ป่ายซือ ปรณัมแห่งดวงดารา

การเป็นนักเวทย์ทุกคนนั้นจะมีธาตุเป็นของตัวเองอย่างจักพรรดินี นางมีธาตุเป็นธาตุไฟกับธาตุสายฟ้า ซึ่งคนที่จะมี 2 ธาตุนั้นหาได้ยากมากยากจนที่เรียกได้ว่า 1 ล้าน อาจจะมีแค่ 10 คน
แต่ตัวข้านั้นทำให้ตัวนางอิจฉาไม่น้อยเนื่องจากข้านั้นมีธาตุอยู่ไม่จำกัดซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยพบเจอกมาก่อน ตัวข้านั้นมีธาตุ ที่รู้แล้ว ทั้งหมดนั้นก็คือ 11 ธาตุ ได้แก่ ธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า ความมืด แสง โลหะ พิษ หลุมดำ และมิติ ทั้งหมดนี่คือธาตุของข้าซึ่ง เป็นสิ่งที่ข้าตื่นเต้นมากที่สุดคงหนี่ไม่พ้นธาตุมิติ ข้าลองนำมาฝึกใช้ได้จน อยู่ในระดับ ผู้สร้างไปเป็นที่เรียบร้อย
ข้าสามารถจะข้าไปที่ไหนก็ได้ พลังจากการเปิดมิติเป็นพลังเวทย์แค่ 1 ใน 1ล้านล้านก็เท่านั้นดังนั้นหมายความว่าถ้าข้าจะเปิดมิติสัก ล้านรอบ ก็ยังไม่ถึงครึ่งของครึ่งของครึ่งพลังที่มีอยู่เลย
ข้าว่าจะเปิดไปยังโลกแห่งเวทย์สักหน่อยไปเยี่ยมนางบ้าง มีสิ่งหนึ่งที่แตกต่างกันจากโลกแห่งเวทย์กับโลกอื่น ก็คือ หากข้าอยู่ในโลกเวทย์ข้าจะสามารถใช้พลังเวทย์ได้ มากกว่า อีกเท่าตัว อย่างเช่นคนปกติ นั้นทุกคนมีพลังเวทย์อยู่ที่ 100% หากไม่ได้ใช้ก็ยังอยู่เท่าเดิมแต่หากอยู่ในโลกแห่งเวทย์ พลังเวทย์ที่มี ก็จะมีค่าเท่ากับ 200% 
แต่สำหรับข้าอยู่ที่ไหนก็ 200% ฮ่าๆ แต่ข้า นั้น ไม่ได้โง่เรื่อง อักขระสวรรค์ ขนาดที่ว่าไม่สามารถเพิ่ม% ของพลังเวทย์ได้ ข้าจึงเพิ่มอีกขระสวรรค์ลงไปในแหวนที่ข้าสร้างเมื่อครานั้นจึงทำให้เมื่อไหร่ที่ข้าใช้เวทย์ ข้าจะสามารถมีพลังถึง 10 เท่าตัว หรือ 1000% นั้นเองพูดง่ายๆว่าข้านั้น มี ตัวข้า 10 คนเลยก็ว่าได้ฮ่าๆ
ข้าพลังคิดในสักพักก่อนจะเปิดมิติ ขึ้น ในห้วงมิติ เป็นสีดำหน้าหวาดกลัว แต่เมื่อเข้าไปแล้วก็จะเห็นแสงสว่างที่นำทางไปยังจุดมุ่งหมายที่จะไป 
พรึบ !!
"เจ้าเป็นใคร !! เหตุใดมาบุกรุกยังห้องของข้า !!" เสียงของอิสตรีผู้หนึ่งซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนจักรพรรดินีเทรมิส นั่นเอง
"เป็นไงบ้าง ลูกของเราเจ้าตั้งชื่อว่าอะไรหรือ?" ข้าถามนางด้วยใบหน้าที่เย็นชาสงบนิ่งดั่งสายน้ำนางมองพิจารณาข้า แล้วกล่าวมาว่า "เจ้า..อย่าบอกว่าเจ้าคือ ไรเซล !!"[ไรท์]:ในตอนที่แล้วไรท์ไม่ได้เขียนบทแนะนำตัวนะครับเพราะอยากรีบรัดอย่างไว5555+
ข้ายิ้มเล็กน้อยให้นางก่อนจะกล่าวว่า "ไม่ใช่หรอกตอนนี้ข้าชื่อ ป่ายซือ ..""ไม่ว่าเจ้าจะชื่ออะไร แต่เจ้าคือไรเซลนั่นแหละ!!"
นางวิ่งเข้ามากอดข้าทั้งๆทีน้ำตาไหลอยู่ ข้าเลยลูบผมนางเบาๆ และพูดว่า "ไหนเจ้าลองพาข้าไปหาศพของข้าหน่อยสิ"
"หืม? เจ้าอยากเห็นศพของเจ้าหรือ? " นางถามข้าจึงตอบไปสั้นๆว่า "อืม"
หลังจากนั้นนางจึงพาข้าไปยังหลังของข้า ที่ข้าเคยอยู่ มีศพของข้านอนอยู่ ก่อนที่ข้าจะตายนั้นข้าได้ร่ายเวทย์ ไม่แก่ ไม่เน่า ดังนั้นสภาพศพข้าจึงสมบูรณ์ ปกติและข้าได้ก็ได้บอกนางไปแล้วว่าอย่าทำลายศพของข้า นางจึงไม่คิดจะปฏิเสธ
"นี่เจ้าเกิดใหม่หรือ?" นางถามข้า ข้าก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับนางฮ่าๆคงต้องโกหกไปก่อนหล่ะนะ
"ใช่แล้ว ข้านั้นจำทุกอย่างได้ แถมพลังข้าก็มีอยู่เท่าเดิมด้วย เอ่อ..ไม่น่าจะเท่าเดิมหรอก ฮ่าๆมากขึ้นไปประมาณ 100% ฮ่าๆ!!"
นางหันมามองข้าแล้วก็ยิ้มเล็กน้อย ข้าจึงกล่าวต่อว่า " ในร่างนี้นั้น ข้าจะมีอายุไม่จำกัด เจ้าไม่ต้องห่วงข้าหรอกนะต่อไปนี้อเพราะข้าแข็งแกร่งมากๆเลยหล่ะ"
นางหันมาทางข้าพร้อมเสียง "เหอะ !! ใครเป็นคนทำให้เจ้าแข็งแกร่งกันเล่า!!"
ข้ายิ้มเงียบไม่เถียงก่อนจะเดินไปและจูบลงที่หน้าผากของนาง ถึงนางจะมีลูกหลายคนแล้วแต่นางก็ยังเหมือนเด็กผู้หญิงไร้เดียงสาอยู่ดี
"แล้วลูกทั้ง 6 เล่า??" ข้าถามไป นางเลยยิ้มแก้มปริ่มก่อนจะกล่าวว่า"ลูกของเรานั้น ฝึกอยู่กันข้างหน้าบ้านนู้นแหน่ะ เรเชล ราเชล รันเชล  นางทั้งสามก็อยู่ในระดับ นักเวทย์แล้ว ตั้งแต่เจ้าจากไป ก็ผ่านมาตั้ง 200 ปี กว่าๆแล้วพี่ทั้งสามนั้นคอย สอน น้องๆอย่าง เดลลาซ เดลโลซ และเรเซียส"
ไรท์: 3แฝดหญิง 2แฝดชาย 1 เดี่ยว ชายเครโน๊ะ
"เรเซียส นี่ชื่อของลูกคนสุดท้องสินะ นี่เจ้าผันเสียงให้คล้ายชื่อข้าหรือ?"
"ใช่แล้ว ลูกของเจ้าเก่งเหมือนเจ้าไม่มีติดเลย ตอนนี้ ก็อยู่ในระดับปรมจารย์ ขั้น กลางแล้วนำพี่ๆเสียแล้ว "
"ฮ่าๆ ข้าคงต้องไปเยี่ยมหน่อยแล้ว !! " ข้ากล่าวบอกนางออกไปพลันยิ้มเล็กน้อย"งั้นเราไปกันเถอะ " นางกล่าวจบ นางจึงเดินออกจากห้องพร้อมกับข้าเดินมาสักพักจึงถึงลานฝึกที่เพิ่งถูกสร้างใหม่ดูท่าพื้นดินลาขฝึกจะแข็งแกร่งกว่าเก่ายิ่ง
"คารวะท่านแม่ !!/คาระวะท่านแม่!!/คารวะเสด็จแม่/คารวะเสด็จแม่!!/คารวะเสด็จแม่!!!/คารวะเสด็จแม่ !!!"
ลูกทั้งหกคนกล่าวพร้อมกันเมื่อเห็นแม่ของมัน ..
"ท่านแม่คนข้างๆท่านแม่คือผู้ใดหรือ??"เรเซียส กล่าวถาม
ข้าพลันหันไปทางเรเซียสและยิ้มให้เล็กน้อยหลังจากนั้นนางจึงกล่าวบอกลูกๆไปฝแต่ข้าจึงกล่าวแทรกไปว่า "ข้าคือบิดาของ พวกเจ้าทั้งหลายอย่างไรหล่ะ เคารพซะสิ!!"


เรเซียสเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะกล่าวว่า "หมายความอย่างไรกระนั้นหรือท่านแม่ มิใช่ว่าท่านพ่อกลับสู่กระแสวิญญาณแล้วมิใช่หรือ?"
"ใช่พ่อของเจ้ากลับสู่กระแสวิญญาณแล้วอย่างที่เจ้าคิดนั้นแหละ และกำเนิดใหม่แล้วด้วย"ข้าตอบออกไป
"เป็อย่างนั้นจริงๆหรือท่านแม่ ?" เรเซียสกล่ามเทรมิสหลังจากนั้นนางจึงพยักหน้าก่อนจะพูดว่า " ในโลกนี้ไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่เท่าบิดาของพวกเจ้าแล้ว ดังนั้น พวกเจ้าอาจจะไม่ได้ฝึกแบบสบายๆดั่งเช่นทุกวันแบบนี้อีกต่อไป "
"เจ้าค่ะ ทานแม่ " /ขอรับท่านแม่ !!"
ทั้งหกกล่าวหลังจากนั้นทั้งหกจึงกล่าวต่อว่าคารวะท่านพ่อ!!
ข้ายิ้มให้ก่อนจะหันไปเรเซียส แล้วถามว่า "เรเซียส เจ้าใช้ธาตุอะไรได้บ้างหรือ?"
"ขอรับท่านพ่อ ข้านั้นใช้ธาตุ ลม ไฟ และความมืด ได้ขอรับท่านพ่อ!!"."หืม.. ดี ดีมากๆ เอาหล่ะ เรเชล ราเชล รันเชล เดลลาส เดลโลส เรเซียส ตามข้ามา!!"
ขอรับท่านพ่อ !!! /เจ้าค่ะท่อนพ่อ ทั้งหกกล่าว
"เทรมิส เจ้าจงไปถามอาหารให้ข้าทานซะ เดี๋ยวข้าจะกลับมากินฝีมือของเจ้า "นางพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะแยกไปคนละทาง

ข้าเดินมายังห้องของข้า พร้อมกับลูกๆทั้ง 6 ก่อนจะนั่งลงบนแท่น และกล่าวถามเรเซียสว่า "เรเซียส.. เจ้าจงบอกความสามารถ และธาตุที่พี่ๆทั้ง5 ของเจ้ามาเป็นรายบุคคลซะ!!!"
"ขอรับท่านพ่อ ท่านพี่ เรเชล ท่าพี่นั้นมีธาตุ มืดและก็ไฟ พี่เขาชอบการใช้ธนูท่านพี่ ราเชล ท่านพี่นั้นมีธาตุแสง และน้ำ อาวุธที่ท่านพี่ราเชลใช้คือ ดาบท่านพี่ รันเชล ท่านพี่นั้นมีธาตุ สายฟ้า และความมืด ท่านพี่ใช้กระบี่ ในการต่อสู้ท่านพี่เดลลาส มีธาตุ ความมืด และลม ใช้พลังเวทย์เป็นหลักส่วนท่านพี่เดลโลส มีธาตุ แสง และดิน ใช้พลังเวทย์เป็นหลักเช่นกันขอรับ"
"อื้ม .. ดูเหมือนพวกเจ้าจะใช้ความสามารถที่แตกต่างกันทั้งนั้นเลยสิน่ะ ข้ารู้สึกภูมิใจที่พวกเจ้าสามารถใช้ธาตุได้มากกว่า 1 ซึ่ง ไม่เสียเกียรติเลยที่เป็นลูกของข้าเอาหล่ะในฐานะที่ข้าเป็นบิดา ข้าก็อยากให้ลูกแข็งแกร่ง เป็นเรื่องปกติ เอาหล่ะรอข้าสักประเดี๋ยวล่ะกัน"

หลังจากข้ากล่าวจบ ข้าก็เปิดมิติของตัวเอง แล้ว นำ สมุนไพรต่างๆมาซึ่งของพวกนี้ เป็นสมุนไพรลมปราณแต่ ทว่าพวกเขาไม่สามารถใช้ลมปราณได้ ข้าก็แค่ทำให้มันเป็นเวทย์ก็เพียงพอแล้ว
ท่ามกลางในห้องข้าปรุงยาหลายชนิด จน ปรากฏเม็ดยา 12 เม็ด ลูกที่ดูอยู่ก็ทำได้แต่ยืนงงและอ้าปากค้างกับสิ่งที่เห็นไม่เว้นแม้แต่เรเซียส!!
"ท่านพ่อนั้นคืออะไรหรือ??" เดลลาสกล่าวถาม
"นี่คือเม็ดยาที่สามารถทำให้พวกเจ้ามีพลังเวทย์เพิ่ม โดยการนั่งสมาธิดูดกลืนพลังเวทย์ที่ออกมาจากเม็ดยาพวกนนี้ พวกเจ้าจงรับไป คน 2 เม็ด "
หลังจากนั้นลูกๆข้าจึงนั่งดูดกลืนเม็ดยา จนเวลาผ่าน ไป 2 วัน ทั้ง 6 คนจึง ลืมตาขึ้น
ทุกคนต่างทะลวงระดับเวทย์มนตร์กันทั้งสิ้น ไม่เว้นแม้แต่ เรเซียส ข้าจึงกล่าวไปว่า " พวกเจ้าต้องแข็งแกร่งให้มากกว่า นี้ เมื่อไหร่ที่พวกเจ้า ขึ้นมาถึงระดับ จอมเวทย์ ข้าจะมอบของขวัญให้แก่ทุกคน แต่ของจะดีขึ้นอย่างไรนั้นก็อยู่ตามที่ว่าพวกเจ้าคนใดเลื่อนระดับถึงก่อน "
ในช่วงเวลาที่ลูกๆของข้า นั่งดูดกลืนพลังเวทย์ ข้านั้นก็ทำการปรุงยาเพิ่มพลังเวทย์ออกมาทั้งหมด 600 เม็ด ข้าได้ ให้เรเซียส นำไปแบ่งกับพี่ทั้ง5 คน หลังจากนั้น ข้า ก็บอกกับภรรยาของข้าว่าข้านั้นมีธุระจึงต้องไปทำธุระด่วน แล้วข้าจะกลับมาอาจจะใช้เวลา เป็น ปี
ดังนั้นจึงบอกว่า เมื่อไหร่ที่ผ่าน ไป 10 ผี แล้วข้าจะกลับมายังดินแดนนี้ 
หลังจากนั้นข้าจึงกระชากมิติออกมา แล้ว ไปโผล่ยังหน้า โรงเตี๊ยมจันทรา


โดเนทกันได้นะครับ  True wallet : 064-530-3024ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ระดับเนื้อหาจะไม่ต่ำกว่า 3 หน้ากระดาษ A4 ตอนนี้ทั้งตอนมีค่าเท่ากับ 3 หน้า กับอีก ครึ่งหน้ากระดาษA4ตอนหน้า 4 หน้า กับอีกครึ่งหน้ากระดาษ A4  หุหุอ่านจะไปสิครับ