เฟยหลงช่วยซ่อม หุ่นทั้งหมดภายในเวลารวดเร็ว ไม่ถึง ชั่วโมงหุ่นทุกตัวก็ กลายสภาพแข็งแรกเหมือนเดิม ผบ.หยางซู่ กับ ผู้นแฮริส ดีใจยิ่ง แล้วทั้งหมดก็รีบเดินทางต่อไป ระหว่างทางเห็นซากศพจรเข้ทีเร็กซ์ก็ใ ไม่รู้มันตายอย่างไร ได้แต่ระวังตัวกันมากขึ้น แล้วรีบเดินทางต่อไป ซึ่งหนทางก็เหลืออีกไม่ไกลจาก จุดยานชูชีพ ตก แต่พอทุกคนมาถึงที่หมาย ก็หาได้เห็น ร่อยรอย ของยานชูชีพไม่
“ ท่านผบ. จุดนี้เป็จุดที่ จีพีเอส ระบุแน่ชัดว่า ตกมาที่นี่ ทำไม่ไม่มีร่องรอยของยานชูชีพเลย?” ผู้พันแฮรีส เอ่ยด้วยความกังวลกระวายใจ
“ นั่นซิ เป็ไปได้อย่างไร ที่นี่มีแต่ป่ารกทึบ หากยานชูชีพตกมาแถวนี้จริงๆ ก็น่าจะมีร่องรอยบ้าง”
ทั้งหมดต่างสงสัยกัน แต่ว่าทันใดนั้นเอง นาฬิกา เข็มทิศ อุปกรณ์ไฟฟ้า หุ่นยนต์กลับ ถูกกระแสพลังงาน บางอย่าง ถูกทำให้มีอาการผิดปกติ ถึงกับใช้การไม่ได้ หุ่นยนต์ก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ทุกๆ ตัว กลับหยุดนิ่ง มนุษย์ทุกคนก็ไม่สามารถขยับตัวได้ เช่นกัน ท้องฟ้ามีพระจันทร์ขึ้น พร้อมกัน สองดวง บรรยากาศรอบๆ ข้างค่อยๆ พล่ามัว มีกลุ่มควันพวยพุ่งรอบๆ
ภาพรอบๆ เปลี่ยนแปลงไปกลายเป็โบราณสถานที่มีขนาดใหญ่ สถานที่ก่อสร้างทุกชนิดใหญ่โต เหมือนกับเป็บ้านั์ แล้วทันใดนั้น ก็มีมนุษย์ั์มีขนาดใหญ่ กว่าหุ่นยนต์ั์ต้าเฮยถึง สองเท่า ถืออาวุธเดินมาหลายสิบคน มายืนล้อม พวกเขาเฟยหลงเอาไว้หมด มีหัวหน้ามนุษย์ั์ พูดขึ้นมาว่า
“ มีผู้บุกรุกอีกแล้ว จับตัวพวกมันไปรวมกับพวกชุดเก่า รอให้ท่านหัวหน้า ตัดสินโทษของพวกมันพร้อมกัน” ทหารั์ ถือกรงขังหนูมาวางต่อหน้าทุกคน แล้วใช้ทวนั์จี้ให้ทุกคนเข้าไป ผบ. หยางซู่รีบเอ่ยว่า
“ เดี๋ยวก่อน พวกเรามาดี ไม่ได้เป็ศัตรู พวกเราแค่มาตามคนของเราเท่านั้น ได้คนของเราแล้วจะกลับไป”
“ เ้ามนุษย์ เ้าคิดหรือว่า รู้ความลับของเผ่าพันธ์เดอะไจแอนท์ของเรา แล้วเ้าจะมีโอกาสรอดไปได้” หัวหน้าั์เอ่ยจบ ก็ใช่ทวนั์จี้ใส่หุ่นยนต์ทั้งห้าตัว
ให้เดินเข้ากรงขังไป แต่ว่า ผู้พิทักษ์ทุกคนเตรียมพร้อมจะต่อสู้ แต่ว่าผบ.หยางซู่กับ ผู้พันแฮรีส ้าพบกับ ท่านชายเจนัส เลยให้ทุกคน ยอมเข้ากรงขังไปก่อน จากนั้นทหารั์ก็ยกกรงขัง ที่มีหุ่นโดยสาร ห้าตัว แล้วเดินกลับไป พอไปถึง ที่ว่าการของพวกมัน ทางหุ่นทั้งห้าตัว ก็ปล่อยเข้าไปใน กรงที่มีขนาดใหญ่กว่า
และมีมนุษย์ที่ ถูกจับมาก่อนหน้านี้ อยู่เกือบยี่สิบคน หนึ่งในนั้น ก็คือ ท่านชายเจนัส
“ ท่านชายเจนัส” ผู้พันแฮริส ะโออกจาก หุ่นโดยสาร พร้อมพวก ทำความเคารพ ท่านชายอย่างดีใจ
“ ผู้พันพวกท่านมากันได้อย่างไร?”
“ พวกเราจะมาช่วย ท่านชาย นี่คือ ผบ. หยางซู่”
“ ท่านชาย” ผบ.หยางซู่ทำการคำนับ ท่านชาย
“ ต้องขอบใจ พวกท่าน แต่ว่า พวกเราไม่มีทางรอดออกไปจากดินแดนเดอะไจแอนท์นี้ได้เลย พวกมันแข็งแกร่งมาก พวกเราไม่มีใครสู้พวกมันได้เลย”
“ นึกไม่ถึงดินแดน เดอะไจแอนท์ จะมีอยู่จริง พวกเราหลงเข้ามาได้อย่างไรกัน ข้าเอง ก็ยังสับสนไปหมด”
“ ข้าถามยามเฝ้าประตู พวกมันบอกว่า มิติดินแดนเดอะไจแอนท์ จะเปิดขึ้นทุกๆ ปี ในวันที่พระจันทร์ขึ้น สองดวงพร้อมกัน ดังนั้น เวลายานชูชีพของเราบินผ่าน จึงได้หลงเข้ามาโดยไม่รู้ตัว” ท่านชายอธิบายให้ทุกคนฟัง
“ เป็เช่นนี้เอง ก่อนที่พวกเราจะเข้ามา ก็พบเห็นดวงจันทร์ขึ้น มาสองดวงคู่กัน พวกเราเลยเข้ามา ในดินแดนเดอะไจแอนท์แห่งนี้” ผู้พันแฮริส เอ่ยกับทุกๆ คน
“ พวกเราจะหนีไปได้ ก็ต้องรอ พระจันทร์ขึ้นสองดวง ซึ่งก็ต้องรอเวลากลางคืน แต่ว่าพวกเราจะหนีไปได้อย่างไร” ท่านชายเจนัสเอ่ยเสียงเครียด ทุกคนต่างก็ยังไม่รู้ว่าพลังของเ้าั์พวกนี้เป็อย่างไร ไม่รู้ว่าจะสู้ได้หรือไม่
เฟยหลง มองไปรอบๆ อย่างตื่นเต้น ไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ส่วนพี่เซกิกับ หัวหน้าอัลฟา กับลูกน้องเริ่มรู้สึกเครียด เพราะ ร่างกายของมนุษย์ั์ที่สูงใหญ่กว่าตึก 8 ชั้นนั้น ช่างน่าหวาดเกรงยิ่งนัก ไม่รู้ว่า เจอะุปืนกล หรือ ปืนเลเซอร์จะล้ม มันได้หรือไม่
“ พวกมันมีเืเนื้อเหมือนกับเรา ะุปืนกล หรือ ปืนเลเซอร์น่าจะทำร้ายพวกมันได้ แต่ว่า หากพวกมันบางคนใส่ชุดเกราะ เกรงว่า อาจทำอะไรมันไม่ได้”
เฟยหลงเอ่ยหลังจากสังเกตชุดเกราะแล้ว สามารถต้านทานอาวุธได้ อย่างแน่นอน
“ พวกเราตัวแค่นี้ พวกมันคงไม่จับเรากินกระมัง?” พี่เซกิเอ่ยอย่างหวาดหวั่นในใจ
“ ก็ไม่แน่นะ ขนาดพวกเราตัวใหญ่ขนาดนี้ บางครั้ง ยังจับเอาพวกปลาซิว กุ้งฝอยตัวเล็กๆ มาทอดกินเลย” หัวหน้าอัลฟา เอ่ยตามตรง ทำเอาพี่เซกิ เริ่มหวั่นใจขึ้นไปอีก
“ พวกท่านอย่าเพิ่งกังวลไป พวกมันก็เป็คนเหมือนกัน ข้าเชื่อว่า พวกมันไม่จับพวกเรากินหรอก แต่คิดว่าพวกมันอาจจะขังพวกเราไปตลอดชีวิต เสียมากกว่า หรือไม่ อาจจับพวกเราไปเป็สัตว์เลี้ยงของพวกมัน” เฟยหลงสังเกตเห็นว่า มนุษย์ั์เหล่านี้ ล้วนมีสัตว์เลี้ยงส่วนตัวกันแทบทุกคน แต่ว่าสัตว์เลี้ยงของพวกมันแต่ละตัว ก็เป็สัตว์ั์แทบทุกตัว แม้กระทั่งหมา ยังตัวโตกว่าเ้าหุ่นั์เสียอีก
ทันใดนั้นเอง ทั้งหมด ก็ถูกปล่อยให้ออกมาจากกรงขัง ให้มายืน อยู่กลางลานศิลากว้าง โดยมี มนุษย์ั์ ยืนมอง สิบคน เหมือนกับว่า พวกมันกำลังมองสัตว์เลี้ยง หรือ ของเล่น แล้วก็ได้ยินเสียงพวกมนุษย์ั์คุยกันว่า
“ วันนี้ สัตว์เลี้ยงของใคร กินมนุษย์จิ๋วได้มากที่สุด คนนั้นจะได้ไข่ทองคำของทุกๆ คน เอามาวางเดิมพันกันก่อนเลย” มนุษย์ั์ทั้งสิบ หยิบไข่ทองคำมาวางรวมกันสิบใบ
“ ปล่อยมนุษย์จิ๋วออกมา” พวกมนุษย์เดินออกมา ด้วยท่าทีสงสัย รัชทายาทเอ่ยเตือนว่า
“ทุกคนระวังตัว พวกมันคิดจะฆ่าพวกเรา” ไม่ต้องบอกให้รัชทายาทเตือน เพราะว่าประตูที่กั้นสัตว์เลี้ยงเอาไว้ ถูกเปิดออกมา หมาพิตบูล ั์ สิบตัว พุ่งเข้าใส่ นักสู้ผู้พิทักษ์ทั้งหลาย ซึ่งเตรียมอาวุธออกมาเตรียมพร้อม
“ คุ้มครอง ท่านชายเอาไว้” เสียงของผู้พันแฮริส สั่งบอกคนของเขา
“ ฆ่ามันให้หมด อย่าปราณี” เสียงของผบ. หยางซู่ ร้องะโสำทับออกมา แล้วนำดาบออกมา แล้วเริ่มจู่โจม หมาพิตบูลั์ทันที
เฟยหลง นำหุ่นยนต์ปฐีออกมาแค่ตัวเดียว แล้วสั่งให้มัน ต่อยหมัดคลื่นแม่เหล็กออกไป ตัวที่เข้ามาใกล้ ก็โดนอัด จนร่างะเิกระจาย ไปทีละตัว ส่วนพวกที่เหลือ ก็บุกเข้ามาโจมตี แต่ผู้พิทักษ์ทุกคน ก็ใส่ปืนกลอัดมันไม่ยั้ง แต่ด้วยตัวมันใหญ่เท่าตึก สามชั้น แล้วพุ่งตัวเข้าใส่อย่างรวดเร็ว ทำให้ ผู้พิทักษ์ 80 กว่าคน ถูกพวกมันกัด ไปแล้วสี่ห้าคน ผบ.หยางซู่ ใช่พลังจ้าวจักรวาลขั้นที่ 10 ใช้ดาบฟันหัวมันจนขาดไปสองตัว นายพันแฮริส ใช้ปืนกลอัดกรอกปากของพิตบูล ตายไปอีกสอง
ส่วนของ เฟยหลง ใช้ทวนยิงเข็มเข้าที่ตา แล้วให้เ้าเหมียวน้อย ฟันพวกมันจนร่างถูกผ่าเป็สองซีก ไม่นาน พิตบูล 10 ตัว ก็ถูกฆ่าตายไปจนหมด
ั์ที่คุมคุกอยู่ ก็ใ ไม่คิดว่า มนุษย์ตัวแค่นี้ จะสามารถจัดการกับหมาล่าเนื้อได้ภายในไม่กีอึดใจ ก็เริ่มโกรธแค้น สั่งให้ลูกน้องปล่อยเสือโคร่งั์ ออกมาอีก 20 ตัว ไม่สนใจเื่เดิมพันอีกแล้ว เฟยหลง ะโขึ้นไปบนหุ่นั์ ต้าเฮย แล้วสั่งยิงขีปนาวุธเข้าใส่ แท่นที่พวกั์ สั่งการทันที ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!
เสือโคร่งั์ที่ออกมา ก็เจอกับ หุ่นพลังเทพ ใช้พลังของแต่ละตัว ช่วยกันกำจัดกับ ผู้พิทักษ์ ส่วนเ้าั์ที่นั่งอยู่ชมบนที่สูง ถูกขีปนาวุธเข้าใส่ จนกระเด็นไปมา
แต่พวกมันกลับไม่เป็อะไร เหมือนกับว่า พวกมันมีพลังเทพคุ้มกาย ไม่สามารถทำอะไรมันได้
“ ไอ้พวกมนุษย์จิ๋ว พวกแกตาย ทหารเกราะเหล็ก ฆ่ามันให้หมด”
ทหารั์ สวมเกราะสีเงิน มือถือ ฆ้อนั์ ะโเข้าไล่ทุบ ผู้พิทักษ์กันชุลมุนวุ่นวายไปหมด เฟยหลงใส่ปีกอัสนี แล้วบินขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วสั่งให้หุ่นั์ ต้าเฮย ยิงทำลายกำแพง ที่ล้อมเอาไว้ให้พังจนหมด แล้วตนเองก็ปล่อยเพลิงแมกมาเข้าใส่ทหารั์ จนร่างของพวกมันมอดไหม้ กลายเป็ั์ย่าง จากนั้นยังพุ่งตัวเข้าหาหัวหน้าั์ทั้งสิบ ที่กำลังแค้นใจยิ่งนัก ะโลงมาเพื่อจัดการกับเฟยหลง แต่ไม่ทันเหยียบพื้น ั์ตนแรก ก็ถูกพุ่งเข้าเจาะหัวใจ จนทะลุตายไปเป็คนแรก แล้วอีกสิบคน ก็ถูกเพลิงแมกมา เข้าจู่โจมในทุกแง่ ทุกมุม ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ จนหัวหน้าทั้งสิบ ถูกไฟคลอกตายไปจนหมด ทหารั์ที่เหลือไม่มีใครกล้าเข้ามาหาอีกเลย ส่วนเสือโคร่งั์ สุดท้ายถูกแช่แข็งไปจนหมด แล้ว
ก็ถูกคลื่นแม่เหล็กกระแทกใส่ ทำให้ร่างถูกะเิแหลกเหลวไปจนหมดไม่มีเหลือ
ผู้พิทักษ์ ตายไป สิบคน เหลือ อยู่ไม่ถึง 70 คน เฟยหลงกวาดไข่ทองคำั์เข้ามาเก็บไว้จนหมด โดยไม่มีใครเห็น
“ ทุกคนรีบขึ้นหุ่นยนต์แล้วไปรอที่ทางออกเร็ว” ผบ. หยางซู่สั่งการออกไป เพราะบัดนี้ ทหารั์ได้เรียกกำลังเสริมมาแล้ว ไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรอีก ทุกคนรีบไปกับหุ่นโดยสาร แต่ไม่ทันจะออก ก็พบว่าหมาป่าเป็จำนวนมาก เข้ามาล้อมเอาไว้จนหมด เฟยหลง มองหน้าจ่าฝูง แล้ว ส่งพลังสยบจิตของมัน ไม่นาน พวกมันก็ถอยหลังกลับไป ไม่มายุ่งเื่นี้อีก
ทั้งหมดมารอ ทางที่เข้ามาในโลกแห่งนี้ แต่ว่านี่คงยังเป็เวลากลางวันยังไม่มืดเลย ยังไงคงต้องปะทะ กับพวกกองทัพั์อีกแน่ พูดได้แค่นั้น ก็มีเสียงธนูั์ พุ่งเข้าใส่เต็มท้องฟ้า ท่านผบ. หยางซู่กับ ผู้พันแฮริส สร้างม่านป้องกันเอาไว้ ทำให้หยุดลูกธนูเอาไว้ได้ แต่พวกมันกลับขว้างหินเข้าใส่อีก หุ่นพลังเทพของเฟยหลงต้องออกมาใช้เกราะป้องกัน ทั้งหมดก็ยังช่วยกันอย่างแข็งขัน หินเป็จำนวนมาก ไม่สามารถทำอะไรได้ คราวนี้ขีปนาวุธก็ถูกยิงไปจนหมดไม่มีเหลือ ปืนกลมือ ก็ยิงกันจนหมดะุ
ทุกคนเหลือแต่อาวุธดาบ กระบี่ ทวน หน้าไม้ ธนู แต่ของพวกนี้ไม่สามารถหยุดั์พวกนี้ได้เลย เวลานี้มีทหารั์ มากันเกือบร้อยคราวนี้ มีาาั์ มาด้วยตนเอง ซึ่งแค่เห็นก็รู้สึกหวาดกลัว เพราะ ร่างกายของมันใหญ่กว่า ั์ทั่วไป ถึงสองเท่า พอมาถึง ราชั์ ก็ให้ทุกคนหยุด แล้วใช้มือชกลมออกไป ฟู่ ฟู่ เสียงลมฉีกอากาศออกไป แล้วขยายแผ่รัศมีเป็วงกล้ว ผบ.หยางซู่ กับ ผู้พันแฮรีส ใช้พลังจ้างจักรวาลขั้น10 ออกมาต้าน พร้อมกับหุ่นพลังเทพทั้ง 5 ตัว ล้วนต้านไปไม่ได้ ถูก พลังมหาศาลอัด จนปลิวว่อน ผู้พิทักษ์ที่อยู่ด้านหลังก็ลอยลิ่วกระจัดกระจายกันไป บางไม่ได้เตรียม พลังต้านร่างก็แหลกสลายกลายเป็ชิ้นๆ ไปหลายคน เหลือเพียงเฟยหลงยังยืนเผชิญหน้าอยู่กับที่ ยืนมองด้วยสายตานิ่งเฉย
“ สามารถต้าน ปราณหมัดของข้าได้ นับว่าไม่เลว แต่พวกแกเข้ามา ในเขตแดนของข้าแล้ว ไม่มีวัน ที่พวกเ้าคนใดจะรอดชีวิตออกไปจากที่นี่ได้”
าาั์พูดจบ ก็ะโตัวลอยปิดบังท้องฟ้า แทบมืดมิด แล้วใช้เท้าเหยียบใส่ร่างของเฟยหลงที่ตัวเล็กนิดเดียว โครม !! เงาร่างของเฟยหลงหายวับออกไปยืนบนอากาศ พร้อมกับสยายปีกอัสนีสีทอง แล้วสะบัดขนออกไป ขนนกสีทองพุ่งออกไปจากปีกอัสนี พุ่งเข้าใส่ลำตัวั์ ฉึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! าาั์มองาแเล็กน้อย อย่างไม่ใส่ใจ มันเกร็งกำลังออกมา ขนนกกระเด็นหลุดหายไปหมด
“ มีดีแค่นี้เองรึ?”
“ เดี๋ยวเ้าก็รู้” เฟยหลงบินวนไปบนท้องฟ้า แล้วปล่อยอัสนีสายฟ้าเข้าใส่ร่างาาั์ เปรี้ยง ! เปรี้ยง ! เปรี้ยง ! ร่างที่ใหญ่โตของมันไม่รู้สึกะเืเลยแม้แต่น้อย มันยกมือตบใส่ เฟยหลง แต่ไม่สามารถตบโดนได้แม้แต่น้อย
ผบ. หยางซู่ใช้โอกาสเผลอของาาั์ เข้ามาตัดเส้นเอ็นที่ข้อเท้า ปึก !
ดาบใหญ่ที่เฉือนลงไปไม่อาจทำอะไรหนังที่หนาแน่น ทนทาน ของมันได้เลย ทำให้มันใช้เท้าดีดร่างผบ. หยางซู่จนกระเด็นไปไกล กระอักเือีกรอบ
เฟยหลงได้โอกาสบ้าง ปล่อยพลังแมกมาออกไป ถูกหน้าอกของมัน แต่ว่ามันปัดออกไป ทำให้มีแต่รอยไหม้ไฟเพียงเล็กน้อย แล้วเ้าเหมียวน้อยก็โผล่ออกมา กำไลมิติ ปล่อยเข็มัสังหารเข้าดวงตาของมันข้างหนึ่ง ฟิ้วๆๆ !! อ๊ากกกกก !!
มันร้องออกมาอย่างเ็ป และโกรธแค้นยิ่งนัก มันใช้พลังขับเข็มัออกมาจนหมด แล้วมันก็พนมมือ ท่องบทสวดแปลกๆ ออกมา เฟยหลงมองอย่างแปลกใจ แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีมืองอกออกมาจากด้านข้าง คราวนี้มันโจมตีใส่เฟยหลงด้วยมือทั้งสี่ข้าง เฟยหลงต้องหลบหลีกยากขึ้น แต่สุดท้ายก็หลบไม่ได้ เพราะมันมีแขนงอกออกมาเพิ่มเป็ หกแขน จึงถูกจับไว้ในอุ้มมือั์ มันพยายามจะบีบให้เฟยหลงแบนจนและ แต่มันก็ต้องส่งเสียงร้องออกมาดังลั่น อ๊ากกกกกก !! มือของมันถูกเปลวไฟสีน้ำเงินเผาผลาญไปจนมือไหม้ ไฟเริ่มลามไปทั่วแขน เฟยหลงสยายปีกอัสนี แล้วพุ่งตัวเป็แสงอัสนี เข้าไปทะลุหน้าอกจนเป็รู หัวใจั์ถูกทำลาย ร่างมันหงายท้องล้มไปกับพื้น สิ้นใจไปในทันที
ท้องฟ้ามืดมิด พระจันทร์ปรากฏออกมาสองดวง บรรยากาศรอบๆ เริ่มพล่ามัว ทุกคนรีบวิ่งเข้าไปในทันที เฟยหลงก็เช่นกัน แล้วร่างของทุกคนก็มาปรากฏอยู่ในโลกปัจจุบัน ดินแดนไจแอนท์กลับหายไป ทุกคนส่งเสียงร้องดีใจ ที่รอดออกมาจนได้
“ ต้องขอบคุณ เฟยหลง หากไม่ได้ท่าน พวกเราคงต้องแย่แน่”
“ ข้าเพียงทำตามหน้าที่เท่านั้น”
“ ไม่ต้องห่วง กลับไปที่รัฐ นอร์ทอีสต์ ซิตี้เมื่อไร ข้าจะเสนอความดีความชอบให้ท่าน”
เฟยหลงไม่ได้ใส่ใจเื่นี้นัก กล่าวขอบคุณแล้วกลับไปขึ้น หุ่นั์ต้าเฮยแล้วเดินทางกลับสำนัก แต่ว่า พวกท่านชายเจนัส กลับนำเรือเหาะออกมา แล้วคิดว่าจะบินกลับรัฐนอร์ทอีสต์ ซิตี้เลย โดยไม่สนคำเตือนของ ศิษย์พี่เซกิ เื่เ้าลิงั์
พอเรือเหาะพุ่งขึ้นฟ้าไม่ทันได้เคลื่อนไหว ก็มีหินขนาดั์ลอยเข้าใส่ ยานเหาะโครม ! ยานเหาะ ร่วงสู่พื้นะเิ ผู้พิทักษ์ตายไปเกือบสิบคน ท่านชายเจนัสอยู่ลำที่สองยังไม่ขึ้นบิน รอดได้หวุดหวิด......