เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

เสียงของฝูงชนเริ่มที่จะนิ่งเงียบลงไปทีละคนสองคน จนทุกคนกลับมาอยู่ในความสงบเพียงไม่กี่วินาทีสั้นๆ หลินฟางฟางที่ตั้งหลักเท้าของตัวเองได้แล้ว เธอก็เงยหน้าขึ้นมามองชายตรงหน้า ประกอบกับไอซ์ที่มีความสูงมากกว่าเธอก็ก้มหน้าลงมองต่ำเช่นกัน สายตาของทั้งสองผสานเข้าหากันอย่างไม่ได้นัดหมาย ริมฝีปากของทั้งคู่ห่างกันไม่ถึง 5 เซนติเมตร จนจมูกของพวกเขาทั้งสองสามารถรับรู้ลมหายใจของกันและกันได้เป็นอย่างดี ‘นี่มันจังหวะซีรีย์เกาหลีชัดๆ..’ ในความคิดของผู้ที่พบเห็น ใครๆก็ต้องคิดอย่างนี้อย่างแน่นอน “เธอไม่เป็นอะไรนะ..!?” ไอซ์กล่าวถามกับหลินฟางฟาง แม้ว่าริมฝีปากของพวกจะอยู่ไม่ห่างกันมาก สำหรับไอซ์แล้วเขาไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นกับหลินฟางฟาง แต่สำหรับหญิงสาวแล้วมันไม่ใช่ ตั้งแต่เด็กจนโตเธอไม่เคยถูกปฏิบัติเช่นนี้ หัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ตึก!!ตึก!!...ตึก!!ตึก!!...ตึก!!ตึก!!“ฉันไม่เป็นอะไร ปล่อยฉันก่อน” หลินฟางฟางกล่าวกลับพร้อมกับหลบหน้าไปอีกทาง เพื่อไม่ให้ใครเห็นว่าเธอกำลังเสียอาการ ใบหน้าเริ่มมีสีเลือดอ่อนๆแสดงบนผิว ใช่แล้วเธอกำลังเขินหนักมาก แต่ไอซ์เจ้าผู้ชายหัวโง่คนนี้กลับไม่เข้าใจ เขายื่นมือไปแตะที่หน้าผากของหลินฟางฟางก่อนจะพูดขึ้น“เธอไม่สบายหรือเปล่า... เห็นหน้าแดง” และด้วยประโยคนี้ ภาพเหตุการณ์อย่างนี้ ฝูงชนคิดว่าพวกเขากำลังดูซีรีย์รักๆใคร่ๆเรื่องหนึ่ง มือของพวกเขาค่อยๆจิกลงบนสิ่งของที่พวกเขากำลังถืออยู่ และลุ้นตามว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป“ฉันสบายดี.. แค่เหนื่อยเท่านั้นแหละ หน้ามันก็เลยแดง” หลินฟางฟางกล่าวอย่างร้อนรน และเธอเลือกที่จะใช้เสียงที่ค่อนข้างดัง ราวกับเหมือนว่ากำลังไม่พอใจชายหนุ่มตรงหน้า“บอกดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องขึ้นเสียงเลยนี่.. ช่างเถอะ เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ฉันจะได้ไปทำธุระของฉันต่อ” ไอซ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาอุตส่าห์ถามด้วยความเป็นห่วง แต่อีกฝ่ายกลับไม่พอใจที่เขาถามไปซะอย่างนั้น เขาเลือกที่จะไม่สนใจ แล้วก็หันหน้าเดินไปทางเข้าห้าง“..เออ.. ขอบคุณนะ” หลินฟางฟางรู้สึกผิดเล็กน้อย อารมณ์เพียงชั่ววูบเล่นงานเธอเข้าแล้ว เมื่อคิดได้เธอก็ไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณกับไอซ์“อื้ม!! ไม่เป็นไร” ไอซ์ตอบกลับสั้นๆก่อนจะก้าวเท้าไปยังฝูงชน หน่วยรักษาความปลอดภัยที่เห็นเจ้านายของพวกเขาเดินตรงมาทางนี้ ก็เริ่มทำหน้าที่ของตัวเองอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่างานมันจะง่ายขึ้นมาก เพราะฝูงชนที่จ้องมาทางไอซ์เป็นตาเดียวกลับแหวกทางให้ไอซ์ โดยไม่ต้องพูดอะไรสักคำ ไอซ์ไม่ได้แปลกใจอะไร เขาเดินเข้าห้างมาก็มองหน้าบันไดเลื่อนเพื่อที่จะลงไปยังชั้น G ตามหากระเช้าผลไม้ หลังจากไอซ์เดินผ่านไปไม่กี่ก้าวเสียง ‘กรี๊ด’ ก็ดังมาจากมวลชนที่อยู่ตรงนั้นทันที“คู่จิ้นคู่ใหม่แหละแก.. ผู้ชายคนนั้นก็ดูไม่เลวเลยทีเดียว..” หญิงสาวคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา“ใช่ๆ พวกเขาดูเหมาะสมกันมากเลยทีเดียว เราต้องตามสืบผู้ชายคนนั้น..” เพื่อนสาวอีกคนกล่าว เหล่าแฟนคลับหญิงก็พยักหน้าเห็นด้วยกับเรื่องนี้ รูปภาพที่พวกเขาถ่ายมาได้เมื่อกี้ดูยังไงมันก็เป็นภาพเพอร์เฟคไม่มีตรงไหนเลยที่ดูไม่ดี“ไม่นะ คุณหลินฟางฟาง นางฟ้าของฉัน..” เหล่าแฟนคลับชายได้แต่ร้องโอดโอย แม้ว่าพวกเขาจะเศร้าเล็กน้อยที่ไอดอลของพวกเขากลายเป็นกระแสกับผู้ชายคนอื่น แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพวกเขาเหมาะสมที่จะเป็นคู่จิ้นกันมาก“เขาเป็นใครกัน มีใครพอรู้ไหม ถ้าออกมาจากประตูพิเศษของห้างอย่างนี้ มีไม่กี่คนหรอก ไม่ผู้บริหารก็บุคคลสำคัญของห้าง หรือคนที่มีชื่อเสียง” ชายคนหนึ่งเริ่มกล่าวตามที่ตัวเองรู้ หน่วยรักษาความปลอดภัยเริ่มรู้แล้วว่างานกำลังจะเข้ามาเล่นงานพวกเขา ส่วนตาของทุกคนตกกระทบมาทางพวกเขาแล้วหลายสิบคู่ เพื่อกดดันให้กับพวกเขาพูด“อย่าไปกดดันพวกเขาเลย ยังไงเราก็มีรูปของเขาแล้ว นักสืบโซเชียลสามารถช่วยเหลือเราได้ ต้องมีสักคนแหละนะที่พอจะรู้จักเขา” หญิงคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา มวลชนพยักหน้าให้แกกัน และเริ่มโพสข้อความตามหาข้อมูลของไอซ์ทันที แน่นอนว่าหลินฟางฟางที่ได้ยินก็เริ่มหน้าเสียเข้าไปใหญ่“มันกลายเป็นอย่างนี้ได้ยังไงเนี้ย.. ตาย ตาย ตาย!! ฉันจะตอบคำถามกับคุณพ่อยังไงดี อย่าว่าแต่คุณพ่อเลย แม้แต่คุณเทียนหลง หรือคุณอนุวัฒน์ก็ตาม.. ฉันยังไม่ทันได้พบเขาเลย ก็สร้างความเข้าใจผิดให้อีกแล้ว” หลินฟางฟางกล่าวออกมาเป็นภาษาจีนด้วยความหัวเสีย พ่อบ้านหลินที่ได้ยินก็ยิ่งมึนงงเข้าไปใหญ่ ‘ก็คุณหนูเพิ่งจะ.. กับคุณอนุวัฒน์ แล้วเข้าใจผิดเรื่องอะไร?.. ช่างเถอะ มันไม่ใช่เรื่องของเรา’ พ่อบ้านคิดในใจอย่างสับสนกับท่าทีของคุณหนูของพวกเขา แต่เขาก็ต้องรีบแจ้งข่าวบางอย่างเพื่อให้คุณหนูเลิกกังวลใจก่อน “คุณหนูครับ.. บริษัทหลินกรุ๊ปแห่งประเทศไทยได้ประกาศให้บริษัทในเครือเปิดทำการปกติแล้วครับ คุณหนูสบายใจได้.. ไม่ทราบว่าจะจัดการธุระต่อ หรือว่าจะกลับโรงแรมเลยครับ” พ่อบ้านหลินกล่าว“ทำการปกติแล้ว?.. เยี่ยม” เท่านี้เธอก็พอที่จะหายใจได้โล่งอก อย่างน้อยเหตุการณ์ทุกอย่างนี้เธอก็พอจะมีเหตุผลคอยตอบคำถามของคุณพ่อ หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องอื่นๆได้“กลับก่อนเถอะพ่อบ้านหลิน คุณก็น่าจะเห็นพวกเขาแล้วนี่ ฉันไม่อยากเป็นข่าวเพิ่ม..” หลินฟางฟางกล่าวต่อ“ทราบแล้วครับคุณหนู.. ส่วนเรื่องมือถือ คุณหนูสามารถเลือกได้ผ่านแอปพลิเคชัน แล้วเดี๋ยวคนของเราจะส่งไปที่โรงแรมพร้อมกับซิมเบอร์โทรของประเทศไทยภายใน 30 นาทีครับ” พ่อบ้านกล่าวจบก็เชิญคุณหนูมุ่งตรงไปที่รถทันที รถหรูสามคันจอดอยู่ตรงหน้าของพวกเขาในเวลาต่อมา และหลินฟางฟางก็ขึ้นรถไปพร้อมกับความคิดที่อยู่ในจิตใจส่วนลึก ‘นี่ฉันเป็นอะไรไป.. ทำไมต้องนึกถึงตานั่นด้วยนะ..’ วินาทีที่เธอนึกถึงใบหน้าของไอซ์ในตอนนั้น หัวใจเธอก็เริ่มพองโตอีกครั้ง แต่ในวินาทีถัดมาหัวใจของเธอก็เหี่ยวลงอีกครั้ง‘เขามีคนที่ชอบแล้ว..’ ความคิดอันสับสนของเธอ มันทำให้เธอแทบจะประสาทกิน‘จะบ้าเหรอ ฉันไม่ได้ชอบเขาสักหน่อย มันก็แค่โมเมนต์เหมือนในละคร หรือภาพยนตร์ ฉันก็แค่ตื่นเต้น.. ใช่ๆ ฉันแค่ตื่นเต้นเท่านั้น ฉันไม่ได้คิดอะไร’ หลินฟางฟางพยายามหาเหตุผลให้กับตัวเอง ตอนนี้เธอไม่เข้าใจว่าหัวใจตัวเองต้องการอะไรกันแน่ แต่อีกไม่นานมันจะค่อยๆชัดเจนขึ้นมาทีละนิดๆภายหลัง ส่วนเจ้าตัวก่อปัญหาแบบไม่รู้ตัว หรือรู้เหตุการณ์ใดๆในใจของหญิงสาว เขายังคงเดินบนห้างสรรพสินค้าที่ขึ้นชื่อว่าเป็นของตัวเองอย่างสบายใจ ในมือถือกระเช้าผลไม้คัดเกรดเอ และพวกมันถูกห่อเอาไว้เป็นอย่างดี ไอซ์ตั้งใจจะเดินไปทางออกประตูหน้าของห้างเพื่อหารถแท็กซี่สักคันเดินทางไปยังโรงพยาบาลตามนัดของคุณปังปอน“..งาน Moter Expo มหกรรมยานยนต์ที่ดีที่สุดในภาคเหนือ เชิญรับชมได้ที่หอการค้าด้านข้างเลยครับพี่..” หนุ่มน้อยถือใบปลิวแจกให้กับผู้คนตรงทางลงบันไดเลื่อน เขาพูดอย่างขยันขันแข็ง ใบหน้ายิ้มอย่างมีความสุขที่ได้ทำงานด้านบริการอย่างนี้ แน่นอนว่ามันเรียกความสนใจให้กับไอซ์“ขอโทษนะครับ มีรถประเภทไหนบ้างครับที่งาน” ไอซ์เดินตรงเข้าไปถามกับชายหนุ่มทันที“โอ้คุณพี่.. ที่งานของเรามีรถทุกประเภทให้เลือกสรร ไม่ว่าจะเป็นมอเตอร์โลล่าเบน BMW มาต้า หรือจะเป็นแลมโบซีนีก็มีครับคุณพี่.. ถ้าสนใจก็อย่าลืมไปแวะชมได้นะครับ” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างเป็นกันเอง ไอซ์นำมือกุมคาง และกำลังคิดสนใจงานนี้ เขามองดูนาฬิกาข้อมืออันเก่าเพื่อคำนวณเวลา“เกือบสามโมง.. ยังพอมีเวลาอยู่...” ไอซ์กล่าวกับตัวเอง และเขาก็มุ่งตรงไปที่หอการค้านี้ทันที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 47

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 47

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้