ตอนที่ 18 ตัวแทน
หลังจากปัญหาใหญ่จบไปได้ประมาณ2สัปดาห์กว่าๆ ผมก็ได้เจอกับปัญหาใหม่ที่เข้ามาครับ
ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ถึงชีวิตแบบเมื่อสองสัปดาห์ก่อน... แต่มันเป็ปัญหาที่เกิดจากคำสัญญาที่ผมเคยให้ไว้ในตอนนั้น
ทุกท่านคงจะสงสัยว่า...
ตอนนั้น....
...ตอนไหน?
ก็ตอนวันงานเกิดผมนี่แหละครับ... ที่ผมไปสัญญาเอาไว้กับเ้าชาย....
…..
..
เอาเป็ว่าเ้าอะไรซักอย่างนี่แหละจะมาสอนผมเต้นรำ แต่ผมก็ปฏิเสธทางอ้อม แต่ดูเหมือนเ้าตัวจะอยากสอนผมเต้นรำเหลือเกิน
ผมเลยต้องตอบตกลงไปอย่างจำใจ....
“คุณหนูคะ เ้าชายมอเฟียสตอนนี้กำลังรออยู่ที่ห้องรับแขกค่ะ ดูเหมือนเ้าชายจะอยากเจอคุณหนูมากเลยนะคะ!”
พี่แมรี่พูดด้วยท่าทางดีใจก่อนจะจูงมือผมให้เดินตามไปที่ห้องรับแขก
“...ค่ะพี่แมรี่”
บ้าจริง! แบบนี้ผมก็หนีไม่ได้อ่ะดิ!
แผนที่วางไว้เพื่อหนีออกจากบ้าน่ที่เ้าชายมาพังหมดเลย... พี่แมรี่!!
“อรุณสวัสดิ์เลดี้ลูมินัส! ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งมายเลดี้”
“อรุณสวัสดิ์ค่ะเ้าชาย...”
ชื่อว่าอะไรนะ?
ช่างเถอะ...
“ผมมาตามสัญญาที่ให้ไว้ล่ะ! ถ้าผมสอนเลดี้ลูมินัสเต้นรำได้อย่างที่ผมพูดเอาไว้ผมขออะไรอย่างหนึ่งได้หรือเปล่า?”
“....”
บังคับสอนเต้นรำแล้วยังจะมาขออะไรอีกหรอ????
เชื่อเค้าเลย... เจอแบบนี้มันก็แน่นอนแล้วที่ผมจะตอบว่า
“เ้าชาย้าจะขออะไรหรอเพคะ?”
ความจริงก็อยากจะพูดว่า ไม่อยากเรียนกับแกโว้ยยย ดังๆอยู่หรอก
แต่มันจะมีไอ้บ้าที่ไหนจะกล้าหักหน้าเ้าชายกันฟระ!!
“ช่วยมาเป็คู่หมั่นผมได้หรือเปล่า?เลดี้ลูมินัส... ผมคิดว่าคุณนั้นเหมาะสมที่สุดที่จะเป็องค์ราชินีในอนาคตของผมแล้ว”
ไอ้เด็กแก่แดดเอ้ย
“ไม่! ไม่มีทาง! และไม่มีวันด้วย!”ผมตอบโดยแทบไม่ต้องคิด
พอหันไปมองหน้าพี่แมรี่ที่ได้แต่ยิ้มแหยๆ ผมก็รู้ตัวเลยว่าทำอะไรลงไป...
พอดูหน้าเ้าชายแล้วเ้าตัวได้แต่มองผมอย่างอึ้งๆ
อ่า....
ผมเผลอหลุดไปแล้วล่ะ....
...ผมหักหน้าไปจนได้ หักแบบไม่ไว้หน้าเลยด้วย...
“ทำไมล่ะ? มีแต่คนอยากเป็คู่หมั้นผมนะ? ปกติมีแต่คนอยากจะเป็คู่หมั้นผมทั้งนั้นแหละ”
ไอ้เด็กเปรตจอมหลงตัวเองนี่!
พูดแบบนี้ผมก็อิจฉาเป็นะ! เมื่อชาติก่อนอย่าว่าแต่ผู้หญิงมาชอบเลยแค่มีเพื่อนเป็ผู้หญิงผมยังไม่เคยรู้จักรเลยยกเว้นพี่สาวจอมเผด็จการ...
ก็เพราะพี่แองเมื่อชาติก่อนสั่งห้ามผมคบผู้หญิงเด็ดขาด... เอาจริงๆแค่เพื่อนซักคนผมยังไม่มีเลยแล้วจะเอาเวลาไหนไปคบผู้หญิงฟระ
พูดแล้วมันขึ้น!
“พอดีว่าดิชั้นเกลียดคนที่มาขอคนอื่นหมั้นโดยที่เจอกันแค่ครั้งเดียวน่ะค่ะ!”
แล้วก็เกลียดไอ้ท่าทางหมั้นใจสุดๆแบบนั้นของมันด้วย!
เ้าชายอะไรซักอย่างดูเหมือนจะอึ้งไปอีกรอบ..
ส่วนพี่แมรี่เหมือนจะเป็ลมไปแล้ว... พี่แมรี่!! อย่าเพิ่งเป็ลมไปตอนนี้อยู่เพื่อนผมก่อน!!
แต่ดูเหมือนจะผิดคาด...
แทนที่เ้าชายจะโกรธเ้าตัวมองผมด้วยดวงตาเป็ประกายซะงั้น
ผมบอกว่าเกลียดนะเห้ย ไม่ใช่ตอบตกลง
“ถ้าอย่างนั้นต้องขออภัยด้วยมายเลดี้ที่ต้องพูดจาให้โมโห ถึงจะไม่มีรางวัลให้ผมก็จะสอนตามคำหมั้นสัญญา”
ไม่อยากเรียนโว้ยยยย
“แบบนั้นก็ได้เพคะเ้าชาย”
ก็กลายเป็ว่าผมได้ตารางเรียนเพิ่มเป็วิชาเต้นรำในวันพุธ...
โอ้ย จะบ้าตาย
......
....
เ้าชายมอเฟียสเดินขึ้นมานั่งบนรถม้าหลังจากเสร็จการสอนเต้นรำ
“เป็ยังไงบ้างล่ะองหญิง? คู่หมั้นของพระองค์ตอบรับพระองค์หรือไม่เพคะ”
“ปฏิเสธเสียงแข็งเลยล่ะ แต่แบบนี้ถูกใจเรามากเลย”หญิงสาวยิ้ม
“องค์ราชินีคงไม่โกรธที่พระองค์แอบหนีออกมาจากปราสาทโดยไม่บอกหรอกนะเพคะองค์หญิง”
“เราจะไปไหนมันก็เื่ของเราท่านแม่ไม่สนเราหรอก ในสายตาท่านแม่เราเป็ได้แค่ตัวแทนของพี่มอเฟียสเท่านั้นแหละ”
“เป็ฝาแฝดกันก็ลำบากแบบนี้แหละเพคะ... ยิ่งเ้าชายต้องมาเสียไปด้วยแบบนี้...”
805
![อุ๊บ!...สะดุดรักพ่อเลี้ยงขา [ มี E-book ขายแล้วจ้าา ] อ่านยาวๆ ฟินๆ กันไปเลย nc จุกๆ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734328497_3992743.webp)
