ณ พรรคยาจก
หลังจากที่มีการประชุมกันเรียบร้อย ชิงชิงจึงรับอาสาเป็ตัวแทนไปที่จวนท่านผู้ว่าเพื่อไปขอร้องมือปราบหานอู่พร้อมกับสอบถามความเป็มา เผื่อนางกับพรรคพวกจะได้ช่วยกันสืบหาตัวคนร้ายตัวจริง
ชิงชิงบุกไปที่ห้องพักของท่านมือปราบอย่างไม่เกรงใจใคร
“พ่อของเ้าอยู่ในคุก ข้าจะให้ลูกน้องนำทางไปพบก็แล้วกัน” หานอู่รีบพูด
“ข้ามาพบท่าน พี่หานอู่ วันนี้ข้ามาในฐานะน้องสาว พวกเราเติบโตมาด้วยกัน และท่านก็นับถือพ่อข้าเหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึงไม่ใช่หรือ” ชิงชิงรีบอ้างตัว
“ใช่ ข้านับถือพ่อเ้าเหมือนลุงของข้า แต่ มันเป็หน้าที่ ข้าไม่อาจขัดคำสั่งเบื้องบนได้ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต่างพากันสงสัยพ่อเ้า” หานอู่กล่าวอย่างจำใจ
“ข้าและพี่น้องในพรรคยาจกทุกคนขอเอาหัวเป็ประกันว่า พ่อข้าไม่ใช่ขโมยอย่างแน่นอน พวกเราเป็พยานได้” ชิงชิงกล่าวอย่างมั่นใจ
“เ้าก็รู้นี่ ว่าพยานอย่างพวกเ้าไม่น่าเชื่อถือ คนภายนอกก็ต้องคิดว่าพวกเ้าเข้าข้างกันเองอยู่แล้ว” แม้ใจหานอู่จะเชื่อคำพูดชิงชิง แต่การสืบคดีต้องมีหลักฐาน
“แต่ถึงยังไงท่านก็ไม่มีพยานและหลักฐานว่าพ่อข้าเป็ขโมยจริงๆ เสียหน่อย” ชิงชิงโต้แย้ง
“ข้าเองก็กำลังหาทางสืบหาคนร้ายตัวจริง เ้าใจเย็นๆ ก่อนจะได้มั้ย” หานอู่อธิบาย
“พ่อข้าเพิ่งหายป่วยได้ไม่นาน ต้องมาถูกพวกท่านกักขังไว้แบบนี้ ข้าเป็ห่วงพ่อ ดังนั้นข้าและพี่น้องในพรรคจะช่วยท่านสืบคดีอีกแรง แต่ก่อนอื่นข้าต้องรู้ความเป็มาเสียก่อน” ชิงชิงมีสีหน้ากังวล
“ได้ ข้าจะเล่าให้เ้าฟัง ฝ่าามีรับสั่งให้จัดการแข่งขันล่าสมบัติในถ้ำ สมบัตินั้นก็คือลูกแก้วั ผู้แข่งขันเป็ผู้ชายทั้งหมด 8 คน ผู้ชนะจะได้รับอัฐมากมายพร้อมกับลูกแก้วันั้น แต่ทว่ายังไม่ทันแข่งขันกัน ลูกแก้วก็ถูกขโมยไปเสียก่อน” หานอู่เล่าสั้นๆ
“เหตุใดถึงสงสัยพ่อข้า ทั้งๆ ที่มันอาจเป็ไปได้ว่าคนขโมยอาจเป็หนึ่งในผู้แข่งขันนั่นก็ได้” ชิงชิงสงสัย
“แต่พวกเขาอยู่ในบ้านพักที่ฝ่าาทรงจัดไว้ให้ มีทหารองครักษ์คอยคุ้มกันแ่า ไม่มีทางที่จะเป็พวกเขา” หานอู่อธิบาย
“แต่มันก็เป็ไปได้ไม่ใช่หรือ” ชิงชิงยังคงสงสัย
“งั้นก็ได้ ไว้ให้ข้ากับท่านกุนซือตรวจสอบก่อนก็แล้วกัน เ้าค่อยกลับมาใหม่ในวันพรุ่งนี้ ดีมั้ย” หานอู่้าเวลาในการตรวจสอบ
“ขอบคุณท่านมาก พี่หานอู่” ชิงชิงกลับไปที่พรรคยาจกด้วยความหวังว่าจะมีทางสืบหาคนร้ายที่แท้จริง
********************************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น ชิงชิงถูกเชิญไปพบท่านผู้ว่า
“ข้าน้อยขอคารวะ ท่านใต้เท้า”
“เชิญนั่งเถิดแม่นาง” ท่านผู้ว่ากล่าว
“ใต้เท้า สืบได้แล้วใช่หรือไม่” ชิงชิงรอฟัง
“ก็ไม่เชิง ข้ากับท่านกุนซือได้ตรวจสอบรายชื่อผู้แข่งขันชายทั้ง 8 คน ผนวกกับการสอบปากคำทหารองครักษ์ที่คุ้มกันที่บ้านพักพวกเขา ก็พบว่ามีเพียงชายสองคนเท่านั้นที่มีพฤติกรรมน่าสงสัย เพราะคืนเกิดเหตุพวกเขาแอบลอบออกไปข้างนอกเขตบ้านพัก อย่างไรก็ตามพวกเรายังไม่มีหลักฐานเอาผิดพวกเขา” ใต้เท้าอธิบาย
“ใต้เท้าสั่งการมาเถิดค่ะ ข้ากับพรรคพวกยินดีให้ความร่วมมือ” ชิงชิงรอฟัง
“ผู้ต้องสงสัยก็คือ ตงหวินกับซานหยง ตอนนี้ตงหวินเดินทางกลับบ้านที่ต่างเมือง ข้ามีคนไม่พอที่จะไปสืบถึงเมืองชานหยวน จึงอาจจำเป็ต้องขอความช่วยเหลือจากเ้า หากพวกเ้าสืบพบว่าเขาเป็คนร้ายตัวจริงพร้อมกับพบลูกแก้วั เ้าก็สามารถจับเขากลับมาที่เมืองหลวงได้เลย แต่จงจำไว้ว่าต้องมีพยานและหลักฐานเท่านั้นถึงจะจับเขามาได้” ใต้เท้ากล่าวย้ำ
“ค่ะ ใต้เท้า ข้ากับลูกน้องจะรีบออกเดินทางเดี๋ยวนี้” ชิงชิงร้อนใจ
เมื่อชิงชิงคารวะ แล้วเดินออกไปจากจวน มือปราบหานอู่ก็รีบกล่าวทันที “เหตุใดใต้เท้าถึงส่งคนแอบติดตามชิงชิงไปล่ะครับ”
“ถึงอย่างไรพ่อของนางก็ยังไม่พ้นข้อกล่าวหา และบางทีนางอาจร่วมมือกับพ่อของนางก็เป็ได้ การส่งสายลับไปจับตาดูนาง หนึ่งคือเพื่อจับตาดูพฤติกรรมของนางกับลูกน้อง หากนางไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง พวกเราก็จะได้เลิกสงสัยในตัวนาง สองก็คือหากนางเกิดภัยอันตรายไปเจอคนร้ายตัวจริงเข้า สายลับจะได้เข้าไปช่วยพวกนางได้ทันกาล” ใต้เท้ากล่าว
“ใต้เท้าช่างรอบคอบยิ่งนัก” มือปราบพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“ส่วนท่านก็คอยติดตามซานหยงไปเถิด เขาชอบทำตัวลับๆ ล่อๆ อีกอย่างตอนอยู่ที่บ้านพัก ซานหยงก็ไปขอเ้าบ้านให้แยกที่นอนกับเพื่อนๆ คนอื่น ทุกคนเลยยิ่งพากันสงสัยในตัวเขาเข้าไปใหญ่” ใต้เท้าสงสัยในตัวซานหยง
“เขาน่าสงสัยจริงๆ นะครับ บางทีซานหยงอาจไม่้าให้ใครเห็นว่าเขาแอบไปขโมยแล้วซ่อนลูกแก้วไว้ที่ไหน” มือปราบคาดการณ์
“งั้นข้าขอเตือนเ้าว่า อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามเช่นกัน เพราะยังไงก็ยังไม่มีพยานและหลักฐาน” กุนซือกล่าวเตือน
“ครับท่านกุนซือ ข้าจะสืบอย่างระมัดระวัง” มือปราบรับคำ
ท่านผู้ว่าพยักหน้าให้ท่านมือปราบดำเนินการติดตามซานหยงทันที
********************************************************
มือปราบหานอู่และลูกน้องสองคนแอบอยู่บนหลังคาที่บ้านพักของผู้เข้าแข่งขันทั้งแปด ผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วยาม พวกเขาก็เห็นซานหยงแอบลักลอบหนีออกไปนอกบ้านพัก แล้วเดินมุ่งหน้าเข้าไปในตลาดในเมือง
มือปราบและลูกน้องรีบติดตามไปติดๆ
ซานหยงเดินเข้าไปในตลาดได้ไม่นาน สักพักเขาก็เดินไปชนเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งจนนางล้มไม่เป็ท่า
“ขออภัยแม่นาง ข้าไม่ได้ตั้งใจ เ้าไม่เป็อะไรใช่หรือไม่” ซานหยงรีบประคองหญิงผู้นั้น พร้อมกับเก็บคันฉ่องที่นางเพิ่งจะซื้อมา และยื่นไปคืนแม่นางอย่างรู้สึกผิด
“ไม่เป็ไรหรอกท่าน ในเมื่อของก็ไม่ได้เสียหาย และข้าก็ไม่ได้าเ็อะไร” หญิงสาวรับมาพร้อมกับยิ้มให้อย่างไม่เอาเื่
“แม่นางช่างใจกว้างยิ่งนัก งั้นข้าขอลา” ซานหยงทำท่าคารวะและรีบเดินจากไป
แต่ที่น่าแปลกก็คืออยู่ดีๆ ซานหยงก็เปลี่ยนเส้นทาง เดินออกจากตลาดและมุ่งหน้าไปในป่าแทน จนมือปราบและลูกน้องต่างพากันแปลกใจ
ผ่านไปไม่นาน ซานหยงก็เริ่มเดินเร็วขึ้น จนกระทั่งเริ่มวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต ทำให้หานอู่ต้องรีบวิ่งตาม
หานอู่มีกำลังภายในสูงกว่ามาก เขาออกแรงเพียงน้อยนิด เขาก็สามารถวิ่งตามซานหยงทัน จนกระทั่งวิ่งกระโจนเข้าไปจับตัวซานหยง
ซานหยงพยายามดิ้น ในตอนนี้ทั้งสองกลิ้งตัวไปด้วยกัน ผลัดกันทับ จนกระทั่งหานอู่สามารถทับตัวซานหยงเพื่อบังคับไม่ให้ซานหยงดิ้น แต่ทว่ามือเ้ากรรมกลับเผลอจับไปที่หน้าอกของซานหยง และก็พบว่ามันเป็ก้อนเนื้อนิ่มๆ จนหานอู่ชะงักและเผลอพูดว่า “จะ จะ เ้า เ้าเป็ผู้หญิงนี่”
ซานหยงรีบผลักหานอู่จนเขาหงายหลังพร้อมกับตบหน้ามือปราบอย่างแรง
“ลามกที่สุด เ้ากล้าล่วงเกินข้าได้อย่างไร” ซานหยงพูดเป็เสียงผู้หญิง
หานอู่ตั้งสติ เขาทำเป็ไม่สนใจในคำพูดของนาง แล้วรีบเข้าไปจับตัวนางเพื่อพากลับไปที่จวนท่านผู้ว่า จะได้รีบพาตัวไปสอบปากคำ
“ปล่อยข้านะ ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด เ้าไม่สิทธิ์มาจับตัวข้าไว้แบบนี้” ซานหยงยังคงดิ้น
“เ้าทำตัวลับๆ ล่อๆ เ้าอาจเป็คนขโมยลูกแก้วัก็เป็ได้” มือปราบกล่าว
“ห๊า นี่เ้ากล้ากล่าวหาข้าได้ยังไง เ้าไม่มีหลักฐานเลยสักนิด” ซานหยงโต้แย้ง
“ผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ เขาไม่ออกมาในยามวิกาลแบบนี้ อีกอย่างถ้าเ้าไม่ใช่คนร้ายจริงๆ เ้าวิ่งหนีข้าทำไม” มือปราบยิ่งสงสัยในตัวนาง
“ข้า ก็แค่….” ซานหยงพูดไม่จบ
“อีกอย่าง ผู้เข้าแข่งขันต้องเป็ผู้ชายเท่านั้น เ้าเป็หญิง เหตุใดถึงปลอมตัวเข้าไปแข่งขันแบบนี้ เ้าต้องประสงค์ร้ายแน่ๆ” มือปราบเริ่มมั่นใจว่านางเป็คนร้าย
“แล้วพวกเราจะได้เห็นดีกัน” ซานหยงกล่าวเสียงแข็ง
ลูกน้องรีบจูงม้ามาให้ท่านมือปราบ หานอู่จึงรีบอุ้มตัวนางขึ้นม้า แล้วตัวเขาเองก็ขึ้นม้าตาม ทำให้ทั้งสองขี่ม้าตัวเดียวกัน หานอู่ขี่ม้าพาหญิงสาวลึกลับไปสอบปากคำที่จวนท่านผู้ว่าทันที