นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

ภายในห้องผ่าตัด

ผู้ช่วยหมอ 2คน  แพทย์ฝึกหัด นางพยาบาล รวมทั้งมาธูร“เราไม่เคยเข้าห้องผ่าตัดกับคุณหมอ” มาธูรรู้สึกตื่นเต้นสวมหมวกผิดข้างสายตาจ้องใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด  คุณหมอราชกำลังรอสวมถุงมือล้างมืออย่างช้าๆ  มาธูรสวมหมวกครอบผมให้คุณหมอ   “นี่คุณสวมหมวกผิดข้างครับ”มาธูรก้าวชนร่างสูง ริมฝีปากเธอชนต้นแขนราช  “ระวังหน่อยครับต้องการจูบผมเหรอ”  มาธูรหน้าเสียเอ่ยขึ้น     “เลือดติดเชื้อ คุณหมอจะผ่าตัดได้เหรอค่ะ”   ราชจ้องดวงตาคู่สวยที่สงสัย  ”ผมเคยผ่าตัดคนไข้อาการเช่นนี้มาแล้ว  ใช้เวลาเพียง 15 นาที ไม่ต้องวางยาสลบบล็อกหลังคนไข้เท่านั้น“ สีหน้าของราชขรึมจนน่าเกรงขาม เปลี่ยนเป็นคนละคน  ทุกคนในห้องผ่าตัดไม่กล้าพูดคุยกัน   แสงไฟสีเหลืองในห้องผ่าตัดเปิดสว่างขึ้น  เจ้าหน้าที่รายการงานค่าความดันโลหิต “เคสนี้ผมจะอธิบายในพวกคุณฟังในห้องประชุมวันพรุ่งนี้”น้ำเสียงทุ้มหนักแน่น สายตาคุณหมอมองที่ใบหน้าของหญิงสาวคล้ายกับให้คำสัญญา  ผมจะทำให้ดีที่สุด  คุณหมอร่างสูงสั่งปรับระดับเตียงคนไข้สูงขึ้น ตะแคงร่างของเธอ  “ ลงมือได้”

เครื่องบินLife 711

ภายในห้องนักบิน  วินนี่ได้รับข้อความจากผู้กองเดฟDev  “ผมไม่ควรมาทำงานเลยครับ ผมน่าจะงานครับ” น้ำตาคลอดวงตาทั้งสองข้าง “เธอปลอดภัยแน่นอน ผมเชื่อใจคุณหมอราช” ฝ่ามือกัปตันมิคกี้โอบไหล่ของนักบินหนุ่มแน่น  วินนี่ก้มลงจูบจี้อักษร N “ผมว่านิทตี้โชคดี  ราชพบอาการของเธอเองเขาตัดสินใจผ่าตัดด่วน” กัปตันรุ่นพี่ให้กำลังใจวินนี่   กัปตันมิคกี้ถามวินนี่ “ราชคนนี้ใช่ไหม ที่เดฟให้เขาดูแลรักษานิทตี้อย่างใกล้ชิด”วินนี่พยักหน้า

โรงพยาบาลSH

ภายในห้องผ่าตัด   คุณหมอราชรู้สึกโล่งอกในผลการผ่าตัดและเจาะเลือดคั่งสำเร็จ “เรียบร้อย ความดันโลหิตปกติ ขอบคุณทุกๆท่าน“ แสงไฟดับลง  คุณหมอชาณเย็บบาดแผลให้คนไข้   “คุณหมอค่ะ ไข้ลดลงแล้วค่ะ”  ราชก้าวเข้าห้องเปลี่ยนชุด อาบน้ำ  มาธูรเตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่ให้คุณหมอ  ด้านนอกห้องผ่าตัดผู้กองเดฟยืนรออย่างกระวนกระวายทั้งกังวลเมื่อหลอดไฟแดงหน้าห้องผ่าตัดดับลง  คุณหมอราชเดินออกมาพร้อมนายแพทย์อีกสองคน    ผู้กองเดฟสวมกอดราชแน่น “เธอเป็นอย่างไงบ้างครับ”  คุณหมอร่างสูงยิ้มกว้าง  “เธอปลอดภัยเราพบสาเหตุได้ด้วยครับ ว่าเธอมีไข้เพราะอะไร  นับว่าโชคดีที่ทันเวลาครับ”    มือทั้งสองของราชบีบหัวไหล่ของผู้กองเดฟ  สายตาทั้งคู่ประสานกัน  “ผมคือหมอรักษาชีวิตของคนไข้  สิ่งที่ผมต้องระวัง  คือความผิดพลาดที่มาจากการวินิจฉัยและการตัดสินใจในการรักษา   ผมไม่สามารถเอาชีวิตของใครได้  และผมไม่มีวันทำอะไรอย่างที่คุณกำลังระแวง“ ราชล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมสีขาววางขวดยาเล็กๆในมือของเดฟ

ผู้กองเดฟรอให้พนักงานเข็นเตียงพยาบาลของนิทตี้ผ่านเข้าในห้องปลอดเชื้อ  ผู้กองเดฟรีบเข้าลิฟต์โดยสารสั่งลูกน้องให้เฝ้าหน้าห้องปลอดเชื้อ   เขาลงมาที่ลานจอดรถ  ขับรถออกจากโรงพยาบาลมุ่งหน้าไปเมืองJaipur  สิ่งที่ผู้กองเดฟต้องมุ่งหน้าไปที่นั่นเพราะเขามีข้อมูลที่เป็นความจริงของเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด 

ระยะเพียงแค่สามชั่วโมงไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเดฟ   รถเก๋งของผู้กองเดฟแล่นอย่างเร็วเลี้ยวเข้าในลานจอดรถของที่ทำงานของคุณพ่อวิการณ์ ร่างของผู้กองไม่รีรอตอบคำถามเมื่อมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยขอบัตร  ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินตรงเข้าในอาคารขึ้นชั้น7 ของอาคารสูงแห่งนี้เหมือนคุ้นเคยมาก่อน     ผู้กองเดฟเดินตัวตรงผ่านแผนกประชาสัมพันธ์  ตรงดิ่งหยุดที่หน้าห้องประธานใหญ่ เสียงเคาะบานประตูดังขึ้น“ เข้ามาได้ “ วิการณ์นั่งประสานมืออยู่บนโต๊ะทำงานกำลังพูดคุยกับอนุชลูกชายคนโตที่นั่งข้างๆสีหน้าทั้งสองเคร่งเครียด  เดฟหยุดร่างตรงหน้าวิการณ์  “ ผมขอพูดคุยกับท่านตามลำพังครับ “  อนุชจ้องสีหน้าของผู้กองเดฟพอจะเข้าใจ พี่ชายใหญ่ลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป  วิการณ์ลุกขึ้นทักทายกับผู้กองอย่างเป็นกันเอง“เดฟมีธุระอะไรกับพ่อ “  ผู้กองเดฟ เลื่อนซองกระดาษขนาดใหญ่ให้คุณวิการณ์ “ผมจะไม่พูดอะไรมากครับผมนำสิ่งนี้มามอบให้คุณพ่อก่อนทุกคน แต่ผมมีอีกชุด และ Vinniไม่รู้เรื่องนี้“

สิบห้านาทีต่อมาผู้กองเดฟเดินกลับลงกับอนุช ทั้งคู่สวมกอดกันบริเวณลานจอดรถ  ผู้กองเดฟเล่าถึงอาการของเธอ  “นิทตี้อาการดีขึ้นแล้วครับ ผมขอตัวกลับก่อน “

ท่านประธานวิการณ์เปิดซองกระดาษสีน้ำตาล นำเอกสารสามสี่แผ่นออกมาอ่านที่ละแผ่น  แผ่น CDเสียบเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์เปิดฟังบทสนทนาทางโทรศัพท์  ร่างสูงของคุณพ่อวิการณ์ลุกขึ้นทันที รีบเดินมาที่หน้าต่างบานใหญ่ของห้องทำงาน มองลงมาที่ลานจอดรถด้านหลังของอาคาร ผู้กองเดฟก้าวเข้านั่งในรถเก๋ง   ท่านประธานใหญ่นึกถึงวินนี่ เปรยขึ้นตามลำพัง   “วินนี่ ลูกมีเพื่อนแท้ เดฟรักลูกจริงๆ “ 

โรงพยาบาลSH

คุณหมอราชเรียกนางพยาบาลขอประวัติการรักษาของนิตยามาทบทวนอีกครั้ง  ไม่นานเท่าไหร่เขาโทร.ไปหาสุมนที่โรงพยาบาลแห่งแรก  “ผมไม่เข้าใจ ทำไมมีการรักษาเธอ  คุณช่วยอธิบายให้ผมเข้าใจได้ไหม “ สุมนเล่ารายละเอียดให้เขาฟังตั้งแต่ต้น“ ผมเข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมาก “

 เวลาผ่านไปสี่ชั่วโมง ราชเตรียมตัวเข้าห้องผ่าตัดคนไข้รายต่อไปคือวัยรุ่นประสบอุบัติเหตุขาหัก มาธูรยื่นรายงานของคนไข้รายต่อไป   “ คุณหมอคะ เมื่อกี้ฉันเข้าไปวัดไข้นิทตี้ค่ะ เธอเริ่มพูดคุยขอทานอาหารด้วยค่ะ  ผลตรวจเลือดอยู่ในแฟ้มนี้ค่ะ“  มาธูรยื่นแฟ้มเอกสารให้คุณหมอราชที่สั่งเธอต่อ “ ย้ายเธอลงมาที่ชั้น5 ติดกับห้องทำงานของผมดีกว่า มีห้องว่างไหม...พรุ่งนี้ก็ได้“คุณหมอราชก้มหน้าอ่านรายงาน  ผู้ช่วยสาวรับคำสั่งจากคุณหมอราชอย่างงงงวย    ร่างของเธอก้าวออกมาอย่างช้าๆ “ ทำไมต้องดูแลกันพิเศษขนาดนี้ด้วยเลือกห้องติดกัน น่าสงสัย “   ร่างสูงหล่อเหลาก้าวเดินตามมาข้างหลังเธอ   ราชเปล่งเสียงทุ้มๆ  “เวลาคุณผู้กองเดฟมาขอข้อมูลของนิตยา  ผมจะให้คุณเป็นคนให้คำตอบแทนผม  คุณเป็นผู้ช่วย ทำไมชอบนินทาผมด้วย  “ มาธูร  หันหน้ากลับมาด้วยความตกใจ ตั้งท่าจะวิ่งหนี แต่ต้นแขนของเธอถูกคว้าไปก่อน“ผมดูแลใครเป็นพิเศษไม่ทราบ” ร่างของเธอถูกดึงเข้ามาใกล้ๆ คุณหมอ “ เปล่าค่ะ “  มือของราชปล่อยต้นแขนของเธอ  มาธูรเสียหลักจะล้ม  คุณหมอรีบคว้าเอวของเธอไว้ทัน  “ ระวังตัวด้วยมาธูร “ ใบหน้าของหญิงสาวตื่นตะหนกมือไม้ปัดไปมา “ปล่อยมือก่อนค่ะ “  คุณหมอราชระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นทางเดิน “ปล่อยเอวคุณหรือมือก่อน ผมไม่ได้จับมือคุณเลย”  เปลือกตาของมาธูรปิดลงทันที  ราชเป่าลมร้อนใส่หน้าของเธอ “ลืมตาได้แล้วผมต้องเข้าไปผ่าตัดคนไข้ครับ”