คุณหมอพ่ายรัก

    8.2

    "ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "หมอดลหัวเราะอย่างกับคนบ้าลุกขึ้นมากอดยิหวาเธอมองเขาอย่างงงๆ "ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ยิหวา ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ "




    "หมอคะ.... หมอเป็๲ไรคะ"เธอร้องถามอย่าง๻๠ใ๽




    "ดีใจ.... มันดีใจ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ยิหวา... ผมรักคุณ...... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "




    "หว้าเป็๲ไรคะหมอ... หมอดีใจอะไร"




    "นี่แนะ"เขาผละออกจากเธอพร้อมกับดึงแก้มเธอแรงๆ "ไม่รู้อะไรเลยซินะ... นี่แนะๆ "




    "หมออะ... หว้าเจ็บนะคะ"เธอหน้ามุ่ย




    "มีน้องแล้วนะ"เขาหยุดดึงจับบ่าเธอไว้มั่นมองจ้องตาหญิงสาวด้วยความรัก"ลูกหว้ากำลังท้องแล้วครับ"




    "ท้อง!? "เธออ้าปากค้าง"ทะ.... ท้องหรอคะ"เธอก้มลงมองหน้าท้องตัวเองก่อนจะยกมือลูบเบาๆ "ท้องหรือนี่! ท้องได้ไงคะหมอ" หมอดลชะงักไปนิดนึงไม่รู้จะขำหรือร้องไห้ดีกับคำถามนี้...




    "เอาเป็๲ว่า... ผมเป็๲คนทำให้ท้องเองรู้แค่นี้พอนะที่เหลือผมจะจัดการเองแต่น้องหว้าต้องให้ความร่วมมือนะครับ เป็๲คุณแม่แล้วนะผมจะแนะนำวิธีการดูแลตัวเองหลังจากนี้.... ไม่ซิ ผมจะดูแลคุณเองให้ดีที่สุด... "




    "ค่ะ"เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่ที่เธอไม่เข้าใจคือเธอท้องตอนไหนเพราะเธอก็แอบกินยาคุมอยู่นะ! หมอดลยิ้มอย่างมีความสุขเขาลอบถอนใจอย่างโล่งอก ครั้งแรกที่เขาตรวจภายในให้เธอ ยิหวายังไม่ทราบเลยแท้จริงแล้วเขาได้ทำอะไรลงไปบ้าง และไอ้ที่เธอแอบกินยาคุม... หึหึหึ.... ทำไมเขาจะไม่รู้เขาเป็๲หมอนี่น่า เขาแอบเปลี่ยนยาให้เธอเช่นกันซึ่งเธอไม่ได้เอะใจอะไรเลยสักนิด 'ยิหวาหนอยิหวาเธอซื่อจริงๆ '




    "ไปครับ... น้องหว้าจะไปนวดไปทำสปาผมพาไปเองนะครับ ค่อยๆ เดินนะที่รัก"เขาประคับประคองเธออย่างดี"ที่รักเดินระวังๆ นะครับ "




    "ค่ะ"สาวๆ ในคลีนิคมองด้วยสายตาอิจฉาไปตามๆ กันโดยเฉพาะขิมเธอมองอย่างไม่ชอบใจแต่ก็ทำไรไม่ได้








    สายธารเข้ามาเคลียร์งานตอนเช้าจนเสร็จจึงลุกขึ้นเอากระเป๋ามาคล้องไหล่เตรียมตัวไปตามนัดที่นัดกับตองนวลเมืี่อวาน....






    ก๊อก ก๊อก ก๊อก...






    "เชิญค่ะ"




    "คุณหมอ... วันนี้มีคนไข้ขอพบหมอค่ะ เขาย้ำว่าต้องเป็๲หมอเท่านั้นค่ะ"




    "ตายจริง ธารมีนัดซะด้วย เขามายังคะ"




    "ใกล้ถึงแล้วค่ะ"




    "โอเคค่ะ เดี๋ยวธารรอถ้าเขามาให้เขามาพบธารได้เลยค่ะ"




    "ค่ะคุณหมอ" เธอทรุดลงนั่งที่เดิมหยิบเสื้อกราวสีขาวที่พาดกับเก้าอี้มาสวมนั่งรอคนไข้อย่างตั้งอกตั้งใจ......






    ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก






    เสียงเคาะประตูจึงดังขึ้นเธอหันไปมองก่อนจะยืดตัวตรง.....




    "หวัดดีหมอ"สายธารมองจ้องอีกฝ่ายด้วยสายตาครุ่นคิดก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อนึกออก"ผมมาพบหมอแล้วนะ"เขานั่งลงตรงข้ามหญิงสาว




    "สวัสดีค่ะ"




    "เข้าเ๱ื่๵๹เลยล่ะกัน..... หมอสะกดจิตได้ใช่มั๊ยไหนหมอลองสะกดจิตผมดูซิ"เขายักคิ้วอย่างกวนๆ สายธารจ้องเขานิ่งๆ พักนึงเธอกำลังข่มใจไม่ให้โมโหใส่เขา"ว่าไงครับหมอ...... แล้วนี่ไรครับ"เขาหยิบกุญแจรถยนต์ที่มีตุกตาห้อยอยู่"เขา ทำแบบนี้หรือเปล่าครับ"เขายื่นกุญแจรถมาตรงหน้าหมอธารแกว่งกุญแจรถไปมา"จงหลับ.... จงหลับ.... หมอจงหลับ..... หลับตาลง หลับตาลงเดี๋ยวนี้" สายธารนั่งมองด้วยใบหน้าเรียบเฉยเธอพยายามที่จะไม่แสดงอาการใดๆ ออกมา..... "ทำไมไม่หลับล่ะหมอ.... โอม... จงหลับ จงหลับ " สายธารก้มลงเขียนอะไรบางอย่างชั่วครู่จึงกดโทรศัพท์หาพยาบาลด้านนอก ผู้พันเดลหยุดมองสายธารคุยสาย




    "เตรียมเอกสารให้หน่อยค่ะ.... "สักพักพยาบาลสาวเดินถือเอกสารเข้ามาภายในห้องโดยมีชายหนุ่มนั่งมองตาปริบๆ




    "นี่ค่ะคุณหมอใบส่งตัว"




    "ขอบคุณค่ะ"




    "ใบส่งตัวไรครับ"พยาบาลสาวอมยิ้มให้นิดนึงก่อนเดินออกไป




    "หมอจะส่งคุณไปโรงบาลบ้านะคะ.. เท่าที่ดูท่าจะอาการหนัก"




    "ห้ะ... โรงบาลบ้า"