โซระที่เห็นสัตว์อศูนย์มีรูปร่างใหญ่คร้ายกับกระทิงแต่มี3เขาสัตว์อศูนย์จ้องมองดูโซระด้วยสายตาที่ดุร้ายเพรียมกับคำรามออกมา
**โอ้ก** มันวิ่งตรงมาใช้เขาแทงตรงหน้าอกของโซระแต่ก่อนที่เขาของมันจะถึงตัวของโซระนั้นก็ได้มีบาเรียสีฟ้าอ่อนประกดตรงหน้าป้องกันเอาไว้แล้ว
โซระจึงพูดในใจ
** ศรน้ำ*
น้ำรอบๆตัวของโซระค่อยแปรเปลียนเป็ศรน้ำที่ทรงอณุภาพขั้นประมาน56ศรศรโจมตีใส่สัตว์อศูนย์ สัตว์อศูนย์ร้องออกมาด้วยความเ็ปและค่อยล้มลงกับพื้นและสิ้นใจในที่สุดโซระเดินเขาไปหาสัตว์อศูนย์ที่ตายตรงหน้าแล้วจึงเก็บดวงิญญา โรระพูดออกมา
**แล้วเราจะเก็บไว้ที่ไหนเนียเรายังไม่แหวนมิติเลย**
จินจินจึงพูดออกมา
**ประตู์ของนายท่านสามารถเก็บของได้ทุกสรรพปสิ่ง ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็กนายท่านไม่จำเป็ต้องใช้แหวนวิติก็ได้เ้าคะ**
โซระได้ยินจึงถามกับไปว่า
** ข้าควรทำยัง**
จินจินตอบ
**นายท่านลองพูดว่า เก็บ สิเ้าคะ **
โซระจึงพูดออกไปว่า
** เก็บ **
สัตว์อศูนย์กระทิง3เขาก็ได้หายไปจากตรงหน้าของโซระแล้ว
โซระจึงพูด**มันหายไปไหน
**มันถูกเก็บไว้ในประตู์ของนายท่านแล้วเ้าคะ**
โซระได้ยินดังนั้นจึงไม่ได้ถามอะไรอีกเขาจึงคิดว่าตอนนี้เขาควรจะเดินไปทางทิศไหนอยู่ๆก็เห็นชายชราคนหนึ่งนอนอยู่ข้างๆกับก้อนหิน โซระเห็นจึงกระโจนเขาไปหาเขาเห็นชายชรากำลังนอนอยู่กับพื้นมีบาดแบลเติมตัว
เขาจึงใช้เวทรักษาทันทีโดยที่บาดแบลของชายชราค่อยๆหายไปทีละนิด ผ่านไป1ชั่วโมง ชายแก่ค่อยๆลืมตาขึ้นจึงพบกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อหลาถ้าหญิงสาวได้เห็นจะต้องแย่งชิงมาเป็สามีเป็แน่ชายแก่จึงถาม** เ้าเป็ใคร ทำไมถึงมาอยู่ที่ส่วนลึกของป่านี้
** โซระไม่สนใจที่ชายแก่ถาม
**ท่านตื่นแล้วริข้าเดินทางผ่านมาพอดี เห็นท่านนอนหมดสติอยู่ที่หินมีบาดแบลเติมตัวข้าเลยช่วยรักษาท่าน**
ชายแก่เห็นแบบนั้นจึงยกมือขึ้นมาไว้ที่อกแล้วพูดว่า
** ข้าขอบคุณเ้ามากหนุ่มน้อย**
ชายแก่พูดออกมาจากใจจริงแล้วยิ่มให้
**ไม่เป็ไรท่านอวุโส ข้ามีชื่อว่าโซระขอรับ**
โซระบอกชื่อไปแบบไม่หยิ่งผแนงในตัวเอง ชายแก่เห็นแบบนั้นจึงพูดว่า
** ข้าชือว่าบาสเตียน** โซระได้ยินจึงถามไปว่า
** แล้วท่านบาสเตียนมาทำอะไรที่นี้**
ชายแก่ไม่ได้ปกปิดอะไรเขาตอบไปว่าข้านั้นเป็ชายแก่ที่ชอบออกเดินทางไปทั่วดินแดนเพื่อรักษาคนและที่ข้าได้เข้ามาในเขานี้นั้นข้า้าหาดอกไม้์7สีเพื่อนำไปปรุงยาถอนพิษของอศูนย์แมลงแป่งพันปี ข้าได้หาดอกสรรค์7สีไปทั่วอยู่แถวๆเขตนอกนี้แหละแต่ข้าก็ได้หลงเขามาในเขตนี้แล้วได้เจอกับสัตว์อศูนย์ฝุงหนึ่งมันมีประมาน10กว่าตัวข้าได้ต่อสู้กับพวกมันข้าจึงได้ฆ่าพวกมันไป1ตัวและหาโอกาสหนีมาได้
ข้าคิดว่าข้าคงไม่มีโอกาสรอดแล้ว
**ฮ่า** ชายแก่หัวเรอะ
แล้วคิดในใจ
** ถ้าข้าไม่ได้เ้าข่วยไว้ข้าคงตายไปแล้ว**
ชายแก่ทำหน้าจิงจังแล้วพูด
**ข้าจะขอติดตามท่านได้หรือไม่**
โซระพูดออกมา
** ท่านพูดอะไร ทั้งๆที่ข้าพึงช่วยชีวิตท่านแค่คั้รงเดียวแต่ท่านกับของติดตามข้าท่านรู้จักข้าดีแล้วรึแล้วข้ายังไม่รู้จักท่านดีเลย **
ชายแก่ทำหน้าจิงจังแล้วพูดแนะนำตัวเอง
** ข้านั้นชื่อบาสเตียน เป็นักปรุงยาระดับก่อเกิดแห่งเทพขั้นที่1**
โซระในิดหนึ่งจึงถามว่า
** ท่านเป็นักปรุงยาระดับก่อเกิดแห่งเทพขั้น1 **
**ใช่แล้วขอรับนาย**
โซระยังไม่ได้ตอบว่าจะรับชายชราบาสเตียนมาติดตามแต่ชายชรากับเรียกเขาว่านายท่านซะแล้ว**
อยู่ๆชายชราก็หยิมเมล็ดยาออกมาหนึ่งเม็ดแล้วโยนเข้าไปในปากในเวลานั้นเองโซระถึงต้องอ้างปากค้างเลยทีเดียวเพราะตอนนี้รูปร่างชายชราเริ่มเปลยนจากแกกรายมาเป็
**ชายฉกรรจ์อายุรายๆไม่เกิน30 แถมหน้าตายังหล่อหลาเอาการแต่ก็หล่อไม่เท่าโซระสักท่าไหร่โซระเห็นดังั้นจึงถามว่า
** ท่านทำได้ยีงไงกัน **
*ชายฉกรรจ์กันตอบ** ข้านั้นเป็ปรุงยาระดับสูงน้ะนายท่านข้านั้นคิดข้นวิธีการแปรงเปลียนรูปรักภายนอกได้ตาม้าขอรับนายท่าน**
โซระไม่อยาจะเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อเพราะเห็นมันกับตาแล้วมันจึงทำหน้าปกติ
แล้วจึงถามถามออกไปว่า** แล้วท่านรู้ทางออกหรือไม่**
บาสเตียนตอบ **รู้ขอรับนายท่านแต่ตอนนี้ข้าว่าเราควรหยุดพักก่อนเพราะว่าตอนนี้พระอาทิตย์เริ่มจะตกดินแล้ว**
โซระก็คิดเช่นเดียวกับบาสเยนจึงตอบไปว่า** ฮ่าๆๆ***
......................................................................................................
เช้าวันรุ้งขั้นโซระลืมตาขั้น ก็ได้กริ่นอาหารเขาเลยลุงขึ้นไปดูก็ได้พบว่าบาสเตียนได้เตรียมอาหารไว้ให้แล้วเมื่อบาสเตียนเห็นนายท่านของมันจึงทักทาย ** ตื่นแล้วหรอครับนายท่าน *** ***ฮ่าๆๆ เ้าทำอาหารเป็ด้วยหรอ** บาสเตียนยิ่มแล้วบอกว่า ** ใช่ๆ **
จนตลอดเช้าพวกเขาสองคนกินข้าวกันจนเสจ็จได้เตรียมตัวออกเดินไปยังเมืองที่ไกล้ที่สุด