป ผมไม่ได้เป็อย่างที่ คุณคิด”
นทีส่ายหัวไม่เชื่อ
“เชื่อผมเถอะผมไม่ได้มาร้าย”
อีกฝั่งยังร้องไม่หยุด แต่ยิ่งร้องเขายิ่งล็อกตัวแน่น ผิวกายของเขา มันเย็นวาบอย่างประหลาด ต่างกับคนทั่วไปที่เป็สัตว์เือุ่น
นทีถูกล็อกด้วยกายของเขาจึงรู้สึกวาบหวิวแปลกๆ
“ผมจะเอามือปิดปากออกถ้าคุณสัญญาว่าเราจะคุยกันดีๆ ได้ สัญญากับผมก่อนสิ” เขาพูดเบาๆ ที่หูอารมณ์กระซิบกระซาบ
เมืุ่์ชูการ์ต่อรองนทีรวบรวมสติ คิดว่าถ้าเขาเป็คนร้าย คงโดนทำร้ายไปแล้ว จึงยอมสงบท่าทีลงอีกฝ่ายจึง ละมือ
“นายเป็ใคร?”
“ไฉนถามเช่นนี้ผมเป็สัตว์เลี้ยงของคุณไงเล่า”
“ฮ๊า….เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ผมไม่เคยมีสัตว์เลี้ยง ไม่มีทางจะรักสัตว์ด้วย”
“เื่นั้นผมรู้ต้องแทนตัวเองใหม่ว่า สัตว์ฝากเลี้ยง ถึงจะถูก ตลอดเวลาที่อยู่กับคุณทั้งวันผมก็เข้าใจได้ ว่าคุณหยาบช้า ไม่รักสัตว์”
“หือ….” เขาเหมือนถูกด่าก่อนสีหน้าสงสัย “คุณนี่นะ สัตว์ฝากเลี้ยง แล้วใครฝากผมเลี้ยง หมายความว่ายังไงผมงงไปหมด แล้วนี่……”
นทีสำรวจร่างกายของมนุษย์ชูการ์เหมือนนายแบบนู๊ด ที่รับจ้างเป็แบบในงานศิลปะ ถอดหมดเพื่อให้เหล่าจิตรกรได้สำรวจเรือนร่าง มัดกล้าม แล้วเอาไปวาด แต่นี่มันห้องนอน
แล้วเขาก็เป็ผู้ชายไม่ได้คิดจะพิสมัยกล้ามเนื้อและปิกาจู้นัก
“อ้อ ผมเข้าใจแล้วเป็มนุษย์เซ็กส์ทอยที่คู่นอน ชอบให้เล่นเป็สัตว์เลี้ยงสินะ ได้ค่าตัวเท่าไหร่และอีกเื่ที่จะบอกนาย นายคงเข้าห้องผิดแล้ว”
“ผมจะเข้าผิดไปได้อย่างไรนี่มันเคหสถานส่วนตัวของคุณ ไม่ใช่ตึก อาคาร ที่เป็ของส่วนรวมคุณนั่นแหละที่พาผมมา”
“ผมไม่เคยพาใครที่ไหนเข้าห้อง”
“บอกแล้วว่าผมไม่ใช่ใครที่ไหนผมเป็สัตว์ฝากเลี้ยง” เขาเถียงโทงๆ
“ห่มก่อนไปแล้วค่อยเจรจา” เขาคว้าผ้าขนหนูโยนให้ ก่อนนึกขึ้นได้ กระชากกลับจนเห็นของลับของอีกฝ่ายอีกรอบ
“มนุษย์นี่ยังไงสองจิตสองใจ เดี๋ยวยกให้ เดี๋ยวยกเลิก”
“อันนั้นมันเปลื้อนขี้ไอ้สัตว์เวรตัวนั้น”
“ไอ้สัตว์เวรตัวนั้นคือผมคุณเรียกผมได้ขนาดนี้ แสดงว่าเกลียดพวกเรากันมาก”
“นายว่าไงนะนายกำลังจะบอกว่านายเป็สัตว์ เป็ชูการ์ไกลเดอร์ตัวนั้นงั้นเหรอ”นทีตะลึงอ้าปากค้าง
มนุษย์ชูการ์พยักหน้า
นทีคิดว่าทั้งที่รูปร่างหน้าตาเขาไม่ต่างกับมนุษย์คนอื่นแล้ว ที่แตกต่างจะมีก็อยู่ในนิดเดียวเขาหล่อกว่ามนุษย์มาก เรียกเทพบุตรยังได้
ใบหน้าของเขา จ้องแล้วไม่ต่างกับพระเอกเกาหลี
หุ่นของเขา มองแล้วไม่ต่างกับเทรนเนอร์ฟิตเนส
อาวุธของเขา ดูแล้ว ไม่ต่างกับชายฉกรรจ์ในหนังผู้ใหญ่
แต่เขาบอกว่าเขาเป็สัตว์ตัวเล็กน่าเอ็นดูอย่างชูการ์ไกลเดอร์
“นายปกติหรือเปล่านี่หรือเพิ่งหนีออกจากโรงพยาบาลบ้ามา”
“คนที่มาจากที่อื่นคงไม่รู้เื่ของคุณหรอก ไม่รู้ความลับในหัวใจของคุณด้วยว่าคุณหลงรักสาวชื่อแกรมม่า ขนาดเสนอตัวเอาสัตว์เลี้ยงของเธอมาโดยมุสาว่าเป็คนรักสัตว์”
“นายๆ รู้ได้ยังไง”นทีมั่นใจว่าไม่เคยบอกใคร นอกจาก….
“คุณให้ฝนพารับรองว่าคุณเลี้ยงสัตว์ได้แน่”
“นายรู้จักฝนพา”
“จริงๆผมรู้จักเธอก่อนคุณ ตอนที่แกรมม่าพาผมไปรักษาตัวที่คลินิก่ที่ผมมาถึงโลกมนุษย์ใหม่ๆ”
“โลกมนุษย์ที่นายอยู่ไม่ใช่โลกของเหรอ”
“ไม่ เป็อีกโลกหนึ่งผมอยู่ในยุคดึกดำบรรพ์ แต่พวกผมก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ในปัจจุบัน เหมือนว่ามันเป็โลกคู่ขนานกับโลกใบนี้ตอนผมมา เหมือนทะลุมิติได้”
“เื่ของนายมันเหลือเชื่อจะให้ฉันเชื่อได้ยังไง” นทีพูดก่อนหันไปทำให้ปลายจมูกของเขาใกล้กับปลายจมูกของมนุษย์ ชูการ์ นทีใ
“นายหายใจด้วยแสดงว่านายก็ยังเป็มนุษย์” จังหวะที่เขาใ มือของเขาไปโดนบางอย่างเบื้องล่าง
“มนุษย์นี้ยังไงชอบจับอวัยวะแสดงเพศของผมจัง” มนุษย์ชูการ์บอก คราวก่อนก็โดนััจากหญิงสาว
“ขอโทษที ผมไม่ได้ตั้งใจคุณใส่เสื้อผ้าก่อนดีกว่า ไม่ว่าคุณจะเป็อะไร ประเดี๋ยวใครเห็นจะเข้าใจผิดเอาได้”
นทีไปเอาเสื้อผ้าของตัวเองมาให้กับบุรุษแปลกหน้าที่อ้างว่าเป็สัตว์เลี้ยงของเขาได้สวมใส่
สายตาของเขายังจ้องบุรุษแปลกหน้าคนนี้ไม่หยุด“นายไม่ต่างอะไรกับมนุษย์เลย มีอะไรที่พิสูจน์ได้ว่านายเป็ชูการ์ไกลเดอร์อะ”
“เมื่อ่หัวค่ำคุณโยนผมออกไปที่หน้าต่างโชคดีที่ผมบินได้ ผมเลยบินกลับมา ซุกตัวที่ผ้าขนหนู”
“อ้าว นายบินกลับมาได้ทำไมไม่บอกผม ไม่มาแสดงตัวให้ผมเห็นเล่า ปล่อยให้ผมไปตามหาคุณซะทั่วเดือดร้อนแค่ไหนรู้มั๊ยเนี่ย”
“ผมแค่อยากแกล้งคุณที่คุณเจตนาจะทำร้ายผม แล้วผมก็มาซุกตัวที่ผ้าขนหนูผืนนี้จนผล็อยหลับไป กระทั่งกลางดึกที่ผ่านมาเป็เวลาที่ผมตาใส จู่ๆ ผมก็กลายร่างขึ้นมาเป็มนุษย์เหมือนกับคุณ”
“ถ้านายเป็สัตว์ประหลาดจริงแล้วอะไรที่ทำให้นาย กลายร่าง”
“ผมเป็สัตว์ดึกดำบรรพ์มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่สร้างปาฏิหาริย์แบบนี้ได้”
“มันคืออะไร?”
“หินอูลูรู (Uluru) หินศักดิ์สิทธิ์ของชาว อะนานูสิ่งที่ทำให้ผมต้องมายังโลกนี้เพื่อเอามันกลับไป”
“ไปโน่น แล้วใครไปเอามาเอามาทำไม” เขาลุกขึ้นฟัง เหมือนนิทานก่อนนอน แต่ตอนนี้นอนไปแล้วตื่นมา
“ความจริงหินอูลูรูเคยถูกทำนายว่าอีกหลายพันปี จะมีคนขุดมันไปทำลาย นั่นเป็จุดเริ่มต้นของการทำลายล้างทรัพยากรโลกอื่นๆตามมา พวกเราได้แต่เฝ้าระวัง”
เขาหยุดไปสักพักก่อนจ้องไปที่ดวงตาคนถาม ว่ากันว่า คนโกหกชอบกระพริบตา แต่นี่ั์ตาของเขาคมกริบ
“แต่แล้วก็มีคนไปขุดเจาะและแอบลักลอบเอามา จนได้”
“ถ้าเป็เื่จริงแสดงว่าหินอูลูรูนั้นอยู่ใกล้ๆ นี่สิ สัตว์อย่างนายถึงกลายร่างเป็คน”
มนุษย์ชูการ์พยักหน้า“อาจแสดงว่าอย่างนั้น ผมมาใกล้มันแล้วสินะ” แววตาเขาปลื้มปริ่ม มีความหวังเรืองรอง
ผิดกับนทีที่หน้าบึ้งขึ้นมาทันที“นี่กล่าวหาว่าบ้านผมขโมยหินอูลูรูมางั้นเหรอ จะบอกให้ ผมอยู่กับแม่และพี่สาวไม่มีปัญญาแบกหินธรรมชาติมีค่ากลับมาจากออสเตรเลียหรอกที่สำคัญเราสามคนไม่เคยไปที่นั่นด้วย”
นที รู้สึกไม่เข้าเค้า เขาอาศัยอยู่กับ วารี(น้ำ) แม่เลี้ยงเดี่ยวที่เลี้ยงเขามาเนิ่นนาน และ รับอรุณ (อรุณ)พี่สาวดีไซเนอร์ ที่เพิ่งได้งานใหม่เป็อาจารย์ สอนออกแบบอัญมณี
แล้วเขาก็ตาลุกวาว “แต่เดี๋ยวหรือจะเป็พี่สาวผม รับอรุณ ที่เป็เ้าของหินศักดิ์สิทธิ์นั่นทำให้นายกลายร่างเป็มนุษย์”
“วิธีเดียวที่จะพิสูจน์ได้ว่าผมพูดจริงคุณคงต้องพาผมไป พิสูจน์กับตาตัวเอง ที่ห้องพี่สาวคุณแล้วแหละ”
เลียบนทีลังเลใจ ใจหนึ่งก็อยากรู้แต่อีกใจก็ไม่อยากให้ความร่วมมือสักเท่าไหร่
ประตูห้องนอนของ รับอรุณ เลียบนทีค่อยๆเปิดแง้มไปดู
รับอรุณ กำลังใช้แว่นตาขยายส่องเศษอัญมณีที่ตัวเองเพิ่งได้มาใหม่ สีของมันเป็สีรุ้ง เมื่อต้องแสงไฟเลื่อมลายระยิบ สว่างว่าหินทั่วไป
“หินนี้มีคุณลักษณะเป็เพชรแสดงว่าหินก้อนใหญ่ก้อนนั้น…..” รับอรุณใเพราะเธอแค่แซะเศษของมันมาตรวจวินิจฉัย
หลังจากที่มหาวิทยาลัยได้โปรเจคต์ใหญ่จากนักการเมืองที่เป็นักธุรกิจคนหนึ่งมาว่าอยากจะทำเครื่องเพชร ให้สมฐานะกับสตรีหมายเลขหนึ่งของต่างแดน จึงนำหินก้อนใหญ่มาจากไหนก็ไม่รู้ให้เธอดีไซน์เครื่องประดับ เตรียมมอบให้สตรีหมายเลขหนึ่งคนนั้น
“ถ้าใช่จริงหินก้อนนั้นจะเป็เพชรเม็ดใหญ่ที่สุดในโลก” รับอรุณถึงกับอึ้ง
“พี่พูดอะไรอยู่คนเดียวครับ”นทีเข้ามาในห้อง ขณะที่บุรุษล่องหนคนนั้นแปลงกายกลับไปเป็ชูการ์ไกลเดอร์ เพื่อให้เข้าห้องพี่สาวนทีได้อย่างสบายใจ
แรกที่ได้ยินเสียง รับอรุณใ “ว๊ายตาเถร”
ต่อเมื่อเห็นน้องชายเป็เ้าของเสียงนั้นถึงอารมณ์เย็นลงมา
“เข้ามาไม่ให้สุ้มให้เสียง”
“ปกติผมก็ไม่ให้อยู่แล้วนี่เราพี่น้องกัน เห็นกันมาแต่เด็ก ไม่ใช่คนอื่นไกลซะหน่อย”
“แต่ก่อนตอนนี้ไม่เหมือนกันฉันกับนายต่างก็โตแล้ว อีกอย่างที่ไม่เหมือน” เธอหันรีหันขวาง
“ตอนนี้บ้านเรามีของมีค่ามากแล้วนะ จะต้องอยู่อย่างระวังขึ้น นายจะทะเล่อทะล่าเข้ามาแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด”
“ของมีค่าพี่หมายถึงเศษหินก้อนนี้ น่ะเหรอครับ” นทีหมายถึงอัญมณีที่อยู่บนโต๊ะ
“ใช่สินายไม่รู้อะไรซะแล้ว” เธอตอบพร้อมปรี่เข้าไป
“นี่เป็เศษเพชรที่ฉันเพิ่งเซาะมาได้จากหินก้อนใหญ่มหึมา ที่คาดว่าจะเป็เพชรเม็ดใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีมาเลยแหละ”
นทีถึงกับผงะไปทันที แต่ที่เขาใไม่ใช่เื่เพชร เป็เื่หินก้อนใหญ่ ซึ่งเพิ่งคุยกับชูการ์ไกลเดอร์พอดี
“หรือว่านายจะพูดจริง”เขาบอกกับเ้าตัวกะเปี๊ยกที่ซุกอยู่ในเสื้อ ซ่อนตัวอยู่บนหัวไหล่
“แต่เดิม เพชรคัลลินันเป็เพชรคุณภาพอัญมณี ดิบ ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบหนัก 3,106.75 กะรัต (621.35 กรัม)มีความยาวประมาณ 10.5 ซม. (4.1 นิ้ว)ค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1905 ในเหมืองพรีเมียร์ ใกล้กับกรุงพริทอเรีย ประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งเพชรกาญจนาภิเษกที่ถูกค้นพบในปีพ.ศ. 2528 หนัก 545.67 กะรัต (109.13กรัม) ก็จากเหมืองพรีเมียร์แห่งเดียวกัน ปัจจุบันถูกติดไว้ที่ส่วนหัวของคทากางเขน ประจำพระมหากษัตริย์อังกฤษ”
“แล้วยังไงครับ”
“จะบอกว่าแม่ของหินก้อนนี้ใหญ่กว่าเกือบสองเท่าน่ะสิ จะให้ฉันคิดยังไงล่ะ”
“แปลว่ามูลค่ามันมหาศาล”
“ไม่ใช่แค่มหาศาล แต่ประเมินค่าไม่ได้เลยต่างหาก”
“แล้วเขาไปเอาของมีค่านี้มาจากไหนกันครับ”
“ไม่รู้สิสถาบันอัญมณีและเครื่องประดับแห่งชาติ เพิ่งมอบโปรเจคต์นี้มาให้ฉันทำแต่ไม่ได้บอกหรอกว่าเ้าของคือใคร รู้แต่ว่า ได้หินก้อนนี้มาจากประเทศออสเตรเลีย”
“ออสเตรเลียอะบอริจินน่ะสิ” นทีถึงกับยืนไม่ติด ข้อมูล นี้ อาจยืนยันได้ว่าบุรุษล่องหนที่อ้างว่าเป็มนุษย์ชูการ์ไกลเดอร์ นั้นพูดความจริงทั้งหมด
“แล้วพี่จะทำลายหินก้อนนั้นเหรอ”
“ทำลายอะไรเขาเรียกเจียระไน ให้มันส่องประกายขึ้น พูดแล้วก็คันไม้คันมือขึ้นมา” เธอขยำนิ้วทั้งสอง
ชูการ์ไกลเดอร์ที่ซ่อนอยู่ในลำตัวะโวิ่งเต้นไปวิ่ง เต้นมา
“เสื้อนายเป็อะไรดูกระตุกๆ เหมือนมีอะไรวิ่งไปวิ่งมา”
“ไม่มีอะไรหรอกครับพี่ไม่ต้องสนใจ” เขาพูดพลางคว้าตัวชูการ์ไกลเดอร์ลงไปที่เป้ากางเกงให้ไปคลานข้างล่าง จะได้ไม่เป็จุดสนใจ
“โอ้โห อวัยวะเพศมนุษย์ฉันคงเรียกนายน้องชายไม่ได้แล้วสิเนี่ย”ชูการ์หนุ่มใเมื่อเห็นของรักของหวงของเลียบนที
“พี่ทำอย่างนั้นไม่ได้นะครับ”เขาร้องห้าม
“ทำไมจะไม่ได้เขานำเข้ามาเพื่อทำอัญมณี มันก็ต้องผ่านการเจียระไน หาเหลี่ยม แสง มุมไม่อย่างนั้นมันก็เป็แค่ หินมหึมาก้อนหนึ่ง”
“มันไม่ใช่อย่างนั้นพี่รู้มั๊ย หินก้อนนั้นเป็หินศักดิ์สิทธิ์ ห้ามทำลาย ใครนำเอาก้อนหินนี้ไปจะพบแต่ความโชคร้าย อาจเกิดหายนะ ถึงแก่ชีวิต ผมไม่อยากให้พี่ตาย”เขาพูดพลางไปกอดพี่สาว
“นี่นายพูดอะไรไปเอาเื่บ้าๆ นี่มาจากไหน”
“ผมรู้แล้วกันพี่เอาเศษหินนี้ทิ้งไปเลย ไม่อย่างนั้น เราไม่ได้อยู่กันอย่างสงบสุขแน่” นทีขอร้อง
รับอรุณยังงงๆ กับท่าทีน้องชายที่สุดคนเตือนก็ทนไม่ไหว เดินไปคว้าเศษหินอูลูรูบนโต๊ะ
รับอรุณรีบเข้าไปแย่ง ทั้งสองยื้อกัน
พลันหินอูลูรู ได้ััมืุ์และอาบกับแสงจันทร์สว่างจ้า ทำให้มันขับแสงตัวเองเด่นชัดขึ้นลำแสงและอานุภาพของมัน มีผลต่อสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์ที่เกิดมาร่วมา
ชูการ์ไกลเดอร์ตัวเล็กๆหลุดจากกางเกงนอนของชายหนุ่ม
เขาค่อยๆ แปลงกายจากสัตว์เป็มนุษย์มีลำตัว ใบหน้า แขน และ ขา ยืดเหยียด
คราวนี้เขามีประสบการณ์แล้วหลังจากกลายร่างเป็มนุษย์เขาก็คว้าผ้าขนหนูมาปิดบังร่างกายไว้ทัน
รับอรุณเห็นชูการ์ไกลเดอร์เป็มนุษย์คาตาถึงกับเป็ลมล้มพับไปก่อน
ขณะที่เลียบนที ที่รู้แล้วแต่ไม่เคยเห็นภาพกลายร่างอย่างนี้ชัดๆ เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองแต่มันก็ต้องเชื่อ
“ยอมรับแล้วตกลงนายเป็ชูการ์ไกลเดอร์จริงๆ ด้วย”
“ผมบอกแล้วไงพวกสัตว์ดึกดำบรรพ์อย่างเราโกหกไม่เป็” “แต่ว่าตอนนี้ที่ผมเห็น นายไม่ต่างกับพวกเราเลย นายเป็มนุษย์เต็มตัวแล้ว”
“ทั้งหมดก็เพื่อภารกิจ”เขาเดินตรงเข้ามาใกล้ คว้าเศษหินอูลูรูในมือ “ตามหาสิ่งมีค่าที่มนุษย์เอามันมาจากความโลภ”
“ถ้าช่วยไม่ทันเขาชำแหละหินก้อนใหญ่ก้อนนั้นไป จะเกิดอะไรขึ้น”
“อูลูรูอยู่กับธรรมชาติเป็พันๆปี ผมไม่คิดว่าหากทำลายมัน ผลเสียจะไม่ได้ตกกับคนๆ นั้นอย่างเดียว”
บุรุษจำแลงหันไปด้วยสายตาอันคมกริบ
“แต่ผลร้ายจะตกกับคนส่วนใหญ่ของประเทศมันอาจเปลี่ยนชะตาประเทศของคุณให้ตกต่ำ แล้วเจอกับภัยธรรมชาติอีกมากมายสุดแท้แต่ที่มันจะบันดาลได้”
“ภัยธรรมชาติงั้นเหรอ”
“เพราะพวกคุณทำลายธรรมชาติก่อน”
“แล้วพวกผมจะทำยังไงดี”
“ไม่ยาก”เขาเดินไปแตะบ่าชายหนุ่ม พลันผ้าขนหนูก็หลุดจากกาย “ช่วยผม ให้ผมได้ทำสิ่งที่ผม้าสำเร็จ”
พลันน้องชายของเขาก็ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเพราะกระบวนการแปลงร่างยังไม่เสร็จสิ้น เฟสสองเป็การขยายสิ่งเติมเต็ม
รับอรุณฟื้นขึ้นมา เห็นมนุษย์ชูการ์ฯอย่างทะลุปรุโปร่งอีกที เหมือนพระเอกหนังเอ๊กซ์มาเล่นที่ห้องเธอเป็หญิงสาวบริสุทธิ์ ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยเห็นของชายใดมาก่อน จึงช็อก ใและสลบไปอีกครั้ง
ปฏิเสธไม่ได้ว่า นอกจากใบหน้า รูปร่างเบื้องล่าง ของเทพบุตรชูการ์ฯ ก็สะดุดตาไม่แพ้กัน
“นาย้าอะไรกันแน่?”นทีถาม
“ผมแค่้าเอาหินก้อนนั้นกลับคืนมาให้เร็วที่สุดตกลงนายจะช่วยผมได้หรือไม่?
“ปกติช่วยตัวเองยังไม่ไหวแต่นี่นายจะช่วยโลกงั้นเหรอ?” เลียบนทีถาม
คิดในใจ! ไม่อยากได้ภารกิจแบบนี้เลย