บ้านหลังหนึ่งในตัวเมือง
“สวัสดีค่ะ”นารากล่าวทักพ่อกับแม่ของเธอหลังจากกลับมาถึงบ้าน
“อ่า”เสียงตอบห้วนๆของชายคนหนึ่งดังออกมาจากหลังเคาเตอร์
ชั้นแรกของบ้านหลังนี้เต็มไปด้วยชั้นกระจกมากมาย บนชั้นมียาอยู่เป็นจำนวนมาก
บ้านของเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนนี้เปิดเป็นร้านขายยานั่นเอง
“ได้ข่าวโรงเรียนใกล้จะประกาศแล้วนี่เรื่องต่อม.4แกเป็นยังไงบ้างจะติดสายวิทย์รึเปล่า”อีกเสียงดังออกมาจากทางหลังบ้านพร้อมๆกลับการปรากฏตัวของผู้หญิงวัย50ต้นๆที่ดูก็รู้ว่าตอนยังสาวต้องสวยมาก
“ไม่แน่ใจค่ะ”นาราตอบผู้เป็นแม่เสียงเบา
“เกรดแกเฉลี่ย5เทอมได้เท่าไหร่”พ่อของเธอถาม
“2.87..”เสียงตอบดังออกมาอีกครั้งอย่างกล้าๆกลัวๆ
“เหอะ ทุเรศจริงๆไม่ถึง3ด้วยซ้ำฉันไม่เข้าใจเลยว่าแกเรียนยังไงถึงได้แบบนี้ทั้งๆที่พ่อแม่แกก็เรียนเก่ง พี่ชาย2คนของแกคนนึงก็เป็นหมอ อีกคนก็กำลังเรียนวิศวะ แล้วนี่มันอะไรกันอาจจะไม่ได้เรียนม.4ด้วยซ้ำ”พอได้ยินแบบนั้นคนเป็นแม่ก็บ่นออกมายาว
พ่อกับแม่ของนารานั้นเป็นเภสัชกรทั้งคู่ จบมาจากที่เดียวกันแล้วก็คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนตอนนี้คนพ่อดูแลร้านขายยาเต็มตัว ส่วนคนแม่นั้นทำงานที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
“แม่ถึงจะไม่ได้สายวิทย์ก็ยังเรียนสายอื่นได้นี่คะ”นาราตัดสินใจพูดออกไปแบบกล้าๆกลัว
“เรียนสายอื่น เรียนไปทำไมจบออกมาก็หางานทำยากจะตายแล้วเรียนห่วยๆอย่างแกต่อให้ฟลุคเข้าไปคณะดีๆอย่างบัญชีหรือกว่านิติได้สุดท้ายก็คงเป็นพวกหางแถวอยู่ดี”พ่อของเธอสวนกลับ
“กฏหมายกำหนดว่าต้องส่งให้เรียนถึงม.3นี่ งั้นจบม.3แล้วลาออกมาช่วยที่ร้านขายยานี่เหอะไม่เปลืองค่าเทอม จำแค่ตัวยาได้ก็พอ ลูกค้าปรึกษาก็เสิร์ชเน็ตเอานานๆเข้าก็จำได้เอง”พ่อพูดกับเธอโดยที่ไม่ได้หันมามองด้วยซ้ำ
พี่ชายทั้ง2คนนั้นคนที่เป็นหมอคงไม่กลับมาทำร้านขายยาแน่ๆ ส่วนอีกคนที่กำลังเรียนวิศวะก็ด้วยเพราะงั้นต่อให้ยกร้านนี่ให้ยัยนี่ก็คงไม่มีใครบ่นอะไรหรอก
“ไม่เอาหนูอยากเรียนต่อ”ตอนนี้นารามีเริ่มน้ำตาซึมออกมาแล้ว
“ก็เรียนได้ไม่ดีจะเสียเวลาไปทำไมออกมาช่วยทำมาหากินซะนั่นแหละ พ่อแกเขาให้มาช่วยที่ร้านอนาคตร้านนี่แกก็เอาไป ต่อให้ไม่จบเภสัชมันก็ทำร้านขายยาได้แค่จำตัวยาให้ได้ก็พออย่างน้อยก็ไม่อดตายแล้ว”แม่หันมาบอกกับเด็กสาวด้วยน้ำเสียงหงุด
“ไม่เอาเพื่อนๆเขาก็เสียงต่อกันทั้งนั้นบางคนก็ไม่ได้เรียนสายวิทย์ก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย”
“ใครหละ ยัยรุ้งเพื่อนแกหรอ รายนั้นบ้านมันรวยอยากจะทำอะไรก็ได้ถ้าไม่ไปติดพนันหรือทำอะไรโง่ๆก็ไม่หมดตัวหรอก แล้วแกคิดว่าพ่อแม่แกมีเงินให้แกผลาญแบบนั้นรึไง”พ่อแดกดันแล้วหันไปประชดเมียต่อ
“ให้ตายสิมีลูกชาย2คนก็หมดเรื่องแล้ว ดูสิอยากจะมีลูกสาวให้ได้แล้วเป็นยังไง”
“อ่าวมาโทษฉันได้ไง ปกติแล้วเด็กผู้หญิงจะตั้งใจเรียนกว่าทั้งนั้นคุณก็รู้แล้วใครมันจะไปคิดหละว่าลูกเรามันจะไม่ได้เรื่อง”
….หลังจากนั้นทั้ง2คนก็เถียงกันโดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่าลูกสาวตัวเองยืนฟังอยู่
สุดท้ายนาราก็ทนไม่ได้ เลยเดินขึ้นไปที่ห้องนอนชั้นบน
“ฮืออ”พอถึงเตียงเธอก็นอนคว่ำแล้วปล่อยโฮทันที
“ฉันไม่ได้เป็นคนไม่ดีสักหน่อย เรียนสายอื่นทำไมจะไม่ได้หละ ฮืออ”เธอร้องออกมาอย่างเหลืออด
“รุ้งก็เกรดดีกว่าฉันแค่นิดเดียวเอง”
พอถึงตรงนี้เด็กสาวก็ชะงัก ก่อนจะนึกถึงบางอย่างได้
รุ้งไม่ได้เรียนดีกว่าเธอมากมายอะไร แต่ก็ค่อนข้างมั่นใจว่าจะได้เรียนต่อสายวิทย์แน่ๆเพราะเธอใช้วิธีอื่นที่ไม่ใช่การเรียน
แน่นอนว่าพ่อกับแม่เธอไม่มีทางยัดเงินให้แน่ๆ
แต่มันมีวิธีไหนอีกที่จะทำให้ได้เรียนต่อทั้งๆที่ไม่ได้เรียนเก่งอะไรมากหละ
แล้วจู่ๆเธอก็นึกถึงบางอย่างได้เลยทำให้รีบควักมือถือออกมา
นาราลังเลอยู่เล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจโทรออกไป
ตอนนี้สั้นหน่อยเป็นคิดว่าเป็นแค่ตอนเสริมละกันนะครับ