เขาว่ากันว่า “โกธํง ฆัตตํง วา สุขัง เสติ” ฆ่าความโกรธได้ย่อมเป็สุข
“ มานี่หน่อยสิ” ออยพูดกับ พิมพ์ซึ่งพิมพ์เป็หัวหน้าของออย“เธอทำอย่างนี้กับพี่ได้ไงอ่ะนี่แค่ไม่ถึงสิบนาทีนะ”
พิมพ์ตอบไปว่า “ก็พี่เล่นมาสายเองนี่หว่า ละนี่ก็วันที่สามละด้วย”“เธอไม่มาเป็อย่างพี่เธอไม่รู้หรอกว่าเป็ยังไงอ่ะ”
ลิฟท์ผู้เห็นเหตุการณ์ได้เรียก ออยเข้าไปพูด “ออยตามพี่ไปหน่อยสิ” ออยเดินตามลิฟท์ไปอย่างไม่พอใจ “นั่งก่อนสิน้อง”
“ครับ” ลิฟท์ดื่มกาแฟดำพร้อมบอกให้เด็กชง กาแฟดำให้ “ว่ามาน้อง” ออยได้เล่าให้ลิฟท์ฟังว่า เขามาสายเพราะเขาต้องไปทำธุระก่อนเข้างานนั่นคือการส่งภรรยาไปโรงพยาบาล เลยเป็เหตุให้เขามาสายเป็วันที่สามแต่ลิฟท์ได้บอกว่าน้องพิมพ์เป็ผู้หญิง ไม่ควรที่จะทะเลาะกับเขาแบบนั้นและลิฟท์ได้แนะนำให้พาน้องไปทานอเมซอน ซึ่งอยู่ตรงข้ามนี้เอง ในขณะเดียวกันนั้นมีชายหนุ่มได้ปรากฏมาลิฟท์ได้บอกให้ชายหนุ่มแนะนำ “สวัสดี เรา เซนตี้นะฝากตัวด้วยนะครับ” พิมพ์ได้หันไปมองทางชายหนุ่มคนนั้น เซนตี้มองพิมพ์ตาไม่กระพริบ “สวัสดีเราเจนจินะ” ชายหนุ่มหันไป “เอแล้วคนนั้นเขาทำไมมองเราล่ะ” เซนตี้ถาม “เขาก็มองแบบนั้นกับผู้ชายทุกคนนั่นแหละ เขาเพิ่งย้ายมาใหม่อ่ะก่อนหน้าเธอมาได้สามอาทิตย์น่ะ เห็นคนร่ำลือว่า นางมีปัญหาจากที่เก่าเลยย้ายอ่ะเห็นว่าเื่หึงแฟนอะไรยังงั้นแหละอย่าไปยุ่งกะเขาเลยจะดีกว่า” เซนตี้บอกกับเจนจิว่า “แต่เซนตี้ว่า ดูแล้วก็น่าสนใจดีนะ” พอถึงเวลาพักเที่ยง “เซนตี้ มีที่กินข้าวหรือยังอ่ะ ถ้ายังเดี๋ยวพิมพ์จะพาไปทานนะ” เซนตี้ตอบ “ก็โอเคนะ” ทั้งคู่เดินไปพร้อมกันในขณะที่ เซนตี้หันมาทางออยพร้อมกับยิ้มแสยะประหนึ่งว่าจะให้ออยหึงที่พิมพ์เดินไปกับคนใหม่และแสดงธาตุแท้ให้เห็นลิฟท์ได้เดินตบบ่า พร้อมกับบอกให้ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งไปคิดมากอาจจะไม่มีอะไรอย่างที่คิดก็ได้ “เซนตี้อย่าไปสนใจพี่ออยเลยนะเขาก็มองหึงๆไปอย่างนั้นแหละ” พิมพ์คุยกับเซนตี้ “ คนนั้นน่ะหรอเราก็ไม่ได้อะไรกับเขาหรอกนะ แต่ดูเขาจะโกรธอะไรพิมพ์นะ” เซนตี้ตอบ “รายนั้นน่ะเขาจะโกรธอะไรพิมพ์ก็ช่างเขาเถอะ” ชายหนุ่มมองหน้าในขณะที่เขาคิดว่าความจริงใจที่พิมพ์ได้พูดออกมานั้นเป็100 เปอร์เซ็นต์ เซนตี้บอกพิมพ์ว่า “พิมพ์นี่ดีจังเลยนะพาเรามากินที่อร่อยแบบนี้ด้วยอ่ะ” พิมพ์มอง “อื้มแต่พิมพ์คงพามาได้แค่วันนี้เท่านั้นนะวันอื่นน่ะ เซนตี้ต้องมาทานเองละล่ะ” เซนตี้กำลังทานในขณะที่ปากตอบไป “จ้ะ” ตอนนี้ความจริงใจที่พิมพ์ได้พูดออกมาเหลือ 10 เปอร์เซ็นต์แล้วพิมพ์ได้เดินออกมาพร้อมกับเซนตี้ พิมพ์ได้กลับมานั่งโต๊ะพร้อมกับเซนตี้ที่นั่งพิมพ์เอกสารบนโต๊ะ จนกระทั่งคืนนั้นพิมพ์ได้เลิกดึกออยก็เลิกดึกเช่นกัน ออยผลักพิมพ์ล้ม เซนตี้เห็นออยกำลังมีพิษสวาทกับพิมพ์เลยได้อัดวีดีโอส่งไว้ “พิมพ์ อยู่ไหนอ่ะ เราหาของไม่เจออ่ะ” เซนตี้พูดออกมา “ปัดโธ่เว้ย ขัดทำไมวะกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม” ออยสบถ ในขณะที่พิมพ์กำลังวิ่งมาหาเซนตี้ พิมพ์ไปพร้อมกับน้ำตา เซนตี้โอบปลอบและพาเธอขึ้นรถ ออยมองเซนตี้อย่างโกรธที่มาแย่งความรักแต่หารู้ไม่เซนตี้พยายามทำให้ออยแสดงธาตุแท้รุ่งเช้าวันต่อมา “ออยมานี่สิ” ลิฟท์ได้เรียกออยมาพูดพร้อมกับโชว์คลิปที่มีคนแชร์ไว้ในกลุ่มของกอง “มันมีคนแบล็กเมล์ผมอ่ะพี่มันอยู่ในนี้ได้ไงอ่ะ” ลิฟท์กุมขมับพร้อมกับเรียกเซนตี้มา“ครับพี่” เซนตี้ได้เดินมาข้างๆออย “ไอ้เซนตี้ มึงเป็ตัวอะไรกันแน่” ออยกระชากคอเสื้อเซนตี้ เซนตี้มองออยแบบไม่กระพริบตา “ ใจเย็นๆสิ ออย ไม่เห็นหรอว่า พี่ลิฟท์อยู่ด้วยอ่ะ” ออยปล่อยคอเสื้อจากเซนตี้ พร้อมกลับมานั่งที่เดิม“ออยพี่ว่า พี่ต้องไล่เธอออกจากบริษัทแล้วล่ะถ้าเธอยังระงับความโกรธของเธอไม่ได้เนี่ย” ในขณะที่ออยเก็บกระเป๋าเพื่อที่จะออกจากบริษัทที่เขาได้ทำงานมาเป็สามอาทิตย์เขาได้เห็นข้อความในใบกระดาษใบหนึ่ง ออยได้หยิบขึ้นมาอ่านก่อนจะวางลงแล้วหิ้วกระเป๋าออกจากบริษัทไป เซนตี้ได้หยิบมาอ่านต่อและได้เดินตามไป “แล้วนายจะเข้าใจเรานะออย”
ออยได้เดินมาถึงรถแล้วบอกกับภรรยาที่อยู่โรงพยาบาลว่าเขาโดนไล่ออกแล้วภรรยาเขาได้คลอดลูกออกมา ในวันต่อมาลิฟท์และพิมพ์ได้เดินทางมาพร้อมกับเซนตี้ “ไงออยทีนี้เข้าใจเยัง ว่าเซนตี้ทำไปเพราะอะไร” โกธํง ฆัตตํง วา สุขัง เสติ ฆ่าความโกรธได้ ย่อมเป็สุข ออยได้อ่านในกระดาษใบนั้นอีกครั้งแต่ยังไม่ทันได้อ่านจบภรรยาเขาก็ต้องมารับรู้เื่ในสิ่งที่ออยทำเลวทั้งที่เพิ่งคลอดลูกได้มาไม่นานพอรู้ดังนั้นภรรยาได้ฉีกเข็มที่มือออกละได้ะโตึกตายในที่สุดออยได้พาเซนตี้ออกไปข้างนอก “มึงเป๊นใครกันแน่” “ใจเย็นสิออยเซนตี้ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”ออยทนไม่ไหวใช้เข่ากระแทกเซนตี้พิมพ์ได้ยินเสียงกระทบกระทั่ง พิมพ์ได้มาห้ามออยออยได้เผลอฆ่าพิมพ์ไปเพราะความโกรธที่ออยโกรธพิมพ์เื่ที่พิมพ์ไปรักกับเซนตี้ลิฟท์ได้เปิดมาเจอพอดีละใในสิ่งที่เกิดขึ้น เซนตี้ได้บอกออยว่า “ถ้าออยฆ่าความโกรธได้ชีวิตออยก็จะมีสุขนะ” ออยไม่ฟังในสิ่งที่เซนตี้พูดเลยแม้แต่น้อย จนออยวิ่งตกบันไดไปในที่สุดเซนตี้มองออยที่เสียชีวิตและเดินจากไปต่อหน้า พร้อมหยิบกระดษใบที่ออยได้อ่านโยนไว้ละได้เดินลงข้างล่างไป
“นี่ละนะความโกรธของเราทำให้ขาดสติ” เสียงของเซนตี้ พูด
---------------------------------------