หญิงสาวเข้าไปในร้านเบเกอรี่ที่ตนทำงานพร้อมลูกสาวก่อนจะให้ลูกสาวตัวน้อยนั่งเล่นบริเวณที่จัดไว้สำหรับเด็กพร้อมมีของเล่นมากมายวางอยู่ทั้งหมดล้วนเป็ของเล่นเสริมพัฒนาการของเด็ก ไม่ลืมหยิบเอาขนมที่ทำจากบ้านมาวางไว้ด้วย
"นั่งเล่นตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณแม่เข้าไปจัดของข้างในก่อน" เธอบอกเห็นลูกสาวพยักหน้ารับก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปโซนเคาน์เตอร์ตรวจเช็คเรียบร้อยแล้วก็เข้าไปดูความเรียบร้อยภายในครัวร้านเผื่อมีอะไรที่ต้องทำจัดการให้เรียบร้อย
วันนี้คุณบัวเ้าของร้านไม่เข้าเพราะไปตัดชุดแต่งงานแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอยุ่งยากอะไรเพราะข้าวของต่างๆ เรียบร้อยแล้ว เพราะคุณบัวทำให้เธอสามารถเลี้ยงดูยัยหนูได้ดีถึงทุกวันนี้นับว่าเป็ความโชคดีของเธอที่คุณบัวยอมรับเธอเข้าทำงานตอนที่เธอท้องลูกอยู่ไหนจะตอนคลอดลูกเขาก็ยังจ้างยังให้เงินเดือนเต็มจำนวนไม่หักสักบาท จนถึงตอนนี้ก็ยังอนุญาตให้พาลูกมาที่ร้านได้ด้วยยิ่งทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งในความใจดีมีน้ำใจของพี่บัว
เธอนึกไม่ออกจริงๆ ว่าถ้าตอนนั้นพี่บัวไม่จ้างเธอเธอจะทำยังไง ชีวิตของเธอจะเป็ยังไง เพราะไปสมัครที่ไหนๆ ก็ถูกปฏิเสธเพียงเพราะเป็เด็กจบใหม่บวกกับยังท้องบริษัทเ่าั้เลยไม่อยากเสียเวลามาสอนแล้วต้องรับสมัครใหม่ ส่วนคนที่บ้านก็ไม่ยอมรับเธอเป็หลานหลังจากรู้ว่าเธอท้องไม่มีพ่อ
เธอออกมาอยู่ข้างนอกพร้อมลูกในท้องเพียงสองคนพยายามเก็บเงินให้มากที่สุดเพราะต้องใช้ตอนคลอดไหนจะหลังคลอดที่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นอีกจากค่าของใช้เด็กเล็ก แต่ถึงจะต้องทำงานหนักยังไงแค่นึกถึงว่าอีกไม่นานจะได้เจอกับตัวเล็กเธอก็มีความสุขแล้ว
กรุ๊ง กริ๊ง เสียงโมบายที่กระทบลมดังขึ้นเมื่อมีคนเปิดประตูร้านเข้ามาพร้อมๆ กับมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามามองไปทั่วร้านไม่เห็นพนักงานสักคนก่อนจะเหลือบไปเห็นว่ามีเด็กน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่งนั่งเล่นอยู่คนเดียวจึงเดินเข้าไปทักทายหาและเอ่ยทักทายขึ้น
"สวัสดีค่ะ" เอ่ยทักทายเมื่อเห็นว่าเเม่หนูน้อยคนนี้ไม่ได้สนใจหรือรู้สึกว่าเขาได้มีนั่งหย่องๆ ตรงหน้า
"สวัสดีค่ะ คุณลุงมากินขนมเหรอคะ" ตอบโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นจากของเล่นเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ตนถูกลูกค้าที่มาที่ร้านเข้ามาทัก
"ใช่ค่ะ ลุงว่าจะซื้อกลับไปฝากคุณแม่ลุงที่บ้านนะคะ แล้วนี่หนูทำอะไรอยู่คะ" เอ่ยถามขึ้นยิ่งมองหนูน้อยยิ่งรู้สึกเอ็นดู แต่ก็อดจะตำหนิแม่เด็กในใจไม่ได้ว่าทำไมถึงกล้าปล่อยลูกให้อยู่คนเดียวถึงจะในร้านตัวเองเถอะเป็ลูกเขาหน่อยไม่ได้จะดูแลไม่ให้คลาดสายตาเลย
"กำลังเล่นของเล่นอยู่ค่ะ ตอนนี้คุณแม่ไม่อยู่คุณลุงรอก่อนนะคะ" เด็กหญิงตอบกลับไป
"ค่ะ แล้วคุณแม่ไปไหนคะ" อดถามถึงแม่ของเด็กน้อยไม่ได้แม้จะรู้ว่าอาจจะอยู่ในครัวก็ตาม
"คุณแม่อยู่ในครัวค่ะ" ตอบออกไปและมันก็เป็อย่างที่เขาคิดไว้จริงๆ
ทางด้านหญิงสาวที่อยู่ในครัวได้ยินเสียงโมบายที่แขวนเหนือประตูทางเข้ากระทบส่งเสียงจึงรู้ว่ามีลูกค้ามามองตรวจเช็คความเรียบร้อยอีกครั้งเสร็จแล้วก็เดินออกมาหน้าร้าน
"คุณลูกค้ารับอะไรดีคะ" เอ่ยถามขึ้นพร้อมหันหลังหยิบถุงกระดาษมาวางด้านหน้า
"ผมเอา" เมื่อเห็นหน้าพนักงานทำให้เขาชะงักค้างก่อนจะเอ่ยชื่ออีกฝ่ายออกมา "ฝ้าย"
934
