ขุนปราบกามสวาท
ตอนที่ 20 | ชุมเสือไพรนารีที่เปลี่ยนไป
เป็เวลาสัปดาห์กว่าแล้วที่ทัพได้แฝงตัวเข้ามาอยู่ในชุมเสือไพรนารีในรูปลักษณ์ของบุษบา ซึ่งเขานั้นก็ออกปล้นร่วมกับดาหลันอยู่บ่อยครั้ง และมันก็เป็อย่างที่พระยาเดชาบอกกันเขาจริงๆ เื่ที่ชุมเสือไพรนารีนั้นเปลี่ยนไปแล้ว เพราะถึงแม้จะมีจุดหมายเป็การปล้นข้าราชการฉ้อราษฎร์บังหลวงเป็หลัก แต่ก็มีการฆ่าผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องด้วย ทั้งคนรับใช้ในบ้าน รวมไปถึงผู้เห็นเหตุการณ์ด้วย ซึ่งมันก็ขัดกับแิของชุมเสือไพรนารีในตอนแรกเป็อย่างมาก ทำเอาทัพแปลกใจไม่ใช่น้อย ที่ทำไมชุมเสือไพรนารีถึงเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้
"ไอ้เสือบุก!!" และตอนนี้ทัพก็เข้าร่วมปล้นกับดาหลันอีกครั้ง บ้านที่เขามาปล้นในครั้งนี้ เป็บ้านของนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ที่ภาพลักษณ์ดูเป็คนดี แต่ความจริงแล้วกินภาษีประชาชนไปไม่ใช่น้อย แถมยังเล่นพรรคเล่นพวกเอาญาติตัวเองเข้ามานั่งตำแหน่งสำคัญในกรมตำรวจ และเอื้อประโยคให้ผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ด้วย ประชาชนตาดำๆ ก็เลยไม่เคยได้รับความเป็ธรรมเลย
พอสิ้นเสียงของดาหลัน เหล่าเสือสาวที่อาวุธครบไม้ครบมือก็มุ่งหน้าขึ้นเรือนของนายตำรวจคนนั้นทันที ทัพเองก็ขึ้นเรือนตามดาหลันไปด้วย เคล้ง!!! เคล้ง!!! เสียงปะทะกันของคนดาบดังขึ้นบนเรือน และที่ด้านล่างของเรือน ข้ารับใช้หลายคนของนายตำรวจหลายคนล้มตาย บางคนก็วิ่งหนีเอาชีวิตรอด แม้กระทั่งบ่าวที่เป็ผู้หญิงก็ยังถูกฆ่าตายเลย ซึ่งทัพก็แทบจะทนเห็นภาพตรงหน้าไม่ได้เลย เพราะมันขัดกับอุดมการณ์ของเขาเป็อย่างมาก การที่ต้องฆ่าฟันผู้บริสุทธิ์แบบนี้ เขาก็เลยลงจากเรือนแล้ววิ่งตามเสือสาวที่กำลังวิ่งไล่ตามผู้บริสุทธิ์ไป
"หยุดนะ ข้าบอกให้พวกเ้าหญิงไง" เสือสาวที่วิ่งตามบ่าวของนายตำรวจมาก็พูดขึ้น พร้อมกับขว้างดาบในมือออกไป สวบ!!!!! ซึ่งมันก็เสียบทะลุลำตัวของบ่าวนางนั้นพอดิบพอดี ทำเอานางสิ้นใจแล้วล้มลงไป
"แม่จ๋า แม่ แม่จ๋า" ลูกสาวตัวน้อยของบ่าวนางนั้น ที่เห็นว่าแม่ของตัวเองล้มลงไป ก็รีบวิ่งเข้ามาดูแม่ตัวเองทันที
"อีปริก ไม่นะ ฟื้นขึ้นมาสิอีปริก" ผัวของนางเองก็รีบวิ่งเข้ามาดูร่างไร้ิญญาของเมียเช่นเดียวกัน
"ขอโทษด้วยนะ แต่มันเป็คำสั่งของพี่ดาหลัน" เสือสาวพูด จากนั้นนางก็ดึงดาบขึ้นมาจากศพของบ่าวนางนั้น แล้วง้างมันเล็งไปที่คอของชายคนนั้น เคล้ง!!!!! แต่ทว่าทัพก็ขว้างดาบของตัวเองใส่จนดาบของนางหลุดออกจากมือไป นางที่เห็นแบบนั้นก็เลยจะหันไปดูว่าใครเป็คนโจมตีตัวเอง แต่ยังไม่ทันได้เห็นทัพก็ต่อยเข้าไปที่หน้าของนางอย่างจัง ตับ!!!! ทำเอานางสลบไปเพราะแรงปะทะทันที
"อย่าฆ่าฉันกับลูกเลย ปล่อยพวกฉันไปเถอะนะ ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่บอกว่าชุมเสือที่มาปล้นคือชุมเสือของใคร" ชายคนนั้นอ้อนวอนร้องขอชีวิต พร้อมกับกอดลูกสาวตัวน้อยเอาไว้แน่น ซึ่งมันก็เป็ภาพที่บีบหัวใจทัพยิ่งนัก เพราะถึงแม้นายจะเลวแค่ไหน แต่บ่าวของพวกเขานั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย เพราะคนเสวยสุขก็มีแต่พวกเ้านายทั้งนั้น
"ไปซะเถอะ ข้าไม่ได้จะฆ่าเอง รีบไปซะก่อนที่จะมีคนมา" ทัพตอบพร้อมกับก้มลงไปหยิบดาบคู่ใจขึ้นมา ชายคนนั้นที่ได้ฟังแบบนั้นก็รีบพาลูกสาวตัวน้อยวิ่งหนีไปทันที ซึ่งชบาที่อยู่ตรงนั้นพอดีก็เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกอย่าง
"...." ทัพที่หันมาเห็นนางก็ได้แต่นิ่งเงียบ ทั้งสองคนต่างมองหน้ากันด้วยแววตาแบบเดียวกัน เพราะที่ชบาวิ่งตามมาทางนี้ ก็เพื่อที่จะมาหยุดไม่ให้เสือสาวนางนั้นฆ่าผู้บริสุทธิ์เหมือนกัน
"ชุมเสือไพรนารีในตอนนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว" จากนั้นชบาก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงแ่เบา ก่อนที่จะทิ้งดาบในมือลงพื้นไป "ข้าไม่เข้าใจเลยว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ ข้าทำไปเพื่ออะไรกัน ถ้าสุดท้ายแล้วคนที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรต้องมาตายไปด้วย" จากนั้นนางก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินลงมาอาบแก้มทั้งสองข้าง ทัพที่ได้ฟังแบบนั้นก็เดินเข้าไปสวมกอดนาง
"เ้าไม่ได้ผิดเลยชบา ข้ารู้ว่าเ้าไม่ได้ฆ่าคนบริสุทธิ์ คนที่ผิดคือดาหลันต่างหาก ที่สั่งให้คนในชุมเสือทำเื่แบบนี้" แล้วพูดปลอบนาง พลางลูบหัวนางไปด้วย ซึ่งเขานั้นก็ต้องรู้ให้ได้ ว่าเหตุใดดาหลันถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
"เอาหัวของไอ้ตำรวจชั่วไปเสียบประจานที่กลางเมือง สมบัติของมันแบ่งส่วนหนึ่งกลับชุมเสือ ที่เหลือก็เอาไปแจกจ่ายคนในหมู่บ้าน ส่วนศพของคนที่ตายเอากลับไปทำพิธีที่ชุมเสือ" ดาหลันที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หันไปพูดกับบัวมีขวาคนสนิท ก่อนที่จะกระโจนขึ้นมา แล้วควบออกไป จากนั้นบัวก็แจกจ่ายหน้าที่ให้สมาชิกในเสือทุกคนไปทำงานตามที่ดาหลันบอกเมื่อครู่
"ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมชุมเสือของเรามันกลายเป็แบบนี้ได้" ตอนนี้เป็เวลาสามทุ่มกว่าแล้ว ซึ่งทัพกับชบาก็กำลังนั่งผิงไฟคุยกันที่อยู่ชายป่าข้างๆ เรือน
"เ้าอยู่ชุมเสือนี้มานานแล้วหรอ" ทัพถามพลางเอาไม้เขี่ยฟืนไปด้วย เพราะดูเหมือนว่าไฟมันจะโหมแรงมากไปหน่อย
"ข้าอยู่มาั้แ่พี่ดาหลันตั้งชุมเสือแรก ั้แ่ตอนยังมีสมาชิกแค่สามคน แต่ข้าไม่คิดเลยว่าพอชุมเสือใหญ่ขึ้นพี่ดาหลันจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ จากที่ปล้นเพื่อเอาเงินเอาทองไปแจกจ่ายให้ชาวบ้านที่ถูกกดขี่ ก็กลายเป็ว่าเริ่มเก็บสมบัตินั้นไว้ใน และบางครั้งก็เก็บเอาไว้มากกว่าที่เอาแจกจ่าย หนำซ้ำยังฆ่าคนบริสุทธิ์อีกต่างหาก" ชบาตอบพลางเอามือทึ่งหัวตัวเองไปด้วย เพราะนางนั้นอยู่ในสถานะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะอยู่ชุมเสือต่อนางก็ทำใจฆ่าคนบริสุทธิ์ไม่ได้ จะออกจากชุมเสือไปก็เป็ห่วง เพราะสำหรับนางแล้วบัวกับดาหลันก็เหมือนพี่สาวแท้ๆ ที่คลานตามกันมา
"...." ทัพที่ได้ฟังแบบนั้น ก็ไม่รู้เลยว่าจะปลอบนางยังไงดี เพราะเขาเองก็รับเื่ที่เกิดขึ้นไม่ได้เหมือนกัน หนึ่งสัปดาห์นี้มันเป็หนึ่งสัปดาห์ที่ยาวนานสำหรับเขามา โคล่ม!!!! แต่ทว่าในจังหวะที่ทั้งคู่กำลังนั่งคุยกันอยู่นั้น กลับเกิดเสียงอะไรดังขึ้นมาที่ชายป่าลึก ทางด้านท้ายของชุมเสือ
"นั่นเสียงอะไรกัน" ทั้งคู่ที่ได้ยินแบบนั้น ก็สงสัยไม่ใช่น้อยว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะบริเวณนั้นเป็ป่าช้าที่เอาไว้ฝังศพ ไม่น่าจะมีใครเข้าไปในเวลานี้ และทุกคนต่างก็แยกย้ายกันกลับเรือนของตัวเองไปกันหมดแล้ว
"ไปดูกันหน่อยไหม" ทัพก็เลยหันไปพูดกับชบา เพราะเสียงที่ดังขึ้นมานั้น มันดังจนน่าสงสัย
"ไปสิ ข้าเองก็สงสัยเหมือนกันว่ามันคือเสียงของอะไร" จากนั้นทั้งคู่ก็เดินตรงเข้าไปยังป่าช้านั้น ซึ่งมันก็เงียบวังเวงไร้เสียงต่างเมื่อครู่ที่มีเสียงดังขึ้นมาเลย แถมยังมืดมากจนแทบมองอะไรไม่เห็นอีกต่างหาก บวกกับคืนนี้เป็คืนเดือนดับด้วย มันก็เลยมือขึ้นไปกันใหญ่ แต่ก็ยังดีที่มีหิ่งห้อยบินส่องแสงสว่างอยู่ ก็เลยพอมองเห็นอะไรบ้าง
"นั่นอะไรน่ะ" ทัพที่เห็นเงาตะคุ่มๆ อยู่ใต้ต้นไม้ ก็หันไปกระซิบกับชบา พลางชี้มือไปทางจุดที่เขาเห็นเงาตะคุ่มๆ อยู่
"ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน หรือจะเป็สัตว์ป่ามากินซากศพ" ชบาตอบ เพราะวันนี้ก็มีศพมาฝังไม่ใช่น้อยเหมือนกัน และนางเองก็ได้กลิ่นเืคลุ้งขึ้นมาเหมือนกัน
"ถ้าเป็สัตว์ป่าที่มากินศพ อย่างน้อยๆ เราก็น่าจะได้กลิ่นสาบบ้างสิ แต่นี่ไม่มีกลิ่นสาบอะไรเลยนะ มีแค่กลิ่นเืเท่านั้นที่คลุ้งอยู่" ทัพตอบชบา พร้อมกับก้าวขาเข้าไปใกล้อีกหน่อย และชักดาบออกมาจากฝักไปด้วย ซึ่งในจังหวะที่ทัพก้าวขาเข้าไปนั้น เขาก็เหยียบกิ่งไม้จนมันหักพอดี เ้าเงาตะคุ่มๆ ที่เขาเห็นมันก็เลยหันมาตามเสียงพอดี
"......." ซึ่งมันก็ทำเอาทัพพูดอะไรไม่ออกทันทีที่ได้เห็นเงาตะคุ่มนั้นเข้า
"พี่ดาหลัน......" ชบาเองก็มีสีหน้าที่ไม่ต่างกัน เพราะสิ่งที่นางเห็นนั้นคือดาหลันนั่นเอง แต่ทว่านางนั้นไม่เหมือนดาหลันที่ชบาเคยรู้จักเลย ใบหน้าของนางมันซีดเซียวไปหมด ดวงตาทั้งสองข้างกลายเป็สีแดงก่ำ ฟันทุกซี่ก็แหลมคนผิดมนุษย์ มีทั้งสองข้างก็เล็บที่แหลมคนและยืดยาว แถมนางกำลังนั่งกินซากศพที่ถูกฆ่าตายเมื่อเช้าอีกต่างหาก
"ฮว๊าก!!!!!" ดาหลันที่เห็นว่าทั้งคู่ ได้เห็นสภาพดั่งอสุรกายของตัวเองแล้ว ก็พุ่งเข้ามาโจมตีทั้งคู่ทันที
โปรดติดตามตอนต่อไป
4K
