‘เหตุใดสายตาของเ้าถึงได้ติดตรึงดวงตาของข้าเช่นนี้ ลั่วซูฮวา’
หลี่เจิ้งมองผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในมือของตัวเองผ้าเช็ดหน้าของลั่วซูฮวา ที่ได้พันแผลของเขาเอาไว้ ก่อนจะก้มมองหลังมือของตัวเอง ที่เพิ่งจะทำแผลใหม่อย่างเสร็จสรรพพลางนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่หน้าหอเยว่ฮวาฟางเฟยแม้ว่าจะไม่ได้เห็นใบหน้าของลั่วซูฮวา แต่เขากลับจดจำดวงตาของนางได้อย่างชัดเจน
ใบหน้าที่ถูกปกปิดเอาไว้ด้วยผ้าคลุมหน้าสีขาว ดวงตาสีดำขลับ ประดุจดวงตาของกวางน้อยไร้เดียงสาแต่ยิ่งมองดวงตาคู่นี้นานมากขึ้นเท่าไหร่ ดวงตาคู่นี้ก็กลับกลายเป็ดวงตาของจิ้งจอกสาวจอมเ้าเล่ห์รูปร่างของนางเล็กกะทัดรัด ดูบอบบางน่าทะนุถนอม แต่วรยุทธ์และคำพูดของนาง กลับแตกต่างไปจากรูปลักษณ์ภายนอก
“แต่จะว่าไปแล้วดวงตาของเ้าช่างคุ้นเคยเสียเหลือเกิน ลั่วซูฮวา เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า”
“เป็ไปไม่ได้อย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะลั่วซูฮวาเร้นกายอยู่ในจวนสกุลลั่วมานับสิบกว่าปี ออกมาด้านนอกได้นับครั้งส่วนท่านเพิ่งจะออกมาจากสำนักอู๋จี ท่านทั้งสองจะพบเจอกันได้อย่างไร นอกเสียจากพวกท่านจะเคยเจอกันเมื่อชาติที่แล้ว”
“ชาติที่แล้วก็อาจจะเป็ไปได้เพราะชื่อของนาง ข้าเองก็คุ้นเคยเช่นกัน”
“ต้องคุ้นเคยอย่างแน่นอนอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะท่านหญิงลั่วซูฮวา บุปผาเร้นกาย บุตรีคนโตของแม่ทัพลั่วจื่อหลานสาวคนโตขององค์หญิงหลานเล่อ ผู้คนต่างรู้จัก ต่อให้นางจะอยู่ในจวนก็ตาม”
“ท่านหญิงลั่วซูฮวาข้าสงสัยเหลือเกินเหตุใดผู้คนจึงเรียกขานนางว่าคุณหนูลั่วซูฮวา เ้าทราบหรือไม่พ่อบ้านเหลียง”
“การเรียกขานเช่นนี้เป็คำสั่งขององค์หญิงหลานเล่อพ่ะย่ะค่ะนาง้าให้ลูกหลานของนาง คลุกคลีกับความธรรมดาสามัญ ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไปเมื่อได้คบหามิตรสหายจะได้ไม่ต้องกังวลเื่ฐานันดร”
“ความแตกต่างระหว่างชนชั้นความเกรงใจ เพื่อให้ลูกหลานหลุดพ้นจากความเคร่งครัดของเชื้อพระวงศ์นางจึงได้กระทำเช่นนี้ เพราะอย่างไรเสียเื่นี้ก็ไม่ได้เสียหายอะไรลูกหลานที่สืบเชื้อสายจากนางส่วนใหญ่ มีตำแหน่งเป็ท่านหญิงและท่านชายเท่านั้นใช่หรือไม่”
“ท่านเข้าใจถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะไท่จื่อ อย่างไรเสียทุกคนต่างทราบกันดีว่าคนในจวนสกุลลั่วแห่งนี้ต่างมีตำแหน่งเป็ท่านหญิงและท่านชาย”
“คุณหนูลั่วซูฮวา หากข้าได้เห็นใบหน้าของนางด้วยก็คงจะดี”
“ไม่มีทางหรอกพ่ะย่ะค่ะคุณหนูลั่วซูฮวาปกปิดใบหน้ามาั้แ่เยาว์วัย ไม่มีใครได้ยลโฉมนอกเสียจากคนภายในสกุลลั่ว คนภายนอกต่างพูดต่างๆนานาว่านางอัปลักษณ์แต่ข้าเชื่อในสิ่งที่ฉู่หวางเฟย[16] กล่าวในบรรดาหลานสาวของนาง ลั่วซูฮวางดงามเป็หนึ่ง”
“ข้าไม่สนความงดงามของนางหรอกข้าสนแค่เพียงความคุ้นเคยของนางและข้าต่างหาก ช่างน่าประหลาดเหลือเกินแม้แต่ชื่อของคนผู้นั้น ข้าเองก็รู้สึกคุ้นเคย”
“ชื่อของใครหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“สหายเก่าของนางมีนามว่าเจียงเฉิน”
“เจียงเฉินชื่อนี้ไม่น่าแปลกใจเท่าความรู้สึกของท่านเหตุใดถึงได้พูดถึงคุณหนูลั่วซูฮวามากมายถึงเพียงนี้”พ่อบ้านเหลียงขมวดคิ้วด้วยสีหน้าที่แปลกใจพลางมองหลี่เจิ้งที่ยังคงมองผ้าเช็ดหน้าเปื้อนเื ที่อยู่ในมือของตัวเองอย่างไม่วางตา
“ผู้ชายคนนั้น…ทั้งท่าทางคำพูด สายตา คือเจียงเฉินชัดๆ เสียอย่างเดียวไม่ได้เห็นหน้า”ลั่วซูฮวาเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆ พลางมองน้ำตกสายเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าประตูชานเรือน
“พูดถึงเจียงเฉินก็นึกถึงวง NinePercent เลยแฮะเพิ่งจะเดบิวต์ได้ไม่นานเอง วง Next กำลังจะเดบิวต์แต่ก็ไม่ทันได้ดู ซีรีส์ F4 ฉันอุตส่าห์ตั้งตาดูั้แ่รายการทำไมต้องมาตายก่อนจะได้ดูล่ะเนี่ย เต้าิซื่อ…เต้าิซื่อของฉันหายลับไปกับตาเลย”ลั่วซูฮวาเงยหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้าพลางประกบมือเข้าด้วยกันเพื่ออ้อนวอนอะไรบางอย่าง
“พระเ้าคะนอกจากจะประทานความสวยมาให้ฉันแล้ว ได้โปรดส่งสัญญาณ ไวไฟ โทรศัพท์มาบ้างเถอะค่ะฉันคิดถึงความเป็วอนนาเบิล”ลั่วซูฮวาหลับตาอ้อนวอนเพื่อหวังว่าพระเ้าจะเห็นใจเธอ
“ถวายพระพรพ่ะย่ะค่ะฝ่าา”หลี่เจิ้งทำความเคารพหวงตี้ ที่นั่งอยู่บนแท่นบัลลังก์ซึ่งอยู่ตรงหน้าก่อนที่จะเหลือบไปมองย้งจี ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
“มาแล้วหรือเจิ้งเอ๋อร์”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าา”
“เ้าคงอยากจะรู้แล้วสินะว่าใครคือไท่จื่อเฟยของเ้า หลายวันก่อน ข้าได้ยินมาว่าเ้าเข้าออกจวนของย้งจี เพื่อ้าเปลี่ยนไท่จื่อเฟยแต่เสียใจด้วย พิธีศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ จะต้องไม่มีการติดสินบนหรือการโกหกเป็อันขาด”
“ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะฝ่าา”
“ย้งจีเ้าแถลงการณ์พิธีเสี่ยงทายเซียมซีเลือกไท่จื่อเฟยเสียเถิดข้าอยากรู้แล้วว่าสตรีผู้นั้นเป็ใคร”"
“สตรีผู้นั้นต่อให้ผู้คนมากมายอยากจะยลโฉมนางมากเพียงใด ก็ไม่มีวันได้พบเห็น สตรีจากสกุลลั่วบุตรสาวคนโตของเเม่ทัพลั่วจื่อ ภายนอกอ่อนหวานประดุจบุปผาแต่วาจาแข็งกร้าวประดุจคมดาบ นางมีนามว่า ลั่วซูฮวา”
“ลั่ว...ซู...ฮวา”ท่าทางของหลี่เจิ้งดูเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดหลังจากได้ยินสิ่งที่ย้งจีกล่าว ก่อนที่จะเบิกตากว้างขึ้นมา “ลั่วซูฮวา! นี่ท่านยอมทำตามคำขอของข้าแล้วอย่างนั้นหรือย้งจี”
“ทูลไท่จื่อข้าไม่ได้ทำตามคำขอของท่าน ทูลฝ่าาการเสี่ยงทายในครั้งนี้ถูกต้องตามธรรมเนียมประเพณี ไท่จื่อเสี่ยงทายได้เลือกท่านหญิงลั่วซูฮวาั้แ่แรกเริ่มแต่ข้าไม่คาดคิด ว่าวาสนาของพวกเขาทั้งสองคนจะมาเร็วถึงเพียงนี้”
“ลั่วซูฮวาดีเหลือเกินที่เป็บุตรสาวคนโตของแม่ทัพลั่วได้ยินมาว่านางเก่งกาจเป็ที่หนึ่งในทุกด้านแม่ทัพลั่วเคยกล่าวชื่นชมนางให้ข้าฟังอยู่บ่อยครั้ง เสนาบดีหวัง เ้าจงจัดการส่งข่าวไปยังสกุลลั่วบุตรีคนโตของสกุลลั่ว กำลังจะเลื่อนขั้นเป็ไท่จื่อเฟยของแคว้นเหอเป่ย”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าา”
“เสนาบดีหวังข้าขอไปด้วย”
“เกรงว่าจะทำเช่นนั้นไม่ได้พ่ะย่ะค่ะเพราะตามประเพณี ในขั้นตอนนี้ท่านไม่ควรเข้าไปในจวนสกุลลั่ว”เสนาบดีหวังกล่าวขึ้นมาพลางเดินเข้าไปใกล้ๆหลี่เจิ้ง “ไท่จื่อ หากท่านพึงพอใจในตัวลั่วซูฮวาจริงๆข้าคิดว่าท่านควรจะเตรียมตัวไว้ให้ดี”
“ทำไมหรือ”
“แม่ทัพลั่วจื่อมีฉายาว่าเทพเ้าแห่งความตาย แต่ในสายตาของข้าแล้ว ภายในสกุลลั่วคนที่น่ากลัวที่สุดคือลั่วซูฮวา แม้แต่ลูกชายของข้ายังหวาดกลัวนางข้าทูลลาพ่ะย่ะค่ะ”เสนาบดีหวังทำความเคารพหลี่เจิ้งและหวงตี้ก่อนที่จะเดินออกไปจากหอบรรพชน
‘ควรจะเป็เช่นนั้นอยู่แล้วไม่ใช่หรือไม่เช่นนั้น…นางจะกล้าพูดกับชายฉกรรจ์ทั้งสองคนที่ตัวโตกว่านางได้อย่างไร”
“คราวนี้ถึงตาเ้าแล้วเจิ้งเอ๋อร์ การเลือกไท่จื่อเฟยนอกจากจะใช้เซียมซีแล้ว จะต้องเสี่ยงโชคชะตาด้วยหากเ้ามีวาสนาต่อนาง ดั่งที่ย้งจีกล่าวไว้จริงๆก็จะไม่มีอะไรมาพรากพวกเ้าทั้งสองคนไปได้ ข้าให้เสนาบดีหวังส่งข่าวไปยังสกุลลั่วแล้วข้าจะให้ฝ่ายอาลักษณ์ส่งสาส์นเรียกสตรีที่เหลือเข้าวังหลัง ทำการให้เ้าเลือกอีกครั้งเพื่อเสี่ยงทายดูว่า...ใครคือ...ท่านหญิงลั่วซูฮวา"
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าา”
‘ไม่มีทางที่ข้าจะลืมดวงตาคู่นั้นเด็ดขาดดวงตาของลั่วซูฮวา’
“กระหม่อมทูลลาพ่ะย่ะค่ะฝ่าา”หลี่เจิ้งถวายความเคารพแก่หวงตี้ แล้วเดินออกไปจากหอบรรพชน พร้อมกับองครักษ์ส่วนตัวทันที
“ย้งจีเ้าคิดว่าข้าควรจะปรับปรุงพิธีเสี่ยงทายเซียมซีเลือกไท่จื่อเฟยดีหรือไม่”
“กระหม่อมเห็นสมควรว่าพิธีเสี่ยงทายเซียมซีเลือกไท่จื่อเฟยเหมาะสมแล้วและที่สำคัญการทำเช่นนี้ ถือเป็การฝึกความอดทนของไท่จื่อหลี่เจิ้งหากเขายังใจร้อนอารมณ์ไม่คงเส้นคงวา ภายหน้าอาจจะเป็ปัญหาต่อราชสำนักเหตุฉะนี้บรรพชนจึงได้ตั้งพิธีนี้ขึ้นมา”
“ลั่วซูฮวาข้าไม่คาดคิด…ว่านางจะมีวาสนาต่อหลี่เจิ้ง”หวงตี้ฉีกยิ้มขึ้นมาบางๆ เมื่อนึกถึงเหตุกาณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่รวมไปถึงโชคชะตาของหลี่เจิ้งและลั่วซูฮวาที่เข้ามาเกี่ยวข้องกัน
“ไปหอเยว่ฮวาฟางเฟย”
“ขอรับ พ่อบ้านเหลียง”คนบังคับรถม้าขานรับก่อนที่รถม้าจะเคลื่อนที่ไปยังหอเยว่ฮวาฟางเฟย เมื่อมาถึงหน้าหอเยว่ฮวาฟางเฟยรถม้าจึงหยุดลงก่อนที่พ่อบ้านเหลียงจะเปิดประตูรถม้าให้แก่หลี่เจิ้ง
739
![[RIN] อัจฉริยะย้อนเวลา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1560781350_58775047.webp)