อันที่จริง คุณจอร์นเคยเชิญอลินตาไปดูหีบใบนั้นก่อนที่จะเปิดการประมูลแล้วโดยที่ยังไม่อนุญาตให้อลินตาจับต้องหีบแน่นอนคุณจอร์นก็ยังไม่ไว้ใจว่าอลินตาจะเก่งจริงเพราะเขาประเมินเพียงแค่หน้าตาภายนอก สาวสวยถึงสวยมาก ท่าทางไฮโซอ้อนแอ้น อายุยังน้อยอย่างนี้น่ะเหรอจะมีวิชาอาคมปราบผีที่กล้าแกร่งขมังเวทย์ขนาดอาจารย์ที่ว่าเก่งๆ จากประเทศเพื่อนบ้านยังโดนอาถรรพ์จากหีบใบนี้จนแทบเอาชีวิตไม่รอดดังนั้นอลินตาจึงทำได้แค่ยืนดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น
อลินตาได้ตรวจสอบคร่าวๆ ก็พบว่า มีหมอกสีดำครอบคลุมหีบใบนั้นราวกับอดีตเ้าของหีบหวงแหนหีบยิ่งนักและที่สำคัญกลิ่นคาวเืคละคลุ้งจนแทบจะอ้วก อลินตาประเมินสถานการณ์คร่าวๆด้วยตาเปล่า แต่ยังไม่สรุปผลใดๆ คนอย่างอลินตาไม่เคยด่วนตัดสินอะไรง่ายๆจนกว่าจะแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ เธอจึงจะปฏิบัติการด้วยความมั่นใจ
และด้วยความที่เคยเผชิญหน้ากับหีบใบนั้นระยะใกล้ๆคราวนี้อลินตาจึง้าตรวจสอบภูมิหลังของหีบใบนั้น่ก่อนออกจากบ้านมางานประมูลหญิงสาวจึงเข้าห้องพระซึ่งมีพระพุทธรูปเป็องค์ประธานตั้งสง่างามอยู่้าสุดของหิ้งพระด้านล่างลงมาเป็เครื่องรางของขลังที่ค่อนข้างเยอะเยอะจนสามารถเปิดเป็ร้านขายได้เลยกระมัง แต่ของทุกชิ้นอลินตาไม่ได้ซื้อหามาสักนิดแต่มันมาเพราะมีเหตุให้ได้มาทั้งสิ้น อย่างเช่น ไม้เรียวจากต้นตะเคียนตายพรายน้ำมนต์เจ็ดนาค หรือแม้กระทั่ง ข้าวสารปราบไพร ซึ่งเป็ของดีที่หายากและอลินตาไม่เคยคิดขายให้ใครหรือยกให้ใครแม้แต่คนเดียว
อลินตาเข้าห้องพระเปิดบทสวดอตีตมนตราแล้วท่องอัดใส่โทรศัพท์ ทำสมาธิเกือบครึ่งชั่วโมงเพื่อเรียกวิชาไสยศาสตร์ที่ได้ร่ำเรียนมาและพร์ที่มีทางด้านนี้ให้มาสถิตที่ตัวเองก่อนจะออกปฏิบัติการจึงเป็เหตุให้หญิงสาวสวมใส่หูฟังไว้ตลอดเวลา แต่เมื่อิเริ่มรายงานประวัติของเ้าภูแสนอลินตาก็ปลดหูฟังทั้งสองข้างออก แล้วตั้งใจฟังประวัติของคู่แข่งอย่างตั้งอกตั้งใจ
ิรายงานประวัติของเ้าภูแสนให้อลินตาฟังยืดยาวอลินตาเมินหน้ามองออกไปนอกรถเหมือนไม่ตั้งใจฟังแต่กิริยาภายนอกก็สวนทางกับสมองที่กำลังเก็บรวบรวมข้อมูลบางส่วนโดยมีเป๋าสาวสองหน้าหล่อทำหน้าที่ขับรถและรับฟังสิ่งที่ิรายงานไปด้วยอลินตาจำได้ไม่ทั้งหมด แต่จับใจความได้ว่า เ้าภูแสน เป็ชายหนุ่มรูปงามที่มีเชื้อสายทางเหนือแต่ค่อนข้างทำตัวลึกลับ ไม่สนิทและสุงสิงกับใครเป็พิเศษส่วนมากถ้าไม่ได้ติดต่อธุรกิจในเมืองกรุงฯเ้าภูแสนจะฝังตัวเองอยู่แค่ภายในคุ้มอันเป็อาณาจักรส่วนตัวเท่านั้น
เ้าภูแสนเป็ไฮโซที่ร่ำรวยมหาศาลทำธุรกิจเกี่ยวกับการส่งออกระหว่างประเทศและแม้ว่าสภาพเศรษฐกิจของเมืองไทยจะถดถอยแต่นั่นก็ไม่ได้ทำลายความมั่งคั่งของเ้าภูแสนลงได้เลยแม้แต่น้อยแต่ก็มีบางเสียงที่ร่ำลือหนาหู ว่าเ้าภูแสนมีธุรกิจเถื่อนอยู่เื้ัมากมาย ทั้งการพนัน!ค้ามนุษย์! และค้าอาวุธเถื่อน! อลินตาอมยิ้มเมื่อได้ฟังมาถึงตรงนี้ ถ้าจะขนาดนั้นคงจะชั่วร้ายไปถึงเซลล์เม็ดเืกระมัง...
เ้าภูแสนยังครองความเป็หนุ่มโสดแม้ว่าจะมีสาวน้อยสาวใหญ่ไฮซ้อ ไฮโซ ตามกรี๊ดไปถึงหน้าบ้านที่กรุงเทพฯแต่ปรากฏว่าทุกคนล้วนต้องผิดหวังกลับมาแทบทุกรายแต่กระนั้นก็ยังมีเื่ที่น่าสนใจนั่นคือไม่ว่าใครก็ตามที่พยายามจะติดตามเ้าภูแสนไปที่คุ้มส่วนตัวทางภาคเหนือทุกคนล้วนพูดเป็เสียงเดียวกันทั้งหมดว่า ไปไม่ถึง...! เพราะหลงทางเสียก่อนทุกรายน่าแปลกที่คุ้มของเ้าภูแสนคนนี้ลึกลับยังกับไม่มีอยู่จริงในแผนที่จังหวัดเชียงรายคนที่เคยไปจะรู้สึกเหมือนดังว่าขับรถเข้าไปเที่ยวเล่นในเขาวงกตอย่างนั้น
แต่เหนือสิ่งอื่นใดที่อลินตาสนใจนั่นคือเ้าภูแสนคนนี้ดันสนใจและชอบสะสมวัตถุโบราณด้วยนี่สิอลินตาคิดในใจว่าไม่ควรประมาทผู้ชายคนนี้เสียแล้ว เพราะอาจจะมีเบื้องลึกเื้ัอะไรซ่อนอยู่ก็ได้เมื่อได้ฟังอย่างนั้นอลินตาก็พูดกับเป๋านิ่งๆ
“เป๋าตุงช่วยจำเื่ราวของเ้าภูแสนไว้ให้ฉันด้วย เผื่อมีอะไรจะได้ถามที่นายได้เลย”เป๋าตุงที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่พยักหน้ารับคำอย่างรวดเร็ว
“ค่ะคุณอลิน” แม้ภายนอกจะเป็ชายหนุ่ม แต่ภายในของเป๋าเธอคิดเสมอว่าเธอคือสตรีผู้เลอโฉมแห่งพื้นปฐีนี้ ดังนั้นเมื่ออยู่กันเพียงแค่อลินตากับิ สาวเป๋าก็มักจะใช้คำลงท้ายเฉกเช่นสตรีทั่วไป สำหรับเป๋าอลินตาต้องยอมรับตรงที่เป๋าเป็คนมีความจำเป็เลิศที่สุดเท่าที่อลินตาเคยพบมาไม่ว่าเื่อะไร ถ้าเป๋าตั้งใจจะจำ เื่นั้นจะไม่มีวันลืม ทำราวกับว่าในหัวสมองของเป๋ามีหน่วยความจำชั้นดีกว่าระบบเมมโมรี่ในคอมพิวเตอร์
และที่สำคัญเป๋าขับรถเก่งยังกับเป็นักแข่งเบอร์หนึ่งของโลกอีกด้วยซึ่งถ้าเป็ชั่วโมงเร่งด่วนอลินตาไม่เคยคิดวางใจใคร นอกจากเป๋าคนเดียว นี่คืออีกหนึ่งคุณสมบัติอันทรงประสิทธิภาพที่อลินตายอมรับให้เป็หนึ่งในทีมงานคุณภาพของเธออีกคน...
แต่อีกหนึ่งคุณสมบัติที่อลินตาไม่เคยบอกทั้งสองคนนั่นคือ สองคนนี้มีลักขณาราศีเกิดที่เป็มหาอุตม์ นั่นหมายความว่า ดวงแข็งและแคล้วคลาดจากสิ่งอุบาทก์อัปมงคลทั้งปวงไม่ว่าจะต้องเผชิญเื่ราวที่โหดร้ายแค่ไหนก็จะรอดได้อย่างเหลือเชื่อซึ่งฤกษ์ที่ว่า นั่นคือ ปีขาล วันอังคาร เดือนเก้า..! และปีจอ วันจันทร์ เดือนเจ็ดถึงอายุอานามของเป๋าและิจะไม่เท่ากันแต่ก็ไม่ได้เป็อุปสรรคในการคบหาเป็เพื่อนสนิทกันของทั้งสองคนอลินตาไม่ได้สนใจเื่อายุของลูกน้องทั้งสองเท่าไหร่นัก เพราะสิ่งที่น่าสนใจนั่นคือสองคนมีดวงชะตาที่เสริมส่งต่ออาชีพปราบผีของเธอยิ่งนัก..
และเมื่อทั้งสามเริ่มลงมือทำงานร่วมกันแล้วเื่อื่นๆ จะถูกตัดออกไปจากหัวสมองทันที มีแต่เพียงเื่งาน ทั้งิ เป๋าและอลินตาจะโฟกัสที่งานเป็จุดเดียว โดยเฉพาะอลินตาที่ลูกน้องทั้งสองรู้ดีเช่นกันว่า แม้ภายนอกจะดูเป็คนงก เค็ม ชนิดที่เกลือทั้งทะเลยังต้องซูฮกเรียกขานเป็มารดาบังเกิดเกล้าและดูจะห่วงเื่ความสวยความงามเป็พิเศษ แต่เมื่อไหร่ที่อลินตาทำงานเมื่อนั้นอลินตาจะเปลี่ยนเป็คนละคนทันที อลินตาจะกลายเป็คนจริงจัง น่าเชื่อถือน่านับถือ และที่สำคัญ น่าเกรงขามกว่าใครๆ ทั้งสิ้นเ้านายสาวของพวกเขาจะโฟกัสที่งานของตัวเอง ทั้งยังปราดเปรียว กระตือรือร้น ไม่เกี่ยงนายเกี่ยงลูกน้องอีกด้วย
ซึ่งทั้งิและเป๋า ต้องยอมรับเลยว่าอลินตาเป็คนมีสมาธิที่มั่นคงมาก เมื่อตัดสินใจอะไรลงไปนั่นคือค่อนข้างแน่นอนว่าหวังผลได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มที่สำคัญร้อยทั้งร้อยผู้หญิงคนนี้ชนะภูตผีปีศาจได้อย่างราบคาบ ชนิดที่เรียกได้ว่าฝีมือสวนทางกับหน้าตาที่ดูหวานใสเป็ทายาทคุณหนูร้อยล้านพันล้านกันทีเดียว
ดังนั้นในสถานการณ์ที่ดูจะคับขันหรือน่าหวาดกลัวทั้งสองจึงค่อนข้างไว้ใจเ้านายคนนี้อย่างถึงที่สุด แต่ก็นั่นแหละแม้จะเป็ลูกมือปราบผีมานักต่อนัก แต่ิและเป๋าก็ยังคงกลัวผีอยู่ร่ำไป ไม่เคยจะชินกับการโผล่แว้บของผีตัวไหนได้เลยช่างน่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ยิ่งนัก...