ตอนที่ 5: คำมั่นแห่งบุตร และภารกิจครั้งใหม่
ยามเย็นย่างเข้ามา แสงอาทิตย์สีส้มทอดเงาทาบผ่านแนวไม้ เฟิงหลินเดินทางกลับมาถึงกระท่อมหลังเก่าริมสระน้ำอย่างเงียบงัน ใบหน้าของเขายังคงเปื้อนคราบเหงื่อจากการเดินทางและการหลอมโอสถเมื่อกลางวัน
เขานั่งลงใต้ชายคา หยิบขวดยาที่หลอมไว้ขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนกลืนโอสถที่เหลืออีกสองเม็ดลงไปโดยไม่ลังเล
เปลวปราณบางเบาแผ่ซ่านทั่วร่าง กลืนรวมเข้ากับเส้นลมปราณภายในอย่างราบรื่น แต่พลังที่ได้รับกลับเบาบางลงกว่าครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด
“ข้า…เลื่อนขึ้นมาอีกแค่ขั้นเดียวเท่านั้นหรือ?” เฟิงหลินพึมพำกับตัวเองอย่างแปลกใจ
เสียงของจิตรเทพัสายลมดังขึ้นในจิตใจทันที
“เม็ดยาเช่นนี้ ย่อมให้ผลสูงสุดกับเม็ดแรกเท่านั้น หลังจากเ้าเลื่อนขั้นอย่างก้าวะโ ร่างกายเ้าเริ่มปรับตัวได้ดี ยาจึงส่งผลลดลง”
“ต่างจากผู้ที่ไม่มีสายเืั พวกเขาเลื่อนขั้นได้ช้า ยาเช่นนี้จึงถือว่าสำคัญและทรงคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับคนทั่วไป”
เฟิงหลินพยักหน้าเบา ๆ ด้วยความเข้าใจ
ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว เขาหันมองเข้าไปในกระท่อมที่พ่อของเขานอนพักอยู่ รอยยิ้มในดวงตาเขาค่อย ๆ จางลง
“ท่านั… ข้าขอถามหน่อย ยาที่สามารถรักษาอาการาเ็ของพ่อข้า…มีหรือไม่?”
เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นในจิตอีกครั้ง
“เ้าถามใครกัน? ข้าคือจิตรเทพแห่งัผู้เชี่ยวชาญโอสถระดับเทพ ยาที่เ้าถามถึงน่ะ ข้าย่อมมีสูตรอยู่แล้ว แต่…”
เฟิงหลินเบิกตาด้วยความหวัง แต่คำต่อมาของัทำให้สีหน้าเขาเปลี่ยนทันที
“…แต่เ้าในตอนนี้ยังไม่สามารถหลอมมันได้”
เขาเม้มปากแน่น สีหน้าเปลี่ยนจากความดีใจเป็เศร้าหมองอย่างชัดเจน
ัสายลมเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เสียงที่เอื้อนเอ่ยแฝงด้วยความอบอุ่น
“อย่าเพิ่งเศร้าไป ในถ้ำัซ่อนเงา ยังมียาขั้นสูงที่ข้าเก็บไว้เม็ดหนึ่ง มันไม่เพียงจะรักษาอาการาเ็ของพ่อเ้าได้… แต่ยังสามารถช่วยเขาทะลวงคอขวดพลังที่เขาหยุดอยู่ได้อีกด้วย”
เฟิงหลินหันขวับ ดวงตาเปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง แต่คำถามหนึ่งยังติดอยู่ในใจ
“แล้ว…เหตุใดท่านถึงเพิ่งมาบอกข้าตอนนี้?”
เสียงัหัวเราะเบา ๆ “ก็เ้าไม่เคยถามข้านี่ อีกอย่าง หากข้าบอกเ้าไปก่อน เ้าคงจะรีบร้อนมุ่งสู่ถ้ำโดยที่ยังไม่พร้อม ซึ่งที่นั่น…เต็มไปด้วยกับดักและบททดสอบมากมาย
เ้าจะไม่ต่างจากการเดินเข้าไปตาย”
เฟิงหลินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยเสียงแน่วแน่
“เช่นนั้น…ข้าขอมอบยานั้นให้กับพ่อของข้า ไม่ว่าเดิมทีมันจะเป็ของข้าหรือไม่ก็ตาม”
“เ้าแน่ใจแล้วหรือ?”
“แน่ใจ ไม่ว่าอะไร ข้าก็ยอม… ขอเพียงพ่อของข้าฟื้นกลับมา ข้าไม่เสียใจเลย”
เสียงในจิตเงียบไปชั่วครู่ ก่อนเอ่ยอย่างหนักแน่น
“เช่นนั้น…วันพรุ่งนี้ เตรียมตัวให้พร้อม เราจะออกเดินทางไปยังถ้ำัซ่อนเงา”
แสงดาวปรากฏบนท้องฟ้า เฟิงหลินนั่งนิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์ มือกุมหยกประจำตระกูลแน่นดั่งคำมั่น
เขาไม่ใช่แค่เดินบนเส้นทางของตน…แต่กำลังสร้างหนทางให้คนที่เขารักได้มีโอกาสเดินต่อไปเช่นกัน
จบตอนที่ 5
แต่งโดย:พากย์ไปเรื่อย ปล.จะมีฉบับพากย์เสียง+ภาพประกอบ ลงในช่องยูทูป "พากย์ไปเรื่อย" เร็วๆนี้
นิยายเื่ "สายเืั ลิขิตฟ้า (龙血天命)" เผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์ Kawebook และ ReadAWrite
ผู้เขียน: พากย์ไปเรื่อย
ลิขสิทธิ์ตามกฎหมายสงวนไว้ทุกประการ ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือเผยแพร่ซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต
278
