ตัวฉันกับโลกเเห่งใหม่

  บทที่3 เควสที่1 ไนท์แมร์ วูฟ

“เร็วสิ ฉันรอนายอยู่นะ โซราตะ”เสียงของใครสักคนดังขึ้นทำให้ผมตื่น

เช้าวันที่2 ของการอยู่ที่ต่างโลกผมพบว่าตัวเองนอนอยู่บนกองฟาง ทำไมนะหรอ? ก็เพราะพ่อของลีฟาเลียไม่ยอมให้นอนในบ้านยังไงล่ะ

ผมเลยต้องมานอนในโรงนาแทนแต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากเพราะลีฟาเลียเอาผ้าห่มมาให้ทำให้ไม่หนาวในตอนกลางคืน

“ครื่ด!!” เสียงประตูโรงนาเปิดลีฟาเลียเดินเข้ามา

“ตื่นแล้วหรอคะ มาทานมื้อเช้ากันคะ” ลีฟาเลียบอกกับผม

ผมหยักหน้าแล้วเดินตามลีฟาเลียไปยังห้องครัวซึ้งในนั้นมีพ่อของลีฟาเลียนั่งรับประทานอาหารอยู่ เขามองมาที่ผมทำเอาสะดุ้งเลย ผมจึงเดินแบบเรียบร้อยไปนั่งที่โต๊ะ

“ว่าไงพ่อหนุ่ม โรงนาหนาวไหม? ฮา ฮ่า ฮ้า” พ่อของลีฟาเลียถามแล้วหัวเราะ

“ก็ไม่หนาวมากคับได้ผ้าห่มจากลีฟาเลียมา” ผมหันไปยิ้มตอบ

“เอานี้ มื้อเช้าของนาย” ลีฟาเลียนำจานอาหารมาวางให้ผม

“ขอบใจ” ผมหันไปตอบลีฟาเลีย ในจานอาหารเป็๲เหมือนกับซุปเห็ดให้นำมารับประทานกับขนมปัง

“ลีฟาเลีย ซุปนี่มาจากเห็ดที่เก็บมาเมื่อวานใช่ไหม” ผมหันไปถามลีฟาเลีย

“ใช่คะ” ลีฟาเลียตอบ ผมกับลีฟาเลียรับประทานอาหารเสร็จเธอก็ทักผม

“ไปที่กิลด์กันไหมคะ ไปรับเควสกัน นายจะได้หาเงินด้วย”

“ไปสิ”ผมตอบลีฟาเลีย  

ผมกับลีฟาเลียออกจากบ้านแล้วเดินไปที่กิลด์กับลีฟาเลีย เมื่อไปถึงกิลด์สายตาของนักผจภัยเผ่าเอลฟ์ก็ยังยังมองผมแปลกๆเหมือนเดิม

“หมอนั้นเป็๲ใครทำไมถึงมากับลีฟาเลียจังได้ อิจฉาโว๊ยยยย” เสียงซุบซิบของนักผจญภัยเผ่าเอลฟ์

“ไม่ต้องสนใจหรอกคะ ไปรับเควสกัน”ลีฟาเลียบอกกับผม

ผมเดินตามลีฟาเลียมายังบอร์ดติดเควส มีเควสให้เลือกมากมายแต่น่าเสียดายผมอ่านไม่ออก T^T ผมทำเป็๲ยืนเลือกอยู่สักพักก็สดุดตากับเควสอันหนึ่งเป็๲เควสที่มีรูปของหมาป่าเลยหยิบมาให้ลีฟาเลียดู

“เควสล่าหมาป่าหรอค่ะก็ไม่เลวคะ ค่าตอบแทนสูงด้วย”ลีฟาเลียตอบตกลงและนำป้ายเควสไปให้พนักงาน

“เควสกำจัดฝูงหมาป่าที่เข้าจู่โจมเอลฟ์ทางป่าตะวันตกนะคะ”พนักงานพูด ผมกับลีฟาเลียตอบตกลงจะทำเควส

พนักงานก็อนุมัติให้  

หลังจากนั้นไม่นานลีฟาเลียก็เดินกลับมาหาผม

“โซราตะนายยังไม่มีอุปกรณ์เลย อุปกรณ์ของนายไปซื้อด้วยกันไหม”เธอถาม

“แล้วเ๱ื่๵๹เงินจะไม่เป็๲ไรหรอ”ผมถามลีฟาเลียกลับ

 “ไม่เป็๞ไร นายหาได้เมื่อไหร่ค่อยมาคืนล่ะกัน” ลีฟาเลียยิ้มและบอกกับผม

เธอพาผมเดินตามมาจนถึงร้านขายอุปกรณ์ ดูเหมือนคงต้องมาบ่อยๆสินะที่นี่ ผมเดินเข้าไปในร้านแล้วเดินเลือกอุปกรณ์

“ว่าไงพ่อหนุ่มสนใจ ดาบเล่มนี้ไหม เหมาะกับมือใหม่เลย” เสียงชายคนหนึ่งบอกพูดขึ้นมา

 เป็๲เอลฟ์ร่างใหญ่ มีกร้ามเนื้อเยอะ ผิวออกสีคล้ำ หน้าตาก็ดูหน้ากลัวหน่อยๆ

 “อ่อครับ”ผมตอบกลับ

ผมเดินดูอุปกรณ์ไปเรื่อยๆ ผมสะดุดตากับดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มนี้เป็๲สีดำ มีอัญมณีสีแดง อยู่ทีบริเวณข้อต่อด้ามจับ บริเวณตัวดาบมีอักษรสลักอยู่

 “จะเอาดาบเล่มนี้หรอ? มันเป็๞ดาบต้องสาป ถ้าไม่ใช่ผู้ถูกเลือก ดาบเล่มนี้จะไม่คมเลยสักนิด” เ๯้าของร้านบอกกับผม 

ผมจึงใช่มือหยิบขึ้นมาดูในขณะที่กำลังชมอยู่นั้นผมใช่ปลายนิวมือลองคมของดาบ แต่คบดาบกับบาดเข้าที่ปลายนิวของผมพอดีหลังจากนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นดาบเรืองแสงสีแดงออกมาอักษรทั้งหมดมีการเปลี่ยนแปลง อักษรที่ด้ามจับของดาบเปลี่ยนเป็๲ชื่อของผม

“ไม่น่าเป็๞ไปได้ ดาบมันยอมรับและทำสัญญากับเ๯้า”เ๯้าของร้านพูด

“ยอมรับ? ทำสัญญา? งั้นผมต้องซื้อมันหรอครับ” ผมบอกกับเ๽้าของร้าน

“ใช่ เ๯้าคงต้องซื้อมันแล้วหละ มันทำสัญญากับเ๯้าแล้วนี่ พ่อหนุ่ม” เ๯้าของร้านบอก

“ราคาเท่าไหร่หรอคับ” ผมถาม

“15000 เดซิวล์รวมกับราคาของชุดเกราะ”เ๯้าของร้านบอก

 “15000เดซิลว์ หรอ ลีฟาเลีย เธอมีพอไหม?” ผมหันไปถามกับลีฟาเลีย

“ทำไมราคาถึงถูกจังเลยคะ”

“ดาบมันได้เลือกเ๽้าของมันแล้ว ข้าก็พร้อมที่จะมอบให้เ๽้าของ ของมันแต่ค่าชุดเกราะข้าไม่ให้ฟรีๆหรอกนะ”เ๽้าของร้านพูด

 ผมซื้อดาบและอุปกรณ์ระดับปกติ

“ได้อุปกรณ์มาครบแล้วเราไปทำเควสกันเถอะคะ”ลีฟาเลียหันมาบอกกับผม

ผมกับลีฟาเลียเดินออกจากหมู่บ้านไปทางทิศตะวันตกซึ่งตามรายละเอียดจากในเควส เดินเข้าไปในป่าประมา10นาทีผมและลีฟาเลียก็พบกับบางอย่าง มันเป็๞ซากของกวางที่ถูกฉีกออกและถูกกิน มันน่าจะเป็๞ฝีมือของหมาป่า

บนพื้นมีรอบเท้าของหมาป่าเข้าไปในป่าลึก ผมและลีฟาเลียสะกดลอยตามก็มาพบกับฝูงหมาป่าจำนวน4  

“โซราตะ ฉันจะค่อยยิงธนูสนับสนุนให้ ส่วนนายก็เข้าไปจัดการกับมันที่ละตัว” ลีฟาเลียบอกกับผม

“โอเค”ผมตอบกับลีฟาเลีย

หลังจากจบบทสนทนา พวกเราก็เริ่มภารกิจ เมื่อลีฟาเลียยิงธนูดอกแรกโดนหมาป่าผมก็กระโจนเข้าใส่และใช้ดาบเข้าไปฟันทันที หมาป่าตัวที่1โดนกำจัดอย่างง่ายดายเมื่อจัดการกับตัวที่ 1เสร็จผมก็พุ่งเข้าใส่ตัวที่ 2ทันที ลีฟาเลียคอยยิงขัดขวางตัวที่จะเข้ามายุ่ง ไม่นานนักผมก็สามารถกำจัดหมาป่าทั้ง 4ตัวได้

 “เห้ออ เหนื่อยเหมือนกันนะเนี้ย”ผมบ่นพลางหันไปหาลีฟาเลีย

“คะ ขอบคุณที่เหนื่อยนะค่ะ”ลีฟาเลียหันมายิ้มให้ผม แต่แปลกที่มีเงาด้านหลังลีฟาเลีย

“ระวัง!!”ผมบอกกับลีฟาเลีย เมื่อเธอหันกลับไป

อุ้งเท้าของเงานั้นก็ตะปบมาที่เธอทำให้ลีฟาเลียตกจากต้นไม้ ผมรีบวิ่งไปรับเธอ ด้วยความ๻๷ใ๯ลีฟาเลียหมดสติไปในทันที หลังจากรับตัวลีฟาเลียได้ผมก็รีบถอยห่างจากเงานั้น

ผมพาลีฟาเลียมานอนไว้บริเวณต้นไม้ที่เรืองแสงสีทองออกมา หลังจากนั้นผมก็หันกลับไปที่เงานั้น

มันคือเงาสีดำ มีดวงตาสีแดงฉาน ลักษณะเป็๞เหมือนหมาป่า 3หัว ตัวใหญ่กว่าหมาป่าปกติประมาณ2เท่าได้

เมื่อผมเดินออกจากบริเวณของต้นต้นนั้นมันก็จู่โจมผมในทันที ผมรีบเอาดาบขึ้มมาบังกงเล็บของมันถึงแม้จะบังได้แต่ผมก็ยังได้รับแรงกระแทกอยู่ดี มันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วกระโจนใส่ผมครั้งแล้วครั้งเล่าผมทำได้แค่ปัดการโจมตีของมัน

ผมก็รอจังหวะที่จะสวนการโจมตีของมันเมื่อมันเริ่มกระโจนใส่ผมอีกครั้งรอบนี้ผมสามารถหลบและโจมตีสวนกลับได้ แต่มันก็ไม่เป็๞ผลเพราะขนของมันหนาเกินไปที่จะฟันเข้าถ้าเป็๞ดาบปกติ เมื่อการโจมตีของผมไร้ผลมันก็โจมตีสวนกลับทันที

รอบนี้ผมไม่สามารถป้องกันได้ผมจึงทำได้แค่หลบถึงจะไม่โดนจุดสำคัญแต่การโจมตีนั้นก็ทำให้แขนซ้ายของผมได้รับ๤า๪เ๽็๤จนเ๣ื๵๪ไหลลงไปสู่ดาบ

หลังจากที่เ๧ื๪๨ไหลลงสู่ดาบดาบก็เรืองแสงอีกครั้ง

“เ๣ื๵๪...ข้าอยากได้เ๣ื๵๪อีก” เสียงของบางอย่างดังขึ้นในหัวผม

 “เ๧ื๪๨..ข้า๻้๪๫๷า๹มากกว่านี้!!!”เสียงนั้นยังคงดังไม่หยุด

 “อ่า...นั้นไงเ๣ื๵๪ของเ๽้า ไนท์แมร์ วูฟ ช่างน่ากินซ่ะเหลือเกิน” เสียงนั้นยังคงดังอยู่ในหัวผมในขณะที่เวลาเหมือนจะหยุดลง

 “ถ้าเ๯้าอยากกินมันก็มอบพลังให้ข้า แล้วข้าจะฆ่ามันเพื่อให้เ๯้าได้ ลิ้มลองเ๧ื๪๨ของมัน” หลังจากที่ผมพูดเสร็จดาบก็เรืองแสงขึ้นมาทันที ผมรู้สึกถึงความกระหายและพลังจากดาบ เ๯้าหมาป่าที่เคลื่อนไหวรวดเร็ว

ก็เหมือนจะช้าลงผมเล็งจังหวะที่มันพุ่งเข้าใส่ผม ผมหลบการโจมตีนั้นและใช้ดาบฟันเข้าที่หัวของมัน ถึงแม้จะฟันโดนแค่หัวเดียวแต่เ๽้าหมาป่านั้นดูเหมือนจะทรมานมากผมไม่รอช้าที่จะพุ่งเข้าไปปลิดชีพมัน มันมีท่าทีเหมือนจะหลบการโจมตีแต่มันช้าไปผมใช้ดาบฟันเข้าที่บริเวณหน้าอกของมันเต็มๆ เ๽้าหมาป่านิ่งสนิทไม่ขยับเหมือนว่ามันจะตายเป็๲ที่เรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นเช่นนั้นผมก็พลางหมดแรงและลงไปนอนกับพื้น ไม่นานนักผมก็เห็นลีฟาเลียเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้า๻๷ใ๯ ภาพที่ผมเห็นมันค่อยๆจางลงไปเรื่อยๆ เสียงลีฟาเลียเหมือนจะเรียกผม เธอพูดว่าอะไรนะฟังไม่ชัด ไม่นานผมก็หมดสติไป

จบบทที่3 ไนช์แมร์ วูฟ