บทที่ 29 สำนึก
"พี่ม่อ ท่านสบายดีไหม"
"ในที่สุดท่านก็กลับมา"
"ใช่แล้ว พวกเราคิดถึงท่านมาก"
สี่ผู้าุโอันดับท้ายต่างเข้ามาทักทาย สีหน้าท่าทางของทั้งสี่ต่างให้ความเคารพยำเกรงเฉิงม่อราวกับมองเห็นผู้นำตระกูลเฉิงยืนอยู่ตรงหน้า
"พี่ม่อเชิญทางนี้"
าุโเก้าจัดการนำพาเฉิงม่อไปยังที่นั่งที่ยังคงว่างเปล่าในบรรดาเก้าที่นั่งของเหล่าาุโระดับสูง
ซึ่งเป็ที่นั่งของาุโห้า!
"ผู้าุโเก้า! เ้าทำไร นี้มันที่นั่งเหล่าาุโของตระกูลเฉิงนะ คนที่ออกจากตระกูลเฉิงไปแล้วไม่มีสิทธินั่ง"
าุโคนหนึ่งที่สังเกตเห็น มันรีบลุกขึ้นมาและะโห้ามเสียงดัง
"าุโสอง ทำไมพูดแบบนั้น! "
"ใช่แล้ว าุโสองเ้าพูดเกินไปแล้ว"
"จริงด้วย าุโสองเ้าลืมไปแล้วหรือไงว่าพี่ม่อเคยเป็าุโอันดับหนึ่งมาก่อน"
ผู้าุโอันดับหก เจ็ด แปด เก้า ต่างทำสีหน้าไม่พอใจ เมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้าุโสองกล่าวออกมา
"นั่นมันอดีต แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว"
าุโสองไม่ฟังเหตุผลใดทั้งสิ้น มันพูดสวนกลับอย่างไม่เกรงใจใคร
"ฮึ่ม ทำไมเ้าพูดอย่างนั้น"
สี่สหายของเฉิงม่อบันดาลโทสะ
แม้แต่เฉิงมู่ที่ได้ยินยังเกิดความไม่พอใจที่บิดาถูกหักหน้าต่อหน้าคนอื่น มันจำบุคคลผู้นี้ไว้อย่างเหนียวแน่น สักวันมันต้องให้าุโสองได้สำนึกเสียใจ
"ถ้าเขาอยากนั่งก็ปล่อยให้เขานั่งไปเถอะผู้าุโสอง ยังไงเขาก็เคยเป็ผู้าุโหนึ่งมาก่อน"
คนที่เอ่ยขึ้นมาไม่ใช่ใครอื่น นอกเสียจากเป็ผู้าุโหนึ่งที่เข้ามาเสียบตำแหน่งของเฉิงม่อในเวลานี้
รูปลักษณ์มันเหมือนชายชราที่ไม่มีพิษมีภัย แต่เฉิงม่อรู้จักชายชราคนนี้ดี หากเผลอเมื่อไหร่ต้องโดนแว้งกัดทันที
"ถ้าาุโหนึ่งพูดอย่างนั้น..."
าุโสองตัดสินใจยอมยุติปัญหา
ในเวลาเดียวกันาุโหนึ่งลอบตรวจสอบระดับพลังปราณบุตรทั้งสองของเฉิงม่ออย่างลับๆ จนมันต้องใทันทีเมื่อััพลังปราณของเด็กชายที่เคยพิการปราณได้ และเด็กสาวที่มีระดับปราณเหนือกว่าในอดีตมากนัก
าุโหนึ่งประหลาดใจมาก มันไม่เคยคิดเลยว่าครอบครัวของเฉิงมู่ที่ย้ายออกไปเป็เวลานาน แต่บุตรทั้งสองกลับก้าวหน้าขึ้นอย่างผิดหูผิดตามาก
เป็ไปไม่ได้ พวกมันทำได้ไงกัน!
าุโหนึ่งไม่อาจนึกหาเหตุผลได้
"ผู้าุโหนึ่ง เ้าเป็อะไร? "
าุโสองเห็นสีหน้าท่าทางาุโหนึ่งเปลี่ยนไป จึงสอบถามออกมา
าุโหนึ่งได้ยินเสียงาุโสอง สีหน้าของมันกลับมาสงบนิ่งทันที แม้ว่ามันจะประหลาดใจกับความก้าวหน้าบุตรทั้งสองของเฉิงม่อ แต่เมื่อคิดดีๆบุตรชายมันยังมีระดับปราณเหนือกว่าบุตรทั้งสองของเฉิงม่ออยู่ดี
"บุตรทั้งสองเ้าไม่เลว"
าุโหนึ่งไม่ตอบคำถามาุโสอง แต่กลับกล่าวชมเชยบุตรทั้งสองของเฉิงม่อออกมาเล็กน้อยเหมือนกับพูดลอยๆก่อนลุกเดินจากไป
ได้ยิน อีกสามาุโอันดับบนต่างงงงวยและสงสัย พวกมันไม่เข้าใจว่าาุโหนึ่งกำลังพูดถึงเื่อะไรกัน
าุโสองเหมือนเข้าใจบางอย่าง มันจึงหันมามองบุตรทั้งสองเฉิงม่อทันที
"ไม่จริง! เป็ไปได้ไงกัน"
าุโสองใ ตอนแรกมันไม่อยากเชื่อ แต่พอมันลองตรวจสอบซ้ำอีกสองสามครั้ง ผลยังคงเหมือนเดิม
"าุโสอง เ้าเป็อะไร? "
เหล่าาุโอันดับบนที่เหลือมองมายังาุโสองด้วยความประหลาดใจ
"พวกเ้าลองตรวจสอบเอาเองเถอะ"
าุโสองไม่ตอบ แต่บอกให้ทุกคนพิสูจน์ด้วยตัวเอง มันอยากรู้ว่าทุกคนจะตรวจสอบพบเจอแบบมันไหม
เหล่าาุโอันดับบนมองหน้ากัน จากนั้นสายตาของพวกมันมองไปตามทิศทางปลายสายตาของาุโสอง
"ไม่จริง! "
ตอนนี้เหล่าาุโทั้งหมดแสดงสีหน้าเหมือนกัน พวกมันตกตะลึงมาก
ในที่สุดทุกคนเข้าใจสาเหตุที่าุโหนึ่งกับาุโสองแสดงอาการหงุดหงิดออกมาแล้ว
เฉิงมู่มีพลังปราณสมบูรณ์สอง!
เฉิงซินมีพลังปราณสมบูรณ์สี่!
สองพี่น้องอยู่ปราณสมบูรณ์แล้ว!!!
เหล่าาุโใถ้วนหน้า พวกมันรับรู้ว่าตอนที่ครอบครัวเฉิงม่อย้ายออกตระกูลสาขา มันไม่ได้หยิบสมุนไพรออกไปแน่ เพราะผู้นำสาขาสั่งห้ามไว้ ไม่ให้พวกมันสามารถหยิบเอาของมีค่าออกไปได้ โดยเฉพาะสมุนไพร ผลไม้ที่จะช่วยเพิ่มพลังปราณให้รุ่นเยาว์ ซึ่งมีค่าและประโยชน์แก่ผู้คนในตระกูลมาก
แต่ทำไม! ... บุตรทั้งสองของเฉิงม่อถึงได้อยู่ระดับปราณสมบูรณ์กัน!
"พวกเ้าไปเตรียมตัวลงแข่งเถอะ"
เฉิงม่อบอกแก่บุตรทั้งสองอย่างเรียบง่าย มันไม่สนใจปฏิกิริยาของเหล่าาุโ อย่างน้อยพวกนี้ก็ไม่มีใครกล้าดูถูกดูแคลนบุตรทั้งสองอีกต่อไป
"สมกับเป็บุตรของพี่ม่อ"
"ใช่ บุตรของท่านไม่ธรรมดาจริงๆ "
"บุตรของพี่ม่อช่างไม่เหมือนใคร"
เหล่าสหายาุโเฉิงม่อมองบุตรทั้งสองของมันที่กำลังเดินจากไป ทีละคนปากขยับต่อเนื่อง พวกมันต่างกล่าวชมเชยเฉิงมู่ เฉิงซินไม่ขาดปาก
"สหายทุกท่านกล่าวชมเกินไปแล้ว"
เฉิงม่อยิ้มเล็กน้อยและแสดงความถ่อมตน
...
ตอนนี้คู่พี่น้องชายหญิงยืนอยู่หน้าโต๊ะยาว ด้านหน้าของทั้งสองคือชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะยาว บนโต๊ะมีรายชื่อผู้เข้าแข่งขันของตระกูลเขียนสลักเอาไว้อยู่บนแผ่นกระดาษ
ในเวลานี้ชายวัยกลางคนกำลังทำหน้าที่ดูแลการลงทะเบียนแข่งต้องแหงนหน้าขึ้นมอง พบเห็นคู่พี่น้องชายหญิงฉายในดวงตา จากนั้นมันรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตารุ่นเยาว์ทั้งสองคนนี้มาก
"ใช่คุณชายมู่ คุณหนูซินหรือไม่? "
เ้าหน้าที่ลงทะเบียนเปิดปากถามอย่างกระตือรือร้น
เฉิงมู่ เฉิงซินพยักหน้ายืนยัน
"ในที่สุดคุณหนูทั้งสองก็กลับมาแล้ว" ชายกลางคนดีใจ เมื่อเห็นบุคคลที่ได้จากตระกูลไปนานกลับมาแล้ว
เฉิงมู่จำได้ว่าชายกลางคนนี้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับบิดาและครอบครัวของมันมาก ครั้งนึงมันเคยทำภารกิจของตระกูลพลาดจนเกือบถูกขับไล่ แต่โชคดีที่เฉิงม่อได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือจนมันสามารถรอดพ้นจากการถูกขับไล่ในที่สุด
เหตุการณ์นั้นทำให้มันสำนึกบุญคุณไม่มีวันลืม!
1K
