“ฉ…ฉันเชื่อแล้ว...ป...ปล่อยฉันไปเถอะนะ”
“มึงจะมาเล่นลิ้นอะไรเอาตอนนี้”
“อื้อออ เอามันออกจากร่างฉันนะ”
“กูเองก็ไม่ได้ใช้วิชานี้มานาน อยากรู้เหมือนกันว่าของกูยังขลังอยู่หรือเปล่า”
“อื้อออออ”
“นั่งลง....แล้วอ้าขาออกกว้างๆ!”
“ก…แกจะบ้าหรอ...ฉัน...ฉันไม่มีทางทำอย่างนั้นเด็ดขาด ม...ไม่...ไม่ทำ...ไม่ทำ....ไม่ทามมมมม”
เสียงคุณหมอต่อต้าน แต่ร่างกายของเธอกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความคิด บั้นท้ายขาวเนียนอวบอ้วนค่อยๆนั่งลงไปบนพื้น น่องขากางออกช้าๆอย่างติดขัด แต่ท้ายที่สุด....เนินสวาทอวบอูมกลีบฉ่ำก็เบ่งบานโชว์ความสดใหม่ใสสะอาด!
“อย่า…อย่ามอง...หยุดมองตรงนั้น...ของฉันน้าาาาา...อื้อออ”
จิตตาสั่งไอ้หมอผีเฒ่าตรงหน้า แต่เธอไม่รู้สถานการณ์ว่าตอนนี้ตัวเองได้ตกเป็ทาสของมันไปเสียแล้ว ไอ้บันลือมองร่องง่ามสีชมพูเปียกชื้น ขนสีดำรอบๆแคมถูกตัดแต่งมาอย่างดี รอยยิ้มหิวกระหายยกขึ้นมุมปากจนหนวดกระตุก วิชาควบคุมร่างของมันยังคงแข็งแกร่งไม่เสื่อมไปไหน!
“ตัวสั่นเชียวนะมึง”
“ฉัน….ถ้าฉันหลุดไปได้...”
“ยังจะปากดีอีก ฮ่าๆๆ กูล่ะชอบจริงๆ”
“อย่า…อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ”
“ได้ กูจะไม่เข้าใกล้มึง...แต่มึงต่างหากที่จะต้องเข้ามาใกล้กู”
“อ๊ะ…อ๊าาา”
ไอ้บันลือเดินไปนั่งที่โซฟากลางห้องรับแขก มันออกคำสั่งผีสาวทาสสวาทของมันให้พาร่างคุณหมอตัวเปล่าคลานมาหา แม้ว่าจิตตาจะพยายามต่อสู้กับร่างกายของตัวเอง แต่บั้นท้ายขาวเนียนก็ได้เคลื่อนคลานราวกับสุนัขแสนรู้ไปกองแทบเท้าไอ้เฒ่าหัวล้าน ตูดอวบอิ่มขาวใสส่องประกายสะท้อนแสงไฟอย่างดี เนื้อหนังคุณภาพระดับนี้ถึงจะเหมาะกับการลองวิชาสิงร่าง!!!
“อย่า…อย่าแตะต้องตัวฉันนะ อื้ออ”
“นุ่มเชียวนะมึง นึกว่าของปลอมซะอีก”
“เอามือโสโครกของแกออกไปนะ ย๊างงง”
จุกนมสีชมพูบนยอดหน้าอกขนาดั์ถูกขยี้จนเนื้อแบนบี้ติดนิ้ว ดวงตาสั่นระริกกลองขึ้นฟ้าจนน้ำหอยแฉะเป็หยุด ความเสียวซ่านกระจายไปทั่วทั้งร่างจนหอบหายใจระทวย จิตตาอยากจะสะบัดมือหนาสากกร้านออกไป....แต่ร่างกายของเธอกลับค่อยๆยกแขนให้ไอ้เฒ่าขย้ำได้อย่างอิสระ!
“กูมองทีเดียวก็รู้แล้วว่ามึงเก็บกดขนาดไหน”
“พ…พูด…พูดอะไรของแก”
“คืนนี้กูจะช่วยให้มึงปลดปล่อยความร่านออกมาเอง”
“ฉ….ฉันไม่ได้...”
“มึงปฏิเสธตัวต้นที่แท้จริงไม่ได้หรอก”
“อึก….อื้อออ”
“อ้าปาก”
“มะ…ไม่นะ...อาาาาาา”
ใบหน้าดิบเถื่อนโหดเหี้ยของไอ้บันลือประกบเข้าไปในโพรงปากคุณหมอสาว ลิ้นยาวโสโครกดูดดื่มน้ำลายไปทั่วกระพุ่งแก้ม ริมฝีปากคู่สวยบวมเป่งเป็ยวงเหนียวเหม็นไปด้วยฟองเมือก กลิ่นสาบของหมอผีตัวนี้แทบจะทำให้จิตตาอ้วกออกมาตรงหน้า แต่ร่างกายของเธอไม่ได้อยู่ในการควบคุมให้กระทำเช่นนั้น ภรรยาสาวทำได้แค่ยกแขนขึ้นสูง จากนั้นก็อ้าปากรับลิ้นหนาชิ้นใหญ่ที่สอดทะลวงเข้ามาเกือบถึงลำคอ
“อาาา อรักกกก”
“ติดใจลิ้นกูล่ะสิ”
“อื้ออออ”
น้ำลายเหนียวหนืดจากปากไอ้เฒ่าไหลลงไปในโพรงปากหญิงสาวที่อ้ากว้าง ไอ้บันลือยัดเยียดของต่ำให้หมอสาวกลืนกินด้วยความจำยอม ยิ่งจิตตาเห็นเช่นนั้นเธอก็ยิ่งพยายามขัดขืน แต่ไม่รู้ทำไม....ความรู้สึกบางอย่างที่ร่องง่ามถึงได้เปลี่ยนไปทีละนิด
“น้ำลายกูจะช่วยให้มึงเผยตัวจริงมากกว่าเดิมเอง”
“ส…สกปรก….แกมัน....อื้ออออ”
“มึงไม่ต้องห่วง คืนนี้ยังมีเื่สกปรกมากกว่านี้อีกหลายเท่า”
“อ๊าาาาา ม๊วฟฟฟ”