หลังม่านมายา

        ตอนที่ 36สองสาวป่วนรันนิ่งแมน

        “เอาล่ะครับ!”

        พิธีกรยืนอยู่กลางลานกว้างพร้อมชูการ์ดภารกิจสีสดใสขึ้นเหนือหัวรอยยิ้มกว้างของเขาพยายามกระตุ้นบรรยากาศในกองให้คึกคัก

        “ในเมื่อครั้งนี้ NOX มากันสองคน พวกเราจะให้พวกเธอเป็นหัวหน้าทีมครับ!”

        “เฮ้—!!”

        เสียงโห่ร้องต้อนรับดังก้องทันทีมิ้นและซูยอนสะดุ้งเล็กน้อย แต่สัญชาตญาณสั่งให้พวกเธอรีบยิ้มกว้างออกมาทั้งสองคนชูแขนขึ้นฟ้า ทำท่าทางตื่นเต้นสุดขีด

        “ทีมสีฟ้า!” พิธีกรชี้ไปทางมิ้น

        “ทีมสีแดง!” แล้วเบนเข็มไปทางซูยอน

        สิ้นเสียงสัญญาณ สมาชิก รันนิ่งแมน ทั้ง 7คนก็รีบวิ่งกรูกันเข้ามาหาหัวหน้าทีมทั้งสองอย่างโกลาหล

        มิ้นมองรุ่นพี่ในวงการที่วิ่งเข้ามาหาเธอด้วยหัวใจที่เต้นรัวผิดกับซูยอนที่เบิกตากว้าง ฉีกยิ้มร่าเริงทะเล้นสู้กล้อง

        “ผมเลือกมิ้นครับ!”

        ดารารุ่นพี่คนหนึ่งพุ่งตัวมาอยู่หลังมิ้นเป็นคนแรก

        “ทำไมล่ะพี่?” สมาชิกอีกคนตะโกนถามพลางไปต่อหลังซูยอน

        “น้องดูดวงเฮง! อยู่ทีมนี้รอดชัวร์!”

        “นี่มันเหตุผลอะไรกันครับเนี่ย!”

        เสียงหัวเราะและเสียงแซวกันอย่างครื้นเครงดังลั่นกองถ่ายมิ้นหัวเราะร่าตบมือตามน้ำไปกับมุกตลกของรุ่นพี่

        อีกฝั่งหนึ่งซูยอนก็ระเบิดพลังความสดใสในฐานะน้องเล็กของวงออกมาอย่างสุดตัวกระโดดโลดเต้นพลางโบกไม้โบกมือเรียกสมาชิกที่เหลือให้มาเข้าทีมของตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

        “มาทีมหนูค่ะทุกคน! มาทางนี้เร็ว!”

        “ทำไมต้องไปทีมเธอด้วยล่ะซูยอน?”พี่ใหญ่ประจำรายการตะโกนถามยิ้ม ๆ

        “ทีมหนูมีอนาคตค่ะ!”ซูยอนยืดอกตอบอย่างมั่นใจ

        “โห! มีอนาคตเลยเหรอ? ไหนลองบอกมาซิว่าทีมเธอมีอะไรบ้าง!”

        “มีหนูค่ะ!”

        คำตอบหน้าตายบวกกับแววตาใสซื่อของซูยอนทำเอาสมาชิกทั้งรายการและทีมงานเบื้องหลังหลุดขำก๊ากหัวเราะจนตัวงอและยืนแทบไม่ไหว ทีมตัดต่อขึ้นซับไตเติลทันที

        [ความมั่นใจนี้ได้มาจากไหนกัน!?น้องเล็กซูยอนผู้น่าเอ็นดู]

        ไม่นานนักหลังจากความครื้นเครงในช่วงเปิดตัวจบลง เสียงนกหวีดสัญญาณก็ดังขึ้น

        ทั้งสองทีมแยกย้ายกันขึ้นรถตู้สีแดงและสีฟ้าเพื่อเดินทางมุ่งหน้าไปยังสถานที่ทำภารกิจแรก

        ...

        จุดหมายแรกคือตลาดพื้นเมืองชื่อดังใจกลางกรุงโซลที่อบอวลไปด้วยกลิ่นความอร่อยและผู้คนที่พลุกพล่านทันทีที่รถตู้สีฟ้าจอดสนิทและเสียงสัญญาณเริ่มเกมดังขึ้นทีมงานก็ประกาศภารกิจแรกทันที

        “ภารกิจแรก...เกมกินวิบากและตอบคำถาม!”

        เพียงแค่ได้ยินชื่อเกมสมาชิกหลายคนในทีมก็พากันร้องโอดครวญโชว์รีแอคชั่นทันที

        “โอ๊ย! ฉันเริ่มกลัวแล้วนะ!”

        “ทีมงาน! อย่าเอาของแปลก ๆมาให้พวกเรากินนะ!”

        แต่ทว่าท่ามกลางความหวาดผวาของรุ่นพี่คนที่ดูตื่นเต้นที่สุดกลับเป็นมิ้น เธอเบิกตากลมโตเบิกตาขึ้นมื่อได้ยินคำว่าของกิน

        “มีของกินเหรอคะ!”ดวงตาของเธอเป็นประกายวิบวับ “หนูชอบมากเลยค่ะ!”

        คำประกาศกร้าวอย่างไม่กลัวอ้วนทำเอาสมาชิกทุกคนหันมามองเธอเป็นตาเดียว

        “เดี๋ยวนะ... นี่เธอตื่นเต้นจริง ๆหรือแค่ทำตามสคริปต์เนี่ย?” พี่ใหญ่ในทีมเอ่ยถามปนขำ

        “จริงค่ะ! เรื่องกินหนูสู้ตายมาก!”มิ้นพยักหน้าหงึกหงักยืนยันหนักแน่น

        “ฮ่า ๆ ๆ! นี่เธอเป็นเกิร์ลกรุ๊ปหรือเป็นยูทูบเบอร์สายกินกันแน่!”

        เสียงหัวเราะครื้นเครงดังลั่นลานตลาดทำเอาทีมงานตัดต่อทนไม่ไหว ต้องรีบขึ้นข้อความตัวโต ๆ บนหน้าจอทันทีว่า

        [เกิร์ลกรุ๊ปหรือนักกินมืออาชีพ!?สาวไทยหัวใจนักสู้!]

        ตลอดการแข่งขันมิ้นวิ่งวุ่นไปทั่วตลาดเหมือนเด็กน้อยที่หลุดเข้าไปในแดนขนมหวาน เธอทั้งขี้เล่นยิ้มง่าย และอ่อนน้อมถ่อมตนทุกครั้งที่เธอวิ่งผ่านหน้าร้านอาหารท้องถิ่นที่ส่งกลิ่นหอมฉุยมิ้นจะรีบเบรกเอี๊ยดและส่งเสียงเจื้อยแจ้วทันที

        “โอ๊ย! น่ากินจังเลยค่ะ!”

        เธอยกมือไหว้คุณป้าแม่ค้าพร้อมส่งยิ้มหวานหยดไปให้เธอ

        “คุณป้าคะ... หนูกำลังทำภารกิจอยู่แต่อันนี้น่ากินมากเลย ขอหนูชิมคำเล็ก ๆ ได้ไหมคะ?”

        เจอซอฟต์พาวเวอร์ รอยยิ้มสยามเข้าไปมีหรือที่แม่ค้าชาวเกาหลีจะทนไหวคุณป้าเจ้าของร้านถึงกับใจละลายรีบคีบต็อกบกกีและของทอดชิ้นโตป้อนเข้าปากไอดอลสาวทันทีมิ้นเคี้ยวตุ้ย ๆ จนแก้มตุ่ยตาโตขึ้นด้วยความฟิน

        “อื้อหือ! อันนี้อร่อยมากเลยค่ะ!สุดยอด!”

        ความจริงใจและเสน่ห์ความน่าเอ็นดูของมิ้นทำเอาแม่ค้าหลายร้านต่างพากันกวักมือเรียกเธอ

        ทีมตัดต่อรีบสโลว์ภาพรอยยิ้มตาปิดของมิ้นสาดแสงออร่าสีชมพูวิบวับรอบตัวเธอ พร้อมขึ้นซับไตเติลชวนหัวเราะ

        [อานุภาพรอยยิ้มสาวไทย!แม่ค้าทั้งตลาดพร้อมใจกันเปย์ข้าวน้องมิ้นแล้ว!]

        …

        ขณะเดียวกัน

        ทางฝั่งของทีมสีแดง ซูยอนกำลังเข้าแข่งขันภารกิจแรกอยู่ที่สวนสาธารณะริมแม่น้ำฮัน

        พีดีชูการ์ดประกาศกติกาเสียงดังลั่น

        “ภารกิจของทีมสีแดงคือ...เกมน้ำและเต้นสะบัด!”

        กติกากวนประสาทตามสไตล์รันนิ่งแมนถูกประการณ์ออกมา

        สมาชิกในทีมต้องสวมหมวกที่มีฟองน้ำแผ่นใหญ่อยู่บนหัวจากนั้นต้องเต้นสะบัดตามจังหวะเพลงที่ทีมงานเปิดเพื่อสะสมน้ำให้เต็มถังใครน้ำเต็มก่อนและเต้นได้ฮาถูกใจมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะ

        ทันทีที่เสียงดนตรีบีตหนัก ๆ ดังขึ้นเด็กสาววัยสิบเจ็ดก็ปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดที่มีออกมาเต็มร้อย เธอทั้งเต้นทั้งกระโดด ทั้งหมุนตัวสะบัดหัวจนฟองน้ำชุ่มฉ่ำ

        ทว่าด้วยความลื่นของพื้นที่เปียกร่างของเด็กสาวก็เสียหลักลื่นไถลตกลงไปในสระน้ำเสียงดังลั่น!

        ตูม!!

        น้ำกระเซ็นขึ้นสูงทำเอาสมาชิกในทีมและตากล้องร้องอุทานด้วยความตกใจรีบวิ่งกรูกันเข้ามาดูด้วยความพะวงว่าเธอได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า

        ทว่า วินาทีต่อมาซูยอนกลับลอยโผล่พ้นน้ำขึ้นมาในสภาพผมเผ้าเปียกลู่แนบเนื้อหมวกฟองน้ำเบี้ยวไปอยู่ข้างหู แทนที่จะร้องไห้หรือเสียอาการเด็กสาวกลับฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี่พร้อมชูนิ้วโป้งสองข้างให้กล้องทันที

        “หนูยังไหวค่ะทุกคน! สบายมาก!”

        “เฮ้! ไม่มีใครถามเรื่องนั้นสักหน่อย!พวกเรากลัวเธอเป็นแผลต่างหากล่ะ!”

        สมาชิกร่วมทีมตะโกนสวนกลับมาทันควัน

        เสียงหัวเราะฮาครืนดังก้องไปทั่วบริเวณสวนสาธารณะทีมตัดต่อรีบสโลว์ภาพจังหวะที่ซูยอนหงายหลังตกน้ำ พร้อมใส่เอฟเฟกต์เสียงดนตรีตลก ๆและเอฟเฟกต์การ์ตูนลอยคอในน้ำทันที

        หลังจากปีนกลับขึ้นมาจากสระซูยอนก็ลุยเต้นต่อสะบัดน้ำออกจากตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นความบ้าพลังและใจสู้ของเธอทำเอาเหล่ารุ่นพี่ รันนิ่งแมนถึงกับส่ายหน้ายอมใจในความดีด

        “น่ากลัวจริง ๆ...เด็กสมัยนี้บ้าพลังกันเกิน?”

        ทีมงานตัดต่อไม่รอช้ารีบขึ้นข้อความตัวโต ๆ สกรีนบนหน้าจอทันที

        [ซูยอนเด็กสาวพลังม้าผู้ไม่รู้จักคำว่าเหนื่อย!]