ฉันไม่อยากเป็นตัวร้ายจริงๆ

ทำลายแก๊งสีดำ!
เกี่ยวกับการฆ่าคนครั้งแรกในชีวิต เย่กู่เฉินแทบไม่รู้สึกอะไรเลย เรื่องนี้ทำให้เขาค่อนข้างที่จะประหลาดใจ
ไม่มีทั้งความรู้สึกผิด หรือว่าความรู้สึกกลัว แต่เขาก็พอใจเข้าใจว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ คาดว่าคงเป็นเพราะเลี่ยหย่งอยากที่จะฆ่าเขา รวมไปถึงทำชั่วเอาไว้มากมาย
การที่เขาฆ่าคนแบบนี้ไป ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องรู้สึกผิด กลับกันด้วยซ้ำ มันให้ความรู้สึกดี ที่สามารถช่วยให้แผ่นดินได้สูงขึ้นจากการได้กำจัดคนชั่ว
เห็นว่าเลี่ยหย่งมีจุดจบยังไง ใบหน้าของเฉาหยางก็ซีดขาว แทบจะไร้สีเลือด หว่างขาปรากฏของเหลวสีเหลืองไหลออกมา เห็นได้ชัดเลยว่าเขากลัวจนฉี่ราด
“ปะ...ปีศาจ!” เขาร้องออกมาเสียงดัง คนธรรมดาอย่างเฉาหยาง ไหนเลยรู้จักการมีอยู่ของผู้ฝึกตน ดังนั้น จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะเห็นว่าเย่กู่เฉินเป็นปีศาจ
เย่กู่เฉินมองเฉาหยาง ก่อนที่จะเดินเข้าไปหา
“ยะ...อย่าเข้ามา!” เฉาหวางร้องออกมาอย่างหวาดกลัวสุดขีด ทันใดนั้น เขาก็หมดสติไป ชัดเจนว่านี่คือการหวาดกลัวจนเป็นลม
เย่กู่เฉินไม่สนใจว่าเฉาหยางจะหมดสติไปหรือไม่หมดสติ เขาดูความทรงจำของเฉาหยางอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาได้รู้ว่าเฉาหยางรับเงินมาจากเลี่ยหย่งสิบล้านหยวน เพื่อพาเขามาที่นี่
เย่กู่เฉินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ความโลภทำให้คนเปลี่ยนไปเสมอ ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม ความผิดนี้ของเฉาหยางแน่นอนว่าสมควรตาย
ลองคิดดูเถอะว่าหากเขาไม่ได้เป็นผู้ฝึกตนระดับปราณนิรันดร์ ไม่รู้ว่าจะมีจุดจบที่น่าอนาถถึงเพียงไหน
เย่กู่เฉินไม่ลังเลที่จะฆ่าเฉาหยาง
ตูม!
ร่างของเฉาหยางแตกระเบิดออกเป็นหมอกเลือด ตายตามเลี่ยหย่งไป!
หลังจากส่งเฉาหยางเดินทางสู่ความตายตามเลี่ยหย่งไปแล้ว เย่กู่เฉินก็มองไปที่คนทั้งสิบที่สลบอยู่หน้าตึกร้าง
เขาพลันก้าวเดินเข้าไปหาและดูความทรงจำของแต่ละคน ทำให้เขาได้รู้ว่าคนทั้งสิบคนนี้เป็นคนของแก๊งสีดำ หนึ่งในสามแก๊งใหญ่ของปักกิ่ง
ดังนั้นไม่ใช่ตัวดีแน่นอน แต่ละคนล้วนเคยฆ่าคน ทำชั่วมามาก รู้อย่างนี้แล้ว เย่กู่เฉินทำเพียงโบกสะบัดฝ่ามือเท่านั้น ส่งผลให้ร่างของคนทั้งสิบแตกระเบิดออกกลายเป็นหมอกเลือก!
“แก๊งสีดำ...” เย่กู่เฉินพึมพำกับตัวเองเสียงแผ่วเบา เขาที่ได้ดูความทรงจำของคนทั้งสิบจากแก๊งสีดำแล้ว ทำให้เขารู้ว่ามีคนหนึ่งเป็นน้องชายของหัวหน้าแก๊ง
หากหัวหน้าแก๊งสีดำรู้ว่าน้องชายตัวเองถูกฆ่าตาย จะต้องเพ้งเล็งมาที่เขาอย่างแน่นอน เพราะเรื่องที่คนพวกนี้มาที่นี่เพื่อช่วยเลี่ยหย่งฆ่าเขานั้น หัวหน้าแก๊งสีดำเป็นคนออกคำสั่งเอง เนื่องจากเขาเป็นคนรู้จักของหวางเฟิง
“ดูท่าว่าเราคงไม่มีทางเลือก นอกจากทำลายแก๊งสีดำ!”
เหตุผลที่ทำให้เย่กู่เฉินต้องทำแบบนี้ มันล้วนเป็นเพราะว่า หากแก๊งสีดำรู้ว่าเขาฆ่าน้องชายของหัวหน้าแก๊ง รวมถึงคนของแก๊งสีดำอีกเก้าคน พวกมันต้องใช้วิธีสกปรกเพื่อเล่นงานเขาแน่
แน่นอน เขาไม่ได้ห่วงตัวเองเลยถ้าจะถูกเล่นงาน เขาเป็นห่วงคนรอบตัวเขามากกว่า คนของแก๊งสีดำเพื่อเป้าหมาย พวกมันสามารถใช้วิธีสกปรกได้ทุกรูปแบบ
เมื่อคิดจะทำลายแก๊งสีดำ เย่กู่เฉินไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะไปยังสถานที่ตั้งของแก๊งสีดำ สถานที่ตั้งของแก๊งสีดำตั้งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก
ร่างกายของเย่กู่เฉินค่อยๆ ลอยขึ้นมาบนท้องฟ้า ความรู้สึกการได้ลอยตัว เหาะเหินเดินอากาศแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกแปลกใหม่ ทั้งยังตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย
แต่เขาก็รู้ดีว่านี่ไม่ใช่เวลามารู้สึกแบบนี้ เขาสะกดข่มความรู้สึกในตอนนี้ลงไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะพุ่งทะยานร่างออกไป
แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะลบตัวตนของตัวเอง เพื่อไม่ให้คนธรรมดามองเห็นเขาได้
ถ้าไม่ทำแบบนี้ ถ้าหากคนธรรมดามองเห็นเขา มีหวังได้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมาแน่ เกรงว่าทุกสำนักข่าวคงจะรายงานข่าวว่ามีมนุษย์บินได้กันหมดแน่!
ด้วยความเร็วของเย่กู่เฉิน ทำให้เขามาถึงสถานที่ตั้งของแก๊งสีดำอย่างรวดเร็ว สถานที่ตั้งของแก๊งสีดำคือคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่นอกเมือง
จากความทรงจำที่ได้ดูมา เย่กู่เฉินรู้ว่าคนของแก๊งสีดำมีกันอยู่ทั้งหมดสามร้อยกว่าคน และวันนี้ก็บังเอิญเป็นอย่างมากที่ทุกคนอยู่กันครบ เนื่องจากมีงานเลี้ยงถูกจัดขึ้น เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของหัวหน้าแก๊งสีดำพอดี
เย่กู่เฉินยืนอยู่บนอากาศ ใช้สายตามองทะลุเข้าไปในคฤหาสน์ ยังห้องโถงใหญ่ มีคนสามร้อยกว่าคน
ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนกำลังหัวเราะร่ายกไวน์ขึ้นซดหลายแก้วอย่างมีความสุข ชายผู้นี้แน่นอนว่าคือหัวหน้าแก๊งสีดำ มีชื่อว่าต้ากัง
“ต้ากังหนอต้ากัง หากแกไม่คิดส่งคนมาช่วยเลี่ยหย่งเพื่อฆ่าฉัน แกและคนของแก๊งสีดำทั้งหมดก็คงไม่ต้องตาย!” เย่กู่เฉินพูดอย่างเย็นชา ก่อนชี้นิ้วไปที่คฤหาสน์
ตูม!
พริบตาต่อมา คฤหาสน์ทั้งหมดก็ระเบิดออก เศษซากากมายได้หล่นทับคนของแก๊งสีดำทั้งสามร้อยกว่าคนจนตายทั้งหมด ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่รอดชีวิต!
เย่กู่เฉินเมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครรอดชีวิต เขาก็กลับไปที่ตึกร้าง ก่อนจะขับรถกลับบ้าน
.................................................
เช้าวันใหม่ได้มาถึง วันนี้ที่ปักกิ่งไม่สงบแม้แต่น้อย เนื่องจากทุกสำนักข่าวได้รายงานข่าวออกมา ซึ่งข่าวนี้ก็คือข่าวเกี่ยวกับแก๊งสีดำ
คฤหาสน์อันซึ่งเป็นที่ตั้งของแก๊งสีดำอยู่ๆ ก็เกิดระเบิดขึ้น ทำให้สมาชิกทุกคนของแก๊งสีดำกว่าสามร้อยคนตายทั้งหมด ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่รอดชีวิต
เรื่องนี้ย่อมสร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งปักกิ่ง หลายคนต่างคาดเดาว่ามันคงเป็นสงครามแก๊ง ผู้ที่ลงมือวางระเบิดน่าจะเป็นอีกสองแก๊งใหญ่ ไม่แก๊งใดก็แก๊งหนึ่ง อย่างแก๊งสีแดงและแก๊งสีขาว
แต่แน่นอนว่า เรื่องนี้ย่อมทำให้ผู้คนเกือบทั่วทั้งปักกิ่งมีความสุข การที่หนึ่งในสามแก๊งใหญ่ถูกทำลายไป ย่อมช่วยให้แผ่นดินปักกิ่งสูงขึ้น คนชั่วช้าหายไปจำนวนหนึ่ง
ส่วนผู้ที่ลงมือกระทำอย่างเย่กู่เฉินตอนนี้ กำลังนั่งอยู่ในห้องเรียน ข้างๆ เขาย่อมไม่มีเลี่ยหย่งนั่งอยู่อีก เพราะตายไปแล้ว จะมานั่งอยู่ข้างๆ เขาอีกได้อย่างไร?
ส่วนเรื่องของเฉาหยาง เขาเพียงบอกพ่อกับแม่ว่าอีกฝ่ายขอลาออก ซึ่งพ่อกับแม่ของเขาไม่ได้ให้ความสนใจนัก เพียงหาคนขับรถใหม่มาให้เขาเท่านั้น
เทียบกับเฉาหยางแล้ว ดูท่าจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ และไม่น่าจะทรยศเหมือนกับเฉาหยาง แต่ต่อให้ทรยศ เย่กู่เฉินก็ไม่มีความคิดที่จะปราณี เขาจะจัดการให้มีจุดจบแบบเดียวกันกับเฉาหยางอย่างแน่นอน!
ห้องเรียนข้างๆ ห้องเย่กู่เฉิน หวางเฟิงนั่งอยู่ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก หลังจากที่เขาได้ดูข่าวเกี่ยวกับแก๊งสีดำ เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ฝีมืออีกสองแก๊งใหญ่อย่างแก๊งสีแดงและแก๊งสีขาวแน่ มันต้องเป็นฝีมือของเย่กู่เฉิน
สิ่งที่ทำให้เขาคิดแบบนี้ก็คือ เขารู้เรื่องเมื่อวาน ความจริงเย่กู่เฉินสมควรที่จะตายไป และวันนี้เลี่ยหย่งมาเล่าให้เขาฟังว่าฆ่าเย่กู่เฉินยังไง
แต่ในเมื่อเย่กู่เฉินยังมาปรากฏตัวที่โรงเรียน ส่วนเลี่ยหย่งไม่เห็นแม้แต่เงา เมื่อรวบกับข่าวแก๊งสีดำ ไหนเลยหวางเฟิงจะคาดเดาไม่ได้ว่ามันเป็นฝีมือของเย่กู่เฉิน
‘เย่กู่เฉิน ตระกูลเย่ ไม่สามารถดูถูกได้จริงๆ’ หวางเฟิงคิดในใจอย่างเงียบงัน
จบบทที่ 16

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 16 : ทำลายแก๊งสีดำ!

นิยายแนะนำ

ฉันไม่อยากเป็นตัวร้ายจริงๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 16 : ทำลายแก๊งสีดำ!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้