ตอนที่ 2 การอยู่จริง
คืนต่อ ๆ มา ผมกลับเข้าบ้านนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนในที่สุด ผมเริ่มใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นจริง ๆ
ผู้หญิงทำอาหารให้ผม เด็กชายเล่นกับผมเหมือนครอบครัว
ทุกอย่างเป็ปกติ…ยกเว้นความจริงที่ผมรู้ว่าบ้านนี้ไม่ใช่ของผม
บางครั้งผมลองกลับไปที่บ้านตัวเอง
แต่ประตูรั้วแข็งแรงผิดปกติ เหมือนถูกล็อกจากด้านใน
และเมื่อมองเข้าไปในหน้าต่าง ผมเห็นเงาของ “ผมอีกคน” กำลังใช้ชีวิตอยู่ในนั้นแทน
---
ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าบ้านไหนคือของจริง
คืนหนึ่ง ผู้หญิงพูดเบา ๆ ว่า “คุณเลือกแล้วนี่…บ้านนี้คือบ้านคุณ”
เด็กชายยิ้มและพูดว่า “พ่ออยู่กับเราแล้ว”
ผมไม่พูดอะไรออกมา
ผมแค่คิดในหัวว่า—บางทีบ้านนี้ไม่ได้เป็แค่บ้าน
มันคือสิ่งที่เลือกคนให้มาอยู่
และเมื่อเลือกแล้ว…คุณจะไม่มีวันกลับไปบ้านเดิมได้อีก
Next>>>
1K
