วันนี้เป็วันพุธเป็วันซ้อมบอลวันสุดท้ายก่อนแข่งแมทแรกกับทีมศิลปกรรมได้ยินว่าไม่ค่อยเท่าไร แต่ผมก็อยากเล่นให้เต็มที่ วันนี้พวกปี 1 มาเร็วกว่าปกติ เพราะอาจารย์ยกคลาส แล้วก็ตื่นเต้นที่จะได้เสื้อบอลกันเพราะว่าพี่แทนไลน์มาบอกว่าวันนี้จะแจกเสื้อ ผมก็อยากเห็นนะเพราะมันเป็เสื้อบอลตัวแรกที่จะได้เมื่อเข้ามหาวิทยาลัย
“ปี 1พวกมึงไปวอร์มอัพกัน เดี๋ยวมาแข่งกับพวกปีสูง”
กัปทันแทนพูดขึ้นเมื่อทีมมากันพร้อมหน้าพร้อมตาเฮ้ยไอ้พี่ปืนมันใส่เสื้อโปโลอาร์เซนอลสีเทาตัวที่ผมอยากได้มานี่หว่า หล่อสัดอิจฉาฉิบหาย
“เป็อะไรมึง ทำหน้าเหมือนหมาหงอย”
สัดเจอหน้าก็ด่าดูเลย
“อิจฉา เสื้อพี่มึงอะ หล่อฉิบหาย”
“เสื้อหล่อหรือกูหล่อ เอาดีๆ”
ก็ทั้งสองอย่างแหละหน้ากูชักจะร้อนๆ อ้อ อากาศมันร้อนนี่เอง
“เสื้อเหอะ กูอยากได้มั่งแต่แม่งโคตรแพงเลย”
“อืม ไปซ้อมได้แล้วมึง ถ้าเล่นไม่ได้เื่กูไล่ออกจากทีมแน่”
เหอะมึงเป็กัปตันรึไง
“ตามนั้นแหละ ถ้าแพ้ศิลปกรรมนะกูจะไล่ออกให้หมด แล้วก็ถีบหน้าพวกมึงอีกคนละที”
อืมกูว่าพี่แทนมันเป็กัปตันสำรองแล้วแหละ
พวกปี 1 ซ้อมกันอย่างแข็งขัน ไม่ใช่เพราะกลัวโดนไล่ออกเพียงอย่างเดียวที่กลัวกว่าน่าเป็การถีบหน้าจากพี่แทนมากกว่า หลังจากซ้อมแข่งกับพวกปีสูงผมว่าไอ้พี่ปืนมันเล่นเก่งนะ พั่มันเป็กองหน้ามือทำประตูเลย มันยิงเข้าไป 2 ลูก พี่แทนมันเป็ประตู ก็เก่งนะมันรับลูกเตะของผมที่ผมคิดว่าต้องเตะเข้าแน่ๆได้อะ เทพสัด แต่ผมก็ทำประตูได้นะลูกนึง แต่มันเป็แบบฟลุ๊คๆ ไม่ได้จริงจัง แต่พี่แกเสือกรับไม่ได้ผลปรากฏว่าเด็กปี 1 แพ้ไป แหงแหละ ถ้าชนะกูก็เทพละ
“เอาล่ะ กูจะแจกเสื้อแล้ว พวกมึงจะได้มีเวลาเอาไปซักเราได้รับอภินันทนาการมาจากพี่เอ้และพี่เก่ง พี่รหัสกูกะไอ้ปืนเอง เอ้าขอบคุณพี่เขาหน่อย”
“ขอบคุณคร๊าบ”
พวกมึงขอบคุณเ้าที่กันรึไงพี่มันไม่ได้มาซักหน่อย
“อ๊ะ ของมึงไอ้น้องมีน เบอร์ 14 ไซส์เล็กสุด” พี่แทนมันหยิบเสื้อมาให้ผมไม่ต้องย้ำไซส์เสื้อกับกูก็ได้ สัด
“มึงเลือกเบอร์ 14 เหรอ”
เออดิเบอร์นักเตะคนโปรดกู ไอ้พี่ปืนมันมองมาที่ผม ผมแอบเห็นแว๊บๆ พี่มึงใส่เบอร์อะไรวะมีเลข 0 นำหน้า
“พี่มึงเบอร์อะไรอะ”
ผมถามมันมั่งเริ่มขี้เสือกมั่งละ มันเลยหันด้านหลังของเสื้อมาให้ดู
“เบอร์ 0 ½ ห๊ะ ? แบบนี้ก็ได้เหรอ”
ไอ้ไม่เต็มบาทเวลาพิธีกรข้างสนามประกาศ มันไม่แอบด่าเอาเหรอ
“ได้ดิ กูซะอย่าง”
เออไม่มีใครกล้ากับพี่มึงหรอก กัปตันทีม ยังสู้พี่มึงไม่ได้เลย
“เออ เื่ของพี่มึงเถอะ กูกลับแล้วนะพี่แทนผมกลับแล้วนะ”
“เออ อย่าไปซนที่ไหนซะมึงอะ เดี๋ยวาเ็ลงแข่งไม่ได้ กูกระทึบมึงแน่”
สัดไม่ได้รักกูเลยนะ มึงพี่กูปะเนี่ย แล้วห้ามกูซน คิดว่ากูเป็เด็กรึไง
“แล้วมึงกลับไง”
ไอ้พี่ปืนมันถาม
“กลับกับไอ้เต้ดิ มันเอารถมา ไอ้ดีนก็กลับด้วย”
มันพยักหน้าหงึกๆ
หลังจากการซ้อมใหญ่ผมก็ต้องทนเรียนอีกสองวันกว่าจะวันเสาร์ ผมกับไอ้เต้นี่ตื่นเต้นกันมากอะ ส่วนไอ้ดีนไม่ค่อยเท่าไรมันใส่เสื้อบอลมาจากหอเลย สัด บ้าเห่อ ไอ้ดีนมันมาห้องผม รอไปสนามพร้อมกัน
บอลมีแข่ง่บ่ายแต่พวกกูนี่มากันั้แ่เที่ยง จริงๆแล้วมาข้าวกินหรอกไม่ได้ตื่นเต้นเล๊ย
“อ้าว ทำไมพวกมึงมากันเร็วจริงวะ”
ผมยืนอยู่กับไอ้ดีนเห็นพี่ออมเดินเข้ามาในโรงอาหาร
“อ้าวพี่หวัดดี ทำไมเมื่อวันพุธพี่ไม่ไปที่สนามอะ”
“สวัสดีครับพี่ออม”
ไอดีนมันพูดเพราะกับพี่ออมนะไอ้เต้ด้วย สงสัยมันคิดว่ากำลังคุยกับสาว อุ่ย หลบแปป เดี๋ยวโดนตีนพี่แก อ่อแต่พี่แกไม่ได้ยิน
“กูมีเรียน จริงๆแล้วกูก็จะไปช่วยวันแข่งเท่านั้นแหละ”
พี่มันเป็ผู้ดูแลนักบอลหรือที่พี่แกเรียกว่าเบ๊นั่นเอง
“หวัดดีครับพี่”
ไอ้เต้มันเอารถไปจอดเพิ่งเดินเข้ามาโรงอาหารสาวๆที่นั่งอยู่ สองสามโต๊ะ หันมามองกันเป็แถว ก็มันเป็เดือนมอนิ
“เออ หวัดดี เดินหล่อมาแต่ไกลเลยนะมึงอะ”
พี่รหัสผมทักกลับมันไป
“พี่ว่าผมหล่อเหรอ”
เหมือนไอ้เต้มันดีใจนะ
“อืม มึงหล่อ สาวๆมองกันตรึม”
“จริงพี่ กูล่ะอิจฉาฉิบหาย”
ไอ้ดีนมันพูดน่าสงสารนะมึงอะ ลูกเมียน้อยเหรอ ขี้อิจฉาอะ
“ว่าแต่ พวกมึงนี่ไม่ค่อยบ้าเห่อชุดกันเลยนะกว่าจะแข่งตั้งบ่ายสาม”
“แหะๆ ก็ใส่แล้วมันหล่ออะพี่”
ผมก็หล่อนะหล่อแบบหลบในอะ ต้องดูดีๆถึงจะเห็น เสียงไลน์ผมดังพี่แทนบอกบ่อให้พวกผมเข้าไปที่ช็อปก่อน เพื่อคุยเื่การวางตัว หลังจากเราทั้งสามกินข้าวเสร็จก็เข้าไปที่ช็อป นักเตะทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันอยู่แล้วไม่มีใครใส่ชุดมาก่อนเลยอะสัด เขินเลย มีกู ไอ้เต้ แล้วก็ไอ้ดีนบ้าเห่อกันอยู่ 3 คน
“ไอ้น้องมีน มึงไส่ชุดแล้วน่ารักสัดๆ เลย”
พี่ปีสูงชมผมมึงจะชมกูว่าน่ารักสัดๆไม่ได้นะ
“ผมหล่อเหอะพี่ ห่างไกลจากคำว่าน่ารักมากเลยนะ”
ไอ้พี่ปืนมันมองผมแปลกๆ
“เออ ห่า เดี๋ยวเดือนร้อนกูอีกมาแล้วก็เร็วเดี๋ยวกูจะวางตัวคนเล่นแล้ว”
กัปตันทีมสำรองแกว่า พี่แทนวางตัวเป็แบบ 3-4-3 ผมไอ้เต้แล้วก็ไอ้พี่ปืนเป็กองหน้า ไอ้ดีนเป็ตัวสำรอง ไอ้พี่ปืนเลยเรียกผมกะไอ้เต้ไปคุยเื่แผนการเล่นเมื่อถึงเวลาเล่น ทีมวิศวะก็เดินทางไปยังสนามแข่ง ซึ่งไม่ไกลมากนัก ที่สนามแข่งคนดูไม่มาก เนื่องจากเป็วันหยุด และยังไม่มีกิจกรรมอะไรมากผมได้ยินว่านัดชิงถึงจะมีสแตนเชียร์ เพราะเป็การแข่งรวมกีฬาอีกหลายชนิดตอนนี้ก็แยกแข่งกันไปก่อน แก๊งค์พี่สมเจตน์มาอีกแล้วอะคราวนี้ทีมพี่มันมามากกว่าเดิมอีก
“อ้ายยยย พี่ปืนสุดหล่อ ขอหอมทีค่า”
อีพี่สมเจตน์ครั้งก่อนมึงยังไม่เข็ด
“อุ้ย นั่นน้องเดือนปีหนึ่ง น่ารักอะ”
“ว้ายๆ แล้วนั่นใครอะ น่ากิน กรุบกริบๆ”
“คนไหนมึง”
“ที่เตี้ยที่สุดไง”
ฮ่วย กูเองจะชมกูหล่อซักหน่อยก็ไม่ได้
พี่แทนกับไอ้พี่ปืนหันควับไปมอง กลุ่มอีพี่สมเจตน์เงียบเสียงลงทันทีวันหยุดพวกพี่มึง ยังอุตส่าห์ห์มาอีกเนอะทั้งสองทีมวิศวกรรมและศิลปกรรมลงสนามพร้อมกัน ไอพี่ปืนกับไอ้เต้ แสงออร่าจับมากพี่มันใส่ชุดแล้วดูดีสัด แต่เบอร์ 0½ ของมึ่งนี่ดูยังไงก็ไม่เต็มบาท
คณะกูนี่ก็น่าสงสารมีคนหล่อกันอยู่สองคน นอกนั้นดิบๆ เถื่อนๆ ทั้งนั้นดูทีมศิลปกรรมดิ ดูใสๆ สะอาดสะอ้านกันทั้งนั้น แต่ก็นั่นแหละครับนักบอลมันต้องแบบคณะผมนี่
“ทั้ง 2 ทีมลงสนามแล้วครับทีมแรกวิศกวรรมครับ นำทีมโดย เบอร์ 1 ประตูและควบตำแหน่งกัปตันทีมแทน ธนา สาขาโยธา ตามมาด้วยกองหน้าหน้าหล่อ ปืน ปฏิภาน โยธาเหมือนกัน มาด้วยเบอร์ 0 ½ เท่มากครับ ถ้าไม่หล่อคิดไม่ได้จริงๆ”
พิธีกรมึงก็อวยซะเวอร์
“ต่อมาเป็เดือนมอปีนี้ครับ น้องเต้ ปกรณ์เบอร์ 20 ครับ ผมต้องเปลี่ยนชื่อเป็ ป. มั่งแล้วเผื่อจะหล่อขึ้น”
กูว่ายากเหอะหน้าอย่างพี่มึงอะ
“ส่วนน้องที่ตัวเล็กสุด เบอร์ 14 น่ารัก กรุบกริบๆ น้องมีน เมธา ครับ น้องจะวิ่งทันเพื่อนมั้ยอะ”
อีพี่พิธีกรเดี่ยวเหอะมึง เดี๋ยวกูะโถีบให้
“ส่วนอีกฝั่งทีมศิลปกรรม นำทีมโดย… ”
หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้ฟังแล้วครับโฟกัสสมาธิที่การแข่งอย่างเดียวเลย หลังจากแข่งไปได้ซัก 20 นาที ไอ้พี่ปืนมันยิงเข้าลูกแรกไป ท่าอย่างสวยอะอีพี่สมเจตน์นี่กรี๊ดดังสุด ดีใจกว่าทีมกูอีก
“อ๊ายยย พื่ปืน สุดหล่อ โคตรเท่อะ อยากได้”
“สู้ๆค่ะ น้องเต้ถ้าชนะเดี๋ยวพี่ให้หอมแก้มทีนึง”
ผมเห็นไอ้เต้มันทำหน้าในะ
“พี่ปืน เก่งที่สุดค่ะ ขอหอมทีค่า”
“วิศวะนำไป 1-0 แล้วครับยิงประตูโดย เบอร์ 0 ½ ปืน ปฏิภาณ สาขาโยธากองเชียร์กรี๊ดกันออกนอกหน้ามากเลยครับ”
พิธีกรมึงไม่กลัวอีพี่สมเจตน์ตบเอาเหรอ ไม่เห็นมีใครชมกูเลย
หมดครึ่งแรกวิศวะยังนำ 1-0
“เอ้า กินน้ำก่อน ไอ้มีน มึงนี่ก็เล่นเก่งเหมือนกันนะ”
พี่รหัสผมทำหน้าที่ให้น้ำให้ท่านักบอล พี่มันแจกจ่าย น้ำ ผ้าเย็นให้ทุกคนทำไมดูไอ้พี่ปืนมันไม่ค่อยเหนื่อยเลยวะ กูนี่เหนื่อยฉิบหาย
“อะน้ำ ไอ้เต้มึงก็เล่นเก่งนะอย่างมึงกูนึกว่าจะสำอางๆหน่อย”
พี่ออมว่าไอ้หน้าตี๋พร้อมกับส่งขวดน้ำดื่มให้มัน
“โหพี่ พูดซะผมเสียหายเลยอะจริงๆผมเล่นเก่งมากแหละ”
พี่ออมพยักหน้าได้ทีคุยเลยนะมึง
“เป็ไง ไอ้เตี้ย หอบเหมือนหมาเลยมึง”
ไอ้พี่ปืนมาแซะกูอีกแล้ว
“กูไม่ใช่หมาเหอะ”
ก็กูเหนื่อยอะ
“ไอ้น้องมีน ไอ้เต้ ใช้ได้นะมึง 2 คนอะ ครึ่งหลังไหวเปล่า เดี๋ยวก็ให้ไอ้ดีนลงแทน่แรกก่อนก็ได้”
“ไหวพี่ แค่นี้สบายมาก”
ไอ้เต้มันดูชิลล์ๆ
“ไหวพี่ ผมยังมีแรงอีกครึ่งที่ยังไม่ได้ใช้เลย”
ผมก็คุยไปจริงแล้วหนื่อยฉิบหาย
“มึงพักก่อนเดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงสุดท้ายค่อยลง ไอ้ดีนมึงไวอร์ม”
ไอ้พี่ปืนมันหันไปสั่งไอ้ดีนให้เตรียมวอร์มเออ แล้วแต่พี่มึงเหอะ กูเถียงได้ที่ไหน
“ได้ครับพี่”
ไอ้ดีนเตรีมวอ์มเพื่อรอลงสนาม
หลังจากนั้นผมก็นั่งพักที่โซนผู้เล่นสำรองจริงๆแล้วดูพี่ปีสูงเล่นชิลล์ๆนะ ไม่หอบแดกเหมือนกูกันเลย
“กูว่าปี 2 ปี 3 ยังไม่ค่อยเอาจริงเท่าไร”
พี่รหัสกูที่นั่งข้างสนามด้วยกันชวนคุย
“ยังไงอะพี่”
ผมงงไม่อยากชนะกันเหรอ
“ก็คงรู้ว่าชนะแน่ เพราะเท่าที่แข่งกันมาไม่เคยแพ้ศิลปกรรมเลย”
“อ่อ”
นั่นดิมันดูไม่เหนื่อยกันเลย
“มึงดูเหนื่อยนะ ไม่ออกกำลังกายอะดิเห็นแต่ห่วงแดก”
“อ้าวพี่ ผมออกกำลังนะ เดินจับโปเกม่อนวันนึงได้หลายโลเลย”
“เหอะ บ้าเกมอีกมึง”
พี่มันรู้จักวุ้ย ไม่เหมือนพี่แทน ไม่รู้จักปิกาจูกูได้ไง
“ไม่ขนาดนั้นพี่”
“วันหลังมึงไปค่ายพี่แทนกะกูดิ ไปต่อยมวยกันมันดีนะมึง”
“อ่อ ได้ๆพี่ วันหลังนะ”
วันนี้ให้กูรอดก่อน เนื่อยสัด นั่งไปซักพักก็เหลือ 15 นาที่สุดท้าย พี่แทนมันเลยให้เปลี่ยนตัวผมลงไป
อืม พอได้พักมันก็หายเหนื่อยนะ พอเล่นไปได้ซักพักไอ้พี่ปืนมันก็ส่งบอลมาให้ผม ผมเลยยิงเข้าประตูไป โอ้โห ดีใจว่ะนัดแรกก็ยิงเข้าแล้ว เก่งจริงๆเลยกูเนี่ย ผมะโแท็กกับไอ้เต้ และไอ้พี่ปืนกูต้องะโอะ แม่งพวกมันสูง ดีใจจนอยากจะถอดเสื้อโชว จริงๆแล้วอากาศมันร้อน
เมื่อหมดเวลา ผลคือวิศวะกรรมชนะศิลปกรรม 2-0
“พวกมึงเก่งมาก แต่แมทนี้จริงๆแล้วชิลล์สุดแมทหน้าเจอทีมชนะของวิทยากับครุอาจจะหินกว่า ยังไงก็อย่าขาดซ้อม เดี๋ยว 2ทุ่มกูเลี้ยงเหล้าหลังมอ ฉลองที่เราชนะ”
กัปตันสำรองแกพูดยืดยาวหลังจากทีมวิศวะชนะ สรุปแล้วก็คือพี่แกจะเลี้ยงเหล้าหลังมอนั่นเองง่ายๆ สั้นๆ
“เจอกันที่ร้าน ‘ชิลล์ฉิบหาย’ 2 ทุ่ม ใครไม่ไปอดแดก”
ไอ้พี่ปืนมันสรุป
ชื่อร้าน’ชิลล์ฉิบหาย’ แบบว่าโคตรๆชิลล์ใครมันตั้งชื่อร้านวะ เป็ร้านที่ผมเมาเหมือนหมามาสองรอบแล้ววันนี้ต้องกินน้อยๆหน่อยซะแล้ว
“เฮ้ออ เหนื่อยฉิบหาย”
หลังจากที่แยกกลับทีม ก็กลับหอ ผมก็เข้าไปอาบน้ำ เหงื่อเปียกไปยันกางเกงในอากาศโคตรร้อน เสร็จแล้วมานอนผึ่งพุงที่เตียง ไอ้เต้มันก็เข้าไปอาบบ้าง ไอ้ดีนมันนั่งไถมือถืออยู่ที่โต๊ะหนังสือผมมันยังไม่ได้กลับหอ มันว่าเดี๋ยวอาศัยอาบน้ำที่หอผม เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจะได้ไปหลังมอพร้อมกัน
“ไงมึง กูเห็นมึงนี่วิ่งลิ้นห้อยเลย”
ไอ้ดีนมึงเปรียบเทียบซะกูเหมือนหมาเลย
“เออ เหนื่อยสัด แต่ก็ยังดีนะ กูยิงเข้าด้วยกูนี่เจ๋งจริงๆ”
“เออ มึงเจ๋ง กูก็ยังได้ได้ลงครึ่งชั่วโมงสาวๆข้างสนามจำหน้ากูได้เปล่าวะ”
อั๊ยย่ะมันชมกูด้วยเว้ยย แต่ประเด็นหลังนี่ไม่ใช่ละ
“มึงนี่เล่นบอลเพื่อสาวๆรึไง”
“แต่พี่ปืน เจ๋งกว่า เท่สัดลูกที่พี่มันยิงเข้าอะ แม่งประตูแทบจะยืนขาแข็งเลย ถ้าโดนอัดกูว่าใส้แตก”
สัด แค่ลูกบอลใส้มันจะแตกได้ไง แต่ก็จริงนะ กูคิดว่าตาข่ายจะทะลุซะแล้ว แต่ก็นะดูแข้งพี่มันซะก่อน
“เออ มึงก็ระวังอย่าไปกวนตีพี่มันแล้วกันเดี๋ยวโดนเตะใส้แตก”
“มึงก็ด้วย ยิ่งกวนตีนๆ อยู่”
“จริง แต่อาจจะไม่โดนเตะ โดนอย่างอื่นแทน”
ไอ้เต้ที่เนออกมาจากห้องน้ำพูดขึ้น
“พูดอะไรของมึง”
“เปล๊า ไอ้ดีนมึงไปอาบดิ เหม็นเหงื่อฉิบหาย”
เสียงแหลมเชียวนะมึงมีอะไรปิดบังกูป่ะเนี่ย
“เออ สัด ตัวมึงไม่เหม็นเลยรึไง”
ไอ้ดีนเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว แล้วผมก็นอนเล่นเกมไปเรื่อยๆ รอเวลาไปแดก แต่เดี๋ยวกูต้องกินมาม่ารองท้องก่อนชักจะเริ่มหิว ได้ดีนเลยมาขอกินมั่ง ต้มเองดิสัดห่อเดียวยังไม่พอเสี้ยวกระเพาะกูเลย
Rrrrrrrr
ซักพักไอ้เต้มันอัพเฟส พร้อมแคปชั่นวอนตีน เป็รูปมันเซลฟี่ ข้างสนามมีรูปผมกับไอ้พี่ปืนยืนอยูด้านหลังมัน โดยที่ไอ้พี่ปืนมันมองผมอยู่แต่ผมหันไปอีกทาง มันดูดีทั้งคู่ หัวกูเปียกมากเลยอะ
‘ไอดอลวิดวะ VS เดือนวิดวะ ที่เห็นเตี้ยๆนั่นคือ ดาวมฤตยูวิดวะ’
MarchMeen กูดาวซัลโวเหอะ
ThanThana @TheGun@MarchMeen มึงสองตัววันนี้เจ๋งโคตรอะ
BuddyDean@PotePakorn ไหนรูปกูอะ
TheGun@PotePakorn อ่านแชทกูหน่อย
AeAe@MarchMeen เจ๋งมากไอ้น้องมีน สมกะเป็น้องกูหน่อย
KengBB@AeAe น้องกูก็เจ๋ง @TheGun
MarchMeen@AeAe แน่นอนอยู่แล้วพี่ คืนนี้เลี้ยงเหล้าผมเลย
TheGun@MarchMeen อย่าแดกมากมึงอะ เดี๋ยวเป็ภาระกูแบกมึงอีก
Aomsin@MarchMeen มึงเก่งมากไอ้น้อง
MarchMeen@Aomsin ช่ายย ผมเก่งด้วย หล่อด้วยครับ
สัด ไอ้พี่ปืน กูผิดเหรอ พี่มึงแบกกูครั้งเดียวทำเป็พูดมากไอ้เต้มันแบกมากี่ครั้งแล้วยังไม่เคยบ่น แล้วพี่ปี 4 นี่อวยน้องไกันจัง
“ลุงรหัสมึง ถามอะไรมึงอะ”
“เปล๊า”
เสียงสูงอีกแล้วมึง
“แน่นะ ไม่ได้เกี่ยวกับกูใช่มั้ยมันด่าอะไรกูอีกรึเปล่า”
“พี่ปืนอะนะ จะด่ามึงกูเห็นพี่มันโอ๋มึงมากกว่ากูอีก”
“โอ๋เชี่ยไร เห็นแซะกูตลอด”
“เออกูก็เห็นพี่ปืนเขาด่าไอ้มีนบ่อยนะอืมแต่ไม่ค่อยคุยกับกูอะ”
“ก็มึงโง่ไง ไอ้ดีน มึงก็ไง่ไอ้มีน”
“อ้าว ไอ้นี่นิ เดี๋ยวกูถีบกูอะโง่สู้มึงไม่ได้หรอก”
มึงจะเหมารวมว่ากูโง่เหมือนไอ้ดีนไม่ได้
“สัด มึงว่ากูโง่หลายครั้งแล้วนะสมองกูแค่มีรอยหยักน้อยแค่นั้นเอง”
กรรมไอ้ดีนมึงก็ฉลาดนะ ไอ้เื่ไม่เป็เื่เนี่ย
“ที่นี้และฉลาดนะมึงอะ รู้จักรอยหยักด้วย”
“เออๆ เอาที่มึงสบายใจ”
ไอ้ดีนมันไม่มีปัญญาเถียงไอ้เต้แล้ว
349
![ออโรริน่า พันธะต้องมนตรา [ฮาเร็ม] (มี Ebook)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1787281407_32851263.webp)
