The Love สายใยแรกรัก

ณ โรงแรมแห่งหนึ่ง

หนูนาหญิงสาววัย 20 ปี กำลังเดินโซซัดโซเซเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ถูกเพื่อนรักบังคับให้ดื่ม ให้ลืม 'มิ้ม' เพื่อนสาวที่ดันไปท้องกับผู้ชายเพราะมีอะไรกัน ถ้าวันนี้เธอไม่ได้เห็นกับตาว่าแฟนสาวของเธอนอกใจ เธอคงไม่เชื่อ จะเชื่อได้อย่างไรในเมื่อเธอกับมิ้มคบกันมา 5 ปีแล้ว ถึงแม้ว่าเธอทั้งสองไม่เคยมีอะไรกัน แต่มิ้มและเธอก็ให้ความรักความเชื่อใจมาตลอด ตอนนี้เธอได้แต่เสียใจ

"ทำไมต้องทำกับหนูนาขนาดนี้"

เธอได้แต่พึมพำแต่ในลำคอจนเดินถึงบันได เธอพยายามไม่ลงลิฟต์ เพราะเธอได้สำลึกแล้วอาเจียนแน่ๆ หนูนาจับราวบันไดไว้แน่นเมื่อเธอมองลงไปยังบันไดสุดท้าย

"ซวยละ ขาก็สั่น ทำไงดีวะ"

ไม่กี่วินาทีต่อมา หนูนา๼ั๬๶ั๼ได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ต้นแขนของเธอ จากนั้นตัวของเธอเข้าไปปะทะกับอะไรสักอย่างทำให้เธอหมดสติไปทันที

อีกด้านหนึ่ง

"คุณ คุณครับ" ชายสูงโปร่งแต่งกายด้วยสูทสีดำพยายามเรียกสติของหญิงสาวแปลกหน้าที่ทำท่าจะตกบันได เขาฉุดดึงออกแรงเล็กน้อย แต่ดันทำให้เธอชนเขาแล้วล้มตึงทันที เขาได้แต่ประคองเธอพร้อมกับนายน้อยที่ตอนนี้สะลึมสะลือจากฤทธิ์ยาปลุกจากเลขาสาวที่พร้อมจะกินเ๽้านายของเขาทั้งเช้า-เย็น แต่นายน้อยไม่เล่นด้วยจะทำให้หล่อนได้แต่เจ็บใจ

"เดย์~ ถึงห้องรึยัง ฉันไม่ไหว"

เสียงทุ้มเบาๆของนายน้อยดังขึ้น

"อีกเดียวครับนาย"

เดย์หรือเดบิลประคองทั้งสองร่างจนใกล้ถึงห้องเพื่อนของเขาก็เข้ามาช่วยพอดี

"อะไรวะ นายน้อยเป็๲ไร ยัยนี่ใคร"

รามัณต์ถามเพื่อนของเขาทันทีที่เห็นสภาพของเพื่อนหิ้วเ๽้านายข้าง หิ้วสาวแปลกหน้าข้าง

"เ๽้านายโดนยาปลุกวะ ส่วนหล่อนน่าจะเมา เกือบตกบันไดไปนอนเล่นใน รพ.แล้ว แต่ข้าจับได้ทัน

"เออๆ ข้าจะพานายน้อยไปนอนห้องพัก ส่วนยัยนั้นโยนแถวๆโซฟาละกัน ถ้าสร่างเมาก็ไล่กลับบ้านไป"

"เออ"

หลักจากจบสนทนาเดย์พาหนูนามานอนที่โซฟาทันที ที่อยู่หน้าห้องนายน้อย

"จะให้ยัยนี่นอนตรงนี้รึ ดีไปไหม"

"เออน่า ดีกว่าไปนอนกับห้องพวกเรา เสือสิงห์เยอะจะตาย"

"เออๆๆ ถ้านายน้อยรู้สึกตัวก่อนลากยัยนี่ไปที่อื่นนะโว้ยย นายไม่ชอบ"

"เออ"

หลักจากนั้นรามัณต์กับเดย์กลับไปพักผ่อนโดยสับเปลี่ยนให้บอดี้การ์อยู่หน้าห้องเพื่อเฝ้านายน้อยไม่ให้มีอันตราย แต่คนด้านนอกไม่รู้เลยว่าคนด้านในนั้นกำลังร้อนจากฤทธิ์เหล้า ฤทธิ์ยาปลุก

"ฮืออออ"

ดวงตาคมกริบกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับแสง ร่างใหญ่ลุกขึ้นจากเตียงเดินตรงไปยังห้องน้ำทันที เขาร้อน ร้อนแบบบอกไม่ถูก เขาเดินไปเข้าห้องน้ำเขาอาบน้ำซ้ำไป ซ้ำมา จนเขาต้องเดินออกมาจากห้องน้ำ ร่างกายของเขาเหมือนต้องกายอะไรสักอย่าง

"โถ่เว้ย!! "

ชายหนุ่มเดินออกจากห้องน้ำสวมกางเกงลำลองแค่ตัวเดียวเดินออกจากห้องเพื่อไปหาสองบอดี้การ์ดคนสนิท เขาเดินไปยังไม่ทันถึงประตู สายตาแหลมคมไปเจอะเจอกับสาวคนนึงที่ตอนนี้กำลังหลับไหลไม่รู้สึกตัว ร่างกายเ๽้ากรรมดันร้อนระอุขึ้นมาทันทีที่เห็นร่างบอบบาง ความอยากของร่างกาย กามอารมณ์ระอุขึ้น

"สาวน้อย ถือว่าเธอรับเคราะห์ไปละกัน"

สิ้นสุดคำชายหนุ่มเดินตรงไปหาหญิงสาวแล้วอุ้มขึ้นแนบอกทันทีโดยไม่มีการโต้แย่งหรือขัดขืนตลอดทั้งคืนแม้แต่นิดเดียว