“เอาหละในเมื่อเื่ของเ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว อาจารย์คงต้องออกไปทำธุระได้เสียทีเ้าเองก็อย่าหักโหมมากนักนะพักผ่อนเสียบ้างบางครั้งการพักผ่อนก็เป็การฝึกอย่างหนึ่งเช่นกัน”
“ขอรับท่านอาจารย์”
หลังจากอาจารย์ของเขาออกไปเฟยหลงเองก็เผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าที่สะสมมาเขานอนพักผ่อนอยู่ในห้องจนถึงเช้าของอีกวันหนึ่ง เฟยหลงตื่นมาเพราะความหิวเมื่อเขาหาอะไรทานเรียบร้อยแล้วกำลังจะออกไปดูแปลงสมุนไพรเหมือนเช่นเดิมนั้นจู่ๆ หวนอู่ จ้าวเฟยและหยวนฉู่ มาหาเฟยหลงเมื่อเฟยหลงเห็นทั้งสามคนมาหาแต่เช้าพลันสงสัยขึ้นมาทันที
“วันนี้ลมอะไรพัดพวกเ้าทั้งสามมาหาข้าได้ถึงที่นี่”
“ฮ่าฮ่า ฮ่า พวกเราทั้งสามใกล้เข้าสู่จอมเวทขั้นต้นแล้วอาจารย์ของพวกเราจึงอนุญาติให้พวกเราพักผ่อน เพื่อผ่อนคลายได้สามวันหลังจากนั้นพวกเราต้องฝึกหนักเพื่อให้ระดับเวทของพวกเราถึงขั้นจอมเวทขั้นต้นให้ได้ภายในเดือนนี้”
“เป็เช่นนี้นี่เองเช่นนั้นพวกเ้าก็มาที่นี่เพื่อชวนข้าไปเที่ยวสินะ แต่ข้ายังทำงานไม่เสร็จข้าต้องดูแลสมุนไพรพวกนี้ให้เสร็จก่อนจึงจะสามารถไปกับพวกเ้าได้”
“ไม่เป็ไรพวกเราจะช่วยเ้าอีกแรงหนึ่ง เพียงแค่เ้าสอนพวกข้าว่าต้องทำยังไงเท่านั้น”
“ได้สิเช่นนั้นงานข้าคงจะเสร็จไวขึ้น พวกเราจะได้ออกไปเที่ยวข้างนอกบ้าง”
เฟยหลงและเพื่อนๆ ของเขาช่วยกันดูแลสมุนไพรทุกแปลงอย่างระมัดระวังเพียงชั่วโมงเดียวพวกเขาก็สามารถจัดการเสร็จเรียบร้อย
“พวกเ้าจะไปที่ไหนกันอย่างนั้นหรือ?”
“พวกเราว่าจะไปเที่ยวในเมืองกัน”
“ก็ดีเหมือนกันั้แ่มาอยู่ที่สถาบันแห่งนี้พวกเราเองก็ไม่เคยออกไปเที่ยวข้างนอกเลยแต่ว่าพวกเราไม่มีเงินติดตัวเลยนะ”
“เ้าลืมแล้วหรือไงแม้แต่ศิษย์สายในสถาบันแห่งนี้ นอกจากทรัพยากรแล้วแต่ละเดือนพวกเขาจะได้รับเบี้ยเลี้ยงจากสถาบันด้วยพวกเราเป็ถึงศิษย์หลักก็ต้องมีเบี้ยเลี้ยงสำหรับพวกเราเช่นกันเพียงแต่พวกเรามัวแต่ฝึกฝนจนไม่ได้นำเบี้ยเลี้ยงส่วนนี้ไปใช้เลย”
“จริงสิข้าเองก็ลืมเื่นี้ไปเลย เช่นนั้นพวกเราต้องไปเบิกเบี้ยเลี้ยงที่สถาบันของพวกเราก่อนแล้วค่อยออกไปในเมืองกัน”
พวกเขาทั้งสามมุ่งหน้าไปยังตึกอำนวยการซึ่งเป็ตึกขนาดใหญ่ คอยรองรับศิษย์ของสถาบันทุกคน ไม่ว่าจะเป็ศิษย์สายนอก ศิษย์สายในศิษย์หลัก หรือแม้แต่ผู้าุโสถาบันที่มารับภารกิจเพื่อแลกเป็คะแนนและยังมีเบี้ยเลี้ยงที่พวกเขาจะได้รับทุก ๆ เดือนโดยศิษย์สายนอกจะได้รับเบี้ยเลี้ยงเดือนละหนึ่งร้อยเหรียญทองศิษย์สายในจะได้รับเบี้ยเลี้ยงเดือนละห้าร้อยเหรียญทองส่วนศิษย์หลักจะได้รับเดือนละหนึ่งพันเหรียญทอง
เมื่อเฟยหลงและเพื่อนๆ ของเขามาถึงยังตึกอำนวยการพวกเขามุ่งตรงไปยังจุดรับเบี้ยเลี้ยงในทันทีพวกเขาต่อแถวตามศิษย์คนอื่น ๆ ที่ยืนรอรับเงินของพวกเขาอยู่เพียงไม่นานก็ใกล้ถึงคิวของเฟยหลงและเพื่อน ๆ ของเขาแล้ว แต่จู่ ๆก็มีเสียงดังมาจากด้านหลังของพวกเขา
“พวกเ้าหลบไป พี่ต้าหยุนเซียว ศิษย์สายในลำดับที่สิบของทำเนียบสถาบันมาพวกเ้าทั้งหลายหลบไปให้หมด”
เฟยหลงหันไปถามศิษย์สายในคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ เขา
“ศิษย์ลำดับที่สิบของทำเนียบสถาบันคืออะไรอย่างนั้นหรือ?”
“นี่เ้าไม่รู้หรือไงศิษย์สายในลำดับที่สิบของทำเนียบสถาบัน คือผู้ที่เข้าแข่งขันเมื่อสามปีก่อนและเอาชนะจนมาอยู่ในลำดับที่สิบได้ เ้าคิดดูนะจากผู้คนนับหมื่นเขาสามารถขึ้นไปอยู่ในลำดับที่สิบได้แสดงว่าฝีมือของเขาไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน พวกเราสู้พวกเขาไม่ได้หรอก หลบ ๆให้เขาไปก่อนเถอะ พวกเราอย่าไปมีเื่กับเขาเลยเสียเวลาอีกนิดหน่อยปล่อยเ้าพวกบ้าอำนาจพวกนั้นไปก่อนเถอะ”
เฟยหลงพยักหน้าพร้อม ๆ กับดึงเพื่อน ๆ ทั้งสามของเขาให้ต้าหยุนเซียวและพรรคพวกเข้าไปใช้บริการก่อนแต่เมื่อต้าหยุนเซียวและพรรคกำลังเดินมา ผู้าุโพลันเรียกลำดับต่อไปซึ่งจ้าวเฟยยืนอยู่ตรงนั้นจำเป็ต้องเดินเข้าไปก่อนในทันทีเพราะต้าหยุนเซียวและพรรคพวกยังเดินมาไม่ถึง
ต้าหยุนเซียวเห็นจ้าวเฟยเดินเข้าไปโดยไม่สนใจเขาแม้แต่น้อยพลันเกิดความไม่พอใจขึ้นมาในทันทีต้าหยุนเซียวสั่งให้พรรคพวกเขาเขาหยุดและแทรกไปอยู่ในระหว่างแถวทันที เขาจับจ้องจ้าวเฟยด้วยสายตาอาฆาต
เฟยหลงและเพื่อนๆ ไม่ได้สนใจเมื่อต้าหยุนเซียวไม่คิดที่จะเข้าไปใช้บริการก่อนพวกเขาจึงเดินเข้าไปทีละคนจนหมดทุกคน
“เ้าพวกศิษย์หลักพวกนี้ไม่มาเบิกเบี้ยเลี้ยงของตนเองบ้างเลยดูสิข้าต้องเสียเวลาไปเอาเงินจากผู้าุโชั้นบนอีกแล้ว เ้าสั่งพักการจ่ายชั่วคราวก่อน”
จำนวนเงินที่พวกเขาทั้งสี่เบิกไปนั้นนับว่าเป็จำนวนเงินที่สูงมากเพราะหวนอู่จ้าวเฟยและหยวนฉู่พวกเขาได้เบิกไปทั้งหมดคนละหนึ่งหมื่นหนึ่งพันหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทองโดยพวกเขาได้เป็ศิษย์สายนอกสามเดือนหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทองส่วนอีกสิบเอ็ดเดือนนั้นพวกเขาได้เดือนละหนึ่งพันเหรียญทอง
ส่วนเฟยหลงนั้นเป็ศิษย์หลักของผู้าุโซุนหวู่ทำให้เขาได้รับเบี้ยเลี้ยงมากกว่าเพื่อนโดยเฟยหลงได้รับศิษย์สายนอกสามเดือนหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทองศิษย์หลักของผู้าุโซุนหวู่เดือนละห้าพันเหรียญทองรวมเป็ห้าหมื่นห้าพันหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทอง
สรุปพวกเขาทั้งสี่คนเบิกเบี้ยเลี้ยงทั้งหมดเป็จำนวนแปดหมื่นแปดพันสี่ร้อยห้าสิบเหรียญทองทำให้เหรียญทองที่เตรียมไว้หมดไปในทันที
หลังจากเฟยหลงซึ่งเป็คนสุดท้ายของกลุ่มพวกเขาเข้าไปเบิกเบี้ยเลี้ยงทำให้เหรียญทองหมดและผู้าุโประกาศหยุดจ่ายชั่วคราวหนึ่งชั่วโมงพลันทำให้ต้าหยุนเซียวไม่พอใจมากขึ้นไปอีก
พวกเขาออกจากตึกอำนวยการและติดตามพวกจ้าวเฟยและเฟยหลงไปในทันที
“พวกเ้าตามพวกมันไปดูสิว่าพวกมันไปที่ไหน บังอาจทำให้ข้าต้าหยุนเซียวต้องเสียเวลาเช่นนี้ข้าไม่ปล่อยพวกมันเอาไว้แน่”
“ครับลูกพี่พวกเราจะแอบติดตามพวกมันไป และรายงานลูกพี่เป็ระยะ ๆ”
“ดีมากหูจิ่น ในเมื่อพวกมันมาเบิกเบี้ยเลี้ยงวันนี้พวกเราก็จะเอาเบี้ยเลี้ยงของพวกมันมาเป็ของพวกเราแทน ชดเชยที่ทำให้ข้าต้องเสียเวลา”
“ครับลูกพี่ต้าหยุนเซียว ข้าจะรีบตามพวกมันไป”
หูจิ่นแอบลอบตามพวกเฟยหลงไปอย่างเงียบๆ เมื่อเขาเห็นว่าพวกเฟยหลงและเพื่อน ๆ มุ่งหน้าออกจากสถาบันและมุ่งหน้าไปในเมืองเขารีบส่งข่าวให้กับต้าหยุนเซียวในทันที
“ดีในเมืองพวกมันออกจากสถาบันยิ่งเป็เื่ง่ายที่พวกเราจะจัดการกับพวกมันพวกเ้ารีบไปตามคนของพวกเรามา ข้าจะต้องจัดการกับพวกมันให้เข็ดหลาบคราหน้าพวกมันจะได้รู้ว่าต้องหลีกทางให้คนแบบข้า”
3K
![ถูกอัญเชิญมาเป็นนักฆ่าในต่างโลก (Yobidasareta Satsurikusha) [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1587287833_34684722.webp)
