5
ฝันดี
เมื่อธยาดาและพลวัตอาบน้ำแต่งตัวกันเรียบร้อยในห้องนอนของแต่ละคนก็มานั่งล้อมวงกินข้าวกับลุงและป้าอาหารที่ป้าทำเป็อาหารพื้นบ้าน ที่สำคัญก็มีน้ำพริก และผักลวกชนิดต่างๆที่เก็บมาจากในสวน ลุงกับป้าสอบถามเื่งานและเื่สัพเพเหระกับพลวัตและธยาดา
ธยาดาได้มีโอกาสเล่าว่าเธอมีเพียงแม่และพี่ชายส่วนพ่อของเธอเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้แม่อยู่กับพี่ชาย ส่วนธยาดาออกมาเช่าอพาร์ตเม้นต์ใกล้ๆที่ทำงานของเธอ
สิ่งที่ธยาดาเหมือนกับพลวัตคือพ่อของพวกเขาได้จากไปแล้วเหลือแต่เพียงแม่ต่างกันที่ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับธยาดานั้นเป็ไปด้วยดีแต่สำหรับแม่ของพลวัตนั้นได้แต่งงานใหม่ไปอยู่กับสามีฝรั่งที่เมืองนอก โดยได้ฝากพลวัตให้ลุงกับป้าเลี้ยงั้แ่อายุได้เพียง7 ขวบ ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างแม่ของเขากับพลวัตดูเหมือนจะไม่สู้ดีเท่าไรนัก
เมื่อรับประทานอาหารและเก็บสำรับกับข้าวเรียบร้อยแล้วลุงกับป้าขอตัวเข้าห้องของพวกเขา พลวัตจึงชวนธยาดาออกมานั่งเล่นที่ระเบียงบ้าน
“ลุงกับป้าของพี่พลใจดีและน่ารักมากเลยนะคะ”
“ใช่ครับดาไม่ต้องกังวลเลย ถ้าพี่รักชอบใคร ลุงกับป้าก็จะรักชอบด้วยอย่างแน่นอน”
“แล้วแม่ของพี่พลล่ะคะ”พลวัตมองเหม่อไปเล็กน้อย
“แม่เขามายุ่งอะไรกับพี่ไม่ได้อยู่แล้วเขาก็อยู่ส่วนของเขา”
“แล้วแม่พี่พลกลับมาหาบ่อยไม๊คะ”
“ก็นานๆ มาแต่ถ้าเขามาพี่ก็จะไม่อยู่เจอหรอก”
“ทำไมเป็อย่างนั้นล่ะคะ”
“ไม่เอาละพี่ขอนอนดูดาวดีกว่า”
ว่าแล้วพลวัตก็ทิ้งตัวลงนอนเอาหัวหนุนตักของธยาดาเอาดื้อๆ เหมือนว่าเขาจะไม่อยากพูดเื่ของแม่ธยาดาก้มลงมองดูหน้าพลวัต แต่เขาก็กลับจ้องเธอไม่วางตาแถมยังจับมือเธอมากุมไว้ที่อกของเขา
“ไหนว่าจะดูดาวไงคะมาจ้องหน้าดาทำไมกัน”
“ก็นี่ไงดวงดาวคู่สวยของพี่อยู่บนใบหน้างามๆของดา” ว่าแล้วเขาก็เอามือใหญ่ๆ เอื้อมมาจับแก้มเธอเล่น
“รุ่มร่ามอีกแล้วนะคะพี่พล”หญิงสาวแกล้งต่อว่า
“ถ้าพี่ย้ายมาอยู่บ้านสวนนี้น้องดาจะมาอยู่กับพี่หรือเปล่า หรือว่าน้องดาชอบอยู่ในเมืองมากกว่า”ชายหนุ่มออดอ้อน
“ถ้าพี่พลทำตัวดีเสมอต้นเสมอปลายให้ดาไว้ใจพี่จะอยู่ที่ไหนดาก็จะไปอยู่ด้วยค่ะ” ธยาดาพูดเสียงค่อยลงในตอนท้าย ด้วยความเขินอายพลวัตทำสายตาซึ้งจับมือเธอมาหอม
“พี่จะทำตัวดีๆให้น้องดามั่นใจในตัวพี่นะครับ” ธยาดาเริ่มเขินอายอีกจนได้ เหมือนไฟใกล้น้ำมัน หนุ่มสาวอยู่ใกล้กันตามลำพังนานนักคงไม่ดี..เธอคิดและสำหรับตอนนี้ยิ่งเป็การไม่เหมาะสม
“ตอนนี้ก็ดึกแล้วดาเหนื่อยแล้วเริ่มง่วงแล้วนะคะ เราแยกย้ายกันไปนอนดีไหมคะ”“แต่ว่าพี่ยังไม่ง่วงเลย”
“ไม่เอานะคะคนเก่ง ไหนพี่พลว่าจะทำตัวดีๆให้ดาวางใจยังไงล่ะคะ” พลวัตทำเสียงอ่อย “ก็ได้ครับ พี่จะตามใจน้องดาทุกอย่าง”เขาจูบมือเธอเบาๆ อีกครั้งแล้วลุกขึ้นจากตัก แต่แล้วก็แอบแวะหอมแก้มเธอฟอดใหญ่“พี่..พล” ธยาดาร้องเสียงหลงแต่ก็พยายามลดระดับเสียงลงเกรงว่าลุงกับป้าจะได้ยิน
ค่ำคืนดึกสงัดไร้แสงสีจากแสงไฟ ถึงมีเสียงจิ้งหรีดเรไร ดังแว่วมา แต่ก็รู้สึกสุขสงบ ไม่อึกทึกเหมือนในเมืองใหญ่ บรรยากาศในคืนนี้ธยาดาคิดว่าเธอคงนอนหลับอย่างสบายยกเว้นแต่ว่าเธอต้องเอาใบหน้าชายของชายหนุ่มที่ลอยวนเวียนไปมาออกจากภาพฝันให้ได้เสียก่อน
ส่วนพลวัตนอนอมยิ้มพลิกตัวไปมา วันนี้ก็ขี่รถเหนื่อยมาทั้งวัน แต่ก็ไม่รู้สึกเพลีย เพราะเขายังวนเวียนคิดถึงแต่ดวงหน้าของสาวน้อยกว่าทั้งคู่จะหลับตาลงก็คงใช้เวลานานพอควร ยังไงก็ตาม สำหรับทั้งคู่แล้วนี่เป็ค่ำคืนที่พวกเขานอนหลับสบายและฝันดีจริงๆ
760
