จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 63 ลูกครึ่งปีศาจ

“ท่านพี่ ท่านดูสนิทกับองค์หญิงซานหนิงหนิงมากนะเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวกล่าวพลางยิ้มหวานมองซิวเหวยหลงไปด้วย
“พี่เพิ่งรู้จักองค์หญิงซานหนิงหนิงวันนี้” ซิวเหวยหลงบอกเสียงอ่อน รู้สึกไม่ค่อยดีกับคำพูดของซีเหลียนฮวาเมื่อครู่เท่าไร มันชวนให้เขารู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ยังไงก็ไม่รู้
“เป็นเช่นนี้เองหรอกหรือ ถ้าข้าไม่รู้จากท่านพี่คงคิดว่าท่านพี่รู้จักกันมานามแล้วเป็นแน่” ซีเหลียนฮวาวางระเบิดอีกลูกไปพร้อมกับยิ้มแย้มราวกับไม่ได้ทำอะไรผิด
เธอไม่ได้หันไปมองสีหน้าของซานหนิงหนิงว่าเป็นยังไง แต่ตอนนี้เหมือนเธอกำลังเห็นสีหน้าวิตกกังวลของซิวเหวยหลง
“เอาล่ะ พักเรื่องนี้ก่อน เจ้าคงหิวแล้วสินะ ฮวาเอ๋อร์ ให้คนนำอาหารเข้ามาได้เลย” เซียวจื่อเฟยเอ่ยปากห้ามเสียก่อนเมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของลูกชายของนาง
ซีเหลียนฮวายิ้มก่อนจะพยักหน้ารับ พลางคิดว่าเซียวจื่อเฟยรู้ได้ยังไงว่ามีคนนำอาหารมาอยู่หน้าห้องแล้ว เสียงฝีเท้าของคนข้างนอกนั้นเบาจนแทบจับเสียงฝีเท้าของคนด้านนอกไม่ได้เลย
“เจ้านาย นางเป็นลูกครึ่งปีศาจขอรับ” ยิวฉี่ร้องบอกเมื่อรับรู้ถึงความสงสัยของซีเหลียนฮวา
“เจ้าแน่ใจ” ซีเหลียนฮวาถามอย่างไม่แน่ใจเพราะไม่เคยได้ยินซิวเหวยหลงพูดถึงเรื่องแม่ตัวเองเลย
“ไม่ผิดขอรับ” ยิวฉี่บอกจมูกของเขาดีกว่าพวกหมาป่าเสียอีกไม่มีทางผิดแน่นอน
“อาหารน่าทานมากเพคะท่านป้า” ซานหนิงหนิงกล่าวขึ้นเมื่อเห็นอาหารมากมายวางลงบนโต๊ะ ท่านป้าจะต้องเตรียมเอาไว้รับนางเป็นแน่
“อืม พอดีต้องบำรุงฮวาเอ๋อร์กับหลานของป้านะ” เซียวจื่อเฟยครางรับก่อนจะเอ่ยบอก ดูก็รู้ว่าซานหนิงหนิงตั้งใจจะเมินซีเหลียนฮวา เพราะไม่เห็นนางหันไปสนใจซีเหลียนฮวาเลยสักนิด
“อ๋อเพคะ แล้วไหนหลานท่านป้าละเพคะ” ซานหนิงหนิงพยักหน้ารับหน้าก่อนจะเอ่ยถามพลางสอดส่องสายตาไปด้วย
“อยู่ข้างป้านี่ไง” เซียวจื่อเฟยบอกพลางเอื้อมมือไปลูบท้องแบนราบของซีเหลียนฮวาไปด้วย
“เอ่อ เป็นเช่นนี้เองข้าเข้าใจแล้วเพคะ ว่าแต่นางเป็นใครหรือเพคะ” ซานหนิงหนิงหันไปสนใจหญิงสาวอีกคนพลางพยักหน้ารับก่อนจะเอ่ยถามด้วยใบหน้าใส่ซื่อ
“ท่านแม่ข้าคงต้องขอตัวพาฮวาเอ๋อร์กลับก่อน ดูสีหน้านางไม่ดีเลย สงสัยพักผ่อนน้อย” ซิวเหวยหลงขึ้นก็ลุกไปหาซีเหลียนฮวาก่อนจะประคองซีเหลียนฮวาที่ให้ความร่วมมือกับเขาเป็นอย่างดี
“ไว้ข้าว่างแล้วจะพาฮวเอ๋อร์กับลูกขอข้ามาเยี่ยมท่านบ่อยๆ นะพ่ะย่ะค่ะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกโดยไม่สนใจจะหันไปมองใครอีกนอกจากซีเหลียนฮวา
“ข้ายิ่งหิวๆ อยู่ด้วย” ทันทีที่ขึ้นรถม้ามาได้ซีเหลียนฮวาบ่นทันทีทั้งๆ ที่หิวจะแย่แต่ซิวเหวยหลงก็พาเธอออกมา
“เดี๋ยวข้าทำอาหารให้เจ้าทานเป็นไง” ซิวเหวยหลงต่อรองพลางกระชับวงแขนที่โอบเอวบางของซีเหลียนฮวาไปด้วย
“เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่าเจ้าค่ะ ตอนนี้เราแวะโรงเตี๊ยมแถวนี้ก่อน ข้าไม่ไหวแล้ว” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกในตอนนี้ใกล้จะถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
“ตามใจเจ้า” ซิวเหวยหลงไม่ขัดเพราะเป็นเขาเองที่ทำให้นางต้องโมโหหิวเช่นนี้
“พ่อบ้านฉางจอดหน้าโรงเตี๊ยมด้วย” ซีเหลียนฮวาร้องบอกทันที ส่วนพ่อบ้านฉางเมื่อได้ยินตำสั่งก็จอดรถม้าอย่างนุ่มนวลที่สุด
ทั้งสองเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมนั้นทำให้หลายคนหยุดชะงักทันที ก่อนจะหลีกทางให้กับทั้งสองที่เดินขึ้นไปยังชั้นสองที่เป็นเฉพาะห้องพิเศษ
“ข้าต้องการอาหารทุกอย่างในร้าน” ซีเหลียนฮวาร้องบอกทันทีเมื่อมาถึงห้อง เธอนั่งลงก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่าง
“คิดอะไรอยู่ฮวาเอ๋อร์” ซิวเหวยหลงถามพลางโบกมือไปมาตัวของซีเหลียนฮวาก็ลอยมานั่งบนตักของเขาแล้ว
“ข้ากำลังคิดว่าจะทำยังไงให้หญิงสาวพวกนั้นไม่สนใจท่าน” ซีเหลียนฮวาหันหน้ากลับไปมองซิวเหวยก่อนจะกล่าวบอก
“ช่วงนี้เจ้าหึงข้าบ่อยนะ” ซิวเหวยหลงกล่าวยิ้มๆ
“ท่านไม่ชอบหรือ” ซีเหลียนฮวาถามเสียงแผ่ว
“ชอบมากต่างหาก” ซิวเหวยหลงกล่าวบอกเมื่อเห็นสีหน้าหง่อยๆ ของนางเขาก็ไม่อาจจะแกล้งนางตอนนี้ได้ เขาคิดว่าสาเหตุคงมาจากซานหนิงหนิงเป็นแน่ เขาบริสุทธิ์ใจกับซีเหลียนฮวาไม่มีอะไรปิดบัง
ส่วนเรื่องของซานหนิงหนิงนั้นเขาก็พูดความจริง เขาเพิ่งรู้จักนางวันนี้เอง ถึงแม้จะเคยได้ยินชื่อของนางจากท่านแม่มาบ้างว่าอยากได้ซานหนิงหนิงมาเป็นลูกสะใภ้
แต่นั่นมันเมื่อก่อนดูก็รู้ว่าท่านแม่ของเขานั้นหลงซีเหลียนฮวามากเพียงใด จะไม่หลงก็ไม่แปลก นางเล่นของของดีของเขาส่งไปให้ท่านแม่ของเขาบ่อยๆ
“ท่านนี่แปลกคน จริงสิ ข้ามีเรื่องจะถามท่านอ๋องด้วย” ซีเหลียนฮวาบ่นก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่ามีเรื่องสงสัยจนอยากจะถามอีกฝ่ายให้หายข้องใจ
“ไม่เรียกข้าว่าท่านพี่ล่ะ” ซิวเหวยหลงกล่าวหยอกเมื่อเห็นอาการของซีเหลียนฮวาดีขึ้นมาบ้างแล้ว
“ไม่เอาเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาบอกพลางมุ่ยหน้าใส่ซิวเหวยหลงไปด้วย
จะให้เธอเรียกเขาแบบนั้นไม่เอาด้วยหรอก แค่คิดก็เขินจะแย่แล้ว ตอนนั้นพูดไปเพราะหึงซิวเหวยหลงต่างหาก
“ข้าชอบเจ้าเรียกข้าแบบนั้นนะ” ซิวเหวยหลงบอกเสียงนุ่มพลางมองริมฝีปากเล็กๆ นั้นที่ทำให้เขาแทบหมดแรง ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่ามันจะทำให้เขาหมดแรงได้
“โธ่ ท่านอย่าแกล้งข้าสิ ตอนนี้ข้ามีเรื่องสงสัยมากๆ เลยเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาทำหน้าจะร้องไห้เมื่อเห็นว่าซิวเหวยหลงยังคงอยากแกล้งเธออยู่
“ว่ามาสิ” ซิวเหวยหลงบอกพลางเล่นผมของซีเหลียนฮวาไปด้วย
“คือว่า ท่านแม่ของท่านเป็นลูกครึ่งปีศาจหรือเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวามองรอบห้องก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้ซิวเหวยหลงมากขึ้น จากนั้นก็กระซิบถามอีกฝ่าย
“อืม ยิวฉีบอกหรือ” ซิวเหวยหลงครางรับก่อนจะเอ่ยถาม
ซีเหลียนฮวาพยักหน้ารับ แม้จะสงสัยว่าซิวเหวยหลงรู้ได้ยังไงกันว่ายิวฉีเป็นคนบอกเธอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 63 ลูกครึ่งปีศาจ

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 63 ลูกครึ่งปีศาจ

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้