แสงอาทิตย์ค่อยๆลาลับขอบฟ้าไป เหล่าผู้คนที่เหน็ดเหนื่อยจากการทำงานต่างเฝ้ารอเวลานี้เผื่อจะได้กลับบ้านไปพักผ่อนสุดสัปดาห์กับครอบครัวหรือคนรักแต่ทว่าก็มีคนบางคนที่ไร้ซึ่งครอบครัวหรือคนรักและถ้าจะบอกคนนั้นคือฟรานก็คงไม่ผิดเท่าใดนักเพราะั้แ่ฟรานยังเล็กๆพ่อแม่ของเขาก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ไปเสียแล้วเขาได้เติบโตมาจากบ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในเมืองหลวงเขานั้นขาดซึ่งความอบอุ่นและรู้สึกโหยหาความรักมาโดยตลอดคงมีเพียงจินตนาการและเครื่องเล่นเกมต่างๆเท่านั้นที่เป็เพื่อนแท้ในยามเหงาของเขา
“อ่า สงสัยคืนนี้ก็คงโต้รุ่งอีกสินะ”
“ว่าแต่เครื่องนี้มันใช้ยังไงเนี่ย?”
ฟรานพูดอย่างตื่นเต้นพร้อมกับแกะกล่องเครื่องเล่นเกมที่เพิ่งออกใหม่ไปพลางหลังจากติดตั้งอุปกรณ์เครื่องเล่นเกมเสมือนจริงเสร็จสิ้นแล้ว เขาได้สวมอุปกรณ์และกดเริ่มเกมแสงสว่างวูบวาบก็ปรากฎไปทั่วแว่นตาจำลองภาพเสมือนจริงที่เขาสวมอยู่และทันใดนั้นฟรานก็เริ่มรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรงพร้อมกับอาการกระตุกเกร็งและเ็ปที่หัวเป็อย่างมากประหนึ่งกำลังถูกไฟฟ้าช็อตอยู่ก็ไม่ปานและก่อนที่สติของฟรานจะค่อยๆเลือนลางลงฟรานได้ยินเสียงของระบบกำลังทำงานอย่างต่อเนื่องซ้ำไปซ้ำมา เขาจึงคิดว่านี่น่าจะเป็หนึ่งในกระบวนการเข้าเกมจึงไม่ได้คิดอะไรมากและพยายามทำตัวให้สบายพร้อมทั้งปล่อยให้มันดำเนินต่อไปเรื่อยๆก่อนที่แสงสว่างจะพลันดับลงเหลือทิ้งไว้แต่เพียงเสียงของระบบ
[ กำลังเชื่อมต่อกับข้อมูล โปรดกรุณารอสักครู่ ]
[ การเชื่อมต่อกับข้อมูลเสร็จสิ้น ]
[ กำลังเชื่อมต่อกับตัวละคร โปรดกรุณารอสักครู่ ]
[ การเชื่อมต่อกับตัวละครล้มเหลว ]
[ กำลังเชื่อมต่อกับตัวละคร โปรดกรุณารอสักครู่ ]
[ การเชื่อมต่อกับตัวละครล้มเหลว ]
[ กำลังเชื่อมต่อกับตัวละคร โปรดกรุณารอสักครู่ ]
[ การเชื่อมต่อกับตัวละครล้มเหลว ]
[ กำลังเชื่อมต่อกับตัวละคร โปรดกรุณารอสักครู่ ]
[ การเชื่อมต่อกับตัวละครเสร็จสิ้น ]
[ กำลังเชื่อมต่อกับเซิฟเวอร์ โปรดกรุณารอสักครู่ ]
[ การเชื่อมต่อกับเซิฟเวอร์เสร็จสิ้น ]
[ ยินดีต้อนรับเข้าสู่Dragon Tales Online ]
สิ้นสุดเสียงเตือนจากระบบฟรานได้ลืมตาตื่นขึ้นมาภาพแรกที่เห็นตรงหน้าคือเหล่าผู้คนมากมายเดินกันขวักไขว่เป็จำนวนมากหลากหลายเผ่าพันธุ์บ้างก็เป็ชายหนุ่มที่มีหูแหลมยาว บ้างก็เป็ชายแก่ตัวเล็กหนวดเคราเฟิ้มบ้างก็เป็หญิงสาวตัวสูงใหญ่จนน่าใ
“อ่า เริ่มมาก็เกิดที่ตลาดเลยหรอเนี่ย”
“น่าจะมีการสอนวิธีเล่นสักหน่อยนะ”
“แถมไม่มีระบบเลือกตัวละครด้วยจะให้เล่นเป็เนื้อเื่บังคับอย่างงั้นหรอ?”
“ไม่เหมือนที่โปรโมทในหน้าเว็บเลยแหะ”
ฟรานได้แต่คิดอยู่ในหัวคนเดียวเพราะปกติแล้วเกมต่างๆมักจะมีระบบสอนผู้เล่นใหม่ก่อนเสมอและสามารถสร้างคาแรคเตอร์ตัวละครของเราได้อย่างอิสระเว้นแต่ว่าจะเป็เกมประเภทบังคับเนื้อเื่ดังนั้นอาจจะไม่จำเป็ต้องให้มีการเลือกตัวละครก็ได้
“คุณลุง”
“คุณลุงคะ ได้ยินไหมคะ
“คุณลุง!”
เสียงะโอันเล็กแหลมชวนให้แสบแก้วหูดังลั่นไปทั่วบริเวณนั้นทำเอาฟรานต้องหยุดชะงักความคิดและหันไปมองต้นเสียง และเมื่อหันไปมองก็ได้เห็นเด็กสาวตัวเล็กผิวขาวซีดมีผมทรงทวินเทลสีบลอนด์ั์ตามีสีแดงข้างและสีฟ้าข้าง ส่วนใบหูนั้นเรียวยาวจนดูผิดปกติเลยทีเดียวหากนี่เป็โลกในชีวิตจริงฟรานก็คงใในลักษณะของเด็กหญิงคนนี้ไม่ใช่น้อยแต่ว่านี่คือโลกในเกมดังนั้นฟรานจึงพอรู้ได้ว่าเขาน่าจะมาเผ่าเอลฟ์และก็คงเป็เพียงผู้เล่นเฉกเช่นเดียวกันกับฟราน
“ว่าไง”
“คุณลุงคะ ช่วยตรวจสอบอาวุธชิ้นนี้ให้หน่อยสิคะ”
ฟรานทำสีหน้างุนงงและมีความคิดมากมายผุดขึ้นมาในหัวเช่นเขาดูแก่มากขนาดนั้นเลยหรอถึงได้เรียกลุงหรือทำไมเด็กนี่ได้เล่นเผ่าอื่นได้กันนะทั้งๆที่แม้แต่เลือกตัวละครเขายังทำไม่ได้เลยหรือทำไมถึงต้องมาให้เขาช่วยตรวจสอบอาวุธให้ ทั้งๆที่ก็เป็ผู้เล่นใหม่เหมือนกันเอ๊ะ! หรือว่าจะเป็พวกแก๊งต้มตุ๋นในเกมอะไรทำนองนี้กันนะ? ก่อนที่ฟรานจะได้คิดอะไรเลยเถิดไปกันใหญ่ฟรานก็พลันได้สังเกตุว่าพื้นที่ที่ตัวเองอยู่นั้นคือโรงตีเหล็กเก่าๆอีกทั้งสภาพแขนของฟรานก็ดูบึกบึนมีกล้ามใหญ่โตส่วนมือก็แข็งกระด้างและมีรอยแผลเป็จากการโดนความร้อนแผดเผาอยู่เป็จำนวนมากทำเอาฟรานต้องรีบเอาหน้าไปส่องกับทั่งเหล็กภายในโรงตีเหล็กนั้นและเมื่อฟรานได้ทำเช่นนั้นฟรานก็ได้เห็นภาพเงาสะท้อนของตนเป็ชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำบึกบึนทรงผมหัวหนามสีน้ำตาลเข้มเช่นเดียวกับั์ตาของเขาในส่วนใบหน้านั้นมีหนวดและดูหยาบกระด้างหากใครได้เห็นแล้วจะเรียกลุงก็คงไม่แปลกเลยทีเดียว
“เฮ้ย! อะไรกันเนี่ยนอกจากเลือกตัวละครไม่ได้แล้วยังต้องเล่นเป็ตาลุงอีกเรอะ”
“หรือจะเกิดบัคกับไอดีเรากัน”
“ต้องแจ้งทีมงานด่วนแล้ว ว่าแต่เปิดเมนูส่วนตัวยังไงเนี่ย”
“อ๊ะ เดียวก่อน”
“ว้ากกก แล้วปุ่มเปิดเมนูส่วนตัวมันต้องกดตรงไหนเนี้ยอย่างงี้จะออกเกมยังไงฟะ”
ฟรานเริ่มทำท่าทางกระวนกระวายและมีน้ำเสียงที่ดูสั่นเครือจนเหมือนกับจะร้องไห้ออกมาทำเอาเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้ารีบเดินหนีไปจากบริเวณนั้นเพราะหวาดกลัวกับท่าทางประหลาดๆของฟราน
“จงเปิด”
“ออกเกมเดี๋ยวนี้”
“แจ้งทีมงาน”
“แจ้งปัญหา”
“ออกเกม”
ฟรานได้พูดคำสั่งภายในเกมออกมาอย่างต่อเนื่องด้วยความลนลานและสีหน้าของ ฟรานก็เริ่มหมดหวังขึ้นเรื่อยๆเมื่อทุกครั้งที่พูดคำสั่งออกไปแล้วคำสั่งไม่ยอมทำงาน
“รายงานทีมงาน”
“ติดต่อทีมงาน”
“ข้อมูลทีมงาน”
“ข้อมูลเกม”
“ข้อมูลตัวละคร”
หลังจากฟรานได้ลองพูดคำสั่งไปมั่วๆจนถึงประโยค“ข้อมูลตัวละคร” ทันใดนั้นเองก็มีเสียงหญิงสาวบอกข้อมูลต่างๆหลั่งไหลเข้ามาในสมองของฟรานอย่างต่อเนื่อง
[ ชื่อตัวละคร… ]
[ Edward Blacksmith ]
[ สถานะ… ]
[ Non – Player Character ]
[ อายุ 35 ปี ]
[ สถานที่เกิดอัลคาเดีย ]
[ เผ่าพันธุ์... ]
[ มนุษย์ ]
[ อาชีพ… ]
[ Blacksmith ]
[ ระดับ 5 ]
[ ทักษะ… ]
[ Repair ]
[ Weapon Research ]
[ Armor Research ]
[ Craft Weapon ]
[ Craft Armor ]
[ Item Identify ]
[ Upgrade ]
[ ระดับเผ่าพันธุ์ 1 ]
[ ทักษะเผ่า... ]
[ Learning ]
สิ้นสุดเสียงอธิบายข้อมูลตัวละครฟรานได้แต่ทำหน้าเหวอและใอย่างสุดขีด
“ว้ากก อะไรกันเนี่ย”
“เดี๋ยวๆ Non – PlayerCharacter ???”
“เห้ยๆ นี่เป็ Player นะไม่ใช่ NPC ทำไมถึงขึ้นข้อมูลแบบนั้นกัน”
“แถมยังต้องเป็ NPC ตาลุงหนวดไร้เสน่ห์นี่อีก”
ในระหว่างที่ฟรานกับลังทำท่าทีสับสนอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงเด็กสาวสดใสดังเจื้อยแจ้วมาแต่ไกลฟรานนึกว่าคงเป็เด็กสาวเผ่าเอลฟ์ผู้ที่มาขอให้ตนตรวจสอบไอเทมแต่ทว่าพอหันกลับไปมองเขาได้เห็นเด็กสาวผิวสีน้ำตาลแดงมีลำตัวแคระแกรนท่าทางทะมัดทะแมง อายุน่าจะราวๆ 12-13 ปีได้ เธอมีมัดกล้ามที่แขนเล็กน้อยประหนึ่งได้ออกกำลังกายอย่างเป็สม่ำเสมอและมีผมสีเทาอ่อนที่ยาวสลวยแต่ดันถูกมัดรวบอย่างลวกๆเป็ทรงหางม้า ั์ตาเธอนั้นมีสีแดงเข้มราวกับทับทิมที่เปล่งประกายริมฝีปากถูกทาด้วยลิปมันบางๆ และมีหน้าอกหน้าใจที่แบนราบราวกับไม้กระดานซึ่งพอดูแล้วช่างเหมาะสมกับวัยของเธอเสียทีเดียว
“สวัสดีจ้า เธอคือ NPC ตัวที่มีปัญหาใช่มั้ยเนี่ย”
“หวา~ ดันเป็ NPCตัวสำคัญซะด้วยคงต้องรีบแก้ไขซะแล้วสิ”
“เดี๋ยวๆ คุณคือใครและกำลังพูดอะไรของคุณกันเนี่ย”
“แล้วผมเป็ผู้เล่นนะไม่ใช่ NPC แต่เกิดบ้าอะไรไม่รู้จนเป็แบบนี้”
“เห๋~ ไม่รู้จักฉันหรอฉันคือผู้ดูแลระบบมิคาเอลสุดสวยไงค้า~”
“อืม~ดูเหมือนว่าจะเป็อีกหนึ่งตัวสินะที่ผิดพลาด ฝีมือยัยนั่นรึเปล่าน้า”
“เอาเถอะๆลบๆไปก็คงจะจบถ้าเป็ผู้เล่นจริงๆก็จะไม่เกิดอะไรขึ้นเองแหละ”
“ลาก่อนนะค้า~ คุณลุงช่างตีเหล็กสุดหล่อ”
“ด-เดี๋ยวก่...”
“Delete : EdwardBlacksmith”
“Create : EdwardBlacksmith”
สิ้นสุดเสียงการออกคำสั่งของมิคาเอลร่างกายของฟรานค่อยๆจางหายไปและมีร่างกายใหม่ที่หน้าตาและท่าทางละหม้ายคล้ายฟรานปรากฏออกมาตรงที่เดียวกันกับที่ฟรานเคยยืนอยู่นั้นหากนี่คือโลกจริงคนก็อาจคิดว่าร่างกายที่ปรากฎใหม่นั้นเป็ฝาแฝดกับฟรานเลยทีเดียว
“เฮ้อ เสร็จงานซะทีน้า~”
“แต่ดูเหมือนตาลุงช่างตีเหล็กนั้นจะพูดอะไรสักอย่างก่อนเราจะใช้คำสั่งลบแหะ”
“แต่~ ช่างเถอะ..แล้วก็หวังว่าช่างตีเหล็กตัวใหม่ที่สร้างคงไม่ติดบัคแบบตัวที่แล้วนะ”
“อ๊ะลืมมอบของขวัญให้ผู้รายงานบัคตามกติกาของเกมเลย เรานี่แย่จังเล๊ย~”
“อืม…เอาอะไรให้ดีน้า~”
“อ๊ะๆ อันนี้ดีกว่าละกัน”
“Message : WhiteLady”
เมื่อมิคาเอลได้ร่ายคาถาสื่อสารเสร็จสิ้น วิทยุสื่อสารสีดำขนาดพอดีมือก็ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอและเธอก็ไม่รอช้ารีบหยิบมันขึ้นมาพร้อมเปิดการทำงานและพูดข้อความที่้าใส่มันในทันที
“สวัสดีค่ะคุณ White Lady ขณะนี้ทางเราได้แก้ไขระบบขัดข้องของ NPC Blacksmithเรียบร้อยแล้วนะคะในส่วนตรงนี้ทางเราขอมอบของรางวัลแทนคำขอบคุณที่ท่านได้พบเจอข้อผิดพลาดและรายงานมันให้ทางเราได้ทราบในทันทีโดยจะขอมอบเป็ไอเทม Wink Skill Learning Book จำนวน 1 เล่ม”และท่านสามารถเข้ารับไอเทมนี้ได้ในกล่องจดหมายตรงเมนูส่วนตัวของท่านทางเราขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ”
เมื่อมิคาพูดข้อความจบวิทยุสื่อสารสีดำขนาดพอดีมือก็เรืองแสงสว่างวาบเป็ประกายทั่วบริเวณนั้นก็ค่อยๆจางหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“เฮ้อ จบจริงๆซะที”
“ว่าแต่ทำไมยัยนั้นถึงต้องทำแบบนี้กันนะ?”
“เอาเถอะๆ เราไม่ควรเหมารวมว่าเป็ฝีมือยัยนั้นทั้งหมดอาจจะเป็ฝีมือคนอื่นก็ได้นี่เนอะ เช่น เบ...”
“อุ๊บ ไม่ได้ๆจะเผลอพูดออกไปไม่ได้ ตอนนี้เรากำลังโดนจับตามองอยู่”
“เกือบไปแล้วสิ เรานี่แย่จังเลยน้า~”
เมื่อมิคาเอลพูดจบเธอก็ได้จ้องมองไปบนอากาศที่ว่างเปล่าและยิ้มให้อย่างมีเลศนัยก่อนที่เธอจะได้ร่ายคาถาเรียกประตูมิติออกมาทำให้อากาศในบริเวณนั้นเริ่มสั่นไหวและช่องอากาศค่อยๆขยายตัวกลายเป็รูขนาดใหญ่พอให้คนสองคนลอดผ่านไปได้อย่างสบายหากมองเข้าไปในรูนั้นจะเห็นเป็ช่องว่างมิติสีดำซึ่งข้างในไร้ซึ่งขอบเขตและทิวทัศน์และเมื่อช่องว่างมิติได้ถูกเปิดอย่างสมบูรณ์ มิคาเอลค่อยๆเดินฮัมเพลงเข้าไปในช่องว่างมิตินั้นด้วยความร่าเริงสดใสแบบเด็กๆและเมื่อเธอเดินหายเข้าไปจนลับตาช่องว่างมิตินั้นก็ค่อยๆปิดตัวลงเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นตรงนั้นมาก่อนเลย...