บทที่8
“แกสัญญากับพ่อไว้ว่าจะแต่งงานกับแม่หนูไฮดอลโก้ แต่พอมาถึงตอนนี้กลับมาบอกว่าแต่งไม่ได้ทำไม...ความประสงค์ของคนใกล้ตายที่มีต่อลูกชายคนโตมันไม่มีความหมายเลยหรือยังไง?”
ครุซประสานสายตาขุ่นเคืองอยู่กับมารดา
“ผมให้สัญญากับพ่อเพียงแค่ว่าจะจัดการให้เขาได้แต่งงานกับผู้ชายที่ดีที่สุดซึ่งมันก็จะต้องเป็ไปตามนั้นไม่ต้องห่วงหรอกผมจะต้องหาสามีที่สามารถดูแลเขาอย่างดีได้แน่”
“เชอะ...!แกนั่นแหละที่จะต้องเป็สามีของเด็กคนนั้นรีฟูเจีย อเดลล่า มาเรีย โทมาชิต้าไฮดอลโก้น่ะมีเชื้อสายกษัตริย์อยู่ในสายเืเหมือนแกนะลูกแม่หนูคนนั้นน่ะเป็ผู้หญิงที่มีค่าอย่างยิ่งสำหรับสกุลเควอเรโร่ของเรา”
“ถึงยังไงผมก็แต่งงานกับโทมาชิต้าไม่ได้หรอก”ครุซย้ำด้วยน้ำเสียงสงบ
“แม่ว่าแกน่าจะยกเลิกไอ้ความเชื่อบ้าๆที่ว่าแกมีส่วนต้องรับผิดชอบในความตายของวาเลอรี่ได้แล้วและก็สมควรจะแต่งงานใหม่เสียทีมีผู้หญิงเยอะแยะไปที่ตายตอนคลอดลูกมันเป็เื่ธรรมดามาก”
“ถึงจะเป็เื่ธรรมดาอย่างที่แม่ว่าแต่มันก็ยังเป็เื่เศร้าอยู่ดี ผมว่าเื่อย่างนี้แม่เองก็น่าจะรู้ดีกว่าใคร”
เขาไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของนางที่อ้างว่าเพราะเขาหมกมุ่นอยู่กับความทรงจำเื่การตายของวาเลอรี่มากจนเกินไปที่ทำให้เขาปฏิเสธที่จะแต่งงานกับโทมาชิต้า ไฮดอลโก้เขาเลือกที่จะไม่บอกให้มารดารับรู้เื่ที่เขาแต่งงานกับสโลน สจ๊วตโดยจะรอไว้จนกว่าเขาจะพาตัวเธอมาอยู่ที่โดโลรอสซ่าในฐานะภรรยาของเขาได้เวลาที่รอคอยนั้นน่าจะมากพอที่เขาจะหาคำตอบให้กับการคัดค้านเื่การแต่งงานซึ่งเขารู้ว่ามารดาจะต้องไม่พอใจอย่างแน่นอน
จะว่าไปแล้วโดน่าลูเซียเอสเมอรัลด้า ซานโดวอล เดอ เควอเรโร่ ดูจะอ่อนกว่าวัย 53 ปีของนางมากเรือนผมที่หวีแสกกลางซึ่งหวีเรียบลงไปขมวดเป็มวยแน่นแนบอยู่กับท้ายทอยยังดำสนิทเหมือนขนกาน้ำเรือนร่างโปร่งบาง แต่ไม่ได้ผอมจนเห็นกระดูกที่เป็ปัญหาสำหรับผู้หญิงร่างสูงแต่อย่างใดผิวหน้าขาวผ่องเต่งตึง จะมีริ้วรอยยับย่นบ้างก็เพียงแค่ปลายหางตาเท่านั้นนางยังไม่สมควรเป็หม้ายในวัยนี้เสียด้วยซ้ำ
ครุซอดคิดไม่ได้...ว่าส่วนหนึ่งที่มารดามองเห็นว่าโทมาชิต้าเหมาะสมจะเป็ภรรยาของเขานั้นน่าจะเป็เพราะนางบังเกิดความเอ็นดูที่สาวน้อยดูจะโอนอ่อนผ่อนตามความ้าของนางไปเสียทุกอย่างเธอเป็เพียงสาวน้อยคนหนึ่งที่ไม่ได้ใช้ชีวิตเช่นหญิงสาวทั่วไปจะอยู่ก็แต่ในคอนแวนต์ แซคเคร็ด ฮาร์ท ในแมดริดซึ่งจะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลอย่างเข้มงวดของแม่ชีที่นั่น
กระนั้น...เขาก็ยังเห็นแววแห่งการต่อต้านในตัวโทมาชิต้าและออกจะแน่ใจว่ามันจะต้องเกิดเป็เพลิงลุกไหม้ขึ้นแน่ถ้าเพียงมีสิ่งที่เข้ามากระพือพัดเพียงเล็กน้อยเท่านั้นขณะนี้เธอยังดูว่านอนสอนง่ายซึ่งถ้าเธอได้เป็ภรรยาของเขาก็อาจจะเป็เช่นนั้นต่อไปได้ ถ้ามารดาสามารถควบคุมได้อย่างไรก็ตาม ครุซไม่คิดจะค้นหาความจริงเกี่ยวกับเื่นี้เพียงแต่คิดว่า...ยิ่งโทมาชิต้าแต่งงานไปกับใครสักคนหนึ่งได้เร็วเท่าไรก็จะยิ่งเป็การดีสำหรับเขาเท่านั้น
“ไม่ต้องห่วงหรอกผมจะจัดการหาสามีที่ดีให้เขาได้” ครุซเอ่ยต่อ
“อ้าว...แล้วแกล่ะ...นี่แกไม่คิดจะแต่งงานแล้วก็มีทายาทบ้างเลยหรือยังไง...ฉันอยากรู้นักว่าตอนนี้ยังจะมีใครที่ดีกว่าโทมาชิต้าอีก...?”มารดาพูดเสียงเกรี้ยว
“เวลานี้แรนโชโดโลรอสซ่ามีทายาทคนหนึ่งแล้ว นี่แม่ลืมลูกของน้องชายผมไปแล้วหรือยังไง...โตนิโย่ก็เคยเป็ลูกรักของแม่มาก่อนนี่ เวลานี้ผมก็รับลูกของมันมาเป็ลูกผมเองแล้วซิสโค่ยังไม่ใช่ทายาทในสายตาแม่อีกหรือยังไง?”
“แต่มันก็เป็ลูกของนางผู้หญิงคนนั้นด้วย”
แววตาของครุซคมเครียดขึ้นริมฝีปากเหยียดจนบางเฉียบด้วยความโกรธ
“แม่ควรจะพูดถึงสโสนสจ๊วตให้ฟังน่าเคารพกว่านี้...”
ถ้าครุซจะเงื้อมือขึ้นนางอาจจะใในความโกรธของเขาแต่ถึงแม้น้ำเสียงของเขาจะกร้าวกระด้าง นางก็ยังอยากจะต่อปากต่อคำนางไม่สนใจกับสายตาของเขาที่กำลังจ้องมองอยู่เมื่อโบกพัดงาช้างช้าๆ
“มันควรจะต้องทำอะไรสักอย่างกับนางผู้หญิงคนนั้นมานานแล้ว”
“เขามีชื่อให้เรียกนะแม่”
“ฉันจะไม่ยอมให้ใครเอ่ยชื่อมันในบ้านหลังนี้...!”
“บ้านหลังนี้มันเป็บ้านของผม”เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมอารมณ์ไว้ด้วยความยากลำบาก “เพราะฉะนั้น ผมจะเป็ผู้ตัดสินเองว่าจะเรียกหรือไม่เรียกชื่อใคร”
“ก็ได้...”ความหยิ่งในศักดิ์ศรีดึงคางให้เชิดขึ้น “ฉันก็เห็นอยู่แล้วละว่าฉันจะหวังอะไรจากแกไม่ได้ ขนาดความ้าของพ่อแกยังปฏิเสธได้เลย”
ครุซปฏิเสธที่จะต่อล้อต่อเถียงกับมารดาแม้ทุกคำพูดที่จะตอบโต้รออยู่ตรงปลายลิ้นแล้วก็ตามนับแต่วันที่พ่อตายลงดูเหมือนเขาจะมีเื่ที่ขัดแย้งกับแม่อยู่ทุกวันอาจจะเป็เพราะนางยังไม่พร้อมที่จะยอมรับให้ลูกชายเข้ามานั่งแทนที่พ่อและอยากจะจัดการหาลูกสะใภ้ด้วยตัวเองมากกว่า
ครุซพยายามบอกตัวเองให้ใจเย็นเข้าไว้อาจจะเพราะความเศร้าเสียใจนั่นเองที่ทำให้นางพูดในสิ่งที่ไม่สมควรพูดแต่เมื่อถึงเวลา นางก็จะต้องยอมรับบทบาทใหม่ในบ้านหลังนี้เองส่วนตัวเขาก็จะไม่ยอมให้นางมาชี้นำให้ต้องพูดในสิ่งที่อาจทำให้ตัวเองเสียใจภายหลังได้แน่นอน
“แล้วนี่แม่วางแผนเื่ที่จะจัดงานเลี้ยงเพื่อแนะนำยอริต้าไฮดอลโก้ให้ใครๆ ได้รู้จักไว้พร้อมแล้วหรือยังล่ะ?” เขาเปลี่ยนเื่พูดเสีย
“เวลานี้ฉันจัดการจนเรียบร้อยตามความประสงค์ของแกทุกอย่างแล้วละฉันเชื้อเชิญครอบครัวดีๆ มีค่าในสายตาของสังคมที่นี่ไว้หมดแล้วรวมไปถึงพวกเ้าของไร่ตามแถบริมแม่น้ำบราซอสที่แกเติมรายชื่อเข้าไว้ด้วย...ฉันอยากให้พวกเขาได้มาต้อนรับโทมาชิต้าพร้อมๆ กัน”
ครุซจับสังเกตน้ำเสียงดูถูกยามที่มารดาเอ่ยถึงชาวไร่ชาวแองโกลผู้มีฐานะแถบแม่น้ำบราซอสได้ตลอดเวลา 8 ปีที่ผ่านมา นับแต่วันที่เท็กซัสประกาศอิสรภาพจากเม็กซิโกในาแห่งซานจาซินโตนางไม่เคยยอมรับความจริงกับการที่มีชาวแองโกลเข้ามาลงหลักปักฐานอยู่ในเท็กซัสเลยนางเฝ้าแต่หวังว่าสักวันหนึ่งสเปนจะบุกเข้ามาและเรียกร้องดินแดนเท็กซัสคืนทว่าเหตุการณ์เช่นนั้นก็ไม่เคยเกิดขึ้น การที่เท็กซัสจะเข้าผนวกเข้ากับสหรัฐอเมริกาก็ยังอยู่ในขั้นดำเนินการนอกจากนั้นยังมีทีท่าว่าอังกฤษจะพยายามยับยั้งแผนการดังกล่าวอีกด้วย
ครุซตั้งใจจะพาสโลนมาแนะนำตัวในฐานะภรรยาของเขาในงานเลี้ยงรับรองครั้งนี้ความเกลียดชังที่มารดาของเขาแสดงออกต่อผู้หญิงคนนั้น ทำให้เขาคิดว่าสโลนไม่ควรถูกลืมเชิญมาร่วมงานครั้งนี้ด้วย
“แล้วแม่ส่งจดหมายไปเชิญครอบครัวสจ๊วตด้วยหรือเปล่า?”เขาเอ่ยถามขึ้น
“ก็...ถ้ามีชื่ออยู่ในลิสท์...”
“แม่ย่อมจะต้องรู้ดีกว่าใครว่ามีชื่อนั้นอยู่ในลิสท์ด้วยผมอยากรู้ว่าแม่ส่งจดหมายเชิญไปหรือเปล่า?”
“ฉันจำไม่ได้”นางตอบอย่างไม่สนใจ
“ถ้าจำไม่ได้ก็ควรจะเช็กเพื่อให้แน่ใจด้วย”ครุซออกคำสั่ง
ครุซสบถเบาๆ อยู่กับตัวเองความเครียดดูจะยิ่งโถมทับลง เขารู้ว่า ถึงแม้สโลนจะได้รับคำเชิญเธออาจพิสูจน์ถึงความทระนงด้วยการไม่มาร่วมงานก็ได้
ทัศนคติที่มารดาของเขามีต่อสโลนสร้างความลำบากใจให้เขาอย่างยิ่ง แต่ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไรก็คงเปลี่ยนไม่ได้โดน่าลูเซียรับรู้แต่เพียงว่า สโลนสจ๊วตทอดตัวให้ผู้ชายคนหนึ่งทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงานและในที่สุดก็คลอดลูกไม่มีพ่อออกมานางจะไม่มีวันให้อภัยสโลนในพฤติกรรมเยี่ยงนั้นแม้ว่าผู้ชายคนที่สโลนมีความสัมพันธ์ด้วย จะเป็ลูกรักของนางก็ตามและแม้ว่าเด็กที่เกิดมานั้นจะเป็หลานในไส้เป็เืเนื้อเชื้อไขที่แท้จริงของนางเองก็ตาม
อันที่จริงเขาเองก็น่าจะบอกให้มารดารับรู้ตั้งนานมาแล้วว่าเขาไม่มีอิสระพอที่จะแต่งงานกับโทมาชิต้าได้ แต่ขณะเดียวกันเขาก็ไม่อาจเล่าถึงข้อตกลงระหว่างตัวเขากับสโลนให้มารดาฟังได้เช่นกันยิ่งกว่านั้นโทมาชิต้าก็ยังเด็กมาก
แต่ดูเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่ได้เป็ไปตามแผนที่เขาวางไว้เลย...
1K
