บทที่ 3
ค่ายกลกับดัก
"ขอแสดงความยินดีกับเ้าของร่าง ท่านฆ่าฝู้ฝึกตนจั้นเหลียนตี้ ได้รับคะแนนประสบการณ์ 10 คะแนน รับน้ำหมึกดั้งเดิมจำนวน10 หยด"
"ขอแสดงความยินดีกับการอัพเกรดของเ้าของร่าง ระดับพลังปัจจุบันคือระดับ 5 ค่าประสบการณ์ปัจจุบันคือ 0/50 คะแนนขีดจำกัดสูงสุดของพลังปราณ เพิ่มขึ้นเป็ 50 แต้ม"
อัปเกรดอีกแล้วหรือ? เซียวหลงรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก....เหตุใดมันง่ายดายเสียจริง
"ระบบพู่กันเทพเ้า" นี้ทรงพลังจริง ๆ ตราบเท่าที่สังหารศัตรู ก็จะสามารถพัฒนาความสำเร็จได้โดยตรง!
"เฮ้.....จากนี้ไปใครจะกล้าต่อกรกับข้า ฮ่า ๆ...สังหารพวกมันทั้งหมด และกลายเป็ค่าประสบการณ์ของข้า"
ฮิฮิ... เซียวหลงที่เต็มไปด้วยความคาดหวังภายในใจ แต่แล้วคิ้วของเขา มีริ้วรอยเล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ
เขาพบว่ายิ่ง้าเลื่อนระดับความแข็งแกร่ง ก็ยิ่งต้องอัพเกรดประสบการณ์มากขึ้น
"ท่านสามารถรับค่าประสบการณ์ 1 คะแนน สำหรับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ถูกฆ่า ในระดับอาณาจักรฝานอู่!"
"แม้ว่าจะฆ่าสิ่งมีชีวิตระดับเหลียนตี้ ก็จะได้รับค่าประสบการณ์เพียง 10 คะแนนเท่านั้น!" เซียวหลงมีสีหน้าขมขื่น
ตอนนี้หากเขา้าอัพเกรดความแข็งแกร่งไปอีกระดับ....เขาต้องฆ่าสิ่งมีชีวิตระดับเหลียนตี้อย่างน้อยห้าตัว
“ ถ้าข้าสามารถล่าสัตว์ในระดับถงซวนได้....ข้าจะได้รับค่าประสบการณ์จำนวน 100 คะแนนทันที” เซียวหลงถอนหายใจ
ตอนนี้เขาเป็เพียงมนุษย์ตัวเล็ก ๆ ระดับ 5 ในอาณาจักรฝานอู่ แม้จะเผชิญกับสิ่งมีชีวิตระดับเหลียนตี้ พวกเขาก็อาจจะต้องพ่ายแพ้
แต่หากพบเจอคู่ต่อสู้ระดับถงซวน...มันมิใช่ทางตันหรือ? ทันใดนั้นข้อความสีแดงกะพริบ ก็ปรากฏขึ้นในใจของเซียวหลง:
"ขอแสดงความยินดีกับเ้าของร่างที่ได้รับภารกิจหลัก" ": ฆ่าสิ่งมีชีวิตที่ระดับอาณาจักรฝานอู่ได้ 100 ตัว ภายในสามวัน รางวัลสำหรับความสำเร็จ: 1.ได้รับ 100 คะแนนประสบการณ์ 2. " คำสาปพู่กันเทพเ้า "
บทลงโทษสำหรับความล้มเหลว: ท่านจะสูญเสียโอกาสที่จะได้รับคำสาปพู่กันเทพเ้าตลอดกาล เมื่อได้ยินดังนั้น จิติญญาของเซียวหลงตื่นตระหนกครั้งใหญ่!
“ ข้าได้รับภารกิจหลักอีกอย่าง! และในรางวัลแห่งความสำเร็จ ยังมีพลังศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย ในขณะนี้ร่างกายที่ตื่นเต้นของเซียวหลงสั่นๆ เล็กน้อย
เขาได้ัักับพลังศักดิ์สิทธิ์แล้ว.... หากเขาได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง มันจะร้ายกาจ ไปมากกว่านี้หรือ?
“ต้องไล่ล่าและฆ่าสัตว์ ที่มีระดับพลังเหนือกว่าอาณาจักรฝานอู่ให้ได้ร้อยตัว ภายในสามวันหรือ? ดูเหมือนว่างานนี้จะตึงมือไปหน่อย!” เซียวหลงครุ่นคิดในใจ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาคิดว่าเมื่อเขาทำงานเสร็จแล้ว ตนเองจะได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สองมาไว้ในมือ และเขาก็รู้สึกตื่นเต้นมากจนลืมความยากลำบากไปจนหมดสิ้น
พลังอันศักดิ์สิทธิ์นั้นเพียงพอที่จะทำให้เขาสามารถเลื่อนระดับและสังหารศัตรูอื่นๆของเขาลงไปได้! ถ้ามีพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองในเวลาเดียวกัน มันจะแข็งแกร่งมากเพียงใด?
“ในป่าเฮยเฟิงด้านนอกเมืองลั่วหยุน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสัตว์อสูรระดับต่ำ ดูเหมือนว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ข้าจะต้องออกจากตระกูลเซียว และไปที่ป่าเฮยเฟิง ข้าต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ และรับพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สองมาให้จงได้
ดวงตาของเซียวหลงกะพริบและเขาได้ตัดสินใจในใจ
อย่างไรก็ตามเซียวหลงรู้ดีว่าเป็เื่ยากมากที่จะหลบหนีออกจากตระกูลเซียวได้อย่างปลอดภัย ในสถานการณ์ปัจจุบันของเขา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เป็เพราะเขาฆ่าเซียวไห่ไป ก็เท่ากับว่า เขาตบหน้าผู้าุโเซียวฟ่างจนละเอียด ด้วยนิสัยที่น่ารังเกียจของผู้าุโใหญ่ เขาจะถูกสังหารทันที และก็ตั้งตนเป็ผู้นำตระกูลเซียว
ตอนนี้ภายในใจของเซียวหลง แม้ว่าเขาจะบรรลุความสำเร็จและได้พลังของพู่กันเทพเ้ามา.... แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ยังอ่อนแอมาก หาก้าหลบหนีออกจากตระกูลเซียว ภายใต้สายตาของผู้าุโ มีเพียงต้องกลายเป็ร่างไร้ิญญาเท่านั้น!
ภายในตระกูลเซียวทั้งหมด แม้แต่ผู้คุ้มกันในตระกูลระดับต่ำสุดก็มีการฝึกฝนไปจนถึงระดับอาณาจักรถงซวน เป็อย่างน้อย
เป็ความจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้ เซียวหลงทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับ
"เหลียนเอ๋อ เ้าออกไปเดี๋ยวนี้.... อย่าให้ใครรู้ว่าเ้าอยู่ที่นี่!" ดวงตาของเซียวหลงกวาดมองไปยังร่างของเซียวไห่อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นก็กัดฟันพูดอย่างเด็ดขาด
สิ่งเดียวที่เขาทำได้ตอนนี้คือ พยายามอย่างเต็มที่เพื่อรับรองความปลอดภัยของเหลียนเอ๋อ
"อา ร่างกายของเหลียนเอ๋อสั่นสะท้าน และกรีดร้อง จนถึงตอนนี้นางยังไม่หายจากอาการตื่นตระหนกเลย!
นางไม่คาดคิดว่า เซียวหลงจะกลายเป็คนที่แข็งแกร่งขึ้นมาในทันทีทันใด เพียงแค่การเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เขาก็สังหารเซียวไห่ ซึ่งกำลังฝึกฝนความแข็งแกร่งของร่างกาย
"นายท่าน พลังของท่านฟื้นตัวแล้วหรือ?" ด้วยน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตาของนาง เหลียนเอ๋อดูเหมือนจะตื่นเต้นมากกว่าเซียวหลง และร่างกายของนางสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
เนื่องจากการฝึกฝนของเซียวหลงถูกทำลายลงไป เมื่อปีที่แล้วและกลายเป็ "ขยะ" คนที่ดีใจมากที่สุดคือ เหลียนเอ๋อ ตอนนี้เมื่อนางเห็นเซียวหลงประสบความสำเร็จ นางอยากจะร่ำไห้ เพื่อแสดงความรู้สึกของนางออกมา
"ใช่แล้ว....เซียวหลงพยักหน้าและกล่าวอย่างเคร่งขรึม" อย่างไรก็ตาม ยังมีความแตกต่างมากมายระหว่างความแข็งแกร่งในอดีตกับของข้าในตอนนี้! ดังนั้นข้าต้องออกจากตระกูลเซียวทันที และฝึกฝนความแข็งแกร่งของข้าต่อไป!
เชื่อฟังข้า เมื่อข้าพร้อม....ข้าจะกลับมาดูแลตระกูลเซียวอีกครั้ง เมื่อพูดถึงเื่นี้ เซียวหลงก็วางมือลงบนไหล่ของ เหลียนเอ๋อเบา ๆ แล้วพูดว่า "สัญญากับข้าว่า ใน่เวลานี้ เ้าจะต้องปลอดภัยและระมัดระวังตัว"
เหลียนเอ๋อตะลึงและเข้าใจความคิดของเซียวหลงทันที
"ข้าเข้าใจแล้ว!" เหลียนเอ๋อเช็ดน้ำตาออกจากดวงตาของนาง และพูดอย่างจริงจังว่า "ท่านต้องสัญญากับข้าว่า.... ท่านจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป!" ด้วยเหตุนี้นางจึงไม่ถามคำถามเพิ่มเติมใด ๆ และหันหลังวิ่งออกไป
นางเป็เด็กสาวที่มีไหวพริบ นางรู้ชัดเจนว่า ตอนนี้ เซียวหลงต้องหลบหนีออกจากตระกูลเซียวทันที หากล่าช้าไปอีกหนึ่งก้าว....ชีวิตของนายท่านจะตกอยู่ในอันตราย
แม้ว่านางจะ้าไปกับเซียวหลง และแม้กระทั่งตายพร้อมกัน แต่สำหรับเซียวหลง เขาไม่คิดจะให้นางทำเช่นนั้น
"อนิจจา เซียวหลงถอนหายใจเมื่อมองไปที่ด้านหลังของเหลียนเอ๋อ เขาไม่รู้ว่าครั้งนี้เขาจะอยู่รอด และได้พบเหลียนเอ๋ออีกหรือไม่?
"ลืมไปเถอะ.... ข้าไม่ต้องกังวลใด ๆ! ข้าต้องหลบหนีออกจากตระกูลเซียว....ก่อนที่ใครจะล่วงรู้!"
ดวงตาของเซียวหลงจ้องมอง และตัดสินใจในทันที ใครจะรู้ว่า ทันทีที่เซียวหลงเพิ่งก้าวออกมาจากลาน ร่างของเขาปะทะกับกำแพงอากาศโปร่งใส ทันใดนั้นทั่วทั้งลานก็ถูกห่อหุ้มด้วยกำแพงอย่างสมบูรณ์
"ปัง!" เกิดแรงปะทะขึ้นมาในทันที ร่างกายของเซียวหลงกระเด็นออกไป และตกลงไปที่พื้นอย่างแรง
"พรู่ด!" เซียวหลงกระอักเืออกมาหนึ่งคำ ร่างกายของเขาาเ็ภายในอย่างรุนแรง!
"ให้ตายเถอะ! ตาแก่....กระทั่งในลานนี้รอบ ๆ ก็สร้างกับดักเพื่อโจมตีข้า! ทันทีที่ข้า้าออกไป ค่ายกลนี้จะทำงานและข้าจะติดกับดักอยู่ที่นี่!" ใบหน้าของเซียวหลงตื่นตระหนกและคิดคำนวณทุกอย่างในพริบตา
“ สวบสาบ!” หลังจากนั้นไม่นานก็มีดาบลอยรายล้อม รอบบริเวณลานบ้านทั้งหมด จากนั้นเซียวหลงพบว่า าุโเซียว เดินเข้ามาอย่างช้า สันหลังของเซียวหลงก็เสียววาบไปทั่วร่างในทันที!
"นี่เขาเป็เทพหรืออย่างไร? รู้ได้อย่างไรว่าข้าจะหลบหนีออกไป อา.....วันนี้คงเป็วันตายของข้าเสียแล้ว
1K
