ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 144: หนึ่งหมัดสะท้านปฐพี

เสียงฮือฮาที่เกิดจากการทดสอบระดับพลังของหลินฟานยังไม่ทันจางหายดี... การประลองในรอบที่สองก็ได้เริ่มต้นขึ้นทันที!

รอบนี้คือ "การประลองบนเวที" ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านรอบแรกมาได้ทั้งหมดจะถูกจับคู่ต่อสู้กันแบบแพ้คัดออก! นี่คือการทดสอบ "พลังต่อสู้ที่แท้จริง"!

และคู่ต่อสู้คนแรกของหลินฟานก็คือ... คุณชายจากหนึ่งในตระกูลสาขาของตระกูลหวัง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ เขาชื่อ "หวังเฉิน" มีระดับพลังอยู่ที่ขอบเขตแก่นแท้ทองคำขั้นที่ 8 เป็นอัจฉริยะที่หยิ่งผยองและได้รับการยกย่องมาโดยตลอด

หวังเฉินก้าวขึ้นไปบนเวทีประลองด้วยท่าทีที่สง่างาม เขามองมาที่หลินฟานซึ่งอยู่ในชุดนักบวชเต๋าพเนจรด้วยสายตาดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง

"เจ้าหนูแซ่เฟิง" เขากล่าวพลางสะบัดพัดในมือ "แม้เจ้าจะอยู่ที่ขั้นที่ 9 แต่ก็คงจะเป็นเพียงนักบำเพ็ญเพียรพเนจรที่โชคดีได้วาสนามาเท่านั้น รากฐานของเจ้าย่อมไม่มั่นคงเหมือนผู้ที่ได้รับการบ่มเพาะจากตระกูลใหญ่เช่นข้า"

"หากเจ้ายอมคุกเข่าโขกศีรษะให้ข้าสามครั้งและถอนตัวจากการประลองไปตอนนี้... ข้าอาจจะไว้หน้าเจ้า ไม่ทำให้เจ้าต้องอับอายขายหน้าต่อหน้าสาธารณชน"

คำพูดที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและอวดดีของเขาทำให้ผู้ชมบางส่วนพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาก็คิดเช่นเดียวกันว่านักบำเพ็ญเพียรพเนจรนั้นไม่อาจเทียบกับอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่ได้

แต่หลินฟานกลับไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา... เขาเพียงแค่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ราวกับกำลังรู้สึกเบื่อหน่าย

"เจ้าพูดจบแล้วรึยัง?"

คำพูดเรียบๆ ประโยคเดียว... กลับทำให้ใบหน้าที่หยิ่งผยองของหวังเฉินบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ!

"ปากดีนักนะ! ในเมื่อเจ้าอยากจะเจ็บตัว... ข้าก็จะสงเคราะห์ให้!"

"เริ่มการประลองได้!"

สิ้นเสียงกรรมการ หวังเฉินก็ไม่ได้ออมมือ! เขาเก็บพัดแล้วชักกระบี่ชั้นยอดออกมา! เขาใช้เพลงกระบี่ประจำตระกูล "เพลงกระบี่วายุคลั่ง" สร้างเป็นเงากระบี่นับสิบสายพุ่งเข้าใส่หลินฟาน!

แต่หลินฟาน... กลับยังคงยืนนิ่ง... ไม่ได้ชักดาบออกมาด้วยซ้ำ...
เขารอ... รอจนกระทั่งเงากระบี่ทั้งหมดพุ่งเข้ามาใกล้ในระยะสามเมตร...

แล้วเขาก็ขยับ...

เขาไม่ได้หลบ... แต่กลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว! เข้าไปใจกลางพายุคมกระบี่นั้น!

แล้วเขาก็ปล่อยหมัดออกไป... หมัดขวาที่ดูเรียบง่ายและธรรมดา...

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
-!
หมัดนั้นไม่ได้สร้างเสียงระเบิดที่ดังสนั่น... แต่กลับสร้าง "แรงสั่นสะเทือน" ที่น่าสะพรึงกลัว!

อากาศเบื้องหน้าของเขา... ถูกบีบอัดจนกลายเป็นกำแพงสุญญากาศที่มองไม่เห็น!

เงากระบี่นับสิบสายของหวังเฉิน... เมื่อปะทะเข้ากับกำแพงสุญญากาศนั้น... ก็พลันแตกสลายกลายเป็นเศษพลังงานในพริบตา!

"เป็นไปไม่ได้!" หวังเฉินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!

แต่เรื่องที่น่าสะพรึงกลัวกว่านั้นคือ... แรงสั่นสะเทือนที่เหลืออยู่ยังคงพุ่งต่อไป! มันทะลุผ่านอากาศ... แล้วซัดเข้าใส่ร่างของหวังเฉินอย่างจัง!

อ่อก!

หวังเฉินรู้สึกราวกับถูกค้อนยักษ์ที่มองไม่เห็นทุบเข้าที่หน้าอกอย่างรุนแรง! เกราะป้องกันชั้นในของเขาแตกละเอียด! เขากระอักเลือดออกมาคำใหญ่!

ร่างที่เคยสง่างามของเขา... ลอยกระเด็นออกไปนอกเวทีราวกับเศษใบไม้... แล้วร่วงลงไปนอนกองกับพื้น... หมดสติไปในทันที!
หนึ่งหมัด!

เขาเอาชนะอัจฉริยะขั้นที่ 8... ด้วยหมัดเดียว! โดยที่ยังไม่ได้ชักอาวุธออกมาด้วยซ้ำ!

ความเงียบ... เข้าปกคลุมทั่วทั้งลานประลองอีกครั้ง!

สายตาดูแคลนทั้งหมดพลันหายไป... ถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงและความหวาดหวั่น! ทุกคนตระหนักได้ในทันทีว่า... นักบวชเต๋าพเนจรผู้นี้... ไม่ใช่กบในกะลา...

แต่คือมังกรที่ซ่อนตัวอยู่ในคราบของมนุษย์!

ณ แท่นที่นั่งสูงสุด...

คุณหนูน้อย "หลิงเสวี่ยเหยา" ที่กำลังนั่งมองการประลองด้วยความเบื่อหน่าย... พลันนั่งตัวตรงขึ้น! ดวงตาที่งดงามราวกับดวงดาวของนางเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย... จ้องมองไปยังร่างของ "เฟิงหลิน" ที่ยืนสงบนิ่งอยู่กลางเวทีด้วยประกายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...