ทะลุไปในโลกนิยายพร้อมระบบเกมทำสวน

ตอนที่ 32 สุดหล่องอนอีก

ม่านฟ้าสอนครบทุกคนแล้ว ทีนี้ก็เหลือแต่ฝึกฝนให้คล่องมากขึ้น ม่านฟ้านำวัตถุดิบสำหรับเครปไปไว้ในห้องเก็บของที่ป้าขวัญเตรียมไว้ ของที่ควรแช่ในตู้เย็นก็แช่ไว้เรียบร้อย

ม่านฟ้าเดินออกมา เธอเห็นมะเฟืองกินแป้งเครปไม่หยุด

“นี่มะเฟือง เธอกินเยอะขนาดนี้เดี๋ยวก็ท้องอืดหรอก”

“ก็ฉันเสียดายนี่นา มันอร่อย หอมและกรอบมาก”

“เอาไปให้คนอื่นชิมแป้งดูสิ”

“จะดีเหรอ?”

“ดีสิ ก็แค่แป้ง เธอจะหวงทำไม อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่”

นี่กะจะกินทั้งหมดเลยสินะ!

“เบื่อคนรู้ทัน” มะเฟืองเบ้ปาก

มะไฟส่ายหัว “พี่กินเยอะมาก แต่ไม่เห็นอ้วนเลย เฮ้อ…มันไปไหนหมด”

สายตาม่านฟ้าจ้องไปที่สะโพกกับหน้าอกของมะเฟืองและเบ้ปาก เพื่อนฉันคือตัวหายนะของพวกผู้ชายในอนาคตแน่ๆ

มะเฟืองเคี้ยวแป้งกรุบๆ ไม่สนใจท่าทีของทุกคน ต่อมามะเฟืองทำการชิมแยมทุกรสและชมอร่อยไม่หยุดปาก มะไฟกับป้าขวัญก็ชิมตาม

“อร่อยจริงๆ ป้าอยากเรียนทำแยมซะแล้วล่ะสิ”

“เรียนดูสิคะ อยากลองทำแยมแอปเปิลไหมคะ?”

“เอาสิหนูม่าน” จากนั้นทั้งสองคนก็หายไปในครัวเพื่อทำแยมกัน

มะไฟมองหน้ามะเฟือง “พี่หยุดกินเดี๋ยวนี้เลยนะ เอาไปให้เพื่อนบ้านชิมก่อน เราจะได้รู้ว่าพวกเขาชอบกันไหม”

มะไฟเห็นท่าทางไม่ยินยอมของพี่สาว เขาเลยลากพี่สาวออกไปพร้อมเหล่าแป้งเครปกรอปมะเฟืองรู้สึกเหมือนมีมีดมากรีดตรงหัวใจ มะไฟปวดหัวกับพี่สาวของเขาจริงๆ โรคคลั่งของหวานของพี่สาวช่างสุดโต่งเกินไปแล้ว

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ม่านฟ้ากับป้าขวัญออกมาจากครัว หลังจากทำแยมแอปเปิลเสร็จ

“รสอื่นก็ไม่ต่างกันค่ะป้าขวัญ แล้วแต่ป้าจะพลิกแพลงเลยค่ะ ทำรสผลไม้รวมก็ได้”

ป้าขวัญยิ้มสุขใจ “ขอบใจมากนะจ๊ะหนูม่านที่ช่วยป้า ไหนจะสูตรแยมอีก”

“ไม่ใช่เคล็ดลับอะไรหรอกค่ะเรื่องสูตร ประเด็นคือวัตถุดิบต่างหาก”

“ฮ่าๆ จะบอกว่าถ้าใช้ผลไม้ของสวนหนูม่านยังไงก็อร่อยกว่าอยู่ดี”

“ถูกต้องแล้วค่า” ม่านฟ้าหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ

มะไฟกับมะเฟืองกลับมาพอดี มะไฟบอกว่าคนอื่นๆชมว่าแป้งอร่อยดี มั

นกรุบกรอบและหอมมาก ทุกคนบอกว่าจะไปอุดหนุนในงานวัดแน่นอน

เขาได้บอกราคาขนมแล้ว ขนมไส้ละบาท เลือกไส้เดียวก็จ่ายบาทเดียว

มะเฟืองมากอดแขนป้าขวัญ “แม่คะ แยมแอปเปิลเสร็จแล้วเหรอคะ”

“จ๊ะ ลองชิมดูตอนร้อนๆสิ มันอร่อยมากเลย”

“จริงๆแล้ว การทานแยมตอนร้อนๆคือตอนที่อร่อยที่สุด” ม่านฟ้าบอก

มะเฟืองลากมะไฟไปชิมในครัวทันที มะเฟืองอุทานเสียงดังเพราะอร่อยมาก มะเฟืองเดินกลับมาหาแม่ของเธออีกครั้ง

“แม่คะ แม่สอนทำแยมให้หนูด้วยนะคะ หนูก็อยากทำเป็น”

“ลูกจะช่วยแม่ทำขายเหรอ?” ป้าขวัญถาม

“หนูจะทำกินเองต่างหาก ฮี่ๆ”

มะไฟยิ้มแห้ง “เฮ้อ… พี่โคตรตะกละเลย”

“เธอว่าฉัน ก็อย่ามาแอบกินของฉันละกัน”

“ถือโอกาสดักคนอื่นไม่ให้กินของตัวเองล่ะสิ” มะไฟเบ้ปาก

มะเฟืองแลบลิ้นใส่น้องชาย

ป้าขวัญเห็นสองพี่น้องเถียงกันก็ถอนหายใจ

“เถียงกันทุกวันไม่เบื่อรึไง ฮึ?”

“แม่ก็ดูมะไฟสิ เขาว่าหนูก่อนนะ”

มะไฟกลอกตามองบน เขาขี้เกียจเถียงแล้ว เหนื่อย!

“ผมไปฝึกทำแป้งดีกว่า วันงานจะได้คล่อง”

มะเฟืองวิ่งตาม “ฉันไปด้วย”

ม่านฟ้ามองภาพครอบครัวนี้อย่างมีความสุข “มีพี่น้องก็ดีเหมือนกันนะคะ”

ป้าขวัญพูด “จ๊ะ ป้าเลี้ยงพวกเขาจนปวดหัวอยู่หลายครั้ง แต่ป้าก็ดีใจ ที่ทั้งสองคนรักกันดี เจ้าสุดหล่อล่ะเป็นไงบ้าง?”

ขวัญใจมหาชนจริงๆ ม่านฟ้าเธอคิดในใจ

“มันอ้วนมากค่ะ” พอนึกถึงมันแล้วเธอก็ยิ้ม

“หนูคงจะรักมันมากถึงตามใจขนาดนี้”

“ไม่ใช่แค่หนูนะคะ แต่เป็นคนทั้งสวนเลยที่ตามใจ นิสัยมันเสียมาก”

ลุงผินกลับมาบ้านหกโมงเย็น เขามาในสภาพเหงื่อท่วมตัว

“หนูม่านเป็นไงบ้างลูก?”

“ทุกคนทำเครปเป็นแล้วค่ะ หนูสอนป้าขวัญทำแยมด้วย ลุงผินลองไปชิมในครัวดูสิคะ”

ป้าขวัญมองสภาพสามี “พ่อไปอาบน้ำก่อนเถิด แล้วจะกินอะไรก็มากิน”

“จ๊ะๆ เดี๋ยวพ่อไปอาบน้ำก่อน” ลุงผินไปอาบน้ำอย่างเชื่อฟัง

จากนั้นก็มีโทรศัพท์ดังขึ้น มะไฟรับสาย

“ม่าน ลุงสมยศโทรมาถามว่าจะกลับไปกินข้าวที่บ้านไหม?”

“ไม่ล่ะ บอกให้มารับฉันทุ่มหนึ่งละกัน”

“ได้”

มะไฟคุยกับสมยศในสายและวางสายในไม่กี่นาทีต่อมา จากนั้นทุกคนก็มากินข้าวกัน ลุงผินที่ได้ชิมแยมนิดหน่อยในครัวเมื่อกี้ รู้สึกพอใจกับรสชาติ

“เปรี้ยวๆหวานๆดีนะ มะเฟืองต้องชอบมันมากแน่เลย ใช่ไหมลูก?”

“ค่ะพ่อ แยมที่ม่านฟ้าเอามาไว้ที่บ้านก็อร่อยหมดเลยค่ะ”

ม่านฟ้าว่า “มีอะไรบ้างที่เธอบอกไม่อร่อยน่ะมะเฟือง”

มะเฟืองทำท่าคิดหนัก “ไม่ค่อยมีเลยน้า∼”

ไม่ค่อยอะไรล่ะ ไม่มีต่างหาก

ลุงผินคุยกับเธอสักพัก ส่วนมากลุงผินจะเตือนเธอว่าอย่าทำงานหนักมากเกินไป ผลไม้กับผักก็ส่งให้เขาลดลงหน่อย แต่ม่านฟ้าก็ทำหูทวนลมเพราะเธออยากได้เงินเยอะๆ

ผักผลไม้ของเธอ คนกินแล้วสุขภาพดีขึ้นเร็วกว่าผักผลไม้ทั่วไป เธอเอาน้ำพุให้ลุงผินดื่มด้วย ลุงผินเปรียบเสมือนพ่อของเธอ เธอย่อมอยากให้ลุงผินมีสุขภาพแข็งแรง แม้จะไม่ได้ดื่มทุกวัน แต่เธอก็รู้ประสิทธิภาพของมันดี น้ำพุช่วยซ่อมแซมบำรุงส่วนต่างๆของร่างกายให้แข็งแรงขึ้นทุกวัน

ตอนนี้เธอวิ่งรอบสวนโดยไม่เหนื่อยสักนิด

เสร็จมื้อเย็นแล้ว ตอนค่ำลุงสมยศก็มารับเธอ เธอนั่งรถยนต์กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย พระยาเดชาดำรงศักดิ์นั่งดูทีวีกับเจ้าสุดหล่ออยู่ ม่านฟ้าเข้าไปกอดเจ้าสุดหล่อเพื่อแกล้งมันให้ดูทีวีไม่รู้เรื่อง ไก่บ้าอะไรติดทีวี เจ้าสุดหล่อมันร้องโวยวายตีปีกใส่แขนเธอ

กระต๊าก กระต๊าก กระต๊าก ปล่อยสุดหล่อนะ สุดหล่อจะดูพระเอกยิงคนร้าย

เมื่อแกล้งอย่างพอใจแล้วเธอก็ไปอาบน้ำ พระยาเดชาดำรงศักดิ์ส่ายหัวเมื่อเห็นหลานแกล้งเจ้าสุดหล่อ เจ้าไก่อ้วนก็โวยวายไม่หยุด

เขาไม่พูดอะไรได้แต่จิบชาดูทีวีเช่นเคย

สมยศชวนคุย “นายท่านใหญ่ ละครเรื่องนี้สนุกไหมขอรับ?”

“ฉันว่าเนื้อเรื่องออกจะเกินจริงไปหน่อย ยิงมาเป็นสิบนัดแต่ไม่โดนสักนัด ความเป็นจริงพระเอกน่าจะตายตั้งแต่นัดสามแล้วด้วยซ้ำ”

“โธ่…นายท่าน พระเอกตายแล้วเรื่องจะไปต่อยังไงล่ะขอรับ”

“เอ็งกับเจ้าสุดหล่ออยู่ด้วยกันได้จริงๆ”

“ผมล่ะอยากดูหนังที่นายท่านใหญ่เล่าให้กระผมฟังจริงๆ ผมไปเป็นผู้สนับสนุนให้คุณหนูดีไหมขอรับ”

“แล้วแต่เอ็งสิวะ มันไม่ใช่เงินฉันสักหน่อย”

“ฮี่ๆ” สมยศหัวเราะ “นายท่านใหญ่ พรุ่งนี้มีละครเรื่องผีดูดเลือดของพวกฝรั่งด้วยนะขอรับ กระผมอยากดูมาเป็นเดือนแล้วตั้งแต่ข่าวออกมา”

พระยาเดชาดำรงศักดิ์พยักหน้า “น่าสนใจ มันเป็นความเชื่อของพวกฝรั่งสินะ บางทีเรื่องของม่านฟ้าอาจจะได้เงินจริงๆก็ได้ ถ้าเอาไปขายต่างประเทศ”

สมยศกล่าว “กระผมว่าเราน่าจะสนับสนุนนะขอรับ แถมดูได้ทุกวัยด้วย เด็กๆน่าจะชอบ”