Calm bar
ฉันเดินตามบอสเข้ามาในบาร์ บาร์สวยดูมีเอกลักษณ์มาก เหมาะกับเขาดี เรียบหรูดูแพง คนรวยนี่ดีจังน้า...
“หวัดดีครับเฮีย”
“เอ่อ”
“หือ เฮียเปลี่ยนแนวหรือ”
“ไอ้คิม มึงอยากตายหรือ”
“ล้อเล่นนะเฮีย”
“สวัสดีครับผมชื่อคิมนะครับ เป็พนักงานของเฮีย”
“ขวัญข้าวค่ะ เป็ล่ามค่ะ”
“อ่อ ที่แท้ก็ล่ามนี่เอง”
“อ้าว พี่เค็นมาแล้วหรือคะ แขกมารอที่ห้องแล้วค่ะ”
“ขอบใจนะแพม”
“น้องเป็ล่ามใช่ไหม พี่แพมนะ เป็ผู้จัดการร้านนะ”
“สวัสดีค่ะพี่แพม เรียกข้าวก็ได้ค่ะ”
“สู้ๆ นะ พี่เค็นอาจจะเข้าใจยากสักหน่อย แต่เขาใจดีนะ”
“แหะ ๆ”
“ทำไมหน้างั้นอ่ะ” ฮ่าๆๆ ทั้งคิมและพี่แพมหัวเราะฉัน
“ข้าว เธอไม่ต้องกลัวหรอก เฮียแกใจดี”
“ยังงั้นเหรอคิม” ฉันตอบไปอย่างไม่อยากเชื่อ
“ตามผมมาสิ จะคุยอีกนานไหม”
ฉันหันไปทำท่าปาดคอให้ทั้งสองคน ทั้งสองก็เอาแต่หัวเราะฉัน
“เอ่อ แพม ถ้าไอ้หงส์ กับไอ้ฉายมาถึงให้มันขึ้นมาที่ห้องเลยนะ”
“ค่ะ พี่เค็น”
....................
ห้องวีไอพี
“คอนนิจิวะ เค็นซัง”
“คอนนิจิวะ ยามะซัง”
“เอ๋.... มิโดริ เด๊สสึก๊า”
“เอ๋ ยามะซัง”
หุ้นส่วนที่ว่าคือยามะซังเองหรือ
(สมมติว่าพูดภาษาญี่ปุ่นกัน)
“มิโดริ มาทำงานกับเค็นซังหรือ”
“เพิ่งมาวันแรกเลยค่ะ ยามะซัง”
“รู้จักกันด้วยหรือ” บอสฉันแทรกขึ้นมาก ฉันเลยเล่าให้เขาฟังคร่าวๆ
“ค่ะ ยามะซังเป็โฮสต์ ตอนที่ฉันไปที่เรียนญี่ปุ่นนะคะ”
“บังเอิญจังนะครับ” เขาหันไปพูดกับยามะซัง ฉันเลยแปลให้ยามะซังอีกที
การพูดคุยเป็ไปได้ดีมาก ฉันสนุกและไม่อึดอัดเลย คงเป็เพราะ ยามะซังเป็แขกมั้ง เลยง่ายไปหมด ตอนนี้เรารอหุ้นส่วนของเขาอีกสองคน
“โทษทีว่ะที่มาช้า”
ฉันเห็นผู้ชายเดินเข้ามาสองคน เหมาะแล้วที่เป็เพื่อนกันกับบอสฉัน แต่เอ๊ะ นั่นมัน
“ยัยฟีน”
“ยัยข้าว” เราสองคนพูดพร้อมกัน
“แกมาได้ไง”
“แกละ”
“ฉันเป็น้องพี่หงส์”
“ฉันเป็ล่ามให้บอสนะ”
“หา ล่ามที่ว่าแกเองหรือ แกเป็ล่ามให้พี่เค็นหรือ”
“อือ”
“โลกกลมสุด”
“มากอ่ะ”
เหมือนว่าคนทั้งโต๊ะจะงง
“เอ่อ คือ ฟีนกับยัยข้าวเป็เพื่อนกันสมัยมัธยมนะคะ พอเรียนจบเราก็แยกย้ายกันไปเรียน ฟีนไปเรียนเมกา ยัยข้าวไปญี่ปุ่น เรียนจบกลับมาก็มาเจอกันนี่แหละค่ะ”
“น้อง...”
“เรียกข้าวก็ได้ค่ะ”
“อ่อ พี่หงส์นะ แล้วนี่ก็ไอ้ฉาย”
“สวัสดีค่ะพี่หงส์ พี่ฉาย”
“อะ แฮ่ม ผมไม่ได้จ้างคุณมาคุยเล่นนะ”
“ขะ ขอโทษค่ะ”
“แหม พี่เค็นก็เกินไปค่ะ”
หลังจากนั้นเราก็คุยเื่สัญญาและรายละเอียดอื่นๆ ทุกอย่างเป็ไปได้ดี ราบรื่น ต่างฝ่ายต่างพอใจ วันนี้ฉันก็ทำผลงานได้ดีนะเนี๊ยะ
“เฮ้อออ เสร็จงานสักที”
“เหนื่อยเลยดิแก”
“วันแรกก็เหนื่อยเลยแก”
“สักหน่อยป่ะละ” รู้เลยยัยฟีนชวนฉันดื่ม ฉันก็ไม่ขัดนะ เพราะฉันก็ดื่มได้อยู่แล้ว แต่ไม่เยอะ
“เอาสิ”
“บอสค่ะ ฉันเลิกงานได้แล้วใช่ไหมคะ”
“ตามใจคุณ”
“ขอบคุณค่ะ ปะ ฟีน”
“ตาถึงนะมึง เก่งใช่เล่น”
“ก็คอยดูไป”
“น่ารักซะด้วย”
“กูขอละ กูยังอยากมีคนไว้ช่วยงาน”
“กูก็แค่พูดไปงั้น”
ผมไม่ชอบให้พวกมันมาคั่วกับคนของผมโดยเฉพาะพนักงาน ผมกับพวกมันมีข้อตกลงว่าจะไม่ยุ่งกับพนักงานของกันและกัน สมภารไม่กินไก่วัดก็ว่าได้
........................................................................................................................
20K
