"เป็แฟนกันนะปัท"
คทาธรหยิบดอกกุหลาบสีแดงหนึ่งดอกจากแก้วน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารในร้านหรูที่ปัทมารับจ๊อบเป็เด็กเสิร์ฟมอบให้เธอท่ามกลางสายตาอิจฉาของทุกคนในร้าน
"ตกลงค่ะ ปัทจะคบกับคุณ" ปัทมารับดอกกุหลาบจากเขามาสูดดมด้วยใบหน้าที่แดงจัด
ปัจจุบัน...
ปัทมาหยิบดอกกุหลาบที่เธอได้จากคทาธรในวันนั้นขึ้นมาดูด้วยรอยยิ้มน้อยๆ แต่นัยตานั้นช่างเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง บัดนี้มันได้เหี่ยวแห้งไปแล้วแต่เธอก็ยังเก็บรักษามันไว้เป็อย่างดีเพราะมันเป็ดอกไม้ดอกเดียวที่เธอได้จากเขา...ั้แ่วันนั้นปัทมาก็ไม่เคยได้จากคทาธรอีกเลย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้หญิงสาวหลุดจากภวังค์ เธอเดินไปที่ประตูแล้วส่องตาแมวดูผู้มาเยือนด้วยความหวังว่าจะเป็เขาคนนั้น แต่ก็ไม่...
"มีอะไรหรอคะ? " ปัทมาเปิดประตูให้ลูกน้องคนสนิทของคทาธรที่ยืนรออยู่หน้าคอนโด
"คุณคีย์ให้มาบอกว่าวันนี้ติดธุระมาไม่ได้แล้วนะครับ" กฤษณะบอกกับเธอ
"อีกแล้วหรอคะ"
ปัทมาถามเสียงเศร้าพลางมองไปที่โต๊ะอาหารที่เธอทไว้รอเขาเพราะเมื่อคืนเขาบอกกับเธอว่าจะกลับมาทานข้าวเย็นด้วยกัน มันเป็แบบนี้มาพักใหญ่แล้วที่เขาชอบปล่อยให้เธอรอเก้อ...แต่ปัทมาก็ไม่เคยโกรธเคืองเขาเลย เพราะเธอรักเขามากนะสิ
"ขอบคุณที่มาบอกนะคะ" เธอบอกกับกฤษณะพลางส่งยิ้มเศร้าๆ ให้
"เอ่อ แล้วนี่พี่ฤกษณะได้ทานอะไรบ้างรึยัง"
ปัทมาถามขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ กฤษณะนั้นมีอายุมากกว่าเธอและคทาธรประมาณปีกว่า ปัทมาจึงให้เกียรติเรียกกฤษณะว่าพี่ แม้จะเป็ลูกน้องของคนรักก็ตาม
"ก็ว่าจะไปหาอะไรทานอยู่เหมือนกันครับ" ลูกน้องหนุ่มบอกกับหญิงสาว
"งั้นพี่กฤษณ์รอตรงนี้แปบนะคะ"
ปัทมาพูดขึ้นพร้อมกับรีบเดินหายเข้าไปในครัว แล้วกลับออกมาอีกทีพร้อมกับกล่องอาหารในมือ
"ถ้าไม่ถือสาก็เอาไปแบ่งกันทานได้นะ ปัทเพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ "
"มันยังอุ่นอยู่เลย" ปัทมาบอกกับกฤษณะ
"แต่ว่านี่มันเป็อาหารที่คุณทำไว้ทานกับคุณคีย์นี่ครับ" ฤกษณะแย้งขึ้นอย่างเกรงใจ
"ก็เ้าตัวเขาไม่มาแล้วนี่คะ คิดซะว่าช่วยปัททานก็แล้วกันค่ะ" ปัทมายื่นกล่องข้าวให้ กฤษณะจึงต้องรับมาอย่างปฎิเสธไม่ได้
ส่วนปัทมาหลังจากลูกน้องหนุ่มกลับไปแล้ว หญิงสาวก็จมอยู่กับตัวเองอีกครั้งด้วยความน้อยใจ นับจากวันนั้นเธอก็คบกับคทาธรมาหลายปีแล้วจนกระทั่งเรียนจบ แต่ปีหลังๆ มานี้เขาดูหมางเมิน ไม่ค่อยจะใส่ใจเธอเหมือนปีแรกๆ เลย
เขาเบื่อเธอรึเปล่านะ? ปัทมาได้แต่คิดไปเองในใจ แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรออกไปเพราะ่นี้คทาธรดูเครียดๆ และอารมณ์เสียใส่เธออยู่บ่อยครั้ง แต่หญิงสาวก็ไม่เคยถือสาเขาหรอก...ก็เพราะเธอรักเขานี่นา
.
.
@ผับDKK
"หายไปไหนมา"
คทาธรถามลูกน้องหนุ่มที่เพิ่งจะโผล่หน้ามาที่ผับหลังจากที่เขาส่งให้ไปบอกข่าวกับปัทมา
"เอ่อ...ก็ไปทำงานที่นายสั่งมาไงครับ"
กฤษณะบอกเ้านายหนุ่ม เขาและคทาธรนั้นเป็เหมือนเพื่อนและเ้านายที่โตมาด้วยกันจึงสนิทกันมากและไม่ค่อยมีความลับต่อกัน
"แล้วยัยนั่นว่าไงบ้าง? " คทาธรถามถึงปัทมา
"ก็เหมือนเดิมแหละครับ แล้วคุณคีย์ไม่สงสารเธอบ้างหรอครับ" กฤษณะถามเ้านายเพราะเห็นใจปัทมามากขึ้นทุกวัน
"หึ! " คทาธรไม่ตอบ แต่หันมาสนใจหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าแทน
266
