มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ซูเฉินรู้สึกเจ็บปวดและเริ่มหายใจไม่ออก เขารู้สึกราวกับมีเข็มพันเล่มกำลังทิ่มแทงร่างกายของเขา และกำลังฝั่งลึกลงเรื่อยๆ "ข้ารอต่อไปไม่ได้ ข้าต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง" ซูเฉินคาดว่าเขาไม่สามารถรอถึงพรุ่งนี้ได้ และปราณปีศาจจะเข้าทำลายอวัยวะภายในของเขาก่อนที่ขึ้นวันใหม่ "ข้าต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง คิดสิ!"ใบหน้าของซูเฉินซีดเผือดจากอาการเจ็บปวดเขา สมองของเขารู้สึกโล่งไปหมดและคิดอะไรไม่ออกเนื่องจากความเจ็บปวดที่ถาโถมแต่แล้วเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ รวบรวมลมปราณขั้นที่11! ถ้าเขาสามารถฝ่ารวบรวมลมปราณขั้นที่11ร่างกายของเขาก็จะขับปราณปีศาจโดยอัตโนมัติ"ในเมื่อมีแต่ทางนี้ก็มา!"ซูเฉินเปิด*วังวน*และปล่อยร่างของหนูสายหมอก10ตัวตัวออกมาและเริ่มการดูดซับ คลืนลมปราณเข้าถาโถมตันเทียนของซูเฉินอย่างรุนแรง ซูเฉินไม่รอช้าเขาเริ่มชักนำคลืนลมปราณฝ่ากำแพงที่ปิดกั้นปัง!การสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเกิดขึ้นภายในตันเทียนของซูเฉิน ประตูที่ขว้างกั้นนั้นสั่นสะเทือนเล็กน้อยแต่กลับมามั่นคงอย่างรวดเร็ว "อีกครั้ง!"ซูเฉินเริ่มชักนำลมปราณชนเข้ากับประตูอีกครั้ง ปัง! แต่มันราวกับประตูเมืองใหญ่ที่มิมีวันแตก จากที่ซูเฉินเริ่มฝ่าไปสองครั้งนั้นไม่มีแม้แต่รอยแตกเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย"ยังไม่พอเอาไปอีกครั้ง"ซูเฉินเริ่มการฝ่าครั้งที่สามเเละเหตุการณ์เดินเกิดขึ้นปังประตูยังอยู่คงกระพันและไม่มีทีท่าจะแตกพ่าย แต่ด้านซูเฉินกลับกันลมปราณที่เขาดูดซับมานั้นหมดสิ้นแล้ว แต่เขายังไม่ยอมแพ้และเรียกหนูสายหมอกมาอีก20ตัวและดูดซับปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!เสียงดังสนั่น5ครั้งติดต่อกันภายในตันเทียนของซูเฉิน แต่ประตูนั้นยังไม่แม้แต่เกิดรอยราวใดๆ และหนูสายหมอก20ตัวก็สลายไปแล้ว"มาอีก!"ซูเฉินนำหนูสายหมอกออกมาอีก50ตัวและเริ่มการฝ่ารวบรวมลมปราณขั้นที่11อีกครั้ง ปังๆๆๆๆ! ปัง! ซูเฉินเริ่มฝ่าครั้งที่19แต่ก็ไม่สำเร็จ แต่ประตูนั้นเริ่มสั่นอย่างรุนแรงมากขึ้น แต่ยังมิปราฏรอยร้าวใดๆ จากนั้นซูเฉินก็นำหนูสายหมอกออกมาอีก150ตัวนั้น และเริ่มการฝ่าอีกครั้งปังๆๆๆๆ! "ครั้งที่65!"ปัง! ประคูสั่นสะเทือนก่อนจะหยุดนิ่งอีกครั้ง แต่มีบ้างสิ่งปรากฏขึ้น แกร่ก! รอยราวเล็กๆปรากฏขึ้นบนประตู ซึ่งทำให้ซูเฉินรู้สึกใจชื่นขึ้นมาบ้าง และเขาเริ่มหนูสายหมอกออกมาและทำการฝ่าอีกครั้ง เวลาล่วงเลยไป "ครั้งที่249!"ปัง! แกร่กๆ! รอยร้าวปรากฏมากขึ้นบนประตูนั้น แต่ยังไม่ได้ขยายเป็นวงกว้างมากนัก ซูเฉินค่อยลืมตาขึ้นมาช้าๆแล้วกล่าวว่า"ตอนนี้ข้าไม่มีหนูสายหมอกเหลือแล้ว ข้ามีเพียงร่างของ3คนนั้นและร่างของปีศาจ"ซูเฉินรู้สึกว่าเขามาเกือบครึ่งทางแล้ว แต่เขาไม่มีหนูสายหมอกเหลือแล้วทำให้เขาไม่สามารถฝ่ารวบรวมลมปราณขั้นที่11ต่อไปได้ "ข้าไม่มีทางเลือกแล้วสิน่ะ"ซูเฉินขมวดคิ้วและมองไปยังร่างที่ตายแล้วของปีศาจ จากนั้นเขาก็กัดฟันและเริ่มดูดซับมัน "อัก!"ซูเฉินรู้สึกราวกับตันเทียนของเขากำลังฉีกขาด ลมปราณของระดับราชันนั้นมหาศาล เขารู้สึกว่าเขาแทบจะรับมันไม่ได้แม้แต่สักวิเดียว แต่ซูเฉินไม่ยอมแพ้และเริ่มฝ่าประตูทันที ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! 10ครั้งใน1นาที ซูเฉินทำการตีฝ่าประตูถึง10ใน1นาที เขากลายเป็นคนที่ตีฝ่าเร็วที่สุดในจักรวาลทั้งหมด โดยถ้าจะมีใครที่เทียบเขาได้มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นคือ พระเจ้าจอมตะกละเพราะวิธีที่ซูเฉินใช้นั้นได้มาจากเขานั้นเองปังๆๆๆๆ!ซูเฉินยังตีฝ่าต่อไปเรื่อยอย่างไม่หยุดพัก'300''350''412''509''567'"ครั้งที่599!"ซูเฉินคำรามเป็นครั้งสุดท้ายปัง คลืนนนนนนในที่สุดประตูก็พังลงและซูเฉินก็ฝ่าฝันไปได้เขามาถึงรวบรวมลมปราณขั้นที่11ได้สำเร็จ รวบรวมลมปราณขั้นที่11นั้นทำให้ผู้ฝึกตนไม่มีคอขวดในการเลื่อนระดับ แต่ซูเฉินรู้สึกว่ามีมากกว่าานั้น ร่างกายของเขารู้สึกร้อนขึ้นและร้อนขึ้น จากนั้นราวกับร่างกายของเขาผลัดเปลี่ยนของเหลวสีดำเริ่มหลั่งไหลออกมาจากผิวหนังทั่วร่างกายของเขา กระบวนนี้อยู่เพียง5นาทีเท่านั้นก่อนหยุดลง

ซูเฉินลืมตาขึ้น เขารู้สึกประสาทสัมผัสทั้ง5ของเขาคมชัดขึ้นแถมเขายังรู้สึกว่าเขาสามารถดูดซับลมปราณได้รวดเร็วขึ้นแถมยังรวดเร็วขึ้นถึง5เท่า!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่38

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่38

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้