พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้

    บทที่ 54: สู้ตาย

    ชั้นสี่ของห้างที่ปิดทึบมืดสนิท

    หลินอันพาเวินหย่าหลบหลีกซากศพใต้เท้าอย่างระมัดระวัง หลังจากสำรวจมาหลายครั้งก็ไม่เห็นร่องรอยของ [สติทเชอร์]

    ฝูงซอมบี้ที่หนาแน่นไม่ใช่ว่าจะผ่านไปได้ง่ายๆ ดังนั้นทั้งสองจึงทำได้เพียงลอบเร้นไปตามทางเดินของห้างอย่างช้าๆ

    “ระวังชั้นล่างๆ หน่อย ระวังตัวด้วย”

    “เมื่อกี้ฉันรู้สึกได้ว่ามีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนไหว มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็น [สติทเชอร์]”

    สีหน้าเคร่งขรึม หลินอันรวบรวมสมาธิรับรู้รอบๆ อยู่ครู่หนึ่ง

    ดวงตาพิพากษา!

    “วูม~”

    คลื่นพลังจิตแผ่ออกไปเป็นวงกลมรัศมีร้อยเมตร เกือบจะครอบคลุมครึ่งหนึ่งของห้าง

    ครู่ต่อมาข้อมูลก็ถูกส่งกลับมา

    “ติ๊ด, ตรวจพบจำนวนซอมบี้: 27,899”

    “จำนวนอสูรกลายพันธุ์: 1 (???)”

    “จำนวนผู้เล่น: 24”

    ไม่คิดว่าในห้างจะยังมีผู้เล่นรอดชีวิตอยู่ ไม่รู้ว่าซ่อนตัวอยู่ที่ไหน...ค่อนข้างประหลาดใจ

    ส่วนอสูรกลายพันธุ์ที่มีเครื่องหมายคำถาม...

    ดูเหมือนว่าการสั่นสะเทือนที่เขารู้สึกได้เมื่อครู่จะถูกต้อง สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่เคลื่อนไหวนั้นน่าจะเป็น [สติทเชอร์] แล้ว

    ด้วยค่าสถานะจิตใจของเขาในตอนนี้ ก็มีเพียงอสูรระดับ [สติทเชอร์] เท่านั้นที่สามารถกดข่มเขาในด้านค่าสถานะได้ ทำให้ไม่สามารถได้รับข้อมูลที่แม่นยำ

    เวินหย่าหน้าซีดเผือดพยักหน้า ซอมบี้สองสามตัวที่ไม่ไกลนักนั่งยองๆ อยู่บนพื้นกัดกินนิ้วของซากศพอย่างตะกละตะกลาม

    ขณะที่ทั้งสองเดินผ่านซอมบี้ มือที่ขาดที่ซอมบี้ถืออยู่ก็พลันตกลงมาที่เท้าของเขา

    “แปะ”

    หลินอันหลบไม่ทัน เท้าเหยียบลงบนนิ้วที่ขาดจนแหลกละเอียด

    “โฮก!”

    เสียงกระดูกแตกละเอียดกระตุ้นซอมบี้ ซอมบี้ที่กำลังกัดกินนิ้วพลันลุกขึ้นยืนคำรามใส่ทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง

    คนกับซอมบี้ห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร หลินอันถึงกับได้กลิ่นซากศพที่พ่นออกมาจากปากของมัน

    เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ทั้งสองเกร็งตัวขึ้นมาทันที ฝูงซอมบี้ที่ไม่ไกลนักราวกับตอบสนองพากันคำรามอย่างบ้าคลั่ง

    “โฮก!”

    “โฮก!”

    ในทันที ทั้งห้างก็เต็มไปด้วยเสียงคำรามของซอมบี้

    หลินอันใจหายวาบ เสียงคำรามของซอมบี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะเปิดโปงร่องรอย

    ...บ้าจริง!

    “โครม!”

    หลินอันม่านตาหดเกร็ง ภายใต้การตรวจจับของพลังจิต เงาดำขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากใต้เท้าในทันที!

    พื้นหินอ่อน โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กสามชั้นถูกทะลวงในพริบตา พลังมหาศาลราวกับปืนใหญ่หนักพุ่งเข้าใส่

    ระเบิดพลัง!

    พลังงานวิญญาณสีทองอ่อนๆ ปกคลุมทั่วร่าง ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น กล้ามเนื้อทั่วร่างโป่งขึ้น สภาพสูงสุดที่ห่างหายไปนานกลับมาอีกครั้ง

    ไม่หลบ...ก็จะตาย!

    “ตึง!”

    พลังจิตจดจ่ออย่างสูง ในชั่วพริบตาแห่งความเป็นความตายเวลาราวกับเดินช้าลง อาศัยเวลาตอบสนองที่ไม่ถึง 0.1 วินาทีนี้หลินอันก็ฝืนทะยานขึ้นไปเปลี่ยนทิศทาง

    “โครม!”

    เงาดำขนาดใหญ่หลังจากทะลวงชั้นสองแล้วก็ทะลุขึ้นมาถึงใต้เท้าของเขาโดยไม่มีอะไรขวางกั้น ปูนแตกละเอียดกระเด็นออกไป เศษหินที่กระเด็นออกไปภายใต้แรงกระแทกมหาศาลนี้ราวกับกระสุนปืนพุ่งไปรอบทิศ

    กระแสลมที่บ้าคลั่งราวกับมีดเฉียดผ่านร่างกายของเขา กลิ่นอายแห่งความตายพุ่งเข้าสู่หัวใจ

    ฝุ่นควันตลบอบอวล ทั้งชั้นสองและชั้นสามของห้างภายใต้การโจมตีครั้งนี้ก็พังทลายลงไปกว่าครึ่ง

    หลินอันพร้อมกับการเปลี่ยนทิศทางอย่างฝืนใจเมื่อครู่ก็ตกลงไปที่โถงชั้นหนึ่งที่อยู่ห่างออกไป 5 เมตร ตรงหน้าเต็มไปด้วยความโกลาหล

    พื้นแข็งหนา 40 เซนติเมตรถูกทำลายโดยสิ้นเชิง ตำแหน่งที่เขาเคยยืนอยู่เหลือเพียงหลุมดำขนาดใหญ่

    ฝุ่นควันจางหายไป ในความมืดเงาดำขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นภายใต้ดวงตาพิพากษา

    “ติ๊ด, ตรวจพบอสูรกลายพันธุ์ระดับสอง (สูงสุด) [สติทเชอร์]!”

    “ประเมินความอันตราย: ระดับน่าสะพรึงกลัว”

    “เวินหย่า ซ่อนตัว! รอตอนที่ฉันต้องการค่อยเปิดใช้งานการแบ่งปันพลังจิต!”

    “จางเถี่ย! รีบมาที่นี่สุดกำลัง!”

    หลินอันใช้ความเร็วสูงสุดออกคำสั่งในช่องทางของทีม สองตาจ้องมองอสูรที่จู่โจมอย่างกะทันหันแต่กลับหยุดนิ่งอย่างประหลาด

    อสูรตรงหน้าสูงห้าเมตร ทั่วร่างถูกปกคลุมด้วยกล้ามเนื้อสีขาวซีดจำนวนมาก เนื้อหนังราวกับถูกไฟไหม้อย่างรุนแรง บนไหล่ที่กว้างราวกับเกราะรถถังมีหัวสามหัวเบียดเสียดกันอยู่ ตรงกลางที่สุดคือหัวผู้ชายที่หลับตา หัวผู้หญิงสองคนถูกเย็บติดอย่างฝืนใจ

    บนร่างกายมหึมา แขนที่หนาสองข้างไขว้กันอยู่หน้าอก แขนขนาดเท่าทารกอีกสิบกว่าข้างกระจายอยู่ทั่วร่างราวกับหนวดค่อยๆ ลอยไปมา

    การโจมตีเมื่อครู่ พลังไม่ต่ำกว่า 30 จุดแน่นอน! ความเร็วก็อย่างน้อย 35 จุดขึ้นไป!

    หลินอันหัวใจเต้นระรัว หากไม่ใช่เพราะเขาตอบสนองเร็วพอ การจู่โจมอย่างกะทันหันของอสูรเมื่อครู่ก็สามารถกระแทกเขาจนแหลกละเอียดได้

    พลังกายล้วนๆ เทียบเท่ากับปืนใหญ่รถถัง ความเร็วระเบิดในพริบตาใกล้ถึง 300 เมตรต่อวินาที!

    นี่ใกล้ถึงขีดจำกัดความเร็วเสียงแล้ว!

    ใจหายวาบ พลังที่ [สติทเชอร์] แสดงออกมาในตอนนี้ก็เกินความคาดหมายของเขาไปแล้ว

    ม่านพลังจิตถูก [สติทเชอร์] ตรวจพบและทะลวงผ่านแล้ว ซอมบี้นับหมื่นในชั้นหนึ่งของห้างที่ไม่ไกลนักพลันหันหน้ามาพร้อมกัน

    ดวงตาสีแดงฉานหนาแน่นราวกับคลื่นสึนามิพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

    จะช้าไม่ได้แล้ว!

    0.5 วินาทีต่อมา หลินอันตัดสินใจเปิดฉากโจมตีก่อน

    ในเมื่อแผนการลอบโจมตีถูกขัดขวางแล้ว งั้นก็ลงมือโดยตรงเลย!

    พุ่งไปข้างหน้า!

    หลินอันเท้าเหยียบพื้นจนแตกร้าวในทันที ราวกับเงาดำพุ่งเข้าใส่ [สติทเชอร์]!

    “ฟันไปข้างหน้า!”

    หนามกระดูกหวีดหวิว ปลดปล่อยพลังทั้งหมดหนามกระดูกที่แหลมคมทะลวงอากาศ ระเบิดเสียงหวีดหวิวแหลมคมแทงตรงไปยังหัวตรงกลาง

    นิ่งสงบเปลี่ยนเป็นเคลื่อนไหว สติทเชอร์ที่เดิมทีหยุดนิ่งอยู่กับที่พลันยกแขนข้างหนึ่งขึ้นมาปะทะ! กล้ามเนื้อที่ระเบิดออก หมัดที่เต็มไปด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวปะทะกับหนามกระดูก!

    หันข้างฟันกลับ!!

    “แกร๊ก”

    แก้วแตกละเอียด หลินอันสีหน้าเคร่งขรึม กัดยาที่อมไว้ในปากล่วงหน้าจนแตกละเอียดโดยตรง

    “ติ๊ด, พละกำลัง +1, ร่างกาย +1, ความว่องไว +1”

    “ติ๊ด, พลังระเบิดเพิ่มขึ้น 10%, ความอดทน, ความทนทานต่อการโจมตีเพิ่มขึ้น 30%, ความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้น 20%”

    พลังความเร็วเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ภายใต้การเพิ่มพลังระเบิดจากทุกอย่างรวมกันถึง 20% พลังยิ่งกว่าเดิม!

    ลมหมัดใกล้ถึงตัว ในชั่วพริบตาหลินอันก็เปลี่ยนทิศทางในทันที การโจมตีที่เดิมทีพุ่งตรงเปลี่ยนเป็นก้าวข้างหลบ

    ฟัน!

    หนามกระดูกที่แหลมคมราวกับสายฟ้าฟาดออกไปในทันที ฟันเข้าที่หัวผู้หญิงทางขวาของสติทเชอร์อย่างแรง

    “ฉึก!”

    ของมีคมเข้าเนื้อ ภายใต้การเพิ่มพลังระเบิดพลังที่สูงถึง 28 จุดก็ทะลวงการป้องกันของอสูรได้สำเร็จ ราวกับแทงทะลุหนองน้ำ หัวผู้หญิงที่เดิมทีหลับตาสนิทพลันลืมตาขึ้นมาในทันที กรีดร้องเสียงแหลมคมที่เต็มไปด้วยความแค้น

    เส้นเลือดเส้นหนึ่งจากหัวของนางทอดยาวไปถึงเอวของสติทเชอร์ เผยให้เห็นเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่กระตุกอยู่ข้างใน

    “โฮก!”

    อสูรคำรามด้วยความเจ็บปวด ไม่คิดว่าหลินอันจะเพิ่มความเร็วในพริบตาหลบการปะทะกันของหมัดได้

    ทุบ!

    หัวที่หลินอันฟันจนเปิดออกอย่างสุดกำลังดูเหมือนจะไม่ได้สร้างความเสียหายให้มันมากนัก กลับกันยังทำให้มันโกรธจัด

    สติทเชอร์สองแขนด้วยความเร็วที่เหนือกว่าที่ตาเปล่าจะมองเห็นได้เปลี่ยนเป็นทุบเข้าใส่หลินอันอย่างรุนแรง

    หลีกเลี่ยงไม่ได้...

    ในระยะใกล้ขนาดนี้ หลินอันทำได้เพียงพยายามหลบไปข้างๆ อย่างสุดความสามารถ หนามกระดูกในมือปะทะกับหมัดยักษ์ พยายามจะขัดขวางการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนี้

    “โครม!”

    กระดูกแตกละเอียด มือขวาที่เดิมทีขวางหมัดยักษ์อยู่พลันถูกหักในพริบตา ราวกับเส้นก๋วยเตี๋ยวอ่อนปวกเปียกไปข้างลำตัว

    หลินอันหลบอย่างหวุดหวิด เพียงแค่ถูกหมัดยักษ์เฉี่ยว ร่างกายครึ่งขวาก็เลือดเนื้อเละเทะแล้ว

    พลังแบบนี้..! สู้ตรงๆ ไม่ได้!

    หมัดยักษ์พลังไม่ลดลงทุบเข้าใส่พื้นที่เขาเคยยืนอยู่ การโจมตีครั้งเดียวก็ทะลวงทั้งชั้นจนพังทลาย

    ยังไม่ทันที่เขาจะได้พักหายใจ การโจมตีครั้งที่สองของสติทเชอร์ก็มาถึงอีกครั้ง แขนที่เรียวบางราวกับทารกบนร่างของมันพลันพุ่งเข้าใส่ร่างกายของเขา ในพริบตาก็พันธนาการเขาไว้กับที่

    หมัดยักษ์ถูกดึงขึ้นมาจากพื้น ราวกับเงาภาพซ้อนทุบเข้าใส่หัวของหลินอันต่อไป

    ระเบิดพลัง!

    เพื่อที่จะเปิดใช้งานผลการฟื้นฟูชั่วขณะหลังจากเปิดใช้งานระเบิดพลัง หลินอันก็เปิดใช้งานทักษะที่ยังไม่สิ้นสุดอีกครั้งพยายามจะดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ

    “เปิดให้ข้า!”

    เสียงคำรามหนึ่งเสียง แขนที่พันอยู่ท่อนบนถูกฉีกขาดไปสองสามเส้น แต่ก็เพียงแค่ถ่วงเวลาได้ 0.1 วินาที

    หมัดยักษ์มาถึงแล้ว...

    แต่พันธนาการจากแขนนั้นแข็งแกร่งเกินไป ถึงแม้พลังจะเพิ่มขึ้นถึงขีดสุดเขาก็ทำได้เพียงหลบจุดตายที่หัวได้อย่างหวุดหวิด

    ซอมบี้นับหมื่นก็คำรามพุ่งเข้ามาอยู่ข้างกายแล้ว

    “หัวหน้าหลิน!”

    จางเถี่ยที่กลายเป็นหมีดำจากที่สูงตาแทบถลน ไม่สนใจผลที่จะตามมากระโดดลงมาจากชั้นสี่โดยตรง

    คล้ายกับเรื่องพิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้ ที่คุณอ่าน