ตอนที่ 5
ั้แ่่หัวค่ำที่สองสาวเพื่อนสนิทนั่งถกปัญหาเื่การถูกจับคู่ระหว่างปาลิตากับระกากล...คำตอบอันเป็ที่พึงใจที่สุดของปาลิตาก็คือในวันเสาร์ที่จะถึงนี้ สบันงาจะต้องไปเป็เพื่อนในการนัดดูตัวของคนทั้งคู่...
ในความเป็เพื่อนสนิทที่สบันงาออกตัวว่าจะช่วยเหลือ...ก็เลยกลายเป็ว่า เธอจำเป็ต้องยอมตกลง ไม่ว่าจะเต็มใจไปหรือไม่ก็ตาม
“ฉันแค่ไปเป็เพื่อนนะยะ...ส่วนเื่การตัดสินใจแกต้องเป็คนพูดคุยกับคุณป้าเองนะ ฉันไม่เกี่ยว...ฉันมันคนนอก...ี้เีโดนหางเลขไปด้วย” สบันงารีบออกตัวทันที
“เออน่า...เื่นั้นฉันจะลองหาทางหนีทีไล่เอาเอง...ยังไงฉันก็ไม่ยอมหรอก”
“แต่เที่ยวนี้ฉันว่าแม่แกเค้าเอาจริง”
ปาลิตาหน้ามุ่ยทันที ที่เพื่อนสาวทำเสียงเครียด“แกอย่ามาขู่แทนแม่ฉันหน่อยเลย”
สบันงาลุกขึ้นไปหยิบรีโมตทีวี ก่อนจะเปิดไปดูรายการต่างๆของแต่ละช่อง
“แล้วคืนนี้...แกจะนอนนี่รึเปล่า”
สบันงาจ้องหน้าเพื่อนที่ยังคงหดหู่มีแววกังวลในดวงตาสีอ่อนคู่นั้น
“ไม่ล่ะ...เดี๋ยวฉันกลับดีกว่า...พรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า” พูดจบเธอก็เหลือบมองนาฬิกาบอกเวลาประมาณสี่ทุ่มครึ่ง
“แกมายังไง...ขับรถมาเองรึเปล่า”
ปาลิตาส่ายหน้า “ใครจะมีอารมณ์ขับรถยะ...ชั่วโมงนั้นฉันคิดแค่เพียงอยากออกจากบ้านเท่านั้นล่ะ...ไม่ต้องห่วงหรอกเดี๋ยวเรียกแท็กซี่กลับ”
“ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ มาเองได้ก็กลับเองได้”
ปาลิตาลุกขึ้นไปนั่งขอบเตียง...ปากก็สนทนามือก็หยิบหนังสือเล่มหนาปกสีน้ำตาล ที่วางอยู่บนหัวเตียง กำลังจะเปิดดูข้างใน...แต่ก็ไม่ทันได้เปิดเมื่อเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นเสียก่อน
“เดี๋ยวฉันไปดูให้” ปาลิตารีบลุกขึ้นไปเปิดประตู
หญิงสาววางหนังสือเล่มนั้นลงบนที่เดิม โดยไม่ได้นึกสนใจมันแม้แต่น้อย...และมันก็เป็ความรู้สึกของสบันงาเองเหมือนกันที่ขณะนี้เธอไม่อยากจะให้ปาลิตามาเห็นเนื้อหาข้างในหนังสือเล่มนี้เสียแล้ว ไม่เหมือนเมื่อหลายชั่วโมงก่อน...ที่เธอนึกอยากจะเอาหนังสือเล่มนี้มาเป็ประเด็นในการเมาท์...แต่ตอนนี้ใจของสบันงาอยากจะเก็บทุกอย่างเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้เป็ความลับเสียก่อน...จะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
สบันงารีบลุกไปหยิบหนังสือเล่มนั้นทันทีและฉวยมันลงซ่อนไว้ข้างชั้นวางหนังสืออ่านเล่นที่กองพะเนินเทินทึก ก่อนจะลงมานั่งเล่นที่โซฟาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
...........................................
714
