บทที่ 14
ไม่ใช่ผี แต่เป็คนวางยา!
บ่ายวันนั้นสามพี่น้องตระกูลกู้ก็สามารถจัดการเื่บ้านเช่าหลังใหม่ได้อย่างรวดเร็วด้วยอำนาจแห่ง'เงินสด'(ที่โอนมาจากแอปสตรีมมิ่งสดๆ ร้อนๆ)
บ้านใหม่ของพวกเขาไม่ใช่คฤหาสน์หรูหราแต่มันคือห้องเช่าแบบสองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำในอพาร์ตเมนต์ระดับกลางที่มีระบบรักษาความปลอดภัยหนาแน่นกว่าสลัมเดิมหลายเท่าตัวมีแอร์คอนดิชั่นเย็นฉ่ำ มีเตียงฟูกสปริงหนานุ่ม และที่สำคัญที่สุด...ไม่มีรอยน้ำซึมหรือกองขยะเหม็นเปรี้ยวตามทางเดินอีกต่อไป!
เย่ว์ซินในร่างเด็กห้าขวบนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงสปริงกว้างขวางราวกับปลาดาวเกยตื้นสูดกลิ่นผ้าปูที่นอนหอมๆ เข้าปอดอย่างมีความสุขพลังปราณที่สูญเสียไปจากการปราบผีออนไลน์เมื่อเช้าเริ่มฟื้นฟูกลับมาได้บ้างแล้วจากการนอนพักในสถานที่ที่มีพลังงาน 'ชี่' บริสุทธิ์กว่าเดิม
"ฮ้า...นี่แหละ์ชั้นที่สิบของข้า..." นางพึมพำก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ากู้หลินและกู้หยูกำลังจัดของอยู่ข้างนอก จึงรีบเปลี่ยนโหมด"ของหนูสิ ของหนู..."
ระหว่างที่พี่ชายทั้งสองกำลังวุ่นวายกับการจัดห้อง
เย่ว์ซินก็หยิบโทรศัพท์มือถือจอแตกขึ้นมาเปิดดูความเคลื่อนไหวในโลกอินเทอร์เน็ต
ยอดฟอลโลเวอร์พุ่งทะลุแสนคนไปเป็ที่เรียบร้อย
คลิปเหตุการณ์ 'ปราบผีตุ๊กตาทะลุจอ' กลายเป็ไวรัลที่สำนักข่าวออนไลน์ทุกสำนักนำไปทำสกู๊ปข่าวมีทั้งนักวิชาการออกมาจับผิดว่าเป็ทริคมายากลมีทั้งเกจิอาจารย์ออกมาฟันธงว่าเป็ของจริง
แต่ที่เย่ว์ซินสนใจไม่ใช่เื่พวกนั้นสิ่งที่นางสนใจคือ 'กล่องข้อความส่วนตัว'ที่มีคนส่งมาขอความช่วยเหลือ
(พร้อมเสนอเงินก้อนโต) ต่างหาก!
นางเลื่อนผ่านข้อความขอหวยขอให้ดูดวงเนื้อคู่ และข้อความไร้สาระต่างๆจนไปสะดุดตากับข้อความหนึ่งที่พิมพ์มาด้วยภาษาที่ดูเป็ทางการและร้อนรน
[คุณนายหลี่]:กราบสวัสดีท่านเทพธิดาน้อย... ดิฉันคือหลี่ม่านภรรยาของประธานบริษัทส่งออกอาหารทะเล... ลูกชายของดิฉัน 'หลี่ิ' อายุ 7 ขวบ จู่ๆ ก็ล้มป่วยหนักเมื่อสามวันก่อน อาการเหมือนโดนผีเข้า!เขาดิ้นทุรนทุราย ร้องโหยหวน ตาขวาง และบ่นว่าปวดท้องเหมือนมีไฟเผาตลอดเวลา...พาไปหาหมอที่โรงพยาบาลเอกชนชั้นนำ หมอก็บอกแค่ว่าเป็โรคกระเพาะอักเสบเฉียบพลันแต่ให้ยาอะไรก็ไม่ดีขึ้นเลย! ตอนนี้ลูกดิฉันซูบผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกแล้ว...ได้โปรดเถอะค่ะ! ดิฉันยินดีจ่ายไม่อั้นขอแค่ท่านช่วยดูให้หน่อยว่าลูกดิฉันโดนของหรือโดนผีเข้ากันแน่!
เย่ว์ซินขมวดคิ้ว"อาการปวดท้องดิ้นทุรนทุราย ตาขวาง...คล้ายกับโดนคุณไสยมนต์ดำประเภทเสกของเข้าท้อง แต่ก็ไม่แน่..."
ด้วยสัญชาตญาณความอยากรู้อยากเห็นเย่ว์ซินจึงกดปุ่ม 'วิดีโอคอล' กลับไปหาบัญชีของคุณนายหลี่ทันที
รอเพียงไม่กี่วินาทีปลายสายก็กดรับ
ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือห้องพักผู้ป่วยระดับVIP ของโรงพยาบาลหรูหรากว้างขวางยิ่งกว่าบ้านเช่าหลังใหม่ของนางเสียอีก!คุณนายหลี่เป็หญิงสาวหน้าตาสะสวยแต่ดูทรุดโทรมจากการอดนอนเธอกำลังนั่งกุมมือเด็กชายวัยเจ็ดขวบที่นอนให้น้ำเกลืออยู่บนเตียง
เด็กชายคนนั้นมีสภาพที่น่าเวทนายิ่งนักผิวซีดเซียวราวกับกระดาษ ริมฝีปากแห้งผาก ดวงตาเบิกโพลงไร้สติร่างกายผอมเกร็งจนเห็นซี่โครง เขากำลังดิ้นไปมาและส่งเสียงครางฮือๆ อยู่ในลำคอ
"ทะ...ท่านเทพธิดาน้อย! ขอบคุณ์ที่ท่านตอบรับ!" คุณนายหลี่น้ำตาไหลพราก"ช่วยลูกิิด้วยเถอะค่ะ! เมื่อกี้เขาก็เพิ่งอาเจียนออกมาเป็น้ำสีคล้ำๆ...ดิฉันกลัวเขาจะไม่รอดคืนนี้!"
เย่ว์ซินไม่พูดพร่ำทำเพลงนางเพ่งสมาธิใช้วิชา 'เนตร์' ผ่านกล้องโทรศัพท์ทันที
นางกวาดสายตามองไปรอบๆตัวเด็กชาย เพื่อหา 'กลุ่มควันสีดำ' หรือ 'ไอิญญาร้าย'ที่มักจะวนเวียนอยู่รอบๆ คนที่โดนผีเข้าหรือโดนคุณไสย
แต่ทว่า...ความว่างเปล่าคือสิ่งที่นางพบ
ไม่มีิญญา!ไม่มีกลุ่มควันสีดำ! ไม่มีร่องรอยของมนต์ดำใดๆ ทั้งสิ้น!พลังงานรอบตัวเด็กชายสะอาดสะอ้าน (ในแง่ของิญญา)แต่ที่ตัวเด็กเองต่างหากที่มีปัญหา...
เย่ว์ซินเพ่งมองทะลุลงไปในกระแสเืและอวัยวะภายในของเด็กชายนางเห็นเส้นแสงสีแดงคล้ำ (สัญลักษณ์ของความร้อนและพิษ)วิ่งพล่านอยู่ในกระเพาะอาหารและลำไส้!
"คุณนายหลี่..."เย่ว์ซินเอ่ยเสียงเรียบเย็นจนคนฟังขนลุก "หยุดร้องไห้ก่อนแล้วฟังข้าให้ดี..."
"คะ...ค่ะๆ! ดิฉันฟังอยู่ค่ะ! ท่านเห็นิญญาร้ายใช่ไหมคะ!"
"ิญญาบ้าบออะไรกัน!"เย่ว์ซินตวาดแหว "ลูกชายเ้าไม่ได้โดนผีเข้าและไม่ได้โดนคุณไสยอะไรทั้งนั้น!"
"อ้าว...แล้วลูกดิฉันเป็อะไรคะ หมอบอกว่ากระเพาะอักเสบ..."
"กระเพาะอักเสบกะผีสิ!ลูกเ้าโดน 'วางยาพิษ' ต่างหาก!"
คำประกาศของเด็กห้าขวบดังก้องทะลุจอทำเอาคุณนายหลี่หน้าซีดเผือดยิ่งกว่าเดิม โทรศัพท์แทบร่วงหลุดจากมือ
"วะ...วางยา? วางยาพิษ!?เป็ไปไม่ได้ค่ะ! นี่มันยุคไหนแล้วใครจะมาลอบวางยาพิษเด็กเจ็ดขวบกัน!"
"แล้วเ้าคิดว่าทำไมข้าถึงมองเห็นเส้นพิษตะกั่วหรือสารหนูเจือจางวิ่งพล่านอยู่ในท้องลูกเ้าล่ะ!"เย่ว์ซินแค่นเสียง "อาการปวดท้องรุนแรง อาเจียนเป็สีคล้ำตาขวางเพราะเส้นประสาทถูกทำลาย...นี่มันอาการของคนถูกวางยาพิษสะสมมาเป็เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์!"
"สะ...สัปดาห์นึง?" คุณนายหลี่พึมพำอย่างเลื่อนลอย "แต่... แต่อาหารการกินของิิดิฉันเป็คนดูแลเองทั้งหมดนะคะ จะมีก็แต่... ก็แต่..."
"ก็แต่อะไร!พูดมาให้หมด!" เย่ว์ซินเร่งเร้า
"ก็แต่'น้ำซุปบำรุงกำลัง'ที่แม่สามี... เอ้ย ที่คุณย่าของ
ิิเป็คนเคี่ยวมาให้ดื่มทุกเย็นหลังเลิกเรียนค่ะ...ท่านบอกว่าเป็สูตรลับประจำตระกูล ช่วยบำรุงสมอง..."
คุณนายหลี่พูดไปก็เริ่มตัวสั่นไปความคิดอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว "มะ... ไม่จริงหรอกค่ะคุณย่ารัก
ิิมาก ิิเป็หลานชายคนโตของตระกูลหลี่นะคะ ท่านจะวางยาหลานตัวเองได้ยังไง!"
เย่ว์ซินหรี่ตาลงสัญชาตญาณนักสืบ (บวกกับความรู้จากซีรีส์ดราม่าครอบครัวที่กู้หยูชอบเปิดดู)ทำงานทันที
"หลานชายคนโต? แล้วสามีเ้ามีเมียน้อยไหม?หรือแม่สามีเ้ามีหลานชายจากลูกชายคนอื่นอีกไหมที่อยากให้ขึ้นมาสืบทอดกิจการแทนลูกของเ้า?"
คำถามจี้จุดทำเอาคุณนายหลี่เข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งกับเก้าอี้
"สะ...สามีดิฉันไม่มีเมียน้อยค่ะ... แต่... แต่ว่า..." เธอสะอื้น"สามีดิฉันเป็ 'ลูกเมียน้อย' ค่ะ... ส่วนคุณย่าของิิ คือ 'ภรรยาหลวง' ที่ไม่มีลูกชาย มีแต่ลูกสาว...พอคุณพ่อตาเสียชีวิต ท่านก็ยกหุ้นบริษัทส่วนใหญ่ให้สามีดิฉันบริหารเพราะเห็นว่ามีความสามารถ..."
"โป๊ะเชะ!"เย่ว์ซินตบเข่าฉาด "ละครน้ำเน่าหลังข่าวชัดๆ!นังแก่เมียหลวงนั่นคงเจ็บแค้นที่โดนลูกเมียน้อยแย่งสมบัติไปเลยกะจะวางยาฆ่าทายาทสายตรงของสามีเ้า เพื่อให้สายเืฝั่งเ้าสูญสิ้นแล้วฮุบสมบัติคืนยังไงล่ะ!"
"โอยยย..."คุณนายหลี่หน้ามืดจะเป็ลม "นี่...นี่เราเลี้ยงงูพิษไว้ในบ้านเหรอเนี่ย!"
"ตั้งสติเดี๋ยวนี้!"เย่ว์ซินตะคอกเรียกสติ "ตอนนี้ิญญาลูกเ้ายืนอยู่ปากเหวปรโลกแล้วขืนมัวแต่เป็ลม ลูกเ้าได้ไปเฝ้ายมบาลจริงๆ แน่!"
"ละ...แล้วดิฉันต้องทำยังไงคะท่านเทพ! ช่วยดิฉันด้วย!ดิฉันจะให้ทุกอย่างที่ท่าน้า!"
เย่ว์ซินยิ้มกริ่ม"หนึ่ง! ไปเรียกหมอมาเดี๋ยวนี้! บอกหมอว่าลูกเ้าถูกวางยาสารโลหะหนักให้หมอรีบเจาะเืตรวจหาสารพิษและทำการล้างพิษแบบด่วนที่สุด! ถ้ารักษาถูกจุดลูกเ้าจะรอด!"
"ค่ะ!ค่ะ! ดิฉันจะไปเดี๋ยวนี้!"
"สอง!"เย่ว์ซินยกนิ้วขึ้นมาอีกนิ้ว "หาหลักฐาน!เ้าต้องมีหลักฐานไปมัดตัวนังแม่ผัวใจั์นั่น!ถ้าน้ำซุปนั่นยังมีเหลืออยู่ในบ้าน หรือมีกากยาที่นางใช้ต้มเหลืออยู่ให้คนสนิทของเ้าแอบไปเก็บมาส่งตำรวจซะ!"
"ดิฉันเข้าใจแล้วค่ะ!ดิฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้!" คุณนายหลี่มีสีหน้ามุ่งมั่นขึ้นมาทันทีความรักของแม่ที่พร้อมจะสู้เพื่อลูกทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น
"ส่วนข้อสาม..."เย่ว์ซินกระแอมเบาๆ "ค่าครูของข้า...โอนเข้าบัญชีแอปสตรีมมิ่งที่เ้าใช้ทักมานี่แหละเอาให้สมฐานะทายาทเศรษฐีล่ะ!"
"ได้ค่ะ!ดิฉันจะโอนให้หนึ่งล้านหยวนเลยค่ะ! ถ้าลูกดิฉันรอดดิฉันจะซื้อบ้านให้ท่านใหม่เลย!"
ติ๊ด!
คุณนายหลี่กดวางสายไปอย่างเร่งรีบเพื่อไปจัดการตามที่เย่ว์ซินบอก
ส่วนเย่ว์ซิน...นั่งอ้าปากค้างอยู่บนเตียงสปริงนุ่มๆ
"หะ...หนึ่งล้านหยวน..."
เสียงเล็กๆของเย่ว์ซินสั่นระริก นางไม่ได้หูฝาดใช่ไหมมนุษย์ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าจะโอนให้หนึ่งล้านหยวน!
"อ๊าาาา!"
เย่ว์ซินกรีดร้องลั่นห้องกลิ้งไปมาบนเตียงด้วยความดีใจสุดขีด สลัดคราบเทพธิดาผู้สูงส่งทิ้งไปจนหมดสิ้น!
"เป็ดปักกิ่ง!ขาหมูเยอรมัน! ซูชิหน้าไข่หอยเม่น!
ปูอลาสก้าตัวั์! ข้าจะเหมามาปาร์ตี้ให้หมดเลย!"
กู้หลินและกู้หยูที่เพิ่งจัดของเสร็จวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องนอน
"เสี่ยวเป่า!เป็อะไร! ร้องลั่นเลย!" กู้หลินถามด้วยความใ
เย่ว์ซินะโเด้งดึ๋งขึ้นจากเตียงวิ่งไปกอดขาพี่ใหญ่แน่น
"พี่ใหญ่คะ!พี่รองคะ! เตรียมตัวรวยระดับมหาเศรษฐีได้เลยค่ะ! วันนี้หนูเพิ่งหาเงินค่าขนมมาได้ 'หนึ่งล้านหยวน' ค่า!"
"ห๊าาาาาาาาาาาาา!!!"