MoneySystem:ระบบเงินตรา

โม่หลินได้หยิบก้อนหินออกมาจำนวนหนึ่ง แน่นอนว่าทักษะการปาของเขานั้นไม่ได้ดีมากอะไร มันคงเป็นทางเลือกที่ไม่ดีเท่าไหร่ที่จะปาใส่กลุ่มคนเหล่านั้นแบบนี้
"ดูท่าต้องเร่งมือแล้ว"โม่หลินพึมพัมเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่สู้ดีเขาจึงรีบเร่งมือทันที แน่นอนว่าแผนการอันชาญฉลาดของเขาก็คือการปีนไปบนต้นไม้พร้อมกับปาก้อนหินใส่คนเหล่านั้น
[อลิสคิดไม้ผิดจริงๆ แม้แต่แผนการแบบนี้เด็กอนุบาลยังคิดได้เลย]อลิสกล่าวขึ้นทำเอาเขาคิ้วกระตุกไปเล็กน้อยแต่เขาก็เลือกที่จะไม่สนใจเขาไม่ใช่ยอดมนุษย์ที่จะเข้าไปจัดการอันธพาลเหล่านั้นแบบตรงๆได้เสียหน่อย
เมื่อขึ้นไปบนต้นไม้ได้สูงพอจนอยู่ในระดับที่ปลอดภัย ต้องขอบคุณทักษะการปีนต้นไม้ของเขาที่ได้จากตอนเด็กๆที่เขามักจะไปปีนต้นไม่เล่นและมักตกลงมาจนเจ็บตัว
"ระยะนี้ไม่น่าพลาด"โม่หลินพึมพัมพร้อมค่อยๆนั่งลงบนกิ่งไม้ขนาดใหญ่และหยิบก้อนหินที่เขาเอาใส่กระเป๋าของตัวเองออกมาและปาออกไปใส่กลุ่มอันธพาลเหล่านั้นทันที
ตุบ
"โอ้ย"หนึ่งในนั้นร้องออกมาเสียงดังพร้อมกับทิ้งตัวลงไปที่พื้นด้วยใบหน้าที่อาบไปด้วยเลือด เนื่องจากก้อนหืนที่โม่หลินใช้ปานั้นมันค่อนข้างที่จะคมและใหญ่พอสมควร
"เห้ย ใครทำวะ"ชายที่ดูเป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าวพร้อมกับมองไปรอบๆแต่กลับไม่เห็นว่าใครทำ ซึ่งฝ่ายจะเห็นได้ยังไงก็ในเมื่อเขาอยู่บนต้นไม้แถมตอนนี้ท้องฟ้ายังมืดแยู่ทำใฟ้ยิ่งยากเข้าไปอีกที่จะหาตัวของเขา
โม่หลินมองหาจังหว่ะที่คนพวกนั้นเผลอและปาก้อนหินใส่ แน่นอนว่ามีหลายครั้งที่เขาปาพลาด ซึ่งสุดท้ายเขาก็ถูกพบจนได้โดยเขาจัดการไปได้เพียง3คนจาก5คนซึ่งก็ถือว่าเยอะมากแล้ว แน่นอนว่าอีก3คนที่เหลือนั้นถึงไม่หมดสติแต่ก็ไม่มีแรงที่จะสู้ด้วย
"นั่นไง ไอเวรแกบังอาจทำร้ายลูกน้องข้า ไปลากมันลงมา"ชายที่เป็นหัวหน้ากล่าวด้วยความโกรธ
"เอ่อ หัวหน้าผมปีนต้นไม้ไม่เป็นนะ"ชายที่เป็นลูกน้องกล่าวบอกด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน
"ไร้ประโยชน์"ชายที่เป็นหน้าอดไม่ได้ที่จะตวาดลูกน้องของตัวเอง
"ดี ถ้าแกอยากจะอยู่บนต้นไม้ชั้นก็จะเฝ้าจนกว่าแกจะลงมา ไปเรียกคนที่เหลือมา"ชายที่เป็นหัวหน้ากล่าวบอกโม่หลินและสั่งลูกน้องของตัวเอง
"แย่ละ"โม่หลินพึมพัม เขาได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายทั้งหมด มันคงไม่เป็นเรื่องดีแน่ๆถ้าอีกฝ่ายเรียกลูกน้องมา โดยไม่รอช้าโม่หลินรีบลงจากต้นไม้ไป
แน่นอนว่าการลงของเขาต้องไม่ธรรมดาเขาใช้วิธีการกระโดดลงโดยเล็งเป้าหมายไปที่หัวหน้าอันธพาลคนนั้น
ตุบ
เท้าของโม่หลินกระแทกเช้าที่หน้าของหัวหน้าอันธพาลคนนั้นเต็มๆเลยทีเดียว ซึ่งต้องขอบคุณที่ตอนเด็กๆเขาตกต้นไม้บ่อยจนหลังๆมาได้รับทักษะการลงพื้นที่ทำให้เจ็บน้อยที่สุดมา ถ้าไม่ได้เหยียบหน้าของ หัวหน้าอันธพาลเขาคงต้องเดินกะเผลกเล็กน้อยแน่นอน
"เหลือแค่แกคนเดียวแล้ว"โม่หลินกล่าวบอกเขาไม่รอช้าวิ่งเข้าไปเอาไม้ฟาดเข้าที่หัวของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วจนล้มลงไปกับพื้น ซึ่งเท่ากับว่าภารกิจเป็นอันเรียบร้อยแล้ว
เมื่อจัดการกลุ่มอันธพาลเสร็จเพื่อความแน่ใจเขาได้เอาไม้ไปหวดที่หัวอีกคนละที ก่อนที่จะไปดูอาการของ2สาวที่ตอนนี้กำลังสลบอยู่
"อืม เรียกตำรวจมาดีกว่า"โม่หลินหยิบโทรศัพท์ของตัวขึ้นมาแต่ตัดสินใจเก็บลงทันที และเข้าไปค้นกระเป๋าของทั้ง2คนซึ่งโชคร้ายที่มือถือของพวกเธอล็อคเขาจึงต้องไปหาอันธพาลทั้ง5 โชคดีที่มีคนไม่ตั้งรหัสโทรศัพท์เอาไว้ เขาจึงกดโทรออกไปหาตำรวจทันที
เมื่อโทรแจ้งเรียบร้อยแล้วเขาก็ซุ่มมองดูจากไกลๆว่าอันธพาลเหล่านั้นจะลุกขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากรอจนกระทั่งได้ยินเสียงรถตำรวจเขาก็รีบออกห่างจากจุดเกิดเหตุและทำเป็นวิ่งออกกำลังกายแบบปกติ เหมือนไม่รับรู้เหตุการที่เกิดขึ้น

จบสวัสดีปีใหม่ครับทุกท่าน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ช่วยเหลือ

นิยายแนะนำ

MoneySystem:ระบบเงินตรา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ช่วยเหลือ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้